အခန်း (၂၁)
Vol. 2 Ch. 21
အဲ့ဒါနဲ့ပင် လင်းပိုင်ဖန် သည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် မိန်းမလှတစ်ဦးနှင့်အတူ စစ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်က ဒီအကြောင်းကို ကြားသောအခါ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤလူငယ်ဧကရာဇ်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရန် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ နှစ်နိုင်ငံကြား ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်တော့မည်ဟူသော သတင်းသည် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို သိသိသာသာ ဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ စစ်ပွဲကြီးက စတင်တော့မည်!
“ဟေး၊ မင်း ဘယ်သူနိုင်မယ်၊ ဘယ်သူရှုံးမယ် ထင်လဲ”
“ဒါများ ပြောစရာလိုသေးလို့လား? မိုနိုင်ငံကပဲ သေချာပေါက် နိုင်မှာပေါ့! သူတို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့က တရားမျှတမှုရဲ့ အင်အားကို ကိုယ်စားပြုတဲ့၊ စိတ်ဓာတ်တွေနဲ့ အားကောင်းလှပြီး သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့ စစ်သား ၄၀၀,၀၀၀ ကို စုစည်းထားတာကို ကြည့်လိုက်ပါဦး! တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှ နိုင်ငံ ကတော့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကျဆင်းနေတဲ့ စစ်သား ၂၀၀,၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိတယ်။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နိုင်အောင် တိုက်နိုင်မှာလဲ?”
“တကယ်ပဲ! စစ်ပွဲကာလအတွင်းမှာတောင် အဲဒီ့ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်က သူ့မိဖုရားကို မမေ့နိုင်သေးဘူ။ သူက တတယ်ကို အရည်အချင်း မရှိသူတွေရဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ!”
“အခုတော့ ရှ နိုင်ငံက ဘယ်နှစ်ရက်အထိ ခံနိုင်မလဲဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရတော့မယ်!”
“ရှ နိုင်ငံက မကြာခင်မှာ သမိုင်းဖြစ်တော့မယ်၊ အဲဒီ့ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်လည်း ပြီးသွားပြီ!”
လူတိုင်းက လင်းပိုင်ဖန် ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအပေါ် အဆိုးမြင်နေခဲ့ကြသည်။
အချို့သော လောင်းကစားရုံများကပင် ဘယ်သူနိုင်မယ်၊ ဘယ်သူရှုံးမယ်ဆိုပြီး လောင်းကြေးတွေကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြတယ်။
ထိုအချိန်တွင်၊ နှစ်နိုင်ငံက နယ်စပ်တစ်လျှောက်တွင် စစ်သည်များကို နေရာချထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ငွေရောင်-အဖြူရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အဖြူရောင် စစ်မြင်းကို စီးနင်းထားသည်။ သူ့ဘေးတွင် အရပ်ရှည်ပြီး ခွန်အားကြီးသော ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် တပ်မှူးများ ခြံရံထားပြီး၊ သူ့နောက်တွင် မိုနိုင်ငံ၏ ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်ကြီး လိုက်ပါလာရာ၊ သူသည် အလွန်ရဲရင့်ပြီး ထူးခြားနေပုံရသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ လင်းပိုင်ဖန် ကတော့ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အလွန်ကြီးမားသော ရထားလုံးပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေခဲ့သည်။
သူ့ဘေးတွင် ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် တပ်မှူးများ ရှိမနေဘဲ၊ မိန်းမစိုးများ နှင့် နန်းတွင်း အပျိုတော်များက ဝိုင်းဝန်း ပြုစုပေးနေကြသည်။
သူ၏ လှပသော မိဖုရား ကိုပင် ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားပြီး၊ စစ်ပွဲအတွက် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ နွေဦးပေါက်ချိန်တွင် အပန်းဖြေ ခရီးထွက်လာသည့်အလား ပုံပေါ်နေခဲ့သည်။
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်- "ဒီလိုမျိုး မိုက်မဲလှတဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနဲ့ဆိုရင်၊ ဒီစစ်ပွဲမှာ အောင်ပွဲက သေချာနေပြီ၊ ရှ နိုင်ငံလည်း ပျက်စီးဖို့ သေချာနေပြီပဲ!"
"အရှင်မင်းကြီး မိန့်ကြားတော်မူသည်မှာ အမှန်ဆုံးပါပဲ!" မိုနိုင်ငံမှ အခြား ဗိုလ်ချုပ်တွေကလည်း ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေခဲ့ကြသည်။
မိုနိုင်ငံ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။
ရှ နိုင်ငံ ၏ အားနည်းချက် များစွာကြားထဲမှ လင်းပိုင်ဖန် ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့ပါးမသွားခဲ့ပေ။
သူသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ မိုနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကာ ဖြောင့်မတ်စွာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်- "မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်၊ သင်ဟာ ကောက်ကျစ်သော အုပ်ချုပ်ရေးကို ကျင့်သုံးကာ မိုက်မဲပြီး အရည်အချင်း မရှိသူဖြစ်သည်၊ နိုင်ငံကို ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြည်သူတွေကို အကျိုးပြုဖို့ အလျှင်းမတွေးခဲ့ပေ။ သင်က ဤကျူးကျော်စစ်ကို ရမ်းကားစွာ ဆင်နွှဲခြင်းက ကောင်းကင်နှင့် လူတို့အား အမျက်ထွက်စေခဲ့ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကိုပါ ဝမ်းနည်းစေသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင်၊ ငါသည် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အနေဖြင့်၊ မတရားမှုကို အပြစ်ပေးရန်၊ လမ်းမှားသူများကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် ကမ္ဘာကို ငြိမ်းချမ်းရေး ပြန်လည်ရရှိရန် ကောင်းကင်ကိုယ်စား အပြစ်ပေးမည်!"
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။
မိုနိုင်ငံ၏ ဗိုလ်ချုပ်များလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
မိုနိုင်ငံ၏ စစ်သားများသည်လည်းပဲ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ရှ နိုင်ငံ ၏ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
ဘယ်သူကများ သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်ပြီး လုပ်ဆောင်နေတာလဲ?
ဘယ်သူကများ မိုက်မဲပြီး အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အုပ်စိုးသူလဲ?
ဘယ်သူကများ ပြည်သူတွေအတွက် နိုင်ငံကို ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ဖို့ မစဉ်းစားဘဲ ကျူးကျော်စစ်ကို စတင်ခဲ့တာလဲ?
ဘယ်သူကများ စစ်မှန်တဲ့ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်လဲ?
အခု သင်က ကောင်းကင်ကိုယ်စား လုပ်ဆောင်ပြီးတော့ ကမ္ဘာကို ငြိမ်းချမ်းရေး ပြန်လည်ရရှိစေမယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်...
ဘယ်လောက်တောင်မှ မျက်နှာပြောင် တိုက်နိုင်ရတာလဲ!
မျက်နှာပြောင်တိုက်တဲ့ အရူး!!!
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်ကာ- "မိုက်မဲလှတဲ့ ဧကရာဇ်၊ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ! စစ်ပွဲကို အရင် စတင်ခဲ့တာက မင်းပဲလေ၊ ငါတို့မှာ လက်တုံ့ပြန်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး! ကောက်ကျစ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေရဲ့ တကယ့်တရားခံက မင်းပဲ! အရည်အချင်း မရှိတဲ့ သူနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိတဲ့သူကလည်း မင်းပဲ!"
"ငါ စပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ပိုင်နက်တွေကို မင်းတို့ဆီ ပြန်မပေးခဲ့ဘူးလား? မင်းတို့ ဘာအရှုံးမှ မရှိခဲ့ဘူးလေ၊ လူတိုင်းလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နေကြတာပဲ! ငါ့ကို အပြစ်တင်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ?" လင်းပိုင်ဖန် က မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ဒေါသကြောင့် မူးမေ့လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
နားထောင်ကြည့်ကြပါဦး၊ ဒါတွေက ပုံမှန် လူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားတွေလို့ မင်းတို့ ယုံလား?
ငါတို့ရဲ့ ပိုင်နက်မြေကို ပြန်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီတဲ့လား?
ပြီးတော့ မင်းက ငါတို့ကို ဘာအရှုံးမှ မရှိဘူးလို့ ပြောရဲသေးတာလား?
မင်းက ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြေကြီးထဲ နင်းခြေပစ်ခဲ့တာတောင် အရှုံးမရှိဘူးလို့ ပြောနေတာလား?
ဒါက ကြီးမားတဲ့ အရှက်ရစေမှုဆိုတာ မင်း နားလည်ရဲ့လား?
ဘယ်နိုင်ငံကများ ဒီလို အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းတာကို ခံနိုင်မှာလဲ?
ထိုအချိန်တွင်၊ မိုနိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ်သည် လက်စားချေလိုစိတ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်- "မိုက်မဲလှတဲ့ ဧကရာဇ်စုတ်၊ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ လုံလောက်ပြီ။ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ ငါ၊ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ရှိရမယ်! ဒီနေ့ ငါဟာ မတရားတဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်တဲ့ မင်းကို အပြစ်ပေးဖို့နဲ့ ရှ နိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြားပြားဝပ်သွားအောင် နင်းခြေဖို့ စစ်တပ် ၄၀၀,၀၀၀ ကို ဦးဆောင်ပြီး လာခဲ့တာ!"
"အာဏာရှင်ကို နှိမ်နင်း၊ ရှ နိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြားပြားဝပ်သွားအောင် လုပ်!"
"အာဏာရှင်ကို နှိမ်နင်း၊ ရှ နိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြားပြားဝပ်သွားအောင် လုပ်!"
မိုနိုင်ငံ၏ စစ်သားများက ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော အသံများဖြင့် ဟိန်းခနဲ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ရှ နိုင်ငံ ၏ စစ်သားများသည် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အန်လုရှန် က လင်းပိုင်ဖန် ကို ဦးညွှတ်ပြီး လျှောက်တင်လိုက်သည်- "အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ဖို့ စကား အနည်းငယ်လောက် ပြောကြားပေးတော်မူပါ!"
"ကောင်းပြီ !"
လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ရှ နိုင်ငံတော်ရဲ့ သူရဲကောင်းတို့၊ မကြောက်ကြနဲ့! ငါတို့ဟာ တရားမျှတမှုရဲ့ စစ်တပ်ဖြစ်တယ်၊ ငါတို့ဘက်မှာ ကောင်းကင်က ရှိနေတယ်၊ ဒီစစ်ပွဲမှာ အောင်ပွဲက သေချာတယ်! မိုနိုင်ငံရဲ့ စစ်သည်တွေက စက္ကူသာသာ ကျားတွေပဲ၊ ထိုးလိုက်တာနဲ့ အလွယ်တကူ စုတ်ပြဲသွားမှာ၊ ကြောက်စရာမလိုဘူး!"
အသံသည် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း ထိရောက်မှု ရှိပုံမပေါ်ပေ။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ မသေချာ မရေရာမှုတွေ ရှိနေလို့ပါပဲ။
ထိုအချိန်တွင် မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် သူ၏ စစ်ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်- "မိုနိုင်ငံရဲ့ သူရဲကောင်းတို့၊ ငါကိုယ်တော်နဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်ကြ! ငါတို့ရဲ့ အရှက်ရမှုကို လက်စားချေမယ့်နေ့က ဒီနေ့ပဲ! ငါတို့ ဂုဏ်ကျက်သရေ နဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ထူထောင်မယ့် အချိန်က အခုချိန်ပဲ! တိုက်ကြတော့!!!"
"တိုက်ကြ!!!" မိုနိုင်ငံ၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးသည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်လာခဲ့သည်။
ရှ နိုင်ငံ တပ်စခန်းရှိ ဗိုလ်ချုပ်များက လင်းပိုင်ဖန် ကို လှမ်းကြည့်ကာ သူ၏ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။
လင်းပိုင်ဖန် က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်- " ကောင်းပြီ! ရှ နိုင်ငံရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ သူရဲကောင်းတို့၊ မိုနိုင်ငံက တိုက်ခိုက်မှု စတင်နေပြီ! အခုမှ မတိုက်ရင် ဘယ်တော့ တိုက်ရမှာလဲ? ကဲ၊ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ... ဆုတ်ခွာတော့!"
"ဆုတ်ခွာကြမယ်?" ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် စစ်သားများသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
စစ်တပ်က စတင်တိုက်ခိုက်တော့မယ့် အချိန်မှာ၊ မင်းက ငါတို့ကို ဆုတ်ခွာစေချင်တာလား?