ထပ်နေတဲ့ ဒိုင်နမေးရှင်းတစ်ခုလား…
Vol. 20 Ch. 295
ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ၎င်း၏ အမြစ်အူတိုင်ကို ဖြတ်၍ စီးဆင်းနေပြီး ၎င်းကို ဆန်းကြယ်သောပုံစံ ဖြစ်နေစေသည်။
တင်းကျန်းရီသည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုရန် ၎င်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“အင်း... နမူနာ နံပါတ် ၁ နဲ့ ဆင်တူမှုတွေ ရှိတယ်။
ဒါက မျိုးကွဲအသစ်ဆိုရင် ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိနိုင်တယ်”
“ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
လင်းရှန်က တီးတိုးရေရွတ်လျုက်သည်။
ချန်ဆီရွှမ်သည် စခန်းချနေသည့် အခြား ယဥ်တန်းများကို အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
သူမသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်:
“ဒီ တိုက်ပွဲပြီးနောက်... ကျွန်မတို့ရဲ့ အမှတ်အသားတွေ ရှင်းလင်းသွားသင့်ပြီ။
ဒါပေမယ့် သူတို့ကတော့... ကျွန်မ သိပ်မသေချာဘူး”
သံသယနှင့် ယုံကြည်မှု
“ဘာလဲ…သူတို့က ကျွန်မတို့ကို မယုံဘူးလား”
ကီကီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
လင်းရှန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ငါ သူတို့ကို သတိပေးခဲ့တယ်။
သူတို့ စဉ်းစားကြလိမ့်မယ်…ဒါပေမယ့် ပြဿနာက –
ငါတို့မှာ သွေးကပ်ဘေးပန်း ရှိတယ်။
သူတို့မှာ မရှိဘူး…
အမှောင် အမှတ်အသားကို မြင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိပဲ…သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် အန္တရာယ်ကြုံမှပဲ ယုံကြည်ကြလိမ့်မယ်”
တင်းကျန်းရီ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ဒါက လူ့သဘာဝပဲလေ။
ဒီသတ္တဝါတွေကို သတ်တာက အကျိုးကျေးဇူး မရဘူးဆိုရင်…ဒါပေမယ့် ပြေးတာက ရှင်သန်နှုန်း ပိုမြင့်တယ်ဆိုရင်…သေချာတာပေါ့၊ လူတွေက တိုက်ခိုက်ဖို့ စွန့်စားတာထက် ထွက်ပြေးဖို့ကို ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်”
“ဆုမရရင် ကြိုးစားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါပဲ”
လင်းရှန်၏ အမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။
တင်းကျန်းရီ၏ စကားက အဓိကအချက်ကို ထိခဲ့သည်။
ရှင်သန်သူများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါများကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်မှုအတွက် အရေးကြီးကြောင်း နားမလည်ပါက…သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြောင်းလဲရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ရှင်သန်ရေးသည် ပထမ
“လောလောဆယ်တော့ ထားလိုက်ပါ”
လင်းရှန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စတွေက ငါတို့ရဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။
ငါတို့ စီလန်ကို ရောက်တာနဲ့၊
ဖီးနစ်ဆီကနေ ထောက်ပံ့ရေးတွေနဲ့ ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်တွေကို လုံခြုံအောင် ယူရမယ်။
အမှောင် အမှတ်အသား အချက်လက်တွေနဲ့ပတ်သက်လို့
ငါတို့က ပို့ပေးလိုက်ရုံပဲ။
သူတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ...ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး”
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်သန်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လင်းရှန်သည် သူတို့ ကြုံတွေ့ရသော ရှင်သန်သူ အဖွဲ့တိုင်းနှင့် အချက်အလက်များ ဆက်လက် မျှဝေနေနိုင်သည်သာ။
သို့ရာတွင် တကယ်တမ်းကျ နားထောင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိသနည်း…
၎င်းသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု ဘောင်ပြင်ပတွင် ရှိနေသည်။
တင်းကျန်းရီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သွေးကပ်ဘေးပန်းကို ထပ်မံ သုတေသနပြုရန် ယူခါနီးတွင်…
လင်းရှန်က သူမကို ရုတ်တရက် တားလိုက်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထက် ကျော်လွန်သော သီအိုရီ
“ဒါရိုက်တာတင်း”
“အမ်..ပြောလေ”
လင်းရှန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
“ငါ စကြဝဠာကြိုးသီအိုရီနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိရတယ်။
ဆွဲငင်အားက မတူညီတဲ့ အတိုင်းအတာတွေကို ဖြတ်သန်းနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခြေခံအင်အား မဟုတ်လား”
လူတိုင်းသည် လင်းရှန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် သီအိုရီဆိုင်ရာ ရူပဗေဒကို ဆွဲထုတ်လာရတာလဲ…
တင်းကျန်းရီသည် ခေတ္တ ရပ်သွားပြီးနောက် စဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေသည်:
“ကျွန်မရဲ့ အထူးပြုက ဇီဝဗေဒဖြစ်ပေမယ့်
စကြဝဠာကြိုးသီအိုရီက သီအိုရီဆိုင်ရာ ရူပဗေဒနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်”
သူမ မျက်မှန်ကို ပြင်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်:
“ကွမ်တမ်ဆွဲငင်အားသီအိုရီမှာ
အခြေခံအမှုန်တွေ အားလုံးကို တုန်ခါနေတဲ့ ကြိုးတွေအဖြစ် ယူဆတယ်၊၊
ကျွန်မတို့က ရင်းနှီးတဲ့ သုံးဖက်မြင် အတိုင်းအတာမှာ မဟုတ်ဘဲ
လိမ်ထားတဲ့ ကိုး- ဒါမှမဟုတ် ဆယ်-ဖက်မြင် နေရာမှာ တည်ရှိတယ်။
ဆွဲငင်အားကို သယ်ဆောင်တဲ့ ဆွဲငင်အား အမှုန်က
ကျွန်မတို့ရဲ့ ၃ဖက်မြင် ကမ္ဘာနဲ့ ချည်နှောင်မထားတဲ့ ကြိုးဖြစ်တယ်။
ဒါက ပိုမြင့်တဲ့ ဒိုင်နမေးရှင်းတွေကို လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်တယ်၊၊
ဆိုလိုတာက ဆွဲငင်အားဟာ တကယ်တမ်းပဲ တခြားဒိုင်နမေးရှင်းတွေကိြ ဖြတ်ကျော်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ”
ထို့နောက်၊ သူမသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး မေးသည်:
“ရှင်က အမှောင်ဒီရေတွေဟာ...
ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာပေါ်ကို ကျရောက်လာတဲ့ ထပ်နေတဲ့ ဒိုင်နမေးရှင်းတစ်ခုလို့ ယူဆနေတာလား”
ထူးဆန်းသော ဆက်စပ်မှု
ကီကီသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ခေါင်းစောင်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို…သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ”
“မသိဘူးလေ...”
လို့ရှားရှား တီးတိုးပြောသည်။
လင်းရှန်သည် တင်းကျန်းရီ နားလည်ကြောင်း သိသော်လည်း
သူ မည်သို့ ထပ်မံ ဆွေးနွေးရမည်ကို သေချာမသိတော့ပေ၊၊
သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးတွေပါပဲ”
သူသည် Interstellar ရုပ်ရှင်မှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။
ထိုရုပ်ရှင်တွင် Murph ၏ ဖခင် Cooper သည်၊
တွင်းနက်တစ်ခုမှ မော့စ်ကုဒ်ဖြင့် သတင်းစကားကို ဆွဲငင်အားကို အသုံးပြု၍ ပို့လွှတ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် Murph သည် ထို ဒေတာကို အသုံးပြု၍
ဆွဲငင်အား ညီမျှခြင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး
လူသားတို့အား အာကာသစခန်းများ တည်ဆောက်ပြီး
ကမ္ဘာမြေ၏ မျိုးသုဉ်းမှု ဖြစ်စဉ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်စေခဲ့သည်။
အလားတူပင် လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆွဲငင်အား မှန်ဘီလူး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသောအခါ
သူသည် ကမ္ဘာနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် –
အလင်းနှင့် အမှောင်…
လှိုင်းများကဲ့သို့ အတူတကွ လှိုင်းထနေသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ…မိုးမလင်းမီတွင်
ထိုအခြားကမ္ဘာသည် တွင်းနက်ကဲ့သို့ ဆွဲငင်အားကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး
အနီရောင်-မီးအိမ် မွန်းစတားနှင့် မရေတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်ပိုးကောင်များကို ချေမှုန်းခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်လဲ…
ထူးခြားသော သတ္တဝါတွေက ဘာကြောင့် အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာလဲ….
ဘာလို့ အမှောင်ဒီရေတွေပြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသနည်း…
အဲ့ဒါသာ အဓိက သော့ချက် ဖြစ်မလား…
လက်တွေ့သို့ ပြန်လာခြင်း
သူ၏ အတွေးများကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီး
လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ဆရာမချန် ငါတို့ အစားအစာတွေ စုဆောင်းဖို့ သေချာလုပ်ပါ။
လူတိုင်း ပင်ပန်းနေကြပြီ…ပြီးတော့ အပူချိန် ကျဆင်းနေတာနဲ့အမျှ
ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ လိုတယ်”
ချန်ဆီရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ”
ထိုအချိန်တွင် တင်းကျန်းရီ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေရောင် အိတ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
“ဒါက အပင်တွေအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ရွေ့လျား စိုက်ပျိုးရေးအခန်းပုံစံမျိုးပဲ။
ဒါပေမယ့်... ဖက်ဒရေးရှင်း နည်းပညာနဲ့ မတူဘူး။
ဒါ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ သူတို့ ပြောခဲ့သေးလား”
လင်းရှန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဝူ ပြောတာက ပျက်စီးသွားတဲ့ သုတေသနယဥ်တန်းထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာတဲ့...ဒါပေမယ့် ဘယ်အဖွဲ့အစည်းပိုင်လဲဆိုတာ သူတို့ မသိဘူး”
“အင်း...”
ကီကီသည် အိတ်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒီအရာက အဆင့်မြင့်ပုံရတယ် –
သာမန်အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုက ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး”
သူမသည် ၎င်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည် –
ထို့နောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။
အိတ်၏ အောက်ခြေတွင်
သေးငယ်သော တံဆိပ်တစ်ခု ရှိနေသည် –
တြိဂံ သင်္ကေတတစ်ခု။
လူတိုင်း ၎င်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒီ သင်္ကေတက ဘာလဲ...ကျွန်မ တစ်ခါမှ မြင်ဖူးတယ်လို့ မထင်ဘူး...”
ချန်ဆီရွှမ် တီးတိုးရေရွတ်သည်။
ရှုချင်းနှင့် တာလို့တို့ နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းခါကြသည်။
“ဒါက ဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ သုတေသန အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ သင်္ကေတ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါဟာ ဖီးနစ်နဲ့တောင် ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်” လင်းရှန်က မှတ်ချက်ချသည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနီးနားတွင် ရပ်နေသည့် လုရှင်းချန်သည် အမှတ်အသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ ပေါ့ပါးသော ပုံစံသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ တစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောပေ။
ရုတ်တရက် ရေဒီယိုမှ အသံများ မြည်လာသည်။