ဒုတိယမြောက်သွေးကပ်ဘေးပန်း ၂

“ကောင်းပြီ”

လင်းရှန် ထရပ်လိုက်သည်။

“အားလုံး ပင်ပန်းနေကြပြီ။

အဲ့ဒီသတ္တဝါရဲ့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း စွမ်းအင်တွေက ခဗျားတို့လူတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိနေနိုင်သေးတယ်၊၊

ပြီးတော့ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးက ထွက်တဲ့ အနက်ရောင်မီးခိုးအဆိပ်ကလည်း အပြည့်အဝ မရှင်းလင်းသေးဘူး။

ညကင်းစောင့်တွေကို အလှည့်ကျ ချထားဖို့နဲ့ လူတိုင်းအတွက် အစားအသောက်နဲ့ ရေတွေ လုံလောက်စွာ ရှိစေဖို့ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်စေချင်တယ်”

ဂျစ်...

လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို နှိပ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် တာလို့နှင့် အနန္တ ရထားမှ အဖွဲ့သားအနည်းငယ်သည် ခဲယမ်း သေတ္တာ အများအပြားကို သယ်လာပြီး မိုးကာအောက်တွင် ချထားလိုက်သည်။

“လင်း ဒါက ဘာတွေလဲ”

လျောင်မင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ခဲယမ်းတွေ”

လင်းရှန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

“ခဗျားတို့ ဒီညမှာ အများစုကို သုံးပစ်လိုက်ပြီ။ ရှေ့မှာ ထပ်ပြီ ထောက်ပံ့ရေး အများကြီး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျုပ်တို့ ရထားပေါ်မှာက အပိုတွေ ရှိတယ် – ဒါကြောင့် ယူသွားကြပါ”

“မဖြစ်ဘူး ငါတို့ ဒါကို လက်ခံလို့ မရဘူး”

လီယီသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ ခြောက်သွေ့သွားကာ ထရပ်လိုက်သည်။

“နင်က ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာလေ...ငါတို့က ကျေးဇူးတောင် မတင်ရသေးဘူး – ငါတို့ နင့်ရဲ့ အထောက်ပံ့ကို ဘယ်လိုယူနိုင်မှာလဲ”

“ဟုတ်တယ် ငါတို့က အဲ့ဒီလို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး”

“ဆက်ပြီး ဆွေးနွေး မနေကြပါနဲ့တော့”

လင်းရှန်၏ အသံသည် ခိုင်မာနေသည်။

“ခဗျားတို့ ပိုးကောင်တွေကို နောက်ထပ် ငါးမိနစ်လောက် ဆက်ပြီး တားဆီးထားနိုင်သေးရင် ကျုပ် ဒါကို ပြန်ယူမယ်”

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝူကျန်းဟိုင်သည် ထရပ်ကားထဲမှာ သေတ္တာတစ်လုံးကို သယ်လာစေသည်၊၊

ထို့နောက် ဖွင့်လိုက်ရာ သေတ္တာကြီးအတွင်းတွင် လက်မောင်းလုံးခန့် အထူရှိသော ဆလင်ဒါပုံဖန်လုံးတစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ၎င်းအတွင်းတွင် မဲနက်နေသော အကိုင်းအခက်နှင့်တူသည့် ပစ္စည်းတစ်ခု အစုလိုက် ရှိနေသည်။

ကွန်တိန်နာကို သေတ္တာထဲမှ ဂရုတစိုက် မယူလိုက်ပြီး ဝူကျန်းဟိုင်သည် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စက်ယန္တရားကို ညင်သာစွာ နှိပ်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ ခရမ်းရောင်-အပြာရောင် အလင်းတစ်မျိုး ထွန်းညှိလာပြီး အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် “အကိုင်းအခက်”နှင့်တူသော အရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက အပင်တစ်မျိုးပဲ...

ပန်းရောင်သန်းနေကာ လက်သန်းလုံးခန့် အထူရှိပြီး ၎င်း၏ အမြစ်များသည် တိုတောင်းကာ အနက်ရောင် ခရမ်းရောင် အလုံးများစွာ ၎င်း၏ ပင်စည်မှ ပေါက်နေသည်။ လင်းရှန်သည် ၎င်းကို အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်း၏ အမြစ်များနှင့် ပင်စည်တစ်လျှောက်တွင် သေးငယ်သော ခရမ်းရောင်အလင်းစီးကြောင်း တစ်မျိုး စီးဆင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်၊ ၎င်းသည် အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ပင်။

သွေးကပ်ဘေးပန်း...

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် လင်းရှန်၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

ဝူကျန်းဟိုင်က မိတ်ဆက်လိုပ်သည်၊၊

“ငါတို ဒီအရာကို ပျက်စီးသွားတဲ့ သိပ္ပံသုတေသနယဥ်တန်းရဲ့ အပျက်အစီးတွေထဲမှာ တွေ့ခဲ့တယ်။ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းက ပိုင်လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ဖက်ဒရေးရှင်းက အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုက ငါတို့ကို ခြေရာခံပြီး ဈေးကြီးပေးပြီး ဝယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ငြင်းခဲ့တယ်”

“ဈေးကြီးပေးတယ်”

“ဟားဟားဟား” လျောင်မင် ရယ်မောလိုက်သည်၊၊ ယခုတိုင်အောင်ပင် မယုံနိုင်သေးပေ။

“ဟုတ်တယ် မဟာလင်းယုန်ယဥ်တန်းရဲ့ စစ်သုံးယာဉ်နှစ်ဆကို အပြည့်အဝ တပ်ဆင်နိုင်လောက်အောင် ဈေးကြီးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဦးလေးဝူက ငြင်းခဲ့တယ်”

လင်းရှန်ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ယန်၊ လျန်လေးနှင့် လီယီတို့သည် ဝူကျန်းဟိုင်ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဝူကျန်းဟိုင်သည် အေးစက်သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုကိုသာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ “ဖက်ဒရေးရှင်းက ခွေးတွေနဲ့ ဘယ်သူက ပူးပေါင်းချင်မှာလဲ”

“ဒီအရာက အရမ်းအဖိုးတန်တယ်ဆိုရင် ဖီးနစ်နဲ့ ပူးပေါင်းတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ ဒါပေမယ့်...” သူသည် ဖန်လုံးရှည်ကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းရှန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်သည်။

“ဒီအရာကို စီလန်ကို ပို့ဆောင်နိုင်ဖို့ ငါတို့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းကို ပေးလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား...အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို မိတ်ဆွေအဖြစ် သဘောထားတဲ့ သင်္ကေတအဖြစ် ယူလိုက်ပါ။ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုရင်တောင် ဖီးနစ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ဖို့ တန်ဖိုးရှိတုန်းပဲ”

ဝူကျန်းဟိုင်သည် ဤအရာသည် ဖက်ဒရေးရှင်းက ပြောသလောက် အဖိုးတန်သည် ဟုတ်-မဟုတ် လုံးဝ မသေချာသော်လည်း ၎င်းသည် သာမန်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာသည်။ သို့သော် သူ၏ ယဥ်တန်းသည် စီလန်ကို ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိပြီး ဖီးနစ်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဟု ၁၀၀% အာမခံချက် မရှိကြောင်းကိုလည်း သူ နားလည်ထားသည်။

လက်တွေ့ကျကျ ပြောရလျှင် ဤအရာသည် လက်ရှိအန္တရာယ်တောထဲတွင် ၎င်းတို့အတွက် အသုံးမဝင်ပေ။ ၎င်းကို လင်းရှန်နှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် – အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူထံမှ ထောက်ပံ့ရေး အများအပြားကို ယူထားပြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းတို့သည် ခဲယမ်းကို အလွန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ကုန်သွားပြီး ဒီည ရှင်သန်ခဲ့လျှင်ပင်၊ မနက်ဖြန်ကျရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ....

လင်းရှန်၏ စိတ်ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဝူကျန်းဟိုင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသောအရာသည် သွေးကပ်ဘေးပန်း တစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သူသည် အနည်းဆုံး ၇၀-၈၀% သေချာသည်။ သူသည် သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် – ၎င်းသည် အနန္တ ရထားကို ကျန်းကျိုးမြို့မှ လွတ်မြောက်စေရန်နှင့် ယခုထိတိုင် ရှင်သန်နေစေရန် ကူညီပေးခဲ့သော အပင်ပင် ဖြစ်သည်။

သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ အရေးပါပုံကို နားလည်သောကြောင့် ယဉ်ကျေးရန် မလိုအပ်ကြောင်း သူ မြင်သည်။

“ကောင်းပြီ ကျုပ် ယူလိုက်မယ်”

ခဏမျှ ရပ်နားပြီးနောက် သူက ထပ်ပြောသည်၊ “ဒီအရာက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိပါတယ်။ ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ရအောင်လား...ကျုပ် ခဗျားတို့ကို လက်နက်အပိုတွေ ထပ်ပေးမယ်”

“မလိုပါဘူး.....မလိုပါဘူး....ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ” ဝူကျန်းဟိုင် လက်ကာပြသည်။

“ငါက ဈေးဆစ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အမြတ်အစွန်းအတွက် ရောင်းဝယ်ဖို့ ဒီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျုပ် သိပါတယ်”

လင်းရှန်သည် အနန္တ ရထားဘက်သို့ လှည့်သွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ပြောလိုက်သည်၊၊

“အဲ့ဒါကြောင့် ခဗျားတို့ မိုးမလင်းခင်

သေသွားတယ်ဆိုတာကို ကျုပ် မကြားချင်ဘူး”

သူ၏ စကားများက လူတိုင်းကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ Roarer K23 လျှပ်စစ်ဂက်တလင်သေနတ် လေးလက်၊ Thunderstorm A1 ဗုံးပစ်လောင်ချာ သုံးလက်၊ M556 စက်သေနတ် ဆယ့်နှစ်လက်၊ ခဲယမ်းများ ပြည့်နေသော သိုလှောင်ရုံသုံးခုနီးပါးနှင့် သတ္တုစပ် ပေါက်ကွဲဒဏ်ခံပစ္စည်း သေတ္တာတစ်ခုတို့ကို ရထားပေါ်မှ ချပြီး ၎င်းတို့ရှေ့တွင် သေသပ်စွာ စီစဉ်ချထားလိုက်သည်။

Roarer K23 များနှင့် စက်သေနတ်များကို အနန္တရထား၏ ထုတ်လုပ်ပြီးသားထဲမှ တိုက်ရိုက် ယူလာခြင်းဖြစ်သည်။ လင်းရှန်တွင် အသစ် ထုတ်လုပ်ရန် အချိန်မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့တွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ထောက်ပံ့ရေးများကို အားကိုးရသည်။

ကျည်ဆန်များက အရင်လက်ကျန်နှင့် အသစ်ထုတ်လုပ်ထားသော ကျည်များ ရောနှောထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော လက်နက်အင်အားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဥ်တန်းအဖွဲ့ဝင်အများအပြားသည် ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြပြီး အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လျောင်မင်နှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း”

ဝူကျန်းဟိုင်သည် အံ့သြစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုမျိုး စစ်ဘက်သုံး လက်နက်တွေ အများကြီးကို စစ်တပ်မှာပဲ မြင်ဖူးတာ။ လင်း…. ငါတို့ကို မင်းရဲ့ ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံး ပေးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲ”

လင်းရှန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျုပ်တို့မှာ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်”

သူသည် ‌လျောင်မင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“လျောင် ခဗျား ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား – ကျုပ်တို့ ရထားမှာ လက်နက်တွေ သိုလှောင်ထားတာကို....”

လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် လျောင်မင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူသည် အနန္တ ရထား၏ ကြီးမားသော လက်နက် သိုလှောင်ရုံကို မြင်ခဲ့ရသည်မှာ မှန်ပေသည်။ လက်နက်များကို ၎င်းတို့ ရထားပေါ်တွင် ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံး ရှိနေသကဲ့သို့ သိုလှောင်ခန်းများမှ ချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လင်းရှန်က သူ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်လိုက်သောအခါ သူ မည်သို့ ပြန်ဖြေရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

“ဒါတွေကို မင်းတို့လူတွေနဲ့ ခွဲဝေယူကြပါ”

လင်းရှန်က ညွှန်ကြားသည်။

“ဒါက ခဗျားတို့ရဲ့ လက်နက်စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ ရှေ့ခရီးမှာ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းတွေနဲ့ မသိအန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ခဗျားတို့ ယဥ်တန်းမှာရှိတဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေအတွက် အသုံးပြုပါ”

“ကောင်းပြီလေ” လျန်လေးနဲ့ လော့ယန်တို့ မဝံ့မရဲဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ ဝူကျန်းဟိုင်က ဦးဆောင်လိုက်သည်။

“လင်းရဲ့ စေတနာကို ငါတို့ ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံပါ့မယ် – ယဉ်ကျေးမှုတွေ ဘာမှ မလိုပါဘူး”

“အားလုံးပဲ ထောက်ပံ့ရေးတွေကို စုစည်းပြီး....လက်နက်တွေနဲ့ ခဲယမ်းတွေကို ခွဲဝေပေးကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်”

အဖွဲ့သည် ထောက်ပံ့ရေးများကို လျင်မြန်စွာ ခွဲဝေယူကြသည်။ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ခဲယမ်းများနှင့် လက်နက်များကို ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

ယဥ်တန်း အဖွဲ့ဝင်များသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ဤမမျှော်လင့်ဘဲ ကြီးမားသော ထောက်ပံ့ရေး ထပ်မံဖြည့်တင်းမှုသည် လူတိုင်းကို ဒီည အနည်းငယ် ပိုမို အိပ်စက်အနားယူနိုင်စေသည်။ စခန်းအတွင်း ယခင်က တင်းမာနေသော လေထုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းသည် သံသယရှိစရာမလိုအောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ရှင်သန်သူများအတွက် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ ကျုပ်တို့လည်း ယဥ်တန်းမှာ ကိုင်တွယ်စရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်” လင်းရှန်က ပြောသည်။

“ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာပေါ်ကနေ အဆက်အသွယ် လုပ်ကြမယ်။ ကျုပ်တို့ မိုးမလင်းခင် ထွက်ခွာမယ်။ ကံမကုန်ရင် စီလန်မှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့”

“ကောင်းပြီလေ....ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လင်း” ဝူကျန်းဟိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ယဥ်တန်းသည် အဆိုးဆုံး ဆုံးရှုံးမှုများ ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်စုစည်းရန် လုံးပမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

“လင်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လော့ယန်က ရိုးသားစွာ ထပ်ပြောသည်။

“အာရုဏ်ဦး စင်တာမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်”

“ကောင်းပြီ” လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“လင်း” လီယီသည် သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပိုမို ပြောဆိုချင်သော်လည်း

လင်းရှန်က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ယဥ်တန်းမှာ ကလေးတွေ အများကြီးကို ဂရုစိုက်ဖို့ ရှိတယ်။ ထပ်ပြောဖို့ မလိုပါဘူး – သူတို့ကို ဘေးကင်းရာကို ပို့ဆောင်ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ”

လျန်လေးသည် သူ၏ ဇနီး၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး လင်းရှန်ကို ပြောလိုက်သည်၊၊“လင်း…ငါ့ဘဝမှာ လူအများကြီးကို သိပ်ပြီး လေးစားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ”

“အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြပါ”

အေးစက်သော လေသည် လွင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ တိုက်ခတ်နေသည်။ ခြောက်သွေ့သော ဆောင်းဦးညသည် ခါးသီးသော ဆောင်းရာသီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။