အသက်ဓာတ် ဆေးရည်
Vol. 50 Ch. 743
သူတို့ ကူးခတ်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လိပ်အိုကြီး၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် လူသားနှင့် လိပ် နှစ်ဦးစလုံး ဆန်းကြယ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဘုန်း”
လိပ်အိုကြီးသည် ကမ်းနားတွင် ပစ်လဲကျသွားပြီး မျက်လုံးများ မှေးစင်းနေကာ ရွေ့လျားရန် စွမ်းအင်မရှိတော့ပေ။
ရှောင်ချင်နှင့် ရှောင်ဟွေ့တို့သည် ရဲ့လင်းချန်၏ အရှိန်အဝါကို အနံ့ခံမိပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ကြသည်။ လိပ်အိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေနှစ်ကောင်စလုံး ချက်ချင်း အူလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ သွားများကို ဖြဲကာ ၎င်းအတွက် လက်စားချေလိုဟန် ပေါ်လာသည်။
ရှောင်ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပို၍ ကြီးလာပြီး အိမ်မွေးကြောင်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးနေသည်။ ၎င်းသည်လည်း အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သားရဲဘုရင်၏ အရှိန်အဝါကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။
ရှောင်ဟူမှာမူ ၎င်း၏ အမြီးဖြင့် ၎င်းကိုယ်၎င်း ရစ်ပတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ဒီမှာပဲနေပြီး လိပ်အိုကြီးကို စောင့်ရှောက်ထား၊ ငါ ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်”
ရဲ့လင်းချန်က ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အလျင်အမြန်ပြေးခြင်း စွမ်းရည်ကို ဆေးစိုက်ခင်းသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။ သူသည် လိပ်အိုကြီးကို ကုသရန် အသုံးဝင်မည့် မည်သည့် ဆေးပင်များကိုမဆို နှစ်ခါ မစဉ်းစားဘဲ ယူနေသည်။
ဆေးစိုက်ခင်းကို သေသေချာချာ ပြုစုနေသော တုန်းမြောင်မြောင်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ရဲ့လင်းချန် နှင့်အတူ ပြေးလာခဲ့သည်။ သူမသည် လိပ်အိုကြီး၏ ဆိုးရွားသော ပုံပန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း စိုစွတ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် သူမမျက်နှာပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။
လိပ်အိုကြီးသည် ဆန်းကြယ်ကျွန်းတွင် ပေါ်လာခဲသော်လည်း လူတိုင်းက ၎င်းကို ချစ်ခင်ကြသည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သက်ဆုံး ဝိသေသလက္ခဏာမှာ သူ၏ ပျင်းရိသော အပြုအမူဖြစ်ပြီး လူအများစုသည် မကြာခဏ ၎င်းနှင့် ဆော့ကစားရန် သွားရောက်လေ့ရှိသည်။ သူတို့ လုပ်လေ့ရှိသည့် အရာများထဲမှ တစ်ခုမှာ လိပ်အိုကြီး၏ ကျောပေါ် လှဲလျောင်းပြီး ၎င်းသည် သင်္ဘောတစ်စင်းကဲ့သို့ ပင်လယ်သို့ ထွက်ခွာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လူသားများနှင့် တိရစ္ဆာန်များအားလုံးသည် လိပ်အိုကြီးကို လေးစားခဲ့ကြပြီး မိသားစုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် လိပ်အိုကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေပြီး ၎င်း၏ အသက်က တဲတဲလေး ဖြစ်နေ၏။
တုန်းမြောင်မြောင်သည် လိပ်အိုကြီး၏ အခွံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ကြည့်ရန် မရဲတော့ပေ။
“ဥက္ကဋ္ဌ ရဲ့၊ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဒါ... ကယ်နိုင်ပါ့မလား”
“ကယ်နိုင်တယ်၊ ငါ လိပ်အိုကြီးကို သေချာပေါက် ကယ်မယ်”
ရဲ့လင်းချန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ပြီး ဂျင်ဆင်း၊ နွယ်ပင်အမျိုးအစားနှင့် အခြား ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို လိပ်အိုကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကျွေးလိုက်သည်။ ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် ရာစုနှစ် တစ်ခုကျော် သက်တမ်းရှိပြီး သွေးနှင့် ချီကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။ သာမန်လူများသည် ၎င်းကို မခံနိုင်သော်လည်း ယင်းက လိပ်အိုကြီးကို အသက်ကယ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ထို့နောက် ရဲ့လင်းချန်သည် အသက်ဓာတ် အသီးနှင့် သွေးခဲမြက်ပင်တို့ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေမှ စိတ်ဝိညာဉ် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဖြစ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဆယ့်လေးမျိုးထဲမှ ထိုနှစ်မျိုးသည် အနာကျက်ရန်အတွက် အထူးအသုံးဝင်သည်။ သူသည် အသက်ဓာတ် အသီးကို လိပ်အိုကြီးအား ကျွေးပြီးနောက် သွေးခဲမြက်ပင်ကို ကြိတ်ချေကာ လိပ်အိုကြီး၏ ဒဏ်ရာပေါ် လိမ်းပေးခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင်မှ လိပ်အိုကြီး၏ ချီစွမ်းအင်က တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။
ရဲ့လင်းချန် ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် နှစ်မျိုး၏ တိကျသော အသုံးပြုပုံကို မသိခဲ့သည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းကို သူ အမြန်ဆုံး သန့်စင်နိုင်ခဲ့လျှင် ကုသမှု အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပိုကောင်းလာနိုင်သည်။
ရဲ့လင်းချန်သည် ထို့နောက် သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ချန်ချီကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ချန်ချီက ဖုန်းကိုင်လာသည်။
“မိတ်ဆွေလေးရဲ့၊ မင်း ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ငါ့ကို ခေါ်ရတာလဲ”
“သိုင်းပညာစံအိမ်မှာ ခင်ဗျားတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ အကောင်းဆုံး အနာကျက်ဆေးပင်က ဘာလဲ”
ရဲ့လင်းချန်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ အသက်ဓာတ်အသီးနှင့် သွေးခဲမြက်ပင်အကြောင်း မပြောပါနဲ့။ အဲဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်”
ချန်ချီဘက်တွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
ရဲ့လင်းချန်၏ လေသံအရ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
ရဲ့လင်းချန်က အလေးအနက်ထား၍ ပြောပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းရဲ့ အသက်အတွက် အချက်အလက် လဲလှယ်ပါ့မယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်နေတယ်”
ချန်ချီက အလေးအနက်ထားသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘာ အချက်အလက်လဲ”
“ဆေးပင်တွေကို ဆန်းကြယ်ကျွန်းကို ယူလာပြီး အချက်အလက်နဲ့ လဲလှယ်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့မှာ နှစ်နာရီ အချိန်ရှိတယ်၊ အဲဒီအချက်အလက်က တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ အရာအားလုံး ဆက်စပ်နေတယ်”
ရဲ့လင်းချန်က စကားပြောပြီးနောက် ချက်ချင်း ဖုန်းချလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေး...”
ချန်ချီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်းကောချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းကောချန်တွင်လည်း တူညီသော မည်းမှောင်နေသည့် အမူအရာရှိသည်။
“မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ဒီကောင်လေးကို ငါတို့ရဲ့သိုင်းစံအိမ်ကို သတိထားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူပဲ”
“ကျွန်တော် သူ့ကို စစ်သည်တော်တစ်ယောက် လိုက်နာသင့်တဲ့ အခြေခံမူတွေအကြောင်းပဲ ပြောပြခဲ့တာပါ၊ ဒါက သူ့အတွက် ကောင်းဖို့ပါ။ သူ ဒီလောက် စိတ်ဓာတ်သေးသိမ်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
ရှန်းကောချန်က ရိုးသားသော ပုံစံရှိသည်။
“မင်း ပြောတာကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ၊ မင်း သူ့ကို အမှတ်တစ်ရာ အကြွေးတင်နေတယ် ပြီးတော့ ငါ့ကို နှစ်ရာ အကြွေးတင်တယ်၊ မင်းက ဒါရိုက်တာလေ၊ မင်း ပေးသင့်တာ ပေးရမယ်”
ချန်ချီက စိတ်ရင်းမှန်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ … ဘယ်လောက်လဲ”
ရှန်းကောချန်က အံ့သြသွားပုံရသည်။
“ငါ အဲဒီကောင်လေးကို အမှတ် တစ်ရာ ဘယ်တုန်းက အကြွေးတင်ခဲ့တာလဲ၊ နှစ်ဆယ်ပဲ ရှိတာ”
“တော်ပြီ၊ မင်း ဆက်ဟန်ဆောင်နေဦးမှာလား၊ ကလေးက ငါ့ကို အားလုံး ပြောပြခဲ့ပြီးပြီ”
ချန်ချီ၏ အမူအရာက ရှန်းကောချန်၏ လိမ်လည်မှုကို အစောတည်းက သိနေခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြနေသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို အမှတ် နှစ်ဆယ်ပဲ”
ရှန်းကောချန် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့သည်။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ယုံရမယ်၊ အဲဒီကောင်လေးက ကျွန်တော့်ကို လိမ်ညာခဲ့တာ”
ချန်ချီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဟန်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်။ မင်းကို ငါ ယုံခဲ့လို့ ငါ အမှတ်နှစ်ရာ အလိမ်ခံခဲ့ရတာ၊ ငါတို့ ဆန်းကြယ်ကျွန်းကို မြန်မြန် သွားရမယ်။ ငါတို့ အချိန်ဆွဲနေရင် ကောင်လေး စိတ်ရူးပေါက်သွားလိမ့်မယ်”
“အသက်ဓာတ် စွမ်းအင်ကို ယူသွား”
ရှန်းကောချန်က ချန်ချီကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက တန်ဖိုးရှိမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် အဲဒီကောင်လေးကို ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ် ခိုင်းရလိမ့်မယ်”
ချန်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အင်း”
…
နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဆန်းကြယ်ကျွန်းတွင်။
လိပ်အိုကြီးသည် အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း အလွန် အားနည်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဧရာမ အရွယ်အစားကြောင့် ရှင်သန်မှုအတွက် အားအင်များစွာ လိုအပ်သည်။ ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် လူသားများတွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်သော်လည်း လိပ်အိုကြီးအပေါ် ၎င်းတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် အကန့်အသတ်နှင့် ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးသည် အဝေးမှ ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်ကျွန်း ပေါ်တွင် ပျံဝဲပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
လေယာဉ်မှူးအပြင် ချန်ချီ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
ချန်ချီသည် လိပ်အိုကြီး၏ အခြေအနေကို သတိထားမိပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လိပ်အိုကြီး၏ ဒဏ်ရာသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ့ကို ကျောချမ်းစေခဲ့သည်။ လိပ်အိုကြီးကို ထိခိုက်စေခဲ့သောလူ၏ ခွန်အားသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်ထက် သေချာပေါက် ပိုမြင့်ရမည်။
လိပ်အိုကြီးသည် ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာ့သားရဲဖြစ်ပြီး ချန်ချီ အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ တိရစ္ဆာန်၏ အခွံကို ဖောက်ထွင်းရန် ခက်ခဲသည်။
“စိတ်ဝိညာဉ် ဆေးပင်တွေ ဘယ်မှာလဲ”
ရဲ့လင်းချန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
ချန်ချီက ပယင်းပုလင်းလေးတစ်ခုကို ရဲ့လင်းချန်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်မအရွယ်သာ ရှိပြီး နို့နှစ်ရောင် အရည် ပါဝင်သည်။
“ဒါက အသက်ဓာတ် စွမ်းအင်ပဲ၊ သိုင်းစံအိမ်မှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ပစ္စည်းပဲ၊ ဒီပုလင်းရဲ့ တန်ဖိုးက အနည်းဆုံး အမှတ် ငါးသောင်း ရှိတယ်”
ရဲ့လင်းချန်က ထိုအရည်ကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အရည်၏ နာမည်ကပင် ၎င်းသည် သာမန် အရာမဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ရဲ့လင်းချန်သည် ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်အသက်စွမ်းအင်က ရိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးသွားစေသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ဘေးရှိ သာမန်လူ ဖြစ်သော တုန်းမြောင်မြောင်သည် ၎င်း၏ အနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း မူးယစ် သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ချင်နှင့် ရှောင်ဟွေတို့လည်း ၎င်းမှ အကျိုးကျေးဇူး ရရှိခဲ့ကြသည်။
“စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရမ်းကြွယ်ဝတာပဲ”
ရဲ့လင်းချန်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းကို စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟု မယူဆနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ အဆင့်မြှင့် တင်ထားသော စွမ်းအင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်ထက် ပိုသင့်လျော်သော ဖော်ပြချက် မရှိနိုင်ပါ။
သူသည် နောက်ထပ် နှောင့်နှေးမနေဘဲ အားလုံးကို လိပ်အိုကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် သေးငယ်သော ပုလင်းလေးသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်သည်။ လိပ်အိုကြီး၏ အခြေအနေသည် သိသိသာသာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တစ်ချို့ လက်လာပြီး မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ နောက်ကျောမှ ဒဏ်ရာသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အရိပ်အယောင်မပြသေးပေ။
ရဲ့လင်းချန်က သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချီက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့ လုပ်နိုင်သလောက်ပဲ၊ ကောင်လေး၊ ငါတို့မှာ တခြားဘာမှ မရှိတော့ဘူး၊ မင်း တကယ်ပဲ လိပ်အိုကြီးရဲ့ နောက်ကျောကို လုံးဝ ပြန်လည်ပြုပြင်ချင်တယ်ဆိုရင် အသက်ဓာတ် စွမ်းအင် အများကြီး သုံးစွဲရလိမ့်မယ်၊ တရုတ် တစ်နိုင်ငံလုံးတောင် မင်းအတွက် ထုတ်လုပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး”
“အသက်ဓာတ် စွမ်းအင်က ဘယ်ကလာတာလဲ”
ရဲ့လင်းချန်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲက တပ်ဖွဲ့တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရွာငယ်တွေကနေ စုဆောင်းထားတာ၊ သိုင်းစံအိမ်ရဲ့ အသက်ဓာတ်စွမ်းအင် အများစုကို Buff Island ကနေ ရထားတာ”
ချန်ချီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“မင်း အသက်ဓာတ် စွမ်းအင်ကို လိပ်အိုကြီးကို ကုသဖို့အတွက် သုံးဖို့ တကယ် စဉ်းစားနေတာလား၊ ဒါ သိပ်အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ လိပ်အိုကြီးက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကိုကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီးတော့ အခု ဘေးကင်း သွားပြီ၊ အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး …”