ပစ်အားပူးပေါင်းခြင်း ၃
Vol. 19 Ch. 283
ဤယာဉ်တန်းများသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုကနေ ရှင်သန်လာခြင်း ဖြစ်သည်—သူတို့မှာ အမှောင် အမှတ်အသား အချို့ ရှိနေဖို့ သေချာသည်။ သူတို့ လုံးဝ မရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ အမှတ်အသားများက အဆင့် ၃ ထက် မကျော်သောကြောင့် သီအိုရီအရ ၎င်းတို့သည် ပိုကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ဆွဲဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။
“လင်းရှန် ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ”
ချန်ဆီရွှမ်သည် အဖွဲ့ကို စကင်ဖတ်ပြီး သူ့ကို တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ စိုးရိမ်တာ မှန်တယ်။ ဒီည ငါတို့ မြို့ထဲမှာ တကယ်ပဲ မနေနိုင်ဘူး”
ဟန်ရှန်းတောင်ကြား ဘူတာတွင် အမှတ်အသားများကို ဆွဲဆောင်မှု အဆင့်သည် အဆင့် ၃ ကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုသည် ကပ်ဘေးတစ်ခုအလားပင်—ညအရိပ်ယာဉ်တန်း အပါအဝင် ယာဉ်တန်းဆယ်ခုကျော် တစ်ညအတွင်း ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။
ဒါရိုက်တာတင်းနှင့် ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်း မရှိခဲ့ပါက အနန္တရထားပင်လျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမယ့် ပြဿနာက မြို့တွင်း ဒါမှမဟုတ် အပြင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်…ကျွန်မတို့မှာ အဆင့် ၃ အမှောင် အမှတ်အသားက ရှိနေပြီးသား...” ချန်ဆီရွှမ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေ” လေးနက်သော အသံတစ်ခုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
လင်းယုန်ယာဉ်တန်း၏ ခေါင်းဆောင် ဝူကျန်းဟိုင်သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ မင်းရဲ့ ယာဉ်တန်းက ကြီးမားတယ်။ ငါတို့က ပူးပေါင်းမယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်—ငါတို့က အကာကွယ်အတွက် မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပစ်အားကို လိုချင်ရုံပဲ”
“ငါ လိမ်မပြောပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျည်ဆန်တွေက အလကားမရပေမယ့်....ငါတို့အားလုံးက ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ မင်းလိုအပ်တာ ရှိရင် ပြောပါ။ ဒါကို ငါတို့ကို ခဏအစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးဖို့ မင်းကို ငှားရမ်းတာလို့ သဘောထားပေးပါ”
“အတိအကျပဲ” လျောင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ပစ္စည်းတွေ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့လည်းပဲ” လော့ယန်က လျင်မြန်စွာ ထပ်ပြောသည်။
လျန်လေး၏ ဇနီးဖြစ်သူ လီယီသည်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ “ကျွန်မတို့ရဲ့ ယာဉ်တန်းမှာ အရင်းအမြစ်တွေ နည်းပါးတယ်...ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့မှာ ဒါတော့ ရှိတယ်”
သူမသည် သူမ၏ ကျည်ကာဝတ်စုံအတွင်းသို့ လက်လှမ်းကာ သူမ၏ ခါးတွင် ချည်ထားသော သေးငယ်သော၊ ဟောင်းနွမ်းနေသော အိတ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သွေးပဲစေ့များစွာ အတွင်း၌ ရှိနေသည်။
“မင်းက သားရဲအကျိုးသက်ရောက်မှုကို စိုးရိမ်နေရင် ငါ အာမခံနိုင်တယ်—မနေ့ညက အနက်ရောင်ကင်းခြေများကလွဲလို့ ငါတို့ရဲ့ ယာဉ်တန်းက ဟန်ရှန်းတောင်ကြားမှာ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ညက ကြီးမားတဲ့ ထူးဆန်းသတ္တဝါ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရဘူး” ဝူကျန်းဟိုင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထုကာ အာမခံလိုက်သည်။
လင်းရှန်သည် သူတို့၏ မျက်နှာများကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျုပ်က အင်းဆက်ဒီရေအကြောင်း ပြောပြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ပြီးတော့ ထွက်ပြေးဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့တာကို ကျုပ်ဂရုမစိုက်ဘူး”
“ဒါပေမယ့် ပြဿနာက—ကျုပ်တို့ရဲ့ ဒုက္ခက ခင်ဗျားတို့ထက် ပိုပြီး ကြီးမားနေနိုင်တယ်”
“ငါတို့ထက် ပိုကြီးတာလား...ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” လျောင်မင်သည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
လင်းရှန်သည် ရထားဘက်သို့ လက်ပြသည်။
“ညရောက်တာနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ယာဉ်တန်းက ကြီးမားတဲ့ မွန်းစတားသတ္တဝါလှိုင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရဖို့ များတယ်”
“ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျုပ်တို့ မနေ့ညက ဟန်ရှန်းတောင်ကြား ဘူတာမှာ ရှိခဲ့တယ်။ ကျုပ်တို့ ဒီလိုမျိုး တစ်ကြိမ် ကြုံခဲ့ရပြီးပြီ။ ဒီည ကျုပ်တို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြုံရနိုင်တယ်”
“ဒါကြောင့် ငါတို့ ပူးပေါင်းရင် အပြန်အလှန် အကျိုးရှိပုံရပေမယ့် အမှန်တကယ်မှာ—ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားတို့ကို ပိုပြီး အန္တရာယ်တောထဲရောက်သွားစေလိမ့်မယ်”
လင်းရှန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်များသည် လေးနက်သော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
လျောင်မင်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“မင်း ပြောနေတာက...မင်းတို့ကို သတ္တဝါတွေ တစ်ပုံကြီးက အမှတ်အသားလုပ်ပြီးသွားတာလား”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ၏ နာရီကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး သူက ထပ်ပြောသည်။ “ညရောက်တော့မယ်။ ကျုပ်တို့ မြို့ကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရမယ်။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်တို့နောက် လိုက်ချင်ရင်လည်း တားမှာ မဟုတ်ဘူး—ဒါပေမယ့် ကျုပ်က အန္တရာယ်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဖို့ လိုတယ်”
“အရေးပေါ် အခြေအနေမှာ ကျုပ်က သိပ်ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့ မီးရထားသံလမ်းတွေကို ယူမယ်—အခြေအနေမကောင်းရင် ကျုပ်တို့က အရှိန်မြှင့်ပြီး ထွက်ပြေးလို့ရတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အမီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ခင်ဗျားတို့ အမြန်နှုန်းအတွက် လမ်းကြောင်းတွေကို ပြောင်းရလိမ့်မယ်”
လင်းရှန်သည် လမ်းလျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီ အမှောင်ထုထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မွန်းစတားတွေက ကျုပ် ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေကို ခင်ဗျားတို့ စဥ်းစားဖူးလား”
“ကျုပ်တို့ ညရောက်တိုင်း အဲဒီထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ကျန်းကျိုးမြို့မှာ အဲဒီ ည—ဒီလောက် မွန်းစတားတွေ တစ်ချိန်တည်း ပေါ်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ သူတို့ ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေပြီး စုဝေးနေခဲ့တာက ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ပြီး သူတို့က ညရောက်ဖို့ကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ”
ဤအချက်ကို ကြားသောအခါ ကီကီသည် မျက်လုံးကျဥ်းလိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အလိုလို သူမ၏ လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်သည်။
“အာ ရွံစရာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ကျွန်မတို့က နေ့ခင်းဘက်မှာ သူတို့ကို မမြင်နိုင်ရတာလဲ”
လင်းရှန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
“နေ့ခင်းဘက်…ငါတို့ သူတို့ကို မြင်နိုင်ရင် သေပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေါ့”
“ဟဲဟဲ~ စတာပါ”
ကီကီသည် သူမ၏ ဆုံလည်ထိုင်ခုံပေါ် ပြန်မှီလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပိုပြီးသန်မာအောင် လုပ်ဖို့ ဘာလုပ်ရမယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ…ဒါဆို ကျွန်မတို့ အဲဒီမွန်းစတားတွေကို မကြောက်ရတော့ဘူးပေါ့”
ဆုံလည်ထိုင်ခုံသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး ကီကီသည် လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်မ ဒါရိုက်တာတင်း ပြောတာ မဟုတ်တဲ့—အမှောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူတာ ဒါမှမဟုတ် တခြားဟာတွေ—ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ပိုပြီး သိသာထင်ရှားတဲ့ ကျွန်မတို့ကို ပိုသန်မာစေနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု”
“သွေးပဲစေ့တွေလား”
လင်းရှန်သည် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး သူမကို ပေးလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာပေါ်က အဖွဲ့အစည်းတိုင်း ဒီပစ္စည်းကို လေ့လာနေကြတာ။ အရင် မင်း ဒဏ်ရာပြင်းထန်တုန်းက ငါတို့ ဒီသွေးပဲစေ့နှစ်လုံးကို မတော်တဆ မင်းကို ကျွေးလိုက်တော့ မင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီ ပစ္စည်းက အဆိပ်အတောက် ဖြစ်တာ သေချာတယ်။ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိမရှိ... အဲဒါက ဖီးနစ်သာ သိနိုင်တဲ့ အရာပဲ”
“…”
ကီကီသည် မျက်မှောင်ကျုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ချိုးလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အဲဒီဖောင်ဒေးရှင်းက... လူတွေကို သားကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အမှောင် အမှတ်အသား လက္ခဏာကိုတောင် သုံးခဲ့တယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ သုတေသနက ဖီးနစ်နဲ့ အရုဏ်ဦးမြို့ထက် အများကြီးသာလွန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ သူတို့က သွေးပဲစေ့ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ရှင်ထင်လား”
“အဲဒီ ယုတ္တိဗေဒကို အခြေခံပြီးဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိတာ သေချာတယ်”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့် အားလုံးက ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ။ အခု ငါတို့ အဲဒီခန့်မှန်းချက်က မှားဖို့ပဲ မျှော်လင့်နိုင်တယ်။ အဲဒီလို အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တကယ်ရှိနေရင် အမှောင်ထုလိုပဲ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်—ပိုပြီး ဆိုးရွားတာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဘီပီ၊ ဘီပီ။
သူတို့ စကားပြောနေစဥ်မှာပဲ လင်းရှန်၏ နာရီ စတင် အသံမြည်လာသည်။
ညရောက်တော့မည်။