ပစ်အားပူးပေါင်းခြင်း ၄
Vol. 19 Ch. 284
ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်
ချန်ဆီရွှမ်က လျင်မြန်စွာ ပြေးလာသည်။
“လင်းရှန် ရှေ့မှာ လွင်ပြင်တစ်ခု ရှိတယ်—မြင်ကွင်း ကျယ်တယ်၊ သစ်တောတစ်ခုလည်း ရှိတယ်”
လင်းရှန်သည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်း ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ ရထားကို ရပ်တန့်စေသည်။
“ညရောက်တော့မယ်။ ရှုချင်း၊ တာလို့” လင်းရှန် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို နှိပ်လိုက်သည်။
“ကပ္ပတိန်လင်း ငါတို့ အဆင်သင့်ပဲ”
ရှုချင်းသည် ရထားတွဲ အမှတ် ၈ ၏ လမ်းကြောင်းတွင် ရပ်နေပြီး ရယ်မင်တန် အမ် ၉၆ ကို ကိုင်ထားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများက အပြင်ဘက်ကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊
“အကုန် အဆင်သင့်ပဲ…အစ်ကိုရှန်”
တာလို့သည် ရထားတွဲ ၅ ၏ အလိုအလျောက် တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး K23 လျှပ်စစ်ဂတ်လင်သေနတ်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် လုံခြုံရေးခလုတ်ကို ဖြုတ်ပြီး အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။
“ဟေး ကောင်လေး မှောင်တော့မယ်” သူသည် အိပ်ငိုက်နေဆဲဖြစ်သော လုရှင်းချန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ လိုအပ်ရင် ကျနော် ဝင်ပါ့မယ်”
လုရှင်းချန်သည် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို တစ်ဝက်ဖွင့်ကာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ပိတ်သွားသည်။
“အားလုံးပဲ..”
လင်းရှန်သည် လက်ကိုင် စကားပြောစက်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။
“ကျုပ်တို့ ဒီမှာ ရပ်နေပြီ။ ယာဉ်တန်းတစ်ခုစီက အကောင်းဆုံးအကာကွယ်နေရာတွေကို ရှာပြီး အခိုင်မာ တည်ဆောက်ပါ။ ညရောက်တာနဲ့ ကျုပ်တို့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရနိုင်တယ်။ အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပါ”
သူ၏ အသံသည် ယာဉ်တန်းကို ဖြတ်၍ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝူကျန်းဟိုင်၊ လျောင်မင်၊ လော့ယန်၊ လျန်လေး၊ လီယီနှင့် အခြားသူများအားလုံးက လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် ပြန်ဖြေကြသည်။
“ရပြီ” ဝူကျန်းဟိုင်က အော်လိုက်သည်။
“ရပ်ဖို့ ပြင်ဆင်…ယာဉ်တွေ အားလုံး…ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဖြန့်ကျက်ကြ”
ချလွမ် ကလောင်
ကြီးမားသော လင်းယုန်ယာဉ်တန်းထဲမှ အနက်ရောင်စစ်ဘက်သုံး ထရပ်ကားတစ်စီး၏ ဘေးဘက် အဖုံး ပွင့်သွားသည်။ ကျန်ရှိသော ဒုံးပျံဆယ်ခုကျော်ကို ပစ်လွှတ်မှုအစီအစဥ်ထဲသို့ ကျည်ဖြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆင့်မြင့်စစ်သားနှစ်ဆယ်ကျော်သည် သံချပ်ကာ ဝတ်စုံများနှင့် စွမ်းအင်မြင့်မားသော လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များမှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုသည် ထက်ရှပြီး အေးစက်နေသော အော်ရာက အဓိက ကာကွယ်ရေးနေရာများသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေမင်းယာဉ်တန်း—ငယ်ရွယ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော ယာဉ်မောင်းများ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့—သည် ကျယ်ပြန့်သောနေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ ချောမွေ့သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ၎င်းတို့၏ မွမ်းမံထားသော ယာဉ်ဆယ်စီးကျော်သည် အလယ်ဗဟိုရှိ ထောက်ပံ့ရေး ထရပ်ကားကို ကာကွယ်ကာ ခရုပတ် ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် ရပ်နားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ငယ်ရွယ်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် ဒုံးပစ်လောင်ချာများ၊ ကြီးမားသော စက်သေနတ်များ ပြီးတော့ မောင်းသူမဲ့ ဗုံးကြဲယာဉ်များကို လက်နက်တပ်ဆင်ကာ ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များမှ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
“ရှောင်ဘိုင်၊ ဗို့အားမြင့် အိုင်ယွန်းနံရံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပါ။ အာမင်၊ လိုလို၊ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားဝတ်စုံမှာ ဘက်ထရီ နှစ်နာရီပဲ ရှိတယ်—မလိုအပ်ရင် အပြင်ကို မပြေးနဲ့။ ကာကွယ်ရေးကို အာရုံစိုက်ပါ။ လီကွမ်းဝမ် လေပေါ်က ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို သတိထားပါ”
ဗြီ~ ခရက်
စွမ်းအားဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်နှစ်ဦးသည် ထရပ်ကားတစ်စီးမှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဖြူရောင် တိုက်ခိုက်ရေး ဝတ်စုံများသည် တောက်ပနေသော အပြာရောင် စွမ်းအင်သွေးကြောများဖြင့် စီတန်းထားပြီး အဆင့်မြင့် စစ်ဘက်သုံး လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှု ဝတ်စုံများကို ကြီးမားစွာမြှင့်တင်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံထားကာ သန်မာသော အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
“မြင်ကွင်း စနစ်များ ချိန်ညှိနေသည်...”
“ချိန်ညှိမှု ပြီးပြီ”
“လွှစက်ဓားသွား အားသွင်းနေသည်”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျန်လေးနှင့် လီယီတို့သည် ၎င်းတို့၏ မွမ်းမံထားသော သတ္တုတွင်းသုံးထရပ်ကားကို လူနေအိမ်သုံး ယာဉ်အဖြစ် ပြန်လည်အသုံးပြုထားသည့်ယာဥ်နှင့် ရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ ယာဉ်တန်းတွင် လူများ တင်ဆောင်ထားသော မွမ်းမံထားသော ဘတ်စ်ကားနှစ်စီး ပါဝင်ပြီး ကြီးမားသော အင်ဂျင်နီယာယာဉ် အနည်းငယ် လိုက်ပါလာသည်။ ဤ ခိုင်ခံ့သောယာဉ်များသည် အနန္တရထား၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်နားကာ နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
“မိန်းမ ထရပ်ကားထဲမှာပဲ နေပြီး အမိန့်ပေးပါ။ အပြင်က အရာတွေကို ငါ့တာဝန် ထားလိုက်”
“သတိထားပါ လျန်” လီယီသည် သူမ၏ ဖောင်းနေသောဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း သူ့ကို စိုးရိမ်မှုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့ လိုင်းကို ဘယ်ပိုးကောင်မှ မဖြတ်နိုင်စေရဘူး”
လျန်လေးသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြီးမားလာကာ သူ၏ အသားအရေသည် သတ္တုတစ်ခုအလား မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ ဆင်းသက်လိုက်သောအခါ သူ၏ အလေးချိန်အောက်တွင် ယာဉ်၏ ဟိုက်ဒရောလစ်ပင် နှစ်စင်တီမီတာ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။
အနန္တ ရထား…
ရထားတွဲ ၂ တွင် ကီကီသည် ယာဉ်တန်းများ ဖွဲ့စည်းနေသည်ကို ကြည့်ပြီး လင်းရှန်အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“တွေ့လား….သူတို့ရဲ့ ပစ်အားလည်း သိပ်မဆိုးလောက်ဘူး”
လင်းရှန်က ပြန်ဖြေသည်။ “ကြီးမားတဲ့ လင်းယုန်ယာဉ်တန်းတောင်မှ အဲဒီပစ်အားအကုန်နဲ့ အင်းဆက်ဒီရေကြောင့် ပြန်တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရတာ။ အဲဒါက ငါတို့ ပိုပြီး သတိထားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ”
သူသည် ကီကီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ရှားရှားက မီးနတ်ဘုရား စက်ရုပ်ကြီးကို ချိန်ညှိနေတဲ့ ရထားတွဲ ၁၁ မှာ ရှိတယ်။ သွားကူညီလိုက်ပါ—လိုအပ်ရင် ငါတို့ ပစ်အားထောက်ပံ့မှုအတွက် ဖြန့်ကျက်နိုင်တယ်”
“ကောင်းပြီ~”
ကီကီသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အရိုအသေပေးပြီး သူမ၏ ထိုင်ခုံပေါ်မှ ပေါ့ပါးစွာ ဝဲပျံကာ ရထားတွဲ ၁၁ ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ရှားရှားသည် စက်ရုပ်ကြီး ကော့ပစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေသည်။ ကီကီကို မြင်သောအခါ သူမ အော်ခေါ်လိုက်သည်။ “အစ်မကီကီ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြာနေတာလဲ…အမြန်လေး”
“စိတ်အေးအေးထားပါ။ ငါတို့ ဒီပစ္စည်းကိုတောင် မလိုအပ်သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
ကီကီသည် လက်များကို ပိုက်ပြီး စက်ရုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။
“ငါတို့ အရင်တုန်းကလို ဝိုင်းရံခံရရင် ဒီပစ္စည်းက သိပ်အကူအညီ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဘေးကင်းတာက စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတာထက် ပိုကောင်းတယ်”
ကော့ပစ် အဖုံးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ရှားရှားသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုန်နေသည်။ သူမသည် ကော့ပစ်ထဲသို့ ခုန်ဝင်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုများကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်မလား ဆာလီ”
ရှားရှားသည် လက်နက်များကို ကိုင်တွယ်ရခြင်းကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သည်—သေးငယ်သော မိန်းကလေး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ကြီးမားသော ပစ်အားကို စွဲလမ်းခဲ့သည်။
လင်းရှန်သည် သူမကို မီးနတ်ဘုရား စက်ရုပ်ကြီး မောင်းနှင်ခွင့် ပေးခဲ့သည့် အချိန်ကစ၍ သူမသည် နာရီပေါင်းများစွာ အရူးအမူးလေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ သူမထက်ပို၍ ကြီးမားရှည်လျားသော စစ်ယန္တရားကို နှစ်သက်နေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ မြင်ကွင်းသည် ကောင်းကင်တမန်တော်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခြင်းတို့၏ ရယ်စရာ ပြယုဂ်တစ်ခုအလားပင်၊၊
“နာမည် ပြောင်းဖို့ ငါ နင်ကို ပြောခဲ့တယ်လေ။ ‘ဆာလီ’ က အိမ်မွေးကြက်တစ်ကောင်နာမည်လိုပဲ”
“မပြောင်းဘူး…ကျွန်မ ဆာလီကို ချစ်တယ်”
ရှူး—
ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင်ရထားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သစ်ရွက်ထူသော သစ်တောဘေးတွင် ရှင်းလင်းသော မြင်ကွင်းက ၎င်းကို အမှောင်ညကာကွယ်ရေးဇုန်အတွက် ထင်ရှားစေသည်၊၊
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ယာဉ်တစ်ရာကျော်သည် ရထားကို ဝိုင်းရံထားပြီး ကာကွယ်ရေး အလွှာများကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ မြင်ကွင်းသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဖြစ်သည်—ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။
ဝှစ်—
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အမှောင်တစ်ခု ဖုံးလာသည်။
ကမ္ဘာပေါ်မှ အရိပ်များ၏ ကန့်လန့်ကာကို ဆွဲယူလိုက်သကဲ့သို့ ရွှေရောင်နေဝင်ချိန်ဆည်းဆာသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသော အမှောင်ထုက ဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။
ခဏတာမျှ—လူတိုင်း အသက်အောင့်ထားကြသည်။
လင်းရှန်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲတွင် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများက ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
အဖွဲ့များ အားလုံး အထူးသတိအနေထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။
သို့သော်... ဘာမှ မလာခဲ့ပေ။
အင်းဆက်များ၏ အော်သံနှင့် လေတိုက်ခတ်သံကသာ တိတ်ဆိတ်မှုကို တွန်းလှန်နေသည်၊၊