မူလကမ္ဘာ

ဘီပ်

ဘဇ်ဇ်တ်

၁၁၃၀ CIWS နှင့် သံလိုက်အမြောက်များသည် ချက်ချင်း မွန်းစတားကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်—

သို့သော်—

အမည်းရောင် ပိုးကောင်များသည် သဲအိတ်များပမာ စုပုံလာပြီး ထူထဲသော အကာအကွယ်နှစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်း သတ္တဝါကို ပစ်မှတ်ထားနေသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

“သေစမ်း…အတော်ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါပဲ”

မြေပြင်ပေါ်တွင် တာလို့နှင့် ရှုချင်းတို့သည် လင်းယုန်ယာဉ်တန်း စစ်သားများ နေရာတွင် ခဲနေသည်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ပစ်ခတ်မှုနှုန်း ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသည်။

၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ မာကျောသွားသည်။

၎င်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းကို အရှုံးပေးနေကြရသည်၊၊

အနန္တ ရထား၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် အကူအညီပေးရန် ခုန်ဆင်းလာသော်လည်း ပိုးကောင် အကာအကွယ်ကို ထိမှန်သည့် ကျည်ဆန်တိုင်း စုပ်ယူခံရသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံလောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဘုရားမီးတောက်”

ဒေါသထွက်သွားသော လုရှင်းချန်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်ကာ ပိုးကောင် မျှော်စင်များကို မီးရှို့ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်—

လင်းရှန်၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကီကီ လုရှင်းချန်ကို ပြန်ဆွဲခေါ်လာခဲ့”

လင်းရှန်သည် သူ၏ လှံရှည်မှ သဲလွန်စတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်သည် အလျှင်အမြန် အလုပ်လုပ်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း ရဲရင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

“အကယ်၍ ဒါက အလင်းဖြစ်တယ်ဆိုရင်... ဒါက ကွေးနိုင်တယ်”

“ဆွဲငင်အား မှန်ဘီလူး”

တိတ်ဆိတ်သော ဟွန်းမြည်သံတစ်ခု စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ တုန်ခါသွားသည်။

အရာအားလုံး တစ်ခဏအတွင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက်—

အနီရောင် အလင်းသည် လိမ်ကွေးသွားသည်။

၎င်း၏ အစစ်မှန်ခန္ဓာကိုယ် စတင်တွန့်ရှုံ့လာသည်။

အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်း သတ္တဝါ၏ ပြိုလဲခြင်း

ဘန်း ဝှစ် ကလန်

ဧရာမ အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်း သတ္တဝါသည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းခွံနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အများစုသည် ဝဲဂယက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ကျယ်လောင်သော ထိခိုက်မှုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသော ဦးခေါင်းတစ်ခြမ်းမှ အနီရောင် အလင်းသည် လျှပ်စစ်ဆားကစ် ရှော့ခ်ဖြစ်နေသော မီးသီးကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်ဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ ပိုးကောင်အုပ်စု—ယခင်က မရပ်မနား ရန်လိုစွာ တိုက်ခိုက်နေသူများသည်—ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားသည်။ တစ်ညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ပိုးဟပ်များပမာ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပျက်စီးသွားသည်။

ယာဉ်တန်းများမှ ပစ်အားသည် အကာကွယ်မျဥ်းကို ရှေ့တိုးကာ ချက်ချင်း ပြန်တွန်းထုတ်ပြီး ပိုးကောင်အုပ်စုကို ၎င်းတို့၏ အလင်းရောင်မရှိသော မှောင်မိုက်သော တွင်းနက်ဆီသို့ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီရောင် အိမ်-ခေါင်း သတ္တဝါသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ဒဏ်ရာများ ရှိသော်လည်း ထရပ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တွန့်ဆုတ်မှု မရှိပဲ—

ကီကီနှင့် လုရှင်းချန်တို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

“လဲနေတုန်း ဆက်ချ”

ဧရာမ မွန်းစတား၏ အားနည်းသော အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယာဉ်တန်းတိုင်းမှ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ အလိုအလျောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

“သတ်”

“အာမင်၊ လိုလို—သွား”

“ချက်ချင်းပဲ”

ငွေဖြူရောင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တစ္ဆေများပမာ စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ လျှပ်တပြက် ပြေးဝင်သွားသည်။

“လီကွမ်းဝမ်”

လော့ရန်သည် အနန္တ ရထား၏ ခေါင်မိုးမှ ခုန်ချပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ကာလိုက်သည်—ပူလောင်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကွင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ တောက်လောင်သွားသည်၊၊

“လျန်”

လီယီသည် သူမ၏ စက်သေနတ်ပြောင်းကို လွှဲကာ ပစ်မှတ်ကို ချိန်လိုက်သည်။

“ဗုံးကြဲ ယူနစ်—ခုနစ်ချက် ပစ်မယ်”

ဝူကျန်းဟိုင်၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ဟိန်းထွက်လာသည်။

အုန်း အုန်း အုန်း

၎င်းတို့၏ အပေါ်တွင်—

“နတ်ဘုရားမီးတောက် ပေါက်ကွဲခြင်း”

မီးနတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိကျိန်းဖွယ် မီးလျှံများဖြင့် ဝါးမြိုခံထားရသည်။

ကီကီ၏ မျက်လုံးများ စွမ်းအင်ဖြင့် တောက်လောင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးက စင်ကြယ်သော ဖျက်ဆီးခြင်းမီးတောက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်းသတ္တဝါသည် သဲအတွင်း တူးဝင်သွားသော သတ္တဝါကဲ့သို့ အုပ်စုအတွင်း နစ်မြုပ်ကာ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားနေသည်—

သို့သော် အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ။

၎င်းတွင် လက်တစ်ဖက်သာ ကျနိရှိပြီး ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးကာ အချိုးမကျ ဖြစ်နေသည်။

ပြီးတော့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိမီ—

ဖျက်ဆီးခြင်း မုန်တိုင်းတစ်ခု ၎င်း၏အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

အုန်း အုန်း ဘန်း ဝုန်း ခရက်

အမြောက်၊ သေနတ်ပစ်ခတ်မှု၊ စွမ်းအင် ရောင်ခြည်၊ ပေါက်ကွဲမှု၊ မီးလျှံ၊ ခုတ်ထစ်မှု—

တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာသည်။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။

ဧရာမ မွန်းစတားသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ဗုံးကြဲခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ မည်းမှောင်သော အသားနှင့် အခွံများ အပိုင်းပိုင်းစုတ်ပြတ်သွားကာ မီးလောင်နေသော ဥက္ကာပျံများပမာ စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

အကွာအဝေးအတွင်းရှိ ပိုးကောင်တိုင်း ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်၊၊ ၎င်းတို့၏ အခွံများ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ အတောင်ပံများက ပြင်းထန်သော မီးတောက်ငရဲအတွင်း လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးတိမ်များ ကောင်းကင်သို့ တလိပ်လိပ် တက်သွားပြီး စစ်မြေပြင်ကို ပြာပုံ သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်းသတ္တဝါ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ကာ တစ်ပိုင်းပြီးတစ်ပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ ကျန်ရှိသော လက်သည် 1130 CIWS၏ အရှိန်မြင့် သတ္တုစီးကြောင်းဖြင့် သန့်ရှင်းစွာ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး သတ္တုအပိုင်းအစများ ရွာကျခြင်းကိုသာ ကျန်ရစ်စေသည်။

တစ်မိနစ် ပြည့်အောင် ဗုံးကြဲခြင်းက မရပ်မနား ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်—

၎င်း ပြီးဆုံးချိန်တွင် မြေပြင်သည် အလက်မ အနည်းငယ် အနက်ထိ မီးလောင်ခံထားရပြီး မီးခိုးများမွှန်နေသော မီးတောင်ဝတစ်ခုလိုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း

နောက်ဆုံး သေနတ်ပစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်—

ထို့နောက်—

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ပိုးမွှားအုပ်စု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

နောက်ဆုံး ထွက်ပြေးနေသော ပိုးတောင်မာ လေထဲမှ ယာဉ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော စက်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်—

ကျန်ရှိနေသော အသံများသည် မီးတောက်များ၏ တဖျစ်ဖျစ်မြည်သံနှင့် အမှောင်ညထဲသို့ လွင့်မျောနေသော မီးခိုးငွေ့များသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ

အဟွတ်...အဟွတ်... အဟွတ်...

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံသည် ၎င်းတို့၏ နားများတွင် တတ်ဆောင့်နေပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်များက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဖြင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

လေထုသည် ယမ်းမှုန့်နံ့ ဆိုးရွားစွာ နံနေပြီး ၎င်းတို့၏ လက်နက်ပြောင်းများမှ အပူရှိန်ကြောင့် နီရဲနေသည်။

တစ်ခဏတာအတွင်—

ဘယ်သူမှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။

ထို့နောက်—

ကီကီသည် ရှေ့တန်းတွင် ပျံဝဲနေရာမှ ထိခိုက်မှုဇုန်ဆီသို့ လွင့်သွားသည်။

သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဝူးးးး

မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု အပြင်သို့ တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော မီးခိုးငွေ့များကို ချက်ချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ယာဉ်တန်း ယာဉ်များမှ ရှာဖွေရေးမီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မည်းမှောင်နေသော မီးတောင်ဝကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်—

လူတိုင်း ၎င်းကို မြင်လိုက်ကြသည်။

အနီရောင် မီးအိမ်-ခေါင်းသတ္တဝါ၏ အလောင်း။

သို့မဟုတ်—

၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအစများ။

၎င်း၏ တစ်ချိန်က ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ မာကျောသော အမည်းရောင် အပိုင်းအစများအဖြစ် လျော့ကျသွားပြီး ၎င်း၏ ကျောရိုးသည် ပျက်စီးမှုများကြားတွင် ထင်ရှားစွာ မှတ်မိနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ တောက်ပနေသော အနီရောင် ဦးခေါင်း—

ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

“သူ သေသွားပြီလား”

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသောအသံတစ်ခု အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏတာ—

ဘယ်သူမှ မယုံရဲကြပေ။

ထို့နောက်—

“လခွမ်း…သေစမ်း”

ယာဥ်တန်းအားလုံး အံ့သြခြင်း မယုံနိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်၊၊

“ငါတို့ နိုင်သွားပြီလား”

“ပိုးကောင်တွေ ပျောက်သွားပြီ”

“ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သတ္တဝါကို သတ်လိုက်တာလား”

“ဒါ B-Class ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါလား… A-Classလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခွန်အားအပြည့် ရှိနေတာပဲ ဖြစ်မယ်”

“သေစမ်း…အနန္တယာဉ်တန်းက ရူးသွပ်စရာပဲ”

“ယေး”

အားပေးသံများ လှိုင်းလုံးတစ်ခု အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဥ်တန်းများတစ်လျှောက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံ၊ ရယ်မောသံနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့၏ အသံများသည် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် တုန်ခါနေသည်။

ကီကီ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

လူတိုင်း သူမ၏ အကြည့်နောက်ကို လိုက်ကြည့်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင်—

အနန္တ ရထား၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသည့်—

တစ်ကိုယ်တည်း ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသော အနက်ရောင်လှံရှည်ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“သူက ကပ္ပတိန် လင်းပဲ”

“သေစမ်း…အဲဒါ ဘာကြီးလဲ…တွင်းနက်လား”

“ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုးလဲ”

“မီး-အမျိုးအစားနဲ့ စိတ်စွမ်းအား စွမ်းရည်တွေကတောင် အဆင့်မြင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ဒီဟာကတော့…”

“ဘာဖြစ်လဲ…သူက ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်ပဲ။ သူကိုယ်တိုင် မွန်းစတား ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး”

“ဖာ့ခ်….တကယ်ကို လင်းရှန်နဲ့ အနန္တယာဉ်တန်း မရှိရင် ငါတို့ သေပြီ”

“ငါတို့ရဲ့ ယာဉ်တန်းလေးခုစလုံး အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပေမယ့်….သောက်ကျိုးနည်း ဒါက နောက်levelတစ်ခုရောက်နေပြီ”

ကီကီသည် သူမ၏ မျက်လုံးများ သိချင်စိတ်ဖြင့် တောက်လောင်နေကာ လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

လင်းရှန်သည် ပြင်းထန်ခက်ခဲသောတိုက်ပွဲ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားသည်ကို မြင်ရသောကြောင့် တိုးတိုးလေး အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာ—

ယခင်ကထက် ပို၍ပင် တည်ကြည်နေသည်။

“ဟေး….လင်းရှန် ရှင့်မှာ အဲဒီလို လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့တာလဲ”

ကီကီ သူ့ဘေးတွင် ဆင်းသက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟမ့်…ရှင်က ကျွန်မ မသိအောင် လုံးဝ ဖုံးထားတာပဲ—”

သို့သော် လင်းရှန် နားထောင်မနေပေ။

အစား သူသည် သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်—

ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

နေနာရီ။

မီးသီးတစ်လုံး။

သူသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး နေနာရီကို မြေပြင်ပေါ် ချလိုက်ကာ မီးသီးကို ထွန်းညှိပြီး ၎င်း၏ အရိပ်ကို စက်ပစ္စည်းပေါ်သို့ ကျရောက်စေသည်။

“ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ”

အနားရောက်လာသော ချန်ဆီရွှမ်သည်လည်း သူ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို သတိပြုမိသွားသည်။

လင်းရှန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးနေကာ သူသည် တွက်ချက်မှုများကို တီးတိုးရေရွတ်ပြီး အလင်းကို ရွှေ့ကာ အရိပ်၏ ထောင့်ကို တိုင်းတာနေသည်။

ထို့နောက်—

သူ တောင့်တင်းသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း—

သူ၏ မျက်နှာထား ပြေလျော့သွားသည်။

“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ”

အစပိုင်းတွင်—

သူသည် ကွဲပြားသော အချိန်အတိုင်းအတာကို မြင်နေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သူ လှမ်းမြင်လိုက်သော “နေ့အလင်းရောင်”သည် အတိတ်၏ ပဲ့တင်လှိုင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အခုကျတော့—

တိကျသော တွက်ချက်မှုများဖြင့်—

သူသည် အမှန်တရားကို သိလိုက်ပြီ။

သူ မြင်ခဲ့ရသည့်အရာသည် ကွဲပြားသော အချိန် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် မူလကမ္ဘာဖြစ်သည်။

Telegram Channel - https://t.me/linxian2069