← Chapters

လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း

Vol. 3 Ch. 45

လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း

Vol. 3 Ch. 45

~"ညကြီးမင်းကြီး အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းထဲ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်ထွက်နေတာ ဘာ သဘောလဲ။"

အသံက တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် ချင်ယွင်၏ နားထဲတွင်တော့ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလို ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ နောက်သို့လှည့်လာသော မရင်းနှီးသည့် လူလတ်ပိုင်းတာအို သမား တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ တိုး‌ဝှေ့သွားတော့၏။

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ ဒီလိုအားကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ရှိသွားတာလဲ...'

'သူ့ကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး... လုံးဝကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ပါလား။'

ချင်ယွင် ချက်ချင်းပင် အလေးအနက်ထားလိုက်သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူ၏ဆရာသမား တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် လုံးဝ အားအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အခြားစီနီယာအစ်ကိုအစ်မများထဲတွင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးနှင့် စီနီယာအစ်ကိုငါးဖြစ်လျှင်ပင် တိုက်ကွက်အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်ဟု သူ ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကိုတော့ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါချေ။

မသဲမကွဲ ခံစားနေရသော ဖိအားပေးမှုအာရုံသည် အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်ယွင်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"မင်းက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တာအိုဆရာလုံရှန်းလည်း မဟုတ်သလို အစစ်အမှန်သိုင်းသားတော်ကိုးဦးထဲက တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘယ်သူလဲ။"

သူ၏စကားထဲတွင် စမ်းသပ်လိုသော လေသံတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ နင်ချီ တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤလူလတ်ပိုင်းတာအိုသမားမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် သူ အယောင်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

တကယ်တော့ သူသည် ဤအနက်ရောင်ဝတ်လူကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါ တွင် ထူးဆန်းမှုအချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ကနဦးတွင် နင်ချီသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း၊ ဤလူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အခြေအနေနှင့် အလွန်ရင်းနှီးပုံရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရာ သူ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ နင်ချီ ပို၍ပင် သေချာသွားတော့သည်။

ဤလူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို အတွင်းကျကျ အမှန်ပင် သိရှိနေခဲ့၏။

ဤအချက်က သူ့အား ဤလူကို ဖမ်းဆီးလိုစိတ်ကို ပို၍ပင် နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။

'ရန်သူတစ်ယောက်သာ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းထဲကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင် အကျိုးဆက်တွေက ဆိုးရွားနိုင်တယ်...'

နင်ချီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်လေသည်။

"အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က မင်းနားလည်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ မဖိတ်ခေါ်ဘဲနဲ့ ရောက်လာမှတော့ ဘာလို့ ဒီမှာပဲ မနေသွားတာလဲ။"

ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွား၏။

ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းအာရုံတစ်ခု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်လျှံတက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှင်းပြမရနိုင်သော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု သူ၏အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

'ဒီတာအိုက... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဝှက်ဖဲပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဂျူနီယာညီလေးရဲ့နေရာကို ချဉ်းကပ်လာမှ ပေါ်လာတယ်ဆိုကတည်းက... ဒါက သူ ဂျူနီယာညီလေးကို တိတ်တဆိတ် အကာအကွယ်ပေးနေခဲ့တာကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား။'

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်...

ချင်ယွင်၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မသက်မသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

နင်ချီ မည်သည့်နယ်ပယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ သူတို့၏ဆရာသမားထံမှ ဤသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံစားနေရသည်ကို သူ သိချင်နေခဲ့သည်။

အတွင်းစိတ်မှ မနာလိုမှုနှင့် မကောင်းမြင်စိတ်တို့သည် ရုတ်ခြည်း မြင့်တက်လာခဲ့၏။

အနက်ရောင် ချီများသည် ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အမှောင်ထုမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့ချေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုတာကို ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့။"

သူက ခပ်တိုးတိုး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ နင်ချီ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ထွက်သွား၏။ သူသည် လက်နက်မပါသော်လည်း သူ၏လက်သီးနှစ်ဖက်မှာမူ မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခပ်ဖျော့ဖျော့ အနက်ရောင် အရှိန်အဝါ ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

"ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါ..."

"ဒီလူက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကများလား။"

နင်ချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ဖျပ်ခနဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ယဲ့ချင်းဟယ်နှင့် အခြားသူများက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ လူများကျင့်ကြံသော သိုင်းပညာများသည် အများအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ဖြစ်သည်ဟု ပြောပြခဲ့သည်ကို သူ ကြားဖူးခဲ့၏။

'အတွင်းအားမှာ သီးခြားအရည်အချင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီလူက အနည်းဆုံး အတွင်းအားရဲ့ အောင်မြင်မှုအကြီးစားအဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ...'

သို့သော် နင်ချီ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မနေခဲ့ပါ။

ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်တွင် မရှိသရွေ့ သူ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

သူ့ရှေ့မှ ဤပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ သူ မခံစားရဘဲ၊ သူ၏ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ တိုက်ကွက်များကို စောင့်ကြည့်ရန် အချိန်ပင် ရနေသေးသည်။

ချင်ယွင် ပို၍နီးကပ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှ လူလတ်ပိုင်းတာအိုသမားသည် မှင်သက်မိကာ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ မှင်သက်သွားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နင်ချီ နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်လေပြီ။

သူသည် ပထမဆုံးတိုက်ကွက်ထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

နဂါးစစ်တစ်ကောင် သူ၏လက်သည်းဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်သကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

နင်ချီ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတွင်းအားတို့သည် အတူတကွ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ချင်ယွင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မပြူးကျယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် အတွင်းအား၏ လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကိုပင် မတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို မသဲမကွဲ ကြားလိုက်ရသည်။

လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းက လောကကြီးကို ဖိနှိပ်တော့မည့်အလားပင်။ ထိုလက်ဖဝါးမှ ခံ့ညားထည်ဝါသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်နေသော နတ်ဘုရားဆင်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြုနိုင်ဘဲ...

ချင်ယွင်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ပုတ်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

'ဘုန်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ အရိုးများကျိုးကြေသွားသည့်အသံမှာ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုံးဝကွဲပြားသော အတွေးနှစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

"ဒီလောက်တောင် အားနည်းတာလား။"

နင်ချီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ နောက်ဆုံးခဏတွင် သူသာ မထိန်းထားခဲ့ပါက ဤလူကို ရိုက်သတ်မိသွားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်မှာတော့ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာလား။"

"ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်...။ ဒီလို လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်... ဒီလူက ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။"

သူ၏ဆရာသမား တာအိုဆရာလုံရှန်းမှလွဲ၍ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းတွင် ဒုတိယမြောက် ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် ဆရာကြီးတစ်ဦး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးချေ။

‘သူ့ကိုယ်သူ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လို့ ခေါ်ရဲတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။’

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နှလုံးသားသည် ဖော်ပြမရနိုင်သော ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

'ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ငါ့ဂျူနီယာညီလေးကို စောင့်ကြပ်နေတယ်တဲ့လား...'

သို့သော် ထိုရိုက်ချက်သည် သူ၏မနာလိုမှုနှင့် မကောင်းမြင်စိတ်အများအပြားကိုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

ချင်ယွင် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာပြီး၊ ညဘက်တွင် သူ၏ဂျူနီယာညီလေးကို တိုက်ခိုက်ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အမှန်ကို တိုင်းတာရန် ဤသို့သော မိုက်မဲသည့်လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်မိသည်ကို သိရှိသွားသည်။

သို့သော် ယခု နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

လူလတ်ပိုင်းတာအိုသမားသည် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွင်သည် ထိုသူ၏ လုံးဝ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ဖမ်းမိသွားပါက သူ၏ဆရာသမားနှင့် တပည့်များကို မျက်နှာပြရန် ရှက်ရွံ့နေပေလိမ့်မည်။

အံကို ကြိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ရင်ခေါင်းထဲမှ အနက်ရောင် အလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ နင်ချီ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

နင်ချီက ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း။

မွတ်သိပ်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် အလုံးများ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မီးခိုးဖြူအများအပြားက သူ၏ရှေ့ကို ဖုံးအုပ်သွား၏။ အန္တရာယ် ပင်ကိုအသိ တစ်ခု နင်ချီ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်က ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်နေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် မီးခိုးဖြူများကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့၏။

နင်ချီ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် အတော်လေး အဝေးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် အရေးမကြီးခဲ့ပါ။ သူ၏ ‘မြူခိုးနဂါး လှည့်လည်ခြေလှမ်း’ ၏ အရှိန်ဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်လူကို လိုက်မီရန် အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း…

နင်ချီသည် အသက်ရှုအနည်းငယ်မျှသာ လိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ ထပ်မံလိုက်မဖမ်းတော့ပေ။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူ ထိုလူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

မကောင်းမြင်စိတ်များ ယာယီဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် အနက်ရောင်ချီများသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ချင်ယွင်၏ အတွင်းအားလက္ခဏာများသည် အထူးသဖြင့် ထင်ရှားလာခဲ့ခြင်းပင်။

အထူးသဖြင့် ထိုသူသည် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးနေစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နည်းစနစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နင်ချီက အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုရှစ်ပဲ..."

"သူ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ သူ ငါ့ကို လာရှာတာများလား..."

ချင်ယွင်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် ယနေ့ နှလုံးသားမိစ္ဆာအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများတွင် သူမြင်ခဲ့သမျှကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ…

စီနီယာအစ်ကိုရှစ်က နှလုံးသားမိစ္ဆာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိမိ၏စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်လိုနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူသည် နင်ချီ၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

နင်ချီသည် ထိန်းထားခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ ချင်ယွင်ကို ရိုက်သတ်မိသွားပါက တစ်သက်တာအတွက် ယူကြုံးမရနိုင်သော နောင်တတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွင်သည် ညဘက် လာရောက်လည်ပတ်လိုစိတ် ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။

လက်ရှိဒဏ်ရာများဖြင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အနားယူလျှင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

"နှလုံးသားမိစ္ဆာ ပေါ်လာရင် သူဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကိုတောင် သူကိုယ်တိုင် သတိမထားမိတော့ဘူး။ စီနီယာအစ်ကိုရှစ်က သူ့ရဲ့စွဲလမ်းမှုထဲမှာ ပိတ်မိနေတာပဲ။ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို သူ့လက်ထဲမှာ ကြီးပွားစေချင်တယ်။ ဂိုဏ်းမှာ ပါရမီရှင်တွေရှိတာကို သူ လက်ခံနိုင်ပေမဲ့ သူ့ထက် ပိုပါရမီရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုတော့ သူလက်မခံနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတာ"

နင်ချီက အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို ကောက်ချက်ချရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ ရှေ့ဆက် ဘယ်လိုလုပ်ရမည်ကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ချင်ယွင်သည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်သော်လည်း ချင်ယွင်ကိုယ်တိုင်မှာမူ ဤအခြေအနေတွင် အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ညဘက်က ဖြစ်ရပ်များကို တာအိုဆရာလုံရှန်းအား အကြောင်းကြားရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွင်၏ နှလုံးသားမိစ္ဆာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်မလား ကြည့်ရပေမည်။

နင်ချီသည် ‘ခန္ဓာကိုယ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် အရိုးပြောင်းလဲခြင်းသိုင်းကွက်’ ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ရုပ်သွင်အမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အသံကြား၍ ရောက်ရှိလာသော ကင်းလှည့်တပည့်တစ်ဦးကို နင်ချီက ပြုံးကာ သူ သိုင်းပညာစမ်းသပ်နေရင်း အနည်းငယ် ကျယ်လောင်သွားခြင်း

ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

...

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်သည်…

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူလတ်ပိုင်းတာအိုသမားက သူ့ကို လိုက်မလာတော့ကြောင်း ခံစားမိသည်နှင့် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူ ဘာလို့ ငါ့ကို မလိုက်လာတာလဲ။"

ချင်ယွင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီလူရဲ့ တာဝန်တွေကြောင့် အဲ့ဒီနေရာကနေ လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာလို့မရတာကြောင့်များလား။"

သို့သော် သူ့ကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခဲ့သော အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် နင်ချီဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မတွေးထင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာမီ သူ၏နှလုံးသားသည် အဆုံးမရှိသော နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ငါ အဲ့ဒီကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို နောက်တစ်ခါ ခံလိုက်ရပြန်ပြီလား။"

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် ကိုးလေးအပေါ် ဒီလောက်ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်မျိုး လုပ်နိုင်ရတာလဲ။ စီနီယာ အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ ကျရှုံးခဲ့ပြီ။"

ချင်ယွင်၏ နှလုံးသားသည် မတွေးဝံ့စရာ နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုသိုင်းအပိုင်းအစကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ယခင်ကလည်း လွှမ်းမိုးမှုခံခဲ့ရဖူးသည်။

ကနဦးတွင် ၎င်းသည် နှလုံးသားမိစ္ဆာကို ဖိနှိပ်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နှလုံးသားမိစ္ဆာ၏ မျိုးစေ့ကို ကြဲချသည့် ထူးဆန်းသော လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို အမှောင်ထုထဲသို့ ပို့ဆောင်သည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်ကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။

သူ ပို၍ကျင့်ကြံလေ၊ နှလုံးသားမိစ္ဆာ ပို၍အားကောင်းလာလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအပိုင်းအစဖြင့် သူသည် အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ၏မူလရည်ရွယ်ချက်အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူသာ ဆက်မကျင့်ကြံတော့ပါက နှလုံးသားမိစ္ဆာသည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြီး လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ငါ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ ဆက်နေဖို့ မထိုက်တန်တော့ဘူး။ ငါသာ နောက်တစ်ခါ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး ကိုးလေးကိုဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုဖြစ်ဖြစ် ထိခိုက်မိသွားရင် ငါ့တစ်သက်လုံး ငါ့ကိုယ်ငါ ခွင့်လွှတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ချင်ယွင်က လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အလွန်အမင်း နာကျင်နေပြီး အရိုးအချို့ ကျိုးကြေသွားကာ အတွင်းသွေးယိုစီးမှု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ နောင်တနှင့် နာကျင်မှုသည် ထို့ထက်ပင် ကြီးမားနေခဲ့သည်။

သူ၏ နေရာသို့ ပြန်ရောက်ပြီး အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ချင်ယွင်သည် 'တောက်ပအလင်းသိုင်းခန်းမဆောင်' ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ကာ လေးလံစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

မျက်ရည်များ သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ညအမှောင်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချင်ယွင် တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ့တွင် သူ့ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာမရှိတော့ပေ။

[တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုမှာ "မျက်နှာ" ဆိုတာဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မျက်နှာတစ်ခုတည်းကို ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ လူမှုရေးအဆင့်အတန်း၊ အများအမြင်နဲ့ မိမိကိုယ်ကိုလေးစားမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အလွန်လေးနက်တဲ့ သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

" 没面子 (méi miànzi) - မျက်နှာမရှိဘူး / မျက်နှာပျက်တယ်။ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် အရှက်ရရတယ်၊ ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ် ထိခိုက်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ဖက်သားက ကိုယ့်ကို အလေးမထားဘူးလို့ ခံစားရတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ သုံးပါတယ်။]

All Chapters