မိတ်ဆွေဟောင်း

လင်းရှန်သည်လည်း ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သံလမ်းများပေါ်တွင် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များ၏ လုံးထွေးနေသော ရုပ်အလောင်းများနှင့် ကျေမွနေသော ဖုတ်ကောင်များ အမြောက်အမြား ပြန့်ကျဲနေသည်။ သံလမ်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ သံတံတိုင်းနှင့် ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးများတွင် ကျည်ဆန်ပေါက်ရာများ၊ အစိမ်းရောင်ပိုးကောင်အရည်များနှင့် ဖုတ်ကောင်သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။ ထူထပ်သော ယင်ကောင်များ တိမ်တိုက်သဖွယ် အပေါ်မှ တဝီဝီ ပျံဝဲနေသည်—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

အနန္တ ရထားကြီးသည် အနည်းငယ် အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ဟန်ရှန်းတောင်ကြား ဘူတာရုံ၏ အကြွင်းအကျန်များကို မြင်တွေ့လာရသည်။ ပလက်ဖောင်းအပေါ်ရှိ သံမဏိအမိုး အများစုမှာ ပြိုကျနေသည်။ ရထားက ပိုမို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပျက်စီးမှုသည် ပို၍ပင် ရှင်းလင်းလာသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ရုပ်အလောင်းများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိသည်။ ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါများသည် ပလက်ဖောင်း နှင့် သံလမ်းများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ကျည်ဆန်ပေါက်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြီးမားသော အနက်ရောင်ကင်းခြေများအလောင်းတစ်ခုသည် သံလမ်းကို ဖြတ်၍ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဧရာမ မြူခိုးပင့်ကူများ ၏ အကြွင်းအကျန်များ၊ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်မှ ပေါက်ကွဲသွားသော အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၊ ကားတစ်စီးအရွယ်အစားရှိ အယ်လစ်ထရာ ပိုးကောင်နှစ်ကောင်၊ ဆုတ်ဖြဲခံထားရသော ခေါင်းသုံးလုံးပင့်ကူမွန်းစတားနှင့် ထရပ်ကားခေါင်းခန်း၏ ရှေ့မှန်ကို ထိုးဖောက်ထားသော အနီရောင်အရိုးခြောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါ၏ ပြတ်တောက်နေသော လက်တစ်ဖက်ပင် ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သွေးစွန်းသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်ပင်လျှင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများကို မြင်တွေ့ဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထိခိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်၊၊

လင်းရှန်သည် ဧရိယာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဘူတာရုံသည် အသုံးပြုနိုင်သော လက်နက်များနှင့် ယာဉ်များ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေသလောက် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်ထားခဲ့သော အစိမ်းရောင်ခြယ်ထားသည့် ရထားဖြစ်သည့် ညအရိပ်ရထားပင်လျှင် သံလမ်းချော်နေသည်။ ၎င်း၏ တွဲများစွာသည် မှောက်လဲနေပြီး ရုပ်အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နေကာ စက်ခေါင်းက ပျောက်ဆုံးနေသည်။

လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းသွားပြီပုံပဲ”

ညအရိပ်ရထား၏ အင်ဂျင်သည် ဟွမ်ရှင်း သတ္တုတူးဖော်ရေးစီးရီး အသေးစားနျူကလီးယားအင်ဂျင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသာ ဒီနေရာတွင် ရှိနေသေးပါက လင်းရှန်သည် မဆိုင်းမတွ ယူသွားမည်ဖြစ်သည်။ Dragon-Class သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘော မှ နျူကလီးယားအင်ဂျင်ကို ဝါးမျိုခြင်းသည် သူ့ကို များစွာ အကျိုးရှိစေခဲ့သည်။ ဤ အင်ဂျင်သည် ညတာရာ-၂ ၏ နျူကလီးယားတာဘိုင်ပရိုဆက်ဆာကဲ့သို့ စွမ်းအားမရှိသော်လည်း ပုံမှန် လျှပ်စစ်စက်ခေါင်းထက် များစွာသာလွန်ဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှင်းနေသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်ညက တိုက်ပွဲသည် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့ခွဲများသည် သူတို့ထက် စော၍ ရောက်ရှိလာပုံရသည်—ဒေသခံ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းများ သို့မဟုတ် အခြားမီးရထားလမ်းများမှ ဖြတ်သန်းသွားသော ယာဉ်တန်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သူဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့သည် ရရှိနိုင်သမျှကို ရှာဖွေသိမ်းယူသွားခဲ့ကြပြီ။

၎င်းသည် ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ—အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ သည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါတို့ ဒီမှာ ရပ်မှာလား”

ချန်ဆီရွှမ်သည် အပျက်အစီးများကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဆက်သွားပါ။ ရပ်ဖို့ နေရာလွတ်တစ်ခုရှာ...ငါ ရထားကို ဒီညအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ လိုတယ်”

ဘန်း ဘန်း

အနန္တ ရထားကြီးသည် သံလမ်းများပေါ်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အပျက်အစီးများကို ထိုးဖောက်ကာ ပျက်စီးနေသော ဘူတာရုံကို ဖြတ်ကျော်စဉ် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် သူတို့သည် ဟန်ရှန်းတောင်ကြား အနီးရှိ ကုန်တင်ရထား ပလက်ဖောင်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သံလမ်းမကြီးမှ ခွဲထွက်ကာ ဆိုက်ကပ်လိုက်သည်။

မနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် ကုန်တင် ဘူတာရုံသည် ဖုတ်ကောင်များ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရထား၏ တုန်ခါမှုများကို အာရုံခံမိလိုက်သည်နှင့် နေရာတိုင်းမှ ပြေးဝင်လာကြသည်။

စွန့်ပစ်ထားသော ရထားတွဲများသည် သံလမ်းများပေါ်တွင် သံချေးတက်နေပြီး ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် ခြောက်သွေ့သော ပေါင်းပင်များ ပေါက်နေသည်။ အနီးနားရှိ ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံများတွင် အကြွင်းအကျန်များ—မှောက်လျက်လဲနေသော ဗီရိုများ၊ သပ်ရပ်စွာ စီထားသော ပန်းကန်များ၊ ညစ်ပတ်သော ရေအိုင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော သံချေးတက်နေသည့် ကလေးတွန်းလှည်းတစ်စီး—

လေထုသည် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံနေသည်၊၊

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့ဟာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ... ငါတို့ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတွေဟာ ပိုပြီးတော့သာ ပျက်စီးခြောက်ကပ်လာလိမ့်မယ်”

လင်းရှန် ရှုခင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“လူသားများနောက်ပိုင်းဘဝလို့ ခေါ်တဲ့ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ဖူးတယ်။ လူသားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သုံးလအတွင်း အပင်တွေနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက မြို့တွေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်မယ်လို့ သီအိုရီထုတ်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဘေးအန္တရာယ်က မတူဘူး—သဘာဝတရားကိုတောင် ချမ်းသာမပေးဘူး။ အခုချိန်မှာ လူသားတွေ ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေတွေကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်သေးပေမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း... ဒီကမ္ဘာဟာ မြေရိုင်းတွေပဲ ဖြစ်နေတော့မှာပဲ”

“နှစ်အနည်းငယ်” ချန်ဆီရွှမ်၏ အကြည့်သည် မှောင်မိုက်သွားသည်။

“ဖီးနစ်က ကျွန်မတို့မှာ တစ်နှစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”

ကျွီ ကျွီ ကလန်

လင်းရှန်သည် ဘရိတ်ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး ရထားကို ဖြည်းညှင်းစွာရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အမှောင်ထုက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆုံးသတ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မီးကျီးခဲတွေ မလောင်ခင် ညပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ထို့နောက် သူသည် အဖွဲ့ဆက်သွယ်ရေးသို့ ပြောင်းလိုက်သည်-

“ရှားရှား၊ မီးတောက်၊ မြောင်လု—ပလက်ဖောင်းကို ရှင်းပြီး ယာယီ စခန်းချပါ”

“ဆရာမချန်၊ တာလို့—ရထားကို စစ်ဆေးပြီး ရှင်းလင်းပါ”

“ရှုချင်း၊ လုချန်—မြောက်ဘက်နဲ့ အရှေ့ဘက် ထွက်ပေါက်လမ်းကြောင်းတွေကို ကင်းထောက်ပါ”

“ကီကီ”

လင်းရှန်သည် ရထားတွဲ အမှတ် ၂ ထဲသို့ ဝင်ရင်း သူမကို အလေးအနက် ကြည့်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

“ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့.... မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ကို သွားရှာရမယ်”

လင်းရှန် အမိန့်များ ပေးလိုက်သည်နှင့် အနန္တ ရထားအဖွဲ့ဝင်များသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်၊၊

…….

ဂျစ်-ဂျစ်—

ထိုအချိန်တွင် ဝေါ့ကီတော်ကီမှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖွဲ့သားတစ်ယောက်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူဌေးဟူ အနန္တ ယာဉ်တန်းရဲ့ ကပ္ပတိန် ရောက်နေပါတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟူလုရှို့သည် သူခုနက မျိုချလိုက်သော ဝက်အူချောင်းနင်သွားကာ ထိုင်ခုံမှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထလာသည်။

“ဘာ”

သူသည် ဆန်းချန်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။

“သူတို့ ညက ထွက်မပြေးသွားဘူးလား...ဘာလို့ ဒီငရဲပြည်ကို ပြန်လာတာလဲ”

“သူတို့က မိတ်ဆွေတွေအနေနဲ့ လာလည်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဆန်းချန်သည် သူမ၏ ယန္တရားလက်မောင်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ဟူလုရှို့၏ အမူအရာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူသည် ဝေါ့ကီတော်ကီပေါ်ရှိ စကားပြောခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ”

“နှစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့က အရောင်းအဝယ် ဆွေးနွေးဖို့ လာတာပါလို့ ပြောပါတယ်”

လက်အောက်ငယ်သားက ပြန်ဖြေသည်။

“နှစ်ယောက်”

ဟူလုရှို့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဆန်းချန်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလား”

ဆန်းချန်သည် ချက်ချင်း ပြန်တုံ့ပြန်သည်၊၊

ဟူလုရှို့သည် သူမကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာ...နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူနှစ်ယောက်တည်းနဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်တံခါးဝကို လျှောက်လာပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့သူ ဘယ်ကမ္ဘာမှာ ရှိလို့လဲ”

“မမေ့နဲ့ဦး...”

ဆန်းချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ ယာဉ်တန်းမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှင် တချို့ရှိနေတယ်။ အခြေအနေတွေ မကောင်းရင် ငါတို့ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟူလုရှို့သည် ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာသိထားသည်။ အနန္တယာဉ်တန်းသည် လူနည်းသော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအားရှင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူသည် ပြီးခဲ့သည့်ညကပင် နားလည်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး စွမ်းအားရှင် သုံးလေးယောက်....ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ ရထားတွင် တပ်ဆင်ထားသော ကြီးမားသော လက်နက်များ—ကံကြမ္မာ-သက်ရှည်ယာဉ်တန်းတွင် ခွန်အားနှင့် ခေတ်မီသော စက်ပစ္စည်းများရှိသော်လည် အလောင်းအစားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသဖြင့် သူ၏ အမူအရာသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ရှစ်... သူတို့ တကယ် တံခါးလာခေါက်တာပဲ”