လမ့်ရိုလီ vs လင်းတိ

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှာ ကြီးမားလှသောနေရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

အတွင်း၌ အေးစက်သောလေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး မီးခိုးရောင်မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားလေသည်။ မြူခိုးများကြားတွင်မူ အံ့ဖွယ်အလင်းတန်းများ ထိုးထွက်ကာ တောက်ပနေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုသံစဉ်စည်းချက်များကလည်း ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

၎င်းမှာ အမတဆေးတစ်ပါးမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းလား"

လင်းတိနှင့် ပါရမီရှင်အချို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသောအပိုင်းသို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းတိ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားဟန်များ ပေါ်လာလေသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အမတဆေးသည် သူ၏အပိုင် ဖြစ်လာပေတော့မည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို နေရာတစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံစေရန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လင်းတိသည် မီးခိုးရောင်မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တာအိုသံစဉ်များ၏ သဲလွန်စကို လျင်မြန်စွာ ခံစားမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် အမတဆေး ရှိနေသည်လား။

"ဟားဟားဟား... အမတဆေးက ငါ့အပိုင်ပဲ။ ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါက ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲကွ"

လင်းဧကရာဇ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဟားဟား လင်းတိက ဘယ်လိုတောင် မောက်မာရဲတာလဲ။ တစ်ရက်လောက် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ နံပါတ်တစ်ဖြစ်ရုံနဲ့ တစ်သက်လုံး နံပါတ်တစ်ဖြစ်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

အပြင်ဘက်တွင် တောက်ရီနှင့် နျဲ့ချန်းတို့သည် အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ်နေရာကို လိုချင်တပ်မက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခု အခွင့်အရေးရလာသောအခါ လင်းတိကိုပါ ဖယ်ရှားပစ်ရန် သူတို့ ဝန်မလေးကြပေ။

"နတ်ဖီးနစ်သစ်သီးက ဒီနေရာမှာ ရှိတာလား"

ရုတ်တရက်ပင် သဘာဝတရား၏ တေးသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုသည် ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအသံကြောင့် လင်းတိသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ နတ်သမီးကဲ့သို့သော မျက်နှာနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျက်သရေရှိသည့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ လမ့်ရိုလီမှလွဲ၍ မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်ရဲ့ မိန်းမလား"

ဤလှပသော ပုံရိပ်ကိုမြင်သောအခါ လင်းဧကရာဇ်သည် ပထမတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာထက်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။

"မင်းက တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်ရဲ့ မိန်းမလား" လင်းတိ၏ အသံကိုကြားသောအခါ လမ့်ရိုလီသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ပေါ်လာသည်။

ဤကိစ္စသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲရှိနေသောအမှောင်ထုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤလူက သူမ၏ရှေ့တွင် ထုတ်ပြောရဲသည်လား။

နောက်တစ်စက္ကန့် မီးတောက်မီးလျှံများသည် တစ်ခဏအတွင်း ဖီးနစ်ငှက်ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး လင်းတိထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လင်းတိ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။ လမ့်ရိုလီသည် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သူ တုံ့ပြန်ချိန်မရမီမှာပင် လင်းတိသည် နတ်ဖီးနစ်ငှက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားလေသည်။

ဘုန်း

လင်းတိ သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို နတ်ဖီးနစ်ငှက်၏ ကြက်သွေးရောင်မီးလျှံများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"အား..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သောအသံသည် နေရာတစ်ခုလုံး၌ ပြည့်နှက်သွား၏။

ရှီး

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော တောက်ရီ နှင့် နျဲချန်းတို့သည် မှင်တက်သွားပြီး သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်အထိ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဒီလိုမျိုး စွမ်းအား

ဒီလိုမျိုး ရက်စက်မှု

တစ်ခဏအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ ကျောရိုးမှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု တက်လာသည်ကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ဘဝအပေါ် အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားကြသည်။

စုရွှမ်က သဘာဝလွန်အောင် အစွမ်းထက်နေတာက ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာဖြစ်လို့ သူ့မိန်းမကပါ ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ။

ဒီလူနှစ်ယောက်က ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေက တခြားပါရမီရှင်တွေကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးဦးမှာလား။

"နံပါတ်တစ်... ငါက ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ ပါရမီရှင်အဆင့်ရဲ့ နံပါတ်တစ်ပဲ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် အဖိနှိပ်ခံရနိုင်မှာလဲ"

နတ်ဖီးနစ်ငှက်မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လင်းတိသည် သူ၏အာရုံကြောများထဲသို့ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သေလုမတတ် ခံစားနေရသည်။

သူသည် သူ၏တန်ခိုးစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မီးလျှံများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝမတတ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကာ အလွန်နာကျင်သော အမူအရာဖြင့် အကူအညီမဲ့စွာ ရုန်းကန်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုအပြင် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ဖော်မပြနိုင်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်သွားရုံသာမက ဘာကြောင့် သူ၏မိန်းမကပါ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေရသနည်း။

ဤအရာက လင်းတိကို အိပ်မက်ထဲတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ အမှန်ပင် ခံစားစေသည်။ သူ တစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ဂုဏ်ကျက်သရေသည် ထိုကဲ့သို့ပင် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့၏။ လက်လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်ချင်သော်လည်း မတတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဟိုတစ်ယောက်က ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် လင်းတိ မဟုတ်လား။ သူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာလို့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးလျှံတွေ ဖုံးလွှမ်းနေရတာလဲ"

ရုတ်တရက် အံ့ဩတကြီးအော်သံတစ်ခုသည် ဤနေရာ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤနေရာ၏ အပြင်ဘက်တွင် လူငယ်ပုံရိပ်အချို့ ရပ်နေကြပြီး နတ်ဖီးနစ်ငှက်မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လင်းတိကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဘာ... လင်းတိ.. သူလည်း အဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတာလား။ တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်များ ဖြစ်လေမလား"

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျီဖူမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်သမီးတော်၊ ဓားခန်းမမွေဆက်ခံသူနှင့် ကျန်ရှိသော ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု သုံးခုမှ ဧကရာဇ်သားတော်များသည်လည်း ဤနေရာသို့ တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားသောအခါ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင်ပင် အဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်လား။

မည်သူ့တွင် ဤသို့သော စွမ်းအားမျိုး ရှိသနည်း။ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် မကြာသေးမီက ထင်ရှားလာသော တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်သာလျှင် ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် သူတို့ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ လင်းဧကရာဇ်ကို ဖိနှိပ်သူမှာ တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်၏ မိန်းမဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်သည် သူတို့ကို မှင်တက်သွားစေသည်။

တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်သည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်သွား၏။

သူ၏မိန်းမကပါ ဘာကြောင့် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းနေရသနည်း။ ဤသည်က လူတွေကို ဆက်လက် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးဦးမည်လော။

သူတို့အားလုံးသည်... အမှိုက်များ ဖြစ်ကြလေသလော။ သူတို့ တုန်လှုပ်နေကြစဉ်မှာပင် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင် လင်းတိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခုသည် အရိုင်းဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်းပင် မန္တန်စာလုံးများ ယှက်နွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

"တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်ရဲ့ မိန်းမ။ ဟားဟား မင်းကို ဖိနှိပ်ပစ်မယ်"

အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

လင်းတိ၏ အရှိန်အဝါသည် နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ ချမ်းသွမ့်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းလှသည်။

နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကိုကျော်လွန်ပြီးနောက် လင်းတိသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လမ့်ရိုလီကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေကာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့သူ ပြောင်းသွားတာလား"

လမ့်ရိုလီသည် မည်သို့သောသူနည်း။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သိန်းအတွင်း လောကတွင် အထူးချွန်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဟု ကျော်ကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူမသည် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သိရှိနိုင်သည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ သူသည် ခြားလူတစ်ယောက် ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"ဧကရာဇ်ရဲ့ ကြွင်းကျန်ဝိညာဉ်... အသုံးဝင်လို့လား"

လမ့်ရိုလီ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် လက်ကွက်တစ်ခု ဖော်လိုက်သည်။

အနီရောင်အလင်းတစ်ခုသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဘုန်း

အနီရောင်အလင်းနှင့် ရွှေရောင်လက်ဝါးရိုက်ချက်တို့ တိုက်မိရာ လေဟာနယ်သည် ကြေမွသွားခဲ့သည်။

ဤနေရာကို အဓိပတိတစ်ပါးမှ ချန်ထားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါက ၎င်းသည် အလွန်ခိုင်မာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲအရှိန်အဝါအောက်တွင် နေရာသည် တစ်ခဏအတွင်း ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲ၏ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တိုက်ပွဲ၏ရလဒ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လမ့်ရိုလီသည် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လင်းတိမှာမူ ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

အခြေအနေရ လမ့်ရိုလီကပင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းနိုင်ရတာလဲ။ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းက အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်လား"