ဒုတိယမြောက်သွေးကပ်ဘေးပန်း ၁

ဩဂုတ် ၂၄၊ ၂၀၆၉ နေ့လယ်

အနောက်ပစိဖိတ် တစ်နေရာ

ဖီးနစ်ကောင်းကင်မြို့တော် – ဖီးနစ်မြို့

[ဩဂုတ် ၂၄၊ ၂၀၆၉] [စနေနေ့] [၁၅:၂၉:၁၅ (CCST)]

စနစ်မှတ်တမ်း

စွမ်းအင်စနစ်:

ကြယ်အင်ဂျင် နံပါတ် ၁ သည် ပုံမှန် လည်ပတ်လျက်ရှိပြီးကန့်သတ်ချက်အားလုံး တည်ငြိမ်ကာ အမှားအယွင်းသတိပေးချက် မရှိပါ။

“ညတာရာ ၉” ကောင်းကင်မြို့တော် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး တာဘိုင်ပရိုဆက်ဆာသည် ပုံမှန်အပူချိန်တွင် ရှိပါသည်။

နေ့စဉ် ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု စက်ဝန်း ၂-၁ ကို စတင်လိုက်ပါသည်။

လမ်းညွှန်စနစ်:

လက်ရှိတွင် အဆင့်-၁ အပျံသန်းအဆင့်၌ ရှိနေပြီး၊ စီမံချက်အတိုင်း ပျံသန်းလျက်ရှိသည်။

ခရီးအကွာအဝေး: ၆၂၅ ကီလိုမီတာ

အမြန်နှုန်း: ၂၁၀ ကီလိုမီတာ/နာရီ

အမြင့်: ၉,၆၀၀ မီတာ

လေပိုင်နက် ရေဒါ:

ကိုသြဒိနိတ်များ: XX-YY-ZZ+10 (လက်ရှိအနေအထားမှ အကွာအဝေး)။

ဇီဝသက်ရှိ နံပါတ် ၀၄ ကို ခြေရာခံနေပြီး ရာသီဥတု ရုတ်တရက် မူမမှန်မှု တွေ့ရှိသည်။

မူမမှန်သော ရာသီဥတု ဖော်ပြချက်:

ပစ်မှတ် ပင်လယ်ပြင် ဧရိယာ:

ကောင်းကင်မြို့တော် မိုးလေဝသ ဂြိုဟ်တုများနှင့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာရှိ အာရုံခံကိရိယာ သန်း ၂၀ ကျော်တို့သည် အချင်းအားဖြင့် ကီလိုမီတာ ၂,၄၀၀ ကျော်သော လေဖိအားမြင့် လှိုင်းလုံးဇုန် တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံမှာ တွင်းနက်များနှင့် ဆင်တူကာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

ကြာချိန်: ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ၃ နာရီ ၅ မိနစ်။

[ဩဂုတ် ၂၄၊ ၂၀၆၉] [စနေနေ့]

[၁၅:၄၀:၅၅ (CCST)]: ကောင်းကင်မြို့တော် လုံခြုံရေးကော်မတီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ZL-02 နှင့် ZL-03 ထောက်လှမ်းရေး ဒရုန်းများအပြင်၊ညလမ်းလျှောက်သူအစောင့်အရှောက်တပ်ဖွဲ့ ၄၊ ပျံသန်းရေးအဖွဲ့ ၇ ကို စုံစမ်းရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။

[၁၆:၀၃:၁၂ (CCST)]: ထောက်လှမ်းရေး ဒရုန်းများက ဇီဝသက်ရှိ နံပါတ် ၀၄ သည် ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲသွားကြောင်း အစီရင်ခံခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မြို့တော် လုံခြုံရေးကော်မတီက ၎င်း၏ ဦးတည်ရာအသစ်သည် အာရှ-ပစိဖိတ် တိုက်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

ဟန်ရှန်းတောင်ကြားမြို့အပြင်ဘက်၊ တိမ်မြစ်လွင်ပြင်များ

သန်းခေါင်ယံည ကောင်းကင်အောက်တွင် စခန်းသုံး မီးမောင်းများစွာကို တပ်ဆင်ထားသည်။

ယဥ်တန်းမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ နေရာတိုင်းတွင် ထင်ရှားနေသည် – ကျဆုံးသွားသော ရဲဘော်များ၊ တစ်စစီဖြစ်နေသော ပိုးကောင် အလောင်းများ၊ သွေးစွန်းနေသော ယာဉ်များ။

အနန္တ ရထားပတ်လည်တွင် ပိုးကောင် အသေကောင်များ တောင်လိုပုံနေသည်။

ယဥ်တန်းတစ်ခုစီသည် ပတ်လည်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရှာဖွေရန်နှင့် ရှင်သန်နေသော သတ္တဝါများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ကင်းလှည့်အဖွဲ့များနှင့် ရှင်းလင်းရေးအဖွဲ့များကို စေလွှတ်ထားသည်။

ထိုအတောအတွင်း အခြားသူများက ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသခြင်း၊ ခဲယမ်းများ ရေတွက်ခြင်းနှင့် ယာဉ်များကို ပြုပြင်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။

စခန်းတစ်ခုလုံးသည် တင်းမာပြီး အလျင်လိုနေကာ လေထုသည် မွန်းကျပ်နေသည်၊၊

စခန်းအလယ်ရှိ ယာယီမိုးကာအောက်၌ ယဥ်တန်းလေးခုမှ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များသည် စခန်းမီးမောင်းများ ပတ်လည်တွင် စုဝေးကာ နက်ရှိုင်းသောဆွေးနွေးမှုများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

“လင်း ငါတို့ မင်းကို အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမယ်”

မျက်နှာတွင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြသနေဆဲဖြစ်သော လျောင်မင်သည် လင်းရှန်၏ အဖွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ရိုးသားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

“ဦးလေး ဝူ၊ ကျွန်တော်တို့...”

ဝူကျန်းဟိုင်သည် သူ့ကို လက်ကာပြကာ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ့လူများဘက်သို့ လှည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်:

“လျန်ဇီ ငါတို့ရဲ့ နံပါတ် ၅ ထောက်ပံ့ရေး ထရပ်ကားကို ယူလာခဲ့”

“မလိုပါဘူး”

လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မြင်သောကြောင့် ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။

“ဒါက ပူးပေါင်းစစ်ဆင်ရေးတစ်ခုပါ။ ကျုပ်တို့ အားလုံး အခြေအနေတစ်ခုထဲမှာ အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ အရင်းအမြစ်တွေဆိုတာ ရှင်သန်ဖို့အတွက် အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေပါ။ ခဗျားတို့ ယဥ်တန်းမှာ လူရာနဲ့ချီရှိတော့ ကျုပ်ထက် ပိုလိုအပ်ပါတယ်”

“ဒါက...”

လင်းရှန်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ အခြားယဥ်တန်းများ၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြသော လော့ယန်၊ လျန်လေးနှင့် လီယီတို့သည် သိသိသာသာ အားတုံ့အားနာဖြစ်သွားကြသည်၊၊

“လင်း၊ မင်းရဲ့ အဖွဲ့က အဓိက အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တာ။ မင်းက ငါတို့လူတွေကို အများကြီး ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြရမှာ ပုံမှန်ပါပဲ”

“ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့သာ မရှိရင် ငါ့မိန်းမနဲ့ ငါဆို အခုလောက်ဆို သေနေပြီ”

ခြောက်နေသော သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်သော လျန်လေးသည် အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှန်က သူတို့ကို လက်ပြလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် ယဥ်တန်းတိုင်းသည် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိခဲ့သည် – သူ၏ အနန္တရထားမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။

ဤယဥ်တန်းသုံးခုသည် သူ၏ ကာကွယ်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မျှော်လင့်နေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ၎င်းတို့သည် အနန္တ ရထားပတ်လည်တွင် ခုခံကာကွယ်ရေးကွင်းကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ခွန်အားနှင့် ပစ်အားများအား အစွမ်းကုန်အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းသာဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သာ အခကြေးငွေ လိုချင်ခဲ့လျှင် ညမရောက်မီကပင် ပြောဆိုခဲ့ပေမည် – ထိုအချိန်က ၎င်းတို့တွင် ရွေးချယ်စရာများ ရှိနေသေးသည်။

ယခု ၎င်းတို့၏လူများ သေဆုံး၊ ဒဏ်ရာရနေချိန်တွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

“ရပါပြီ ခဗျားတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လင်းရှန်သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်:

“အအေးပိုင်းဇုန်က ရွေ့လျားလာနေပြီ။ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ အရင်းအမြစ်တွေဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ။

ဒီနေ့ ကျုပ်တို့ အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ် – ဒါကို အပြန်အလှန် အကူအညီပေးတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ယဉ်ကျေးမှုတွေ ဘာမှ မလိုပါဘူး”

ထို့နောက် သူသည် ယဥ်တန်းများနှင့်အတူ အမှောင် အမှတ်အသားနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကို အတိုချုံး မျှဝေခဲ့သည်။

“ဒါဆို နင်ပြောတာက... ငါတို့သာ မွန်းစတားတစ်ကောင်ရဲ့ ပိုင်နက် နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေရင်၊ ငါတို့ တကယ် သူ့ကို သတ်နိုင်တယ်ပေါ့”

လီယီသည် အနည်းငယ် ဖောင်းနေသော ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သံသယနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

“အမှောင် အမှတ်အသား... လင်း၊ ငါတို့ ဒါကို တကယ် ယုံလို့ရလား”

သို့သော် လော့ယန်က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

“ယုတ္တိဗေဒအရ၊ လင်းပြောနေတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒါက သားရဲအကျိုးသက်ရောက်မှု သီအိုရီထက် ပိုတိကျပုံရတယ်”

“တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက... ငါတို့ အမှတ်အသား ခံထားရသလား ဒါမှမဟုတ် အမှတ်အသားက ဘယ်အဆင့်လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။

ပြောနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အခါပဲ – ဒါက ငါတို့ကို လက်ခံနိုင်တဲ့အနေအထားတစ်ခုထဲ ရောက်သွားစေတယ်”

“လက်ခံနိုင်တဲ့ အနေအထားလား....ဘာမှ မထူးပါဘူး”

ဝူကျန်းဟိုင်သည် သူ၏ ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တင်းမာနေသည်။

“ငါတို့ အမှတ်အသား ခံထားရတာ သိပြီဆိုတာနဲ့....ပြေးမလား...ရပ်နေမလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ ကံက အမြဲကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

လျောင်မင်က သဘောပေါက်သွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် ထူးဆန်းတာပေါ့... ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးတွေကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့ ယဥ်တန်းတွေအများကြီးကို ငါတို့ တွေ့ဖူးတယ်...

သူတို့က ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

အမှန်တကယ်တော့... သူတို့ တစ်ကြိမ်လွတ်မြောက်ခဲ့ပေမယ့် နှစ်ကြိမ်တော့ မဟုတ်ဘူး”

“မှန်တယ်”

လင်းရှန်သည် အဖွဲ့ကို အကဲခတ်လိုက်သည်၊၊

သူသည် သူ၏ အတွေ့အကြုံကိုသာ မျှဝေခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးကပ်ဘေးပန်းကို သက်သေအဖြစ် တင်ပြရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့ ယုံကြည်ပါက သူ သက်သေပြရန် မလိုအပ်ပါ။

သူတို့ မယုံကြည်ပါက မည်မျှ ရှင်းပြနေပါစေ အရေးမကြီးတော့ပေ။

သေခြင်း-ရှင်ခြင်းအခြေနေများတွင် ယဥ်တန်းများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံများကိုသာ ယုံကြည်ကြသည်။

တကယ် အရေးကြီးလာသောအခါ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားကိုးရမည်။

သူတို့၏ အမူအရာများအရ သူ၏ သီအိုရီကို အပြည့်အဝ လက်မခံသေးကြောင်း လင်းရှန် သိနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကို မမြင်နိုင်ကြခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါများ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံမှာ ခန့်မှန်းရခက်လွန်းခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ငြင်းခုံမည့်အစား သူသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“ခဗျားတို့ ယွမ်ကောင်းကနေ ယန်ကျိုးရဲ့ အနောက်ဘက် တောင်တန်းတွေဆီကို အဓိက လမ်းမကြီးကနေ သွားမှာလား....ဟုတ်တယ်မလား”

လင်းရှန်က ဆက်ပြောသည်:

“အရှေ့လေအေးဇုန် ရွေ့လျားမှုက ခဗျားတို့ဆီ နည်းနည်းနောက်ကျပြီးမှ ရောက်လိမ့်မယ်၊၊ ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ မကွာလောက်ဘူး။ ကြာကြာနေဖို့ မသင့်ပဲ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာဖို့ ကျုပ်က အကြံပေးချင်တယ်”

ရေခဲခွင်းဒိုင်းကာနှင့်ပင်လျှင် အနန္တရထားသည် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းအတွင်း ချောမွေ့စွာ သွားလာနိုင်မည်ဟု အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ –

သူတို့၏ ယဥ်တန်းများအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားမည်။

ယခု အချိန်တွင် ဟန်ရှန်းတောင်ကြားမြို့သည် အပူချိန် ကျဆင်းနေပြီး အေးခဲလုနီးနီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“နားလည်ပြီ”

လော့ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ မိုးမလင်းခင် နှစ်နာရီအလိုမှာ ထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းအရ နေက မနက်ဖြန် နံနက် ၁၁:၂၅ မှာ ထွက်လာသင့်တယ်၊၊

ဒါပေမယ့် ညမှောင်တာကတော့ အစောဆုံး ၁၈:၂၀ လောက်မှာ ရောက်လာနိုင်တယ်”

ဝူကျန်းဟိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“နေရောင်ခြည် ခုနစ်နာရီတောင် မပြည့်ဘူးလား”

“မြောက်ဘက်ကို ပိုဝေးသွားလေ....အဲ့ဒီအချိန်က ပိုတိုသွားလေပဲ”

လီယီက ထပ်ပြောသည်:

“ဖီးနစ်ရဲ့ စီလန်မြို့ စခန်းက လေးရက်အတွင်း အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာမယ်လို့ ကြေညာထားတယ်။ ငါတို့ အမြန်နှုန်းအရ စီလန်မြို့ကို သုံးရက်အတွင်း ရောက်ဖို့ လိုတယ်။

ဒါကြောင့် စီလန်မှာ ဖီးနစ်ရဲ့ အဓိက တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အချိန်ရှိပါသေးတယ်”