ပိုင်းလော့အသစ်

သူမ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်သည် လူတိုင်း၏ အမူအရာကို လေးနက်သွားစေသည်။

ချန်ဆီရွှမ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “နင်ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါလည်း ဒီလို မကောင်းတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရနေတယ်။ ဒီနှင်းမုန်တိုင်း က ငါတို့ ထင်တာထက် ပိုဆိုးနိုင်တယ်”

“သဘောတူတယ်” လင်းရှန်သည် ခဏတာ စဥ်းစားလိုက်သည်။

“သောက်ရေ ပိုသိုလှောင်မယ်၊ ရေလှောင်ကန်တွေကို ဖြည့်မယ်…ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ နေ့စဥ် သုံးစွဲမှုကို အချိုးကျ ခွဲဝေသုံးစွဲမယ်”

-၄၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်တွင် အပူပေးခြင်း သည် အရေးကြီးသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်။

နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး စက်ခေါင်းမလည်ပတ်နိုင်ပါက လင်းရှန်၏ ယန္တရားနှလုံးသားတစ်ခုတည်းက ရထားတွဲ ၁၄ တွဲကို တစ်နာရီထက် ပို၍ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရထားတစ်ခုလုံးကို အပူပေးခြင်းသည်လည်း ရေဆုံးရှုံးမှုကို တိုးစေပြီး သောက်ရေနှင့် သန့်ရှင်းသောရေကို ဝယ်လိုအားမြင့်မားသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာစေသည်။

“ကောင်းပြီ စီစဥ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆက်လုပ်မယ်”

လင်းရှန်သည် သူ၏ နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားဖို့ လိုတယ်။ ဒီည နောက်ထပ် အကြီးစား တိုက်ပွဲ တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်”

“ဆရာမချန် ရှုချင်း—မင်းတို့က ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပါ။

ကီကီ စက်ရုပ်နဲ့ ချိန်ညှိမှုကို စမ်းသပ်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ဖို့ လူအနည်းငယ်ကို ရွေးပါ။

ငါက လျှပ်စစ်သံလိုက်သေနတ်ကို တပ်ဆင်ပြီး ကျည်ဆန်များများ သိုလှောင်ဖို့ လိုတယ်”

“ရပြီ”

“နားလည်ပါပြီ”

လူတိုင်းသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် မုန်တိုင်း တိုက်ခတ်နေသည်ကို ခံစားရင်း အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကြသည်။

နေရောင်ခြည်တောက်ပနေသော်လည်း ကုန်တင်ဝန်းစခန်းတွင် နွေးထွေးမှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဟန်ရှန်းတောင်ကြားကို ဖြတ်၍ လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး တစ်ညတာအတွင်း အပူချိန်သည် နောက်ထပ် ဒီဂရီ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ အနန္တရထား အဖွဲ့သားများသည် ဝတ်စုံထူများကို ဝတ်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သည် G-3 လျှပ်စစ်သံလိုက်သေနတ်၏ သာလွန်စွမ်းအင်သိုလှောင်ကိရိယာကို တပ်ဆင်ရာတွင် အာရုံစိုက်နေပြီး ရထား၏ အပူချိန်ကို ထိန်းသိမ်းရန် အပူကာများကိုလည်း အားဖြည့်နေသည်။

ကျည်ဆန်များသည် နောက်ထပ် စိုးရိမ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သည်—1130 CIWS၊ မီးနတ်ဘုရား စက်ရုပ်၊ ပြီးတော့ K23 လျှပ်စစ်ဂတ်လင်သေနတ်များသည် ကျည်ဆန်များကို မယုံနိုင်စရာနှုန်းဖြင့် စားသုံးနေကြသည်။

ထိုအကြောင်းကို စဥ်းစားရုံမျှဖြင့် လင်းရှန်သည် သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခံစားနေရသည်။

တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးပြီးနောက် သူသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ရထားတွဲ ၂ အတွင်း၌ စတင် အလုပ်လုပ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် ၄၀% သာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း အနားယူရန် အချိန်မရှိပေ။

ညသည် မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို ယူဆောင်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။

ကလောင် ကလောင်

ထုတ်လုပ်မှုစက်ရုံနှင့် ဖြုတ်တပ် စင်တာတွင် ပစ္စည်းများသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန္တရားနှလုံးသားသည် ပုံကြမ်းများကို စီမံဆောင်ရွက်သည်နှင့်အမျှ ရှုပ်ထွေးသော ဆားကစ်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများကို တိကျစွာ ပုံနှိပ်ထုတ်လုပ်ပြီး စွမ်းအင် သိုလှောင်ကိရိယာအကြီးစားတစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာခဲ့သည်။

ထိုယူနစ်သည် ကြီးမားပြီး ဗို့အားမြင့် ဝါယာကြိုးများဖြင့် ပြည့်နေကာ များပြားသော ပစ္စည်းများ လိုအပ်သည်။ လင်းရှန်သည် အိုင်ယွန်ဓာတ်ရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ရထားတွဲ ၂ အတွင်း၌ အကာကွယ်တစ်ထပ်ကို တပ်ဆင်ခဲ့သည်—အထူးသဖြင့် ကီကီနှင့် ရှားရှားတို့ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျှပ်စစ်သံလိုက်သေနတ်သည် စွမ်းအား အလွန်စားသော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း အနန္တရထား၏ နျူကလီးယားအင်ဂျင်က ၎င်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ သို့သော် လင်းရှန်သည် အရန်စွမ်းအင် ဖြေရှင်းချက်များကို စတင် စဥ်းစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ မြေအောက်မြို့ အမှတ် ၉ က ထွက်လာပြီးနောက် စွမ်းအင်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမယ့် အခုတော့ မသေချာတော့ဘူး”

နျူကလီးယားအင်ဂျင် အလုပ်မလုပ်နိုင်ရင် လင်းရှန်၏ ယန္တရားနှလုံးသားတစ်ခုတည်းက ဆွဲအား၊ လျှပ်စစ်ဓားများ၊ အပူပေးစနစ်၊ လက်နက်များ၊ ပြီးတော့ ရေစနစ်—အားလုံးကို—ထိန်းသိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။

“ငါတို့ ဒုတိယစွမ်းအားစနစ်တစ်ခု လိုတယ်”

သူသည် သာလွန် စွမ်းအင်သိုလှောင်ကိရိယာကို တည်ဆောက်နေစဥ် ကျည်ဆန်များကိုလည်း စတင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်—သူ့ကိုယ်သူ တစ်ပြိုင်တည်း ဖိအားပေးနေသည်။

တောက်ပနေသော ပုံကြမ်းများသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေပြီး ယန္တရားနှလုံးသားသည် အချိန်ပို အလုပ်လုပ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတော့—

ဒင်း

【G-3 လျှပ်စစ်သံလိုက် ရထားသေနတ် သာလွန် စွမ်းအင်သိုလှောင်ကိရိယာ—တပ်ဆင်ပြီးပါပြီ】

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ “နောက်ဆုံးတော့—”

……

“မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ကီကီသည် သူမ၏ လက်များကို ခါးပေါ် တင်ကာ မော့၍ မာနဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်မချန် ရှင်က တကယ်ပဲ လျှော့တွက်နေတာလား….ကျွန်မက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လေ—ကျွန်မ သေချာပေါက် အရင်စမ်းသပ်ခဲ့တာပေါ့”

သူမသည် ချန်ဆီရွှမ်၏ ရှေ့တွင် လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ထောင်ပြကာ ကျေနပ်စွာ ယမ်းလိုက်သည်။ “ကျွန်မ အဆင့် ၃ ပေါင်းစည်းအညွှန်းကိန်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရခဲ့တယ်…ဘယ်လိုလဲ....အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား”

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩစွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ “အဲဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတာလား…အဆင့် ၃ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရရင် ဒါက လိုက်ဖက်မှုနဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို တိုင်းတာတာပဲ။ စက်ရုပ်ကြီးက စက်တစ်ခုပဲ—ဒါက ကျွန်မတို့လို့ သဘာဝအတိုင်း ပျော့ပျောင်းမှု မရှိဘူး။ စက်ရုပ်က ပိုကြီးလေ…ထိန်းချုပ်ဖို့ ပိုခက်လေပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပေါင်းစပ်စနစ်တွေ ပါဝင်နေလို့ပဲ။ ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းမှာတောင် အင်ဂျင်မော်ဂျူးအများကြီး ပါတယ်။ တိကျတဲ့ ထိန်းချုပ်မှုရရှိဖို့ဆိုရင် အာရုံကြော ချိန်ညှိမှုအဆင့်မြင့်မားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဥပမာ အချို့လူတွေက အသိပညာ နည်းတာ ဒါမှမဟုတ် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်အားနည်းတာမျိုး မွေးရာပါရှိကြတယ်—သူတို့က ကားတစ်စီးကိုတောင် ကောင်းကောင်း မမောင်းနိုင်ဘူး၊ စက်ရုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်ဖို့ဆိုတာ ပိုဝေးရောပေါ့”

ကီကီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။

ချန်ဆီရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စက်ရုပ်နည်းပညာကို သေချာနားမလည်သော်လည်း ကီကီ၏ သဘာဝပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

“ကီကီ~” ချန်ဆီရွှမ်သည် အဝေးရှိ ကြီးမားသော စက်ရုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို နင် အခုကစပြီး ဒါကို မောင်းနှင်မှာလား…ဒါပေမယ့် စက်ရုပ်ကြီး သုံးတာက နင့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အလဟသဖြစ်စေသလို ခံစားရတယ်”

ကီကီသည် မျက်လုံး မှေးစင်းကာ လက်ကို ခါပြလိုက်သည်။

“အာ~ ကျွန်မက အပျော်ပဲ မောင်းချင်တာ။ ကျွန်မ စက်ရုပ်ထဲမှာ တစ်နေကုန် ထိုင်နေရတာထက် ပတ်ပျံသန်းရတာကို ပိုကြိုက်တယ်”

ကီကီအတွက် စက်ရုပ်များသည် နောက်ထပ် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကစားစရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်—အသစ်အဆန်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကစားစရာတစ်ခု။ သူမသည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားက ပိုမို ထိရောက်သည်ကို သိသော်လည်း တကယ့်ပြဿနာမှာ အဖွဲ့ရှိ အခြားသူများတွင် အကောင်းဆုံး စက်ရုပ်မောင်းသူ ဖြစ်ရန် တစ်ပြိုင်တည်း ထိန်းချုပ်မှု ကိန်းဂဏန်း အလုံအလောက် မရှိခြင်းပင်။

ဗြီး—ဝီး ဘန်း

ထိုအချိန်တွင် မီးနတ်ဘုရား စက်ရုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး ၎င်း၏ မော်တာများ တဝီဝီ မြည်ကာ လှုပ်ရှားလာသည်—ရှေ့သို့ တက်လှမ်းခြင်း၊ နောက်သို့ ဆုတ်ခြင်း၊ လှည့်ခြင်း၊ လက်များကို မြှောက်ခြင်း—၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်ပြီး တိကျသည်။

သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စက်ရုပ်ကြီးသည် ပြေးခြင်းကိုပင် ကြိုးစားခဲ့သည်—ထို့နောက် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပျံသန်းခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဝုန်းး

မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်သောအခါ ဖုန်များသည် လေထဲတွင် တလူလူဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြည့်ရှုနေသော အဖွဲ့ဝင်များ လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးကြသည်။

“အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲ” ကီကီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားရာ ချန်ဆီရွှမ်က အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။

ရှီး—

စက်ရုပ်ကြီးသည် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်ပြီး လေးလံသော ကော့ပစ်အဖုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

အတွင်းမှ တောက်ပပြီး ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။