အခန်း (၃၉)

လင်းပိုင်ဖန်၏ မောက်မာသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း ချိုင်ယွီရှင်း သည် သူ့ကို အမှန်တကယ် လက်သီးဖြင့် ထိုးချင်စိတ် ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် မူလက သူ့ကို မေးမြန်းရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏ ကြံရာပါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

လအနည်းငယ်လေး မတွေ့ရုံမျှဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် အနည်းငယ် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝပြီး ကောက်ကျစ် လာခဲ့ကာ သူမကို သူ၏ လက်အောက်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပုံရသည်။

“ဟွန့်! ငါ အဖေနဲ့ ဦးလေးတို့ ကိစ္စတွေကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားကိစ္စတွေကိုတော့ ငါ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုသေးတယ်!”

ချိုင်ယွီရှင်းက ခနဲ့လိုက်ပြီး " မင်း ဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက လုပ်ခဲ့တဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ငါ ကြားခဲ့ရတယ်။ မင်းက အလှမယ်တစ်ဦးကြောင့် နိုင်ငံတော်ကို ပစ်ပယ်ခဲ့တယ်၊ အကြောင်းမဲ့ စစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲခဲ့တယ်၊ မို နိုင်ငံကို နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အကြောင်းမဲ့ အရာရှိတွေကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့တယ်၊ ဒါတွေအားလုံးက နိုင်ငံတော်ကို အန္တရာယ်ထဲ တွန်းပို့နေတာပဲ!

အခုလည်း ရှင်က ဒုက္ခသည်တွေကို ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ကျကုန်ကျ လက်ခံထားတယ်၊ သတ္တုတူးဖော်တယ်၊ မြေရိုင်းတွေ ဖော်ထုတ်တယ်၊ တူးမြောင်းတွေ တူးတယ်၊ စစ်တပ်ကိုတောင် တိုးချဲ့နေတယ်၊ ဘဏ္ဍာတိုက်က ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ! ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါတို့ အဘိုးအဘွားတွေ တိုက်ခိုက်ပြီး ရယူခဲ့တဲ့ ဒီ ဧကရာဇ် နိုင်ငံတော်က လွယ်လွယ်နဲ့ ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆို မင်းကြောင့် အကုန် ပျက်စီးလိမ့်မယ်! နိုင်ငံတစ်ခုကို အောင်နိုင်ဖို့က မလွယ်ကူနေဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထိန်းသိမ်းဖို့က ပိုတောင် ခက်ခဲသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ချက်ချင်းပဲ မင်းရဲ့ အပြုအမူတွေကို ဆင်ခြင်သင့်တယ်!"

လင်းပိုင်ဖန်က ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ နိုင်ငံကို ဖျက်စီးပစ်နေတယ်လို့ မင်းပြောတယ်။ အခု ဖျက်စီးထားတာတွေကို မင်း မြင်ရပြီလား"

ချိုင်ယွီရှင်းသည် ခဏမျှ အလေးအနက် စဉ်းစားပြီးနောက် တကယ်တမ်း မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၊ တိုးတက်နေသည့် လမ်းကြောင်း ကိုပင် ပြသနေပေသည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ပြတ်သားသည့် ဟန်ဖြင့် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး- "ငါ နန်းတက်ပြီးကတည်းက အရာရှိ အများအပြားကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီးတော့ အာဏာကို ငါ့လက်ထဲ ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တယ်! စစ်တပ်ကို မြောက်ဘက် ဦးဆောင်ပြီး မိုနိုင်ငံကို အင်အား ချိနဲ့စေခဲ့တယ်၊ မြောက်ဘက်မှာ ဟိုးအရင်ကတည်းက တည်ရှိနေတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်!

သတ္တုတွင်းလုပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ကို ခေါ်ယူပြီး တူးဖော်တာက များပြားလှတဲ့ သတ္တုတွင်းတွေကို တွေ့ရှိလို့ပဲ။ ဒါတွေကို တူးဖော်ခြင်းက ပြည်သူလူထုရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အချို့ကို ဖြေရှင်းပေးရုံသာမက နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုပါ ကြွယ်ဝ စေတယ်!

လယ်သမား ၂၀၀,၀၀၀ ကို စုစည်းပြီး မြေရိုင်းတွေ ဖော်ထုတ်တာက ငါတို့နိုင်ငံမှာ မစိုက်ပျိုးဘဲ ပစ်ထားတဲ့ မြေဧရိယာတွေက ကျယ်ပြန့်စွာ ရှိနေလို့ပဲ။ သီးနှံတွေ ရိတ်သိမ်းနိုင်မယ့် မြေကို မစိုက်ပျိုးဘဲ ထားတာက အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်တယ်။ ဖော်ထုတ်ပြီး စိုက်ပျိုးနိုင်တာနဲ့ လူသန်းပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးနိုင် လိမ့်မယ်!

တူးမြောင်းတူးဖို့အတွက် ဒုက္ခသည် မြောက်မြားစွာကို လက်ခံခဲ့တာက တူးမြောင်းကို တူးဖော်လို့ပြီးတာနဲ့ ပြည်တွင်း ခရီးသွားလာရေးနဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဟာ လမ်းလေးသွယ်စလုံးမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့ လာမှာဖြစ်ပြီး ကုန်သွယ်ရေးကို အထောက်အကူပြုရုံသာမက စစ်ဆင်ရေးတွေ အတွင်းမှာလည်း ရိက္ခာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို ပိုမိုထိရောက်စေကာ နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးကို ခိုင်မာစေလိမ့်မယ်!

တပ်သား ၃၀၀,၀၀၀ စုဆောင်းတာက နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ် လို့ပဲ!”

လင်းပိုင်ဖန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး "ငါ လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းကို ကြည့်လိုက်။ ဘယ်တစ်ခုကများ တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးမရှိဘဲ၊ ဘယ်တစ်ခုကများ ပြည်သူတွေအတွက် အကျိုးမရှိခဲ့လို့လဲ"

ချိုင်ယွီရှင်းသည် ထပ်မံ၍ အလေးအနက် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ တကယ်တမ်း မှန်ကန်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူတွေအတွက် အကျိုးရှိနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း လုပ်နေတာက အရမ်း အစွန်းရောက် တယ်! ငါတို့ နိုင်ငံက သေးငယ်ပြီး ဆင်းရဲတယ်၊ ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်က အကန့်အသတ် ရှိသလို စားနပ်ရိက္ခာလည်း ပိုပြီး ကန့်သတ်ထားတယ်! မင်း တစ်ခုပြီးမှ တစ်ခု လုပ်ရင် အဆင်ပြေမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်တာက နိုင်ငံကို ဆင်းရဲစေလိမ့်မယ်!"

လင်းပိုင်ဖန်က အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်- "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါကို ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်သရွှေ့တော့ အစွန်းရောက်တယ်လို့ မယူဆနိုင်ဘူး။ အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်!"

"ဟွန့်! ငါက နိုင်ငံရေးကို နားမလည်ရင်တောင် စစ်ရေးကိစ္စတွေကရော ဘယ်လိုလဲ"

ချိုင်ယွီရှင်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီး- "ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ၊ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရန်သူတွေ ဝိုင်းရံခံထားရပြီး အင်အားချိနဲ့နေတဲ့ မို နိုင်ငံကို မတိုက်ဘဲ၊ အင်အားကြီးတဲ့ အန်းနိုင်ငံကို တိုက်ဖို့ ရှင် ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ဒါက မိုက်မဲလှတဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါက မိုက်မဲတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဝေကို ဝိုင်းပြီး ကျောက်ကို ကယ်တင်တဲ့ မဟာဗျူဟာ၊ မြွေကို တွင်းထဲက ဆွဲထုတ်တဲ့ မဟာဗျူဟာပဲ!"

(စာပို: ဝေကို ဝိုင်းပြီး ကျောက်ကို ကယ်တင်ခြင်း သည် ဆွန်ဇု ၏ စစ်ဗျူဟာ မှ ဖြစ်သည်။ မဟာမိတ်တစ်ဦးကို ဝိုင်းထားခြင်းမှ စစ်တပ်များကို ဆုတ်ခွာစေရန် ရန်သူ၏ ခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ထိုသို့အားဖြင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မဟာမိတ်ကို ကယ်တင်ခြင်း)

လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်- "မို နိုင်ငံက ငါ့လက်ချက်နဲ့ အင်အားချိနဲ့နေပြီ၊ သူတို့က ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အန်းနိုင်ငံကတော့ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲ! သူတို့ကို မို နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အားက တိုးပွားလာမှာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမယ့်သူက ငါတို့ ရှ နိုင်ငံပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!

ငါတို့ရဲ့ ရှ နိုင်ငံက အဓိက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်၊ တည်ငြိမ်ရေးကို ဦးစားပေးရမယ် ဘာမငြိမ်မသက်မှုမှ မဖြစ်စေရဘူး! ဒါကြောင့် စိတ်ချရအောင်၊ ငါ သူတို့ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက် လိုက်မယ်! ဒါက ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိတယ်- နိုင်ငံရဲ့ တပ်ဖွဲ့အသစ်တွေအတွက် လေ့ကျင့်ပေးရာရောက်သလို၊ မို နိုင်ငံအတွက် အချိန်ဆွဲပေးရာလည်း ရောက်တယ်!

ဒီစစ်ပွဲက ကြာရှည်လေလေ၊ မို နိုင်ငံအတွက် ပိုဆိုးလေလေ၊ ပြီးတော့ အန်းနိုင်ငံအတွက်လည်း ပိုဆိုးလေလေပဲ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက်ကတော့ ပိုကောင်းလေလေပဲ။ နားလည်လား"

"မင်း ပြောတာ နည်းနည်းတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသလိုပဲ!"

ချိုင်ယွီရှင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး- "ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ ဒီကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး! ငါ ပြန်တော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို ကတိပေးထားတဲ့ စစ်သူကြီးရာထူးကိုတော့ မမေ့ရဘူး!"

သူမသည် ဝါးဝိုင်ပုလင်း ကို ဆွဲယူပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို သူ့အတွက် အမှုထမ်းစေရန် အလွယ်တကူ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာ မြေပုံ ကို ကြည့်လိုက်ရာ နိုင်ငံတော်အင်အား အနည်းငယ် တိုးပွားလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ ပျော်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် ချိုင်ယွီရှင်းသည် စစ်သူကြီး၏ နေအိမ် သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ဝန်ကြီးချုပ် နှင့် စစ်သူကြီး တို့က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းကြသည်၊ "ယွီရှင်း၊ ဘယ်လိုလဲ? ငါတို့ရဲ့ ရာထူးတွေကို ပြန်လည်ခန့်အပ်ဖို့ ဧကရာဇ်ကို မင်း စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လား"

ချိုင်ယွီရှင်းသည် ရုတ်တရက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် သူတို့အတွက် မစည်းရုံး နိုင်ခဲ့ရုံသာမကဘဲ သူတို့ကိုပါ သစ္စာဖောက် ခဲ့သေးသည်။

အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမသည် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်-"အဖေ၊ ဦးလေး၊ သူ လုပ်ခဲ့တာတွေက အဖေတို့ရဲ့ အကျိုးအတွက်ပဲလို့ သမီး ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်တယ်!"

"ငါတို့ရဲ့ အကျိုးအတွက်" အဖိုးကြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် လုံးဝ အံ့အားသင့် သွားကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဖေတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်ပါဦး၊ အသက်လည်း ရလာပြီ၊ အဖေတို့ ဘဝရဲ့ အချိန်အများစုကို နိုင်ငံအတွက် မြှုပ်နှံခဲ့ကြတာ။ အရမ်းကို ခက်ခဲခဲ့တယ်၊ အခုတော့ အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူဖို့ အချိန် တန်ပြီလို့ မထင်ဘူးလား"

"အမ်?" အဖိုးကြီး နှစ်ဦးသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"နိုင်ငံရဲ့ ကိစ္စတွေကို လူငယ်မျိုးဆက် ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါတော့..."

ချိုင်ယွီရှင်းသည် အရက်မူးယစ်ဟန်ဖြင့် သမ်းလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ သမီး နည်းနည်း သောက်လာတယ်၊ ခေါင်းနည်းနည်း မူးနေလို့၊ တခြားကိစ္စမရှိရင် သမီး အခန်းထဲ ပြန်နားတော့မယ်! အဖေတို့ နှစ်ယောက်လုံး ကိုယ့်ဘာသာ ဂရုစိုက်ကြတော့၊ သမီး သွားပြီ!"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်ခဲ့သည်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည့် အဖိုးအို နှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။