အခန်း (၁၁)
Vol. 1 Ch. 11
လင်းပိုင်ဖန်က အင်ပါယာ မြေပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပဲ အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူဟာ အမြတ်ကြီးထုတ်ပြီး စီးပွားရှာတာတွေကို အမုန်းဆုံးပဲဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူနေမှုဘဝအတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဈေးတင်ရောင်းပြီး စစ်ပွဲကနေ အမြတ်ထုတ်တာ၊ လူထုကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်တာနဲ့ နိုင်ငံတော်ကို မတည်မငြိမ်ဖြစ်အောင် လုပ်တာမျိုးတွေကိုပေါ့။ ဒါက အလွန်ကို ယုတ်ညံ့တယ်လို့ သူယူဆသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ဒီကိစ္စကို "ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ မူးမတ်တို့၊ ဒီကိစ္စအတွက် မောင်မင်းတို့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေများ ရှိသလား။
"ဒါ..." အရာရှိတွေဟာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ရမ်းသမ်းပြီးတော့ မပြောရဲကြပေ။
ဒီအချိန်မှာ အကြီးတန်း အရာရှိတစ်ဦးက ရဲစွမ်းသတ္တိကို မွေးပြီး မေးလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးခင်ဗျာ ဘယ်လိုများ စဉ်းစားထားပါသလဲ?"
လင်းပိုင်ဖန်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်- "နိုင်ငံတော် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေချိန်မှာ စျေးကစားပြီး ပစ္စည်းတွေ သိုလှောင်ထားကြတယ်။ ပစ္စည်းတွေ ရှားပါးအောင် ဖန်တီးပြီး သာမန်ပြည်သူ လူထုရဲ့ စျေးကွက်ကို ဖျက်ဆီးနေကြတယ်။ သူတို့က နိုင်ငံတော်အတွက် ပိုးမွှားတွေပဲ။ သူတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သာမန်ပြည်သူလူထုရဲ့ ဒေါသကို ဖြေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
အရာရှိတွေ အားလုံးက အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီလိုမျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး!"
"အဲ့ဒီကုန်သည်တွေဟာ ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံတွေရဲ့ သြဇာကြီးမားတဲ့ မိသားစုကြီးတွေကနေ ဆင်းသက်လာကြတာပါ။ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက အင်မတန် ခိုင်မာလှတယ်။ သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်နဲ့ ရန်မစသင့်ပါဘူး! ကျွန်တော်တို့မျိုးက သူတို့ကို အရေးယူလိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်ပါဘူး!"
"မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နိုင်ငံက အရင်းအမြစ်နဲ့ ပစ္စည်းတွေ နည်းပါးပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကုန်ပစ္စည်း များစွာအတွက် သူတို့အပေါ် မှီခိုနေရတာပါ။ သူတို့ကို ရန်စလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်သွယ်မှုကို ပိတ်ဆို့ခံရမှာဖြစ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကြီးမားလာပါလိမ့်မယ်!"
"အဲ့ဒီ မိသားစုကြီးတွေထဲ အချို့က မင်းဆက်တွေထဲမှာ အရာရှိရာထူးရထားတဲ့ မိသားစုဝင်တွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးက နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေပါတယ်။ တကယ့်ကို သူတို့ကို ရန်မစသင့်ပါဘူး!"
"ဒါ့အပြင် ဒီလိုမျိုး စလုပ်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဆီကို စီးပွားရေးလာလုပ်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး!"
လင်းပိုင်ဖန်က ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်လိုက်တယ်- "ဒါဆို့ သူတို့ ငါတို့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်တာကို ခံရတော့မှာလား?"
"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီအကြောင်းကို အသေအချာ စဉ်းစားပေးပါ!" အကြီးအကဲ ဝန်ကြီးတစ်ဦးက အကြံပေးလိုက်သည်။
"သူတို့ကို ဈေးနှုန်းတွေ လျှော့ချဖို့ အရင်ဆုံး သတိပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ? အဲဒါ မအောင်မြင်ရင်တော့ တခြားနည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားလို့ရတာပေါ့!"
လင်းပိုင်ဖန်က အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ကြွေးကြော်လိုက်တယ်- "ကောင်းပြီ! ငါကိုယ်တော် သူတို့ကို အခွင့်အရေးပေးလိုက်မယ်! တစ်ယောက်ယောက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်၊ ဒီနေရာမှာပဲ ငါကိုယ်တော် သတင်းကို စောင့်နေမယ်!"
"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး!"
တစ်နာရီကြာသွားခဲ့ပြီ၊ ဘာသတင်းမှ ပြန်မလာသေးပေ။
ဒါပေမဲ့ လင်းပိုင်ဖန်က ဒီကုန်သည်တွေဟာ သူ့စကားကို နားထဲက လေလိုမျိုး လုံးဝ အလေးမထားဘူးဆိုတာကို သိပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
တချို့ဆိုရင် ရန်စတဲ့အနေနဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကို ပိုပြီးတောင် တင်လိုက်ကြသေးတယ်။
လင်းပိုင်ဖန်က ဒါကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီ၊ ဘာသတင်းမှ ပြန်မလာဘူး။ ဒီတော့ သူတို့က ငါ့လို ဧကရာဇ်မင်းကြီးကိုတောင် အလေးအနက် မထားဘူး ထင်တယ်! အဲဒီလိုဆိုရင် ငါလည်း သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး! မောင်မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူကများ ငါကိုယ်တော် အတွက် အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပေးချင်လဲ၊ ဒီအမြတ်ထုတ်တဲ့ ကြွက်တွေကို ဖမ်းပြီး ထောင်ထဲ ထည့်ဖို့အတွက်ပေါ့?"
ဒီလိုပြောလိုက်တော့ အရာရှိတွေဟာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြန်တယ်။ ဘယ်သူမှ ပြန်မပြောရဲကြဘူး။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီတာဝန်ဟာ ကျေးဇူး အတင်မခံရမဲ့ အလုပ်ဖြစ်သလို၊ ဘေးဥပဒ်ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်နေလို့ပါပဲ။
သူတို့ဟာ ဒီကုန်သည်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်က မိသားစုကြီးတွေကို ရန်စတာထက် လင်းပိုင်ဖန်ဆိုတဲ့ ဒီငယ်ရွယ်တဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကြီးကို ရန်စရတာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ယူဆကြတယ်။
"ငါကိုယ်တော်ရဲ့ စကားတွေဟာ အရေးမပါတော့ဘူး ထင်ပါရဲ့၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ တစ်ယောက်မှ မရှိကြပေဘူးဘဲ!"
လင်းပိုင်ဖန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်- "ဝန်ကြီး လျန်၊ မင်းက ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးပဲ၊ ဒီကိစ္စကို မင်း တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်!"
အခေါ်ခံလိုက်ရတဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးက အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားတယ်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ဒါကို မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က မိသားစုကြီးတွေကို ရန်စရာ ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်! ကျွန်တော်မျိုးတို့ နိုင်ငံက သေးငယ်ပြီး လူတွေကလည်း အင်အား နည်းပါးကြပါတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့ကို ရန်မစသင့်ပါဘူး!"
"ဒါဆိုရင် ငါကိုယ်တော်ကို ပြောစမ်း၊ မောင်မင်းမှာ တခြားဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလဲ?" လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်တယ်။
"ဒါ... အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ရောင်းပြီး ဈေးနှုန်းတွေ ကျအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်!" ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးက အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
လင်းပိုင်ဖန်က လှောင်သလိုမျိုး ပြုံးလိုက်တယ်-"ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ နည်းလမ်းကို မောင်မင်း တကယ်ကို ပြောရဲတယ်လား? သူတို့မှာ ပစ္စည်းတွေ ပိုများတယ်ထင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တော်မှာ ပိုများတယ်လို့ ထင်လား? ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူတို့ကို အလျော့ပေးစေချင်တာလား?"
"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော့်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ!" ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးက ဦးညွတ်တောင်းပန်လိုက်တယ်။
လင်းပိုင်ဖန်က မျက်နှာမှာ ဘာအမူအရာမှ မရှိ ပြောလိုက်တယ်- "ဝန်ကြီး လျန်၊ ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းဟာ ဒီကိစ္စအတွက် ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ တာဝန်ရှိတယ်။ မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်။ မင်းရဲ့ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းမလား? တစ်ခုကို ရွေးလိုက်!"
အခြားတစ်ဖက်က ဝန်ကြီးဟာ ရုန်းကန်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ သူ့ရဲ့ အရာရှိ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီကျွန်တော်မျိုးက ရာထူးက နုတ်ထွက်ပြီး ဇာတိမြေကို ပြန်ဖို့ ရွေးချယ်ပါတယ်!"
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ခုပ်တီးပြီး ကြွေးကြော်လိုက်တယ်။ "ကောင်းပြီ! မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါကိုယ်တော် ခွင့်ပြုလိုက်ပြီ! မောင်မင်းပစ္စည်းတွေကို သိမ်းပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်တော့။ မောင်မင်းကို နောက်ထပ် မမြင်ချင်တော့ဘူး။ ငါတို့ ရှ နိုင်ငံမှာ မောင်မင်းလို ကြောက်တတ်တဲ့လူကို မလိုဘူး!"
"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး!" အခြားတစ်ဖက်က လူဟာ ထပ်မံ ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက် မခိုင်မြဲစွာနဲ့ ထွက်သွားလိုက်တယ်။
နောက်ထပ် အကြီးတန်း နန်းတွင်း အရာရှိ တစ်ဦးကို ရာထူးက ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး၊ အရပ်ဘက်ရော စစ်ဘက်ပါ အေးခဲသွားသလိုမျိုး တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး ထပ်ပြောဖို့ မရဲကြတော့ပေ။
"လူကတော့ ထွက်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ကတော့ ဆက်လုပ်ရဦးမယ်!"
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မောင်မင်းတို့ထဲက ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ ဘယ်သူက ငါကိုယ်တော်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဝေမျှချင်လဲ? ဘယ်သူမဆို ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် သူ့ကို ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်!"
အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ခန့်ညားတဲ့ နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။
သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး လင်းပိုင်ဖန်ကို ဦးညွတ်လိုက်ပြီး လေးစားစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီက ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖြေရှင်းပေးချင်ပါတယ်။ ဒီက ကျွန်တော်မျိုးကို အခွင့်အရေးပေးတော်မူပါ!"
လင်းပိုင်ဖန်က အံ့သြသွားခဲ့တယ်။
ကိုယ်ခံပညာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ရှေ့ကိုတက်လာပြီး ဒီလို ခက်ခဲလှတဲ့ တာဝန်ကို ယူရဲတယ်လား?
ဒီလူဟာ လင်းပိုင်ဖန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။ "မောင်မင်းရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ငါကိုယ်တော် အရမ်းလေးစားတယ်။ မောင်မင်းရဲ့ နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ၊ မောင်မင်းရဲ့ နောက်ခံကရော ဘာလဲ?"
အဲဒီလူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ နာမည်က ဟီရှန်း ဖြစ်ပါတယ်။ နန်းတော်ထဲမှာ ရှိတာ သုံးနှစ်ကျော်ပါပြီ၊ ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ လောလောဆယ်မှာ အရှင်မင်းကြီးနားက နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်အဖြစ် အမှုထမ်းနေပါတယ်!"