မသေမျိုး လက်ဖက်ရည်

ချင်းလေးမှာ ထိုစကားကို ကြားကြားချင်း အံ့အားသင့်နေပြီးနောက်... တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားပါ၏။

" ဒီ ခြံစည်းရိုးက ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်လို့ ပြောလိုက်တာလား ။ ဒီကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ သိဒ္ဓိဝင် သစ်ပင် ဆယ်ပင်ထဲက ကိုးပင်မြောက် ၊ ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင် လား.. "

အဘိုးအို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" လုံးဝ လွဲစရာမရှိဘူးကွ ။ အဘိုးကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ သေချာမြင်ဖူးတယ် ။ မဟာမသေမျိုးဘုရင်ဘွဲ့ရထားတဲ့သူ ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒါလွေမသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ သစ်သားဓားက ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်ကနေ လုပ်ထားတာ ။ အဲ့အရောင်အဝါကို သေရင်တောင် မေ့မှာမဟုတ်ဘူး "

ချင်းလေး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်နေရှာတော့သည်။

" ဒါပေမယ့်.. ကျွန်မ သိသလောက်တော့ ဒီ ဒါလွေမ

သေမျိုးသစ်ပင်က ဖျက်ဆီးလို့မရဘူးဆို ။ အခု အကိုင်းတွေ အများကြီးကို သူ ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ "

အဘိုးအို အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်၏။

" ထျန်းကျီတောင်မှာ ဒါလွေ မသေမျိုးသစ်ပင် ဆယ့်နှစ်ပင်ရှိတာ အဘိုးသိတယ် ။ ကြည့်ရတာ သူက အဲ့သစ်ပင် ဆယ့်နှစ်ပင်လုံးဆီကနေ ရခဲ့တာထင်တယ် "

ချင်းလေး ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် သူမ ခြံဝင်းထဲတွင် ရှိနေသော အိမ်ကိုကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်သွားပါ၏။

" အဘိုး... ဒီ အိမ်တွေရဲ့ အရောင်အဝါက ဟိုခြံစည်းရိုးနဲ့ တော်တော်တူတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ် "

အဘိုးအို ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားကာ အိမ်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ စကားမဆိုနိုင်ဘဲ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်သွား၏။

" ဒါ.. ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "

အချိန်အတန်ငယ် ကြာပြီးမှ သူ တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလိုက်သည်။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ အဘိုး "ထျန်းလေးက ကြောက်လန့်တကြား မေး၏။

ဂလု...

အဘိုးအို တံတွေးမြိုချကာ ပြန်ပြောရှာသည်။

" ဒီအိမ်ကလဲ ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်နဲ့ ဆောက်ထားတာ "

" ဘယ်လို.... ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်နဲ့ ဆောက်တာ.. ။ ဒါပေမယ့် ပုံစံကိုကြည့်ရတာတော့ သစ်ကိုင်းတွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ပုံ မဟုတ်ဘူးလေ ၊ ပင်စည်နဲ့ ဆောက်ထားတာပဲ ဖြစ်မှာ ။ ဒါပေမယ့်.. ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်ကို ဖြတ်လို့ ရလို့လား "

ချင်းလေး အသံတုန်တုန်ဖြင့် ဆိုသည်။

အဘိုးအိုမှာလည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့နေဟန်တူပြီး ဘေးသို့ တသ်ချက်လှည့်ကြည့်၍ ပြော၏။

" ဒီတိုင်း ဖြတ်ထားတာတောင် မဟုတ်ဘူးကွ "

" ဟင်... ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲ "

ချင်းလေး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရှာသည်။

အဘိုးအိုက တုန်တုန်ယင်ယင် ဆက်ပြော၏။

" ကြည့်လိုက်ဦး... ဒီအိမ်ထဲက ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်တွေက အပြားလိုက်ဖြစ်အောင် အဖြတ်ခံထားရတာ ။ တချို့ဟာတွေကိုကျ အပိုင်းလိုက် ဖြတ်ထားပြီးတော့.. တချို့ဟာတွေဆို သေချာထွင်းထားသေးတယ်... "

ထိုစဉ်မှ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချင်းလေး နားလည်ကာ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

" ထွင်း... ထွင်းထားတယ်... ၊ ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်ကို ထွင်းထားတာလား "

ကျန်အချက်များကို ခဏထားပါဦး ။ ဒါလွေမသေမျိုးသစ်ပင်ကို ထွင်း၍ ရသတဲ့လား...

ထိုသို့လုပ်နိုင်ရန် မည်သို့သော စွမ်းရည်မျိုး လိုအပ်ပါမည်နည်း ။

မြေးအဘိုးနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်ကာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ရှေ့မှ လောထျန်းမှာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုအစွမ်းထက်ပါတကား...

ထိုအတွေးဖြင့် ချင်းလေးတစ်ယောက် လောထျန်းနောက်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်၏။

" သခင်ကြီး ၊ ကျွန်မတို့ကို ကယ်ပါဦးရှင် "

သူမ ငိုရင်းပြောလိုက်သည်။

" ဟင် "

လောထျန်း အံ့သြတကြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမအား ထိုပုံစံနှင့် မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားရတော့သည်။

" ကူညီရမယ်... ဘာကို ကူညီရမှာလဲ "

သူ မေးလိုက်၏။

" သခင်ကြီးက ထျန်းကျီတောင်ရဲ့ သခင်ကြီးဆို

တော့ သခင်ကြီးဆီမှာ မသေမျိုးဆေးရည် ရှိမှာပါ ။ အခု ကျွန်မရဲ့အဘိုးက သက်တမ်းကုန်ခါနီး ဖြစ်နေပါတယ်ရှင် ။ အဲ့ မသေမျိုးဆေးရည်ကိုသာ မရရင် သူ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး ။ တကယ်လို့ သခင်ကြီးကသာ ကျွန်မအဘိုးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးမယ်ဆိုရင်... ကျွန်မ... ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်ကို သခင်ကြီးဆီ ရောင်းပေးပါ့မယ် "

ချင်းလေး ပြောကာ မြေကြီးပေါ် ပြားပြားဝပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

တဖက်လူသည် ထျန်းကျီတောင်၏ သခင်ကြီးဖြစ်ရာ.. သက်ရှိများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်သော ဤနေရာ၌.. မိစ္ဆာလုပ်ရပ်များကို လုပ်သူများ ရှိခြင်းက သဘာဝပင် မဟုတ်ပါလား ။

သို့သော် လောထျန်းမှာကား တဖက်မိန်းမငယ်ကို ဆွံ့အစွာသာ ကြည့်နေရှာသည်။

" ငါက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဘာလို့ဝယ်ရမှာလဲကွ ။ ငါ မင်းပြောတာကို နားမလည်ဘူး "

" ရှင်... "

ချင်းလေး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားကာ ကူကယ်ရာမဲ့ ခံစားလိုက်ရ၏။

တဖက်လူက သူမကို ငြင်းနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား...

သို့ဆိုလျှင် သူမအဘိုး....

ထိုတခဏ၌ သူမ အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျသွားတော့သည်။

ထိုစဉ် လောထျန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက် နှစ်ခွက်ကို ယူလာပြီး စားပွဲပေါ် ချပေးလာ၏။

" မင်းတို့နှစ်ယောက် ၊ ရေနွေးကြမ်း သောက်လိုက်ကြဦး ။ ဒီရေနွေးကြမ်းက တော်တော်ကောင်းတယ်ကွ "

အမှန်တွင်မူ ထိုလူများဆီမှ သတင်းသာ မနှိုက်လိုပါက လောထျန်း ရေနွေးကြမ်းကို တိုက်မိမည်မဟုတ်ပါချေ ။

တဖက်မှ အဘိုးအိုက အောင့်သက်သက် ပြုံးရှာသည်။

လောထျန်းက သူ့အသက်ကို ကယ်ရန် သဘောမတူခဲ့ပေရာ.. သူ့အား မကယ်လိုဆိုသည့် သဘောပါပင် ။

သို့ဆိုလျှင် သူ ဤခရီးမှ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရတော့ပါချေ။

ထိုသို့တွေးရင်း အဘိုးအို စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။

ထို့နောက် သူ လောထျန်းအား ဦးညွှတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

" ခုလို ကြင်နာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး "

ပြောပြီးသည်နှင့် စိတ်ထဲမှ တင်းကျပ်မှုများလည်း ပြေလျော့သွားပြီး.. စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ရေနွေးကြမ်းခွက်ကို ယူကာ သောက်လိုက်၏။

၎င်းမှာ သူ့ဘဝ၏ နောက်ဆုံးရေနွေးကြမ်းခွက် ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ..

ဝီ ...

ရေနွေးကြမ်းခွက်ကို သောက်လိုက်သည်နှင့် သူ့ကိုယ်ထဲ၌ အသက်အစွမ်းများ တမဟုတ်ချင်း တိုးပွားလာသည်ကို အဘိုးအို ခံစားမိလိုက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင် ​ခြောက်ကပ်နေခဲ့သော သူ့ကိုယ်ထဲမှ မာရီတျန် များလည်း အလွန်လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ပြန်ကောင်းလာကြ၏။

" ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့... "

ထိုတခဏ၌ သူ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပါတော့သည်။

" အဘိုး.. "

တဖက်မှ ချင်းလေးမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခု ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိထားမိပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လာ၏။

ထိုစဥ်တွင် သူမအဘိုး မျက်နှာထက်မှ အိုမင်းနေသ

ည့် အသွင်က အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပါသည်။

သူ့ဆံပင်ဖြူများကလည်း ပြန်နက်လာပြီး... မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးအတွင်း သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ပုံ ဖြစ်သွား၏။

" ဒါ.. ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့... "

ချင်းလေး မျက်လုံးပြုးသွားကာ စကားမဆိုနိုင်လောက်အောင်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထိုစဥ် အဘိုးအိုမှာလည်း မည်သို့ဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားပါ၏။

သူ ခေါင်းငုံ့၍ လက်ထဲမှ ရေနွေးကြမ်းခွက်ကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

" ဒါ.. တကယ်တော့ မသေမျိုးဆေးရည်ပဲ ။ ဒါ .. မသေမျိုးရေနွေးကြမ်းလား.. "

ထို့နောက် သူ လောထျန်းရှေ့တွင် ဘုတ်ခနဲ ဒူးထောက်ချပြီး ပြားပြားဝပ် အရိုအသေပေးလိုက်၏။

" ကျုပ်ကို မသေမျိုးဆေးရည် ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးရယ် "

သူ့ဘေးမှ ချင်းလေးသည်လည်း အလားတူပင် မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်၍ အားပါးတရ ငိုကြွေးလိုက်သည်။

တဖက်မှ လောထျန်းမှာမူ.. သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း အလွန်ခေါင်းရှုပ်နေပါတော့၏။

" မသေမျိုးဆေးရည်.. ဟုတ်လား ၊ ဒီ ရေနွေးကြမ်းကို ပြောနေတာလား "

သူ ပြောကာ လက်ထဲမှ ရေနွေးကြမ်းခွက်အား တအံ့တသြ ကြည့်လိုက်သည် ။

သူ အရသာကောင်းသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သော ရေနွေးက အမှန်တွင် မသေမျိုးဆေးရည် ဖြစ်နေခဲ့သတဲ့လား...

၎င်းက မည်သို့သော အဆင့်မျိုးရှိသည့် မသေမျိုးဆေးရည်ပါနည်း ။

အဘိုးအိုမှာလည်း လောထျန်း၏ စကားကြောင့် အံ့

အားသင့်သွားဟန် တူပါ၏။

" ဟုတ်တယ်ဗျ ၊ အဲ့ဒါ မသေမျိုးဆေးရည်ပဲ ။ အဲ့ဆေးရည်က သေခါနီး လူတစ်ယောက်ကိုတောင် ဘဝသစ်ကို ပေးနိုင်ပြီးတော့ သက်တမ်းကိုလဲ နှစ်ဆတိုးသွားစေတယ် ။ အဲ့ဒါ တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းတဲ့ ဆေးရည်ပါပဲဗျာ "

သူ့စကားကို ကြားပြီးမှသာ ၎င်းက မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း လောထျန်း နားလည်သွားပါတော့သည်။

" ဟိုလက်ဖက်ပင်ကို... နောက်တစ်ခါ မရရအောင် ဖမ်းရမယ် "

သူ့ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။

" သခင်ကြီးက ကျုပ်ကို ခုလိုအဖိုးတန်လှတဲ့ ဆေးရည်မျိုးကို ထုတ်ပေးခဲ့တာ.. ကျုပ် ဘယ်လိုကျေးဇူးပြန်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး ။ သခင်ကြီး ကျုပ်ကို ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကူညီပေးခဲ့တာလဲဆိုတာလေး သိလို့ရမလားဗျာ "

အဘိုးအို အချိန်အတန်ကြာ စဥ်းစားနေပြီးနောက်မှ အံကြိတ်၍ မေးလိုက်သည်။

လောကကြီးတွင် ဘယ်အရာကိုမှ အလကား မရသည်ကို သူ သိထားသည် မဟုတ်ပါလား ။

တဖက်လူသည် သူ့အား အဖိုးတန်လှသော ဆေးရည်ကို ပေးခဲ့သည်ဖြစ်ရာ.. တောင်းဆိုမှုများ ရှိလာလျှင်ပင် သဘာဝကျပါသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း ကြိုပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ၏။

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ လောထျန်း ခေါင်းညိတ်သည်။

" ခင်ဗျားက အဲ့လို မေးလာမှတော့.. ကျုပ် တကယ်လဲ ခင်ဗျားကို မေးချင်တာတွေရှိတယ် "

" မေးပါသခင်ကြီး "

အဘိုးအိုမှာ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသည့်တိုင် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက တဖက်လူ၏ ဆေးရည်ကို သောက်ပြီးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား ...

" ကျုပ် သိချင်တာ နည်းနည်းပါ ။ အရင်ဆုံး... ခင်ဗျားဆီမှာ အပေါ်ကမ္ဘာရဲ့ မြေပုံရှိလား "

လောထျန်း မေးလာ၏။

" အင်... "

အဘိုးအို မှင်သက်သွားရတော့သည်။

၎င်းကို မေးနေစရာပင် လိုနေပါသေးလား..

ထိုစဥ်မှာပင် လောထျန်းက သူ့အား ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်လာသဖြင့် အဘိုးအို ချက်ချင်းခေါင်းငုံ့သွားကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

" လောလောဆယ်တော့ ကျုပ်ဆီမှာ မရှိပါဘူး သခင်ကြီး ။ ဒါပေမယ့် ကျုပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာတော့ ရှိပါတယ် ။ သခင်ကြီး စောင့်နိုင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ် ဒီတစ်ခေါက် ဂိုဏ်းဆီပြန်ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်းလူလွှတ်ပြီး ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ် "

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ကောင်းပါပြီ "

တဖက်မှ အဘိုးအို စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ဖြင့်

သက်ပြင်းချ၏။

လောထျန်း၏ စကားအရဆိုလျှင်.. သူ ပြန်၍ရသည်ဆိုသည့် သဘောပါပင် ။

ထိုစဥ် လောထျန်းက ဆက်မေးလာသည်။

" ဒုတိယတစ်ခုက... ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို ဘယ်လိုသန့်စင်ရတာလဲ "

" ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်... ဟုတ်လား "

အဘိုးအို ထပ်ပြီး အံ့သြသွားရပြန်ကာ... ရိုးရိုးသားသား အမှန်တိုင်းပင် ဖြေလိုက်၏။

" အဲ့ဒါတော့ ကျုပ်လဲ မသိပါဘူး သခင်ကြီး ။ ဒါပေမယ့်.. ကျုပ် သခင်ကြီးအတွက် သတင်းရှာပေးလို့ ရပါတယ် "

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြန်သည်။

" ကောင်းပြီ ။ နောက် တတိယတစ်ခုက ကျုပ်ကို ပစ္စည်းနှစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သတင်းကို ရှာပေးပါ ။ တစ်ခုက ဖီးနစ်မီးတောက်ကိုးသွယ် စိတ်ဝိဥာဥ်သစ်ပင် နဲ့ နောက်တစ်ခုက မျောလွင့်တိမ်တိုက် ငှက်မွေး "

သူ တစ်ယောက်တည်းအစွမ်းဖြင့် ထိုကိစ္စများအားလုံးကို လုပ်ရန်မှာ မလွယ်နိုင်ပါချေ။

တဖက်လူသည် အပေါ်ကမ္ဘာမှ ဖြစ်ပြီး ၊ ရာထူးအင်အားလည်း အတန်အသင့် ကြီးဟန်တူပေရာ.. ထိုသို့ သတင်းစုခြင်း ကိစ္စများအား သူ့ကို လွှဲပေးလိုက်ခြင်းက အသင့်လျော်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု လောထျန်း တွေးလိုက်ပါ၏။