ဓားတစ်စင်းဖြင့် နိယာမအားလုံးကို ဖြိုခွင်းခြင်း

လေထုအလယ်၌။

ရဲရှင်းဟွေ့တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိဟု ထင်မြင်သော ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသာ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို မသုံးခဲ့လျှင် သူ အသတ်ခံရနိုင်သည်ဟု ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ ခံစားနေရ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်ထဲတွင် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးမှ ပြောင်းလဲထားသော လှံတစ်စင်း ရှိနေသေးသည်ကိုပင် သူ မြင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်မှ မိုးသားမည်းများနှင့်အတူ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤလျှပ်စီးလှံများကို သူ လိုသလောက် ပြုလုပ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ရှောင်းယွင်ရှန်းက တိမ်ထူသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်၍ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဘေးတွင် ပျံဝဲနေသော ရွှေရောင်ဓားမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်သွား၏။ မိုးသားမည်းများထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ရွှေရောင်ဓားမှာ အလွန် ကြီးမားလာသည်အထိ ကြီးထွားလာသည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင်ဓားရှည်က ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်မှ မိုးသားမည်းများကို ချက်ချင်း ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါကဲ့သို့ပင် မိုးသားမည်းများကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးမရနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မရနိုင်လျှင် ဓားဆယ်ချက်မှ ဓားတစ်ရာ၊ ဓားတစ်ထောင်မှ ဓားတစ်သောင်း…။

ဤသို့ တွေးလိုက်ပြီး ဓားပျံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံထွက်သွားပြီး မိုးတိမ်မည်းများထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်သွားသည်။

မကြာမီပင် ပြင်းထန်သော ခုတ်ပိုင်းမှုများက ကောင်းကင်မှ မိုးတိမ်မည်းများကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်၏။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှောင်းယွင်ရှန်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဂုဏ်ယူသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟွန့်… ကောင်းကင်မှာ မိုးတိမ်မည်းတွေ မရှိတော့ရင် မင်း ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ…”

ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့တွင် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကို ဖန်တီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း လူ့စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးက ကောင်းကင်မိုးကြိုး၊ ကောင်းကင်လျှပ်စီးနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ရဲရှင်းဟွေ့က အနည်းငယ် မောက်မာစွာ ပြုမူနေပုံရသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နောက်ကျောကို ကုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မှာ ရုတ်ခြည်း တိမ်ထူလာပြန်သည်။

ရှောင်းယွင်ရှန်း: “…”

ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ ဂုဏ်ယူသော အပြုံးမှာ ရုတ်ခြည်း ခဲသွားသည်။

“မင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေရှင်းရတော့မယ်ထင်တယ်…”

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ၏ စွမ်းအားကို ချုပ်တည်းရန် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ဓားပျံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဓားပျံတစ်စင်းစီတွင် ခုတ်ပိုင်းခြင်း နိယာမ ပါဝင်ကာ အရာအားလုံးကို ခွဲခြမ်းနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဓားပျံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ပျံသန်းလာသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။

သို့သော် လိမ်လည်လှည့်ဖြားတတ်သူ ရဲရှင်းဟွေ့အတွက်မူ ၎င်းမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ချေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ လက်ထဲမှ လျှပ်စီးလှံကို ရှောင်းယွင်ရှန်းထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယွင်ရှန်းက မထီမဲ့မြင် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလှည့်ကွက်က ဒုတိယအကြိမ် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

သူ ပြောနေစဉ်တွင် ဓားပျံတစ်စင်းက လျှပ်စီးလှံကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှောင်းယွင်ရှန်းက နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူက ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်မနေပေ။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူက ဓားပျံများကိုသာ ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

သူက သူ၏ ဓားပျံများကို အသုံးပြု၍ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သူ၏ အရိုးများကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်နိုင်လျှင်ပင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မည်သည့်လှိုင်းမှ မပြုလုပ်နိုင်တော့ဟု ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝုန်း…။

လျှပ်စီးလှံမှာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်းယွင်ရှန်းအပေါ်သို့ မည်သည့် သက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့ချေ။

“ဟားဟားဟား… ငါ တူညီတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို နှစ်ကြိမ် ခံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်နဲ့…”

သူ ပြောနေစဉ်တွင် ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ စိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားပျံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ရဲရှင်းဟွေ့ကို တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရှောင်းယွင်ရှန်းက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

“ရဲရှင်းဟွေ့… ငါမင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးပေးမယ်… မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အခု ပိတ်လိုက်ရင် မင်း ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှု နည်းနည်းပဲ ခံစားရလိမ့်မယ်… အရိုးတွေ ထိုးဖောက်ခံရတာက အရမ်း နာကျင်တယ်…”

“ဘာတွေလဲ… လူဆိုးတွေအားလုံးက တကယ် စကားများကြတာပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သစ်သားဓားတစ်လက်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤတိုက်ပွဲတွင် လူဆိုးနှင့် သူရဲကောင်းဟူ၍ ခွဲခြားမှုမရှိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သူတို့၏ ဘက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ မည်သူမဆို လူဆိုးနှင့် ညီမျှသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ သစ်သားဓားထဲသို့ ဆက်လက်၍ စီးဝင်နေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ ဤကောင်လေးက ရုန်းကန်ရန် ရွေးချယ်ပြီး နာကျင်မှုကို ခံစားရန် လိုအပ်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။

“ဟွန့်… မင်းက သစ်သားဓားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဓားပျံထောင်ပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား… မင်း အရမ်း မိုက်မဲတာပဲ…”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် လေထဲတွင် မြှောက်ထားသော ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ လက်မှာ ရုတ်ခြည်း အောက်သို့ လွှဲချလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဓားပျံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလာပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ သူ၏ သစ်သားဓားကို မြှောက်၍ ရိုးရှင်းပြီး မထူးခြားသော ဒေါင်လိုက်ခုတ်ချက်တစ်ချက်ကို ပြုလုပ်လိုက်၏။

သစ်သားဓား ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ တချွင်ချွင် အသံပေါင်းများစွာကို ကြားလိုက်ရ၏။

ဤအသံများမှာ ဓားပျံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားပျံများမှာ ထိပ်ဖျားမှ လက်ကိုင်အထိ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ဓားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆီးသည့် ဟန်ပန်ကို ပြုလုပ်နေသည်။

မကျိုးပဲ့ဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဓားပျံအနည်းငယ် ရှိသော်လည်း အများစုမှာ ထိပ်ဖျားမှ လက်ကိုင်အထိ ကွေးညွှတ်၍ ဓားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆီးရသောကြောင့် ကျိုးပဲ့သွားပြီး အချို့မှာ တိုက်ရိုက်ပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်၏။

အကြောင်းရင်းမှာ ဤဓားပျံများစွာမှာ သူ၏ မွေးရာပါဓားပျံများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါဓားပျံ တစ်ချောင်း သို့မဟုတ် နှစ်ချောင်းသာ ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင် မသေမျိုးဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ လုံးဝ ခံစားရမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဤမျှများပြားသော ဓားပျံများ တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်မူ သူ၏ အခြေတည်အမြုတေမှာ တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“မင်း… မင်း…”

ရှောင်းယွင်ရှန်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ညွှန်၍ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေ၏။

ချက်ချင်းပင် သူက သွေးတိုးလာသည့် အလျင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးတစ်လုပ် အန်ပြီးနောက် သူ မေ့လဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် အတော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဓားပျံများမှာ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုတ်ကျလာသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ကြည့်၍ ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားနည်းနည်းလောက်လေးကျိုးသွားတာပဲကို… သူ ဘာလို့ ဒီလောက် တုံ့ပြန်နေရတာလဲ…”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို အလုံးစုံဆွဲငင်ခြင်းဖြင့် ဆွဲခေါ်ပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က သတိလစ်နေသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခေါ်လာသောအခါ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ နေရာအနှံ့တွင် သတိလစ်ကာ လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရဲယင်ကို တောင်းပန်နေသော ရှောင်ပင်းကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ပေါင်ပေါင်းမှာလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး အားရိ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။ သူမက ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရဲယင်ကို ကြည့်နေသည်။

“ဟင်… ပေါင်ပေါင်း… မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ပေါင်ပေါင်း၏ ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပေါင်ပေါင်းက ဤနေရာတွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူ့အား ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အကြီးအကဲအုပ်စုမှာ ရဲယင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း သင်ကြားခံထားရပြီး ကြယ်တာရာဧကရာဇ်သုတ္တန်ကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သော ရဲယင်မှာ အလွန် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အားကောင်းလှသည်။ အနည်းငယ်သော အချီအတွင်းမှာပင် သူက အတုအယောင်မသေမျိုးဧကရာဇ်ဘုံမှ အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ပျော်ပွဲကို ကြည့်နေသော ရှီထိုက်လုံမှာ ရဲယင်က အကြီးအကဲများစွာ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ရှီထိုက်လုံမှာ တိုက်ပွဲကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေမည့်သူမျိုး မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ဇာတ်လိုက်ကို ရန်စ၍ သေလမ်းရှာခြင်းမှာ သူ၏ ကံကြမ္မာဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏ ဆောင်ပုဒ်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ရှီထိုက်လုံက အမျိုးသမီးအဆောင်သို့ သွား၍ ပေါင်ပေါင်းနှင့် အားရိကို ရှာဖွေခဲ့၏။ သူက သူတို့ကို သရဲဂူ၏ ဂူပေါက်ဝသို့ လှည့်စား ခေါ်ဆောင်လာပြီး အားရိနှင့် ပေါင်ပေါင်းကို အသုံးပြု၍ ရဲယင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။

ရဲယင်ကို မနိုင်သော အကြီးအကဲများမှာ ရှီထိုက်လုံ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို တိတ်တဆိတ် သဘောကျနေကြ၏။

ဒဏ်ရာရနေသော အကြီးအကဲနှစ်ယောက်မှာ ရှီထိုက်လုံ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ပေါင်ပေါင်းနှင့် အားရိ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲ၍ ရဲယင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုနှစ်ယောက်မှာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို မထိမီမှာပင် သူတို့၏ ရင်ဘတ်များတွင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လွင့်စင်သွားသည်။

ပေါင်ပေါင်းမှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိလျက်နှင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရဲယင်ကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ အဒေါ်နှင့် စောင့်ရှောက်သူအနေဖြင့် သူမမှာ ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်သည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ။

သူမနှင့်အတူ ပေါင်ပေါင်း၏ ကြေးလက်သီးစွပ်ကို ယူဆောင်လာသော ပေါင်ပေါင်းမှာ ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ ရုတ်ခြည်းပင် လူသတ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားသည်။

လူကြီးတစ်ယောက်က ကလေးသူငယ်များကို ထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်ခြင်းမှာ မည်သို့သော ပုံစံရှိမည်နည်း။ ပေါင်ပေါင်း ပြသခဲ့သည်မှာ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပေါင်ပေါင်းမှာ သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘဲ လက်သီးတစ်ချက်စီ၏ အားမှာလည်း ထိန်းချုပ်ထား၏။ သို့သော်လည်း ကံမကောင်းသော အနည်းငယ်မှာ သူတို့၏ အရေးကြီးသော နေရာများတွင် ပေါင်ပေါင်း၏ လက်သီးများကို မတော်တဆ ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားသည်။

ပေါင်ပေါင်းပြောပြသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားသော ရှီထိုက်လုံကို လက်မထောင်ပြ၍ ပြောချင်နေသည်။

“မင်းက ငါရွေးချယ်ထားတဲ့သူနဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်… ငါမင်းကို သေလမ်းရှာရာမှာ အတော်ဆုံးလို့ ခေါ်ဆိုချင်တယ်…”