ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က ငါ့သားလို့ ပြောရင် မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ
Vol. 28 Ch. 387
ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းတွင် နယ်မြေသခင်နှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အရာအချို့ ရှိသည်။
နယ်မြေသခင်မှာ ဤကမ္ဘာလောကကို အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလောက အစပြုချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ နယ်မြေသခင် နှစ်ပါးသာ ရှိခဲ့ဖူး၏။
ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ အလွန်တရာ အားကောင်းပြီး လူတိုင်းက သူမထံတွင် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ တစ်နေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က အကြောင်းရင်း မသိရဘဲ ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်၏ စွမ်းအား တစ်ဝက်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ သူမ၏ စွမ်းအားတစ်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသောကြောင့် ကမ္ဘာလောက၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
နယ်မြေသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို မကျေနပ်ကြသော လူများစွာက ပုန်ကန်လာကြပြီး ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို နတ်ဆိုးကြီးအဖြစ်ပင် တံဆိပ်ကပ်ခဲ့ကြသည်။
ခုခံတော်လှန်မှု၏ မီးတောက်များက ကမ္ဘာလောက၏ နေရာအနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ ထိုအရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ထို့ကြောင့် ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က သူမ၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်တော့သည်။
သို့သော် လူများစွာက နယ်မြေသခင်၏ စွမ်းအားတစ်ဝက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ အနည်းငယ် မိုက်မဲပြီး အသက်လည်း ငယ်သေးသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့က ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် ကူညီပေးခဲ့ကြ၏။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် သူတို့က ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ်ကာ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို အပိုင်စီးရန် ဖြစ်သည်။
ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ သူမ၏ စွမ်းအား တစ်ဝက်သာ ရှိနေချိန်တွင် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး ထိုစွမ်းအားကိုလည်း ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က သိမ်းပိုက်သွားခဲ့၏။
ဤသို့ဖြင့် ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ စစ်မှန်သော နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒုတိယမျိုးဆက်က အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးမှာ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားခဲ့၏။
ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကကို မအုပ်ချုပ်ခဲ့ဘဲ မည်သူမျှ ရှာမတွေ့နိုင်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေ၍ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ယခုအချိန်အထိ ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ တစ်ခါမှ ပြန်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်မှာ ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို ပုန်ကန်ပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို လှည့်စားခဲ့သော အင်အားစု ဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို လှည့်စား ထိန်းချုပ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့က နယ်မြေသခင် အသစ်တစ်ပါးကို ဖန်တီးနည်းကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ကြ၏။
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်ကို တခြား နယ်မြေသခင်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာလည်း ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ ဇာတ်ကြောင်းပြန်ခြင်းမှာ အလွန် ယေဘုယျကျပြီး လုပ်ကြံ ဖန်တီးထားသော အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်ထဲတွင်လည်း သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။
“ဒါဆို... နယ်မြေသခင်က တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့...”
စကားပြောနေရင်းနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့က အတွေးနက်နေသော ပေါင်ပေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ပေါင်ပေါင်း... မင်း တစ်ခုခု မှတ်မိသေးလား...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပေါင်ပေါင်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါထင်တာတော့... ငါက ပထမမျိုးဆက်ပဲ...”
“ဖူး...”
ပေါင်ပေါင်း စကားဆုံးသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သော ရှောင်းယွင်ရှန်းက ရယ်မောလိုက်၏။
သို့သော် သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများကြောင့် သူက မကြာမီပင် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရပြန်သည်။
“အဟမ်း... မင်းကလား...”
ရှောင်းယွင်ရှန်းက ပေါင်ပေါင်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင် ဟုတ်လား... မင်းက ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ဆိုရင် ငါက ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ပဲ...”
ရှောင်းယွင်ရှန်းက ပေါင်ပေါင်းကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။
“ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ... ငါ့မိန်းမက ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ပဲ... ဘာဖြစ်လဲ... ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က ငါ့သားလို့ ပြောရင် မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... မကျေနပ်ဘူးလား... မင်းသာ မကျေနပ်ရင် မင်းကျေနပ်တဲ့အထိ ငါ မင်းကို ရိုက်မှာ...”
“ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ... ဒုတိယမျိုးဆက်က ခင်ဗျားသားပါ...”
စကားပြောနေရင်းနှင့် ရှောင်းယွင်ရှန်းက သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများကို အံတု၍ ထရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ နောက်ခံကို ခင်ဗျားတို့ကို ရှင်းပြပြီးပြီ... ဒါကြောင့်... ခင်ဗျားတို့ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားသင့်တယ်...”
“ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ နောက်ခံကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ... ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သိတယ်...”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ရှောင်ပင်းထံသို့ လျှောက်သွားတော့မည့် ရှောင်းယွင်ရှန်းကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။
“ငါ့အဖေ ဘယ်သူလဲ မင်းသိလား... ငါ့ဒုတိယဦးလေးနဲ့ တတိယဦးလေးက ဘယ်သူတွေလဲ မင်းသိလား... ငါ့အစ်မကြီးက ဘယ်သူလဲ မင်းသိလား... ငါ့အစ်ကိုကြီးက ဘယ်သူလဲ မင်းသိလား... နောက်ခံလား... ငါ့ထက် နောက်ခံ ပိုကောင်းတဲ့သူကို ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်ကြောင့် ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ရှုပ်ထွေးနေသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကို လျစ်လျူရှု၍ ရဲရှင်းဟွေ့က ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ ရဲယင်ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း အော်ပြောလိုက်၏။
“ရဲယင်... ပြီးတော့ ဟိုတစ်ယောက်... ရှောင်ပင်း... စိတ်မပူကြနဲ့... မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က တကယ်ရောက်လာရင် ငါ မင်းတို့ကို ကူပြီး သူတို့ကို သတ်ပစ်မယ်...”
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်သို့ သွားရန် အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီး ဖြစ်သည်။ သရဲဂူထဲမှ ယဲ့မိသားစုဝင်များကဲ့သို့သော ပုံရိပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ ရှာဖွေရပေမည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ရှောင်ပင်းက သူမအဖေကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်းယွင်ရှန်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြ၍ သူ့ခေါင်းကို တို့ထိကာ ကူကယ်ရာမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် သူမကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
သူမကလည်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဤအမူအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှောင်ပင်းက သဘာဝကျကျပင် သိရှိပေသည်။ ရဲယင်၏ ဦးလေးမှာ စိတ်ရောဂါသည် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဆိုလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်...
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၌...
ဝုန်း...။
စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတစ်ခုက မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
လူငယ်ပုံစံ နန်းတော်သခင်က လေထဲတွင် ရပ်၍ အောက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများမှာ တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
နန်းတော်သခင်၏ နောက်တွင်ကား မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော စွမ်းအားရှင်ပေါင်း တစ်ထောင်ထက်မနည်း ရှိနေသည်။
“ဟားဟားဟား... တံဆိပ်... တံဆိပ်က နောက်ဆုံးတော့ ပွင့်သွားပြီ...”
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အရာများကို မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း မြင်နိုင်၊ ခံစားနိုင်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ရဲရှင်းချန်၏ ယခင်က အဆင့်တက်မှုကြောင့် လူများစွာက ဤလှုပ်ရှားမှုကို များစွာ အာရုံမစိုက်ကြပေ။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဂရုစိုက်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။
ထိုသို့ ကောင်းကင်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သာမန်မသေမျိုးဧကရာဇ်များ ကိုင်တွယ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်တော့ပေ။
သို့သော်လည်း လူများစွာမှာ ထိုသို့ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်ပေါက်လာသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ သို့မှသာ ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့်သူ တစ်ယောက် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများကလည်း မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ လားရာမှ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ... ဒီဆူညံသံက ငါ့အစ်ကို လုပ်ခဲ့တာထက် ပိုကျယ်သလိုပဲ...”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ရှောင်းယွင်ရှန်းကလည်း ထိုအရာကို မြင်တွေ့လိုက်သည်။
“ဟိုဘက်မှာ... ဟိုဘက်မှာက မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ပဲ... ဒါက... မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်က တကယ် အောင်မြင်သွားတာလား... သူ တကယ်ပဲ နယ်မြေသခင် အသစ် ဖြစ်သွားပြီလား...”
ရှောင်းယွင်ရှန်း စကားဆုံးသည်နှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော် လားရာမှ လာသော လှုပ်ရှားမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ခုလေးတင်က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်း၍ ကြည့်ရှုရန် အသင့်ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုဖြစ်ရပ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်...
ကောင်းကင်ဖြစ်ရပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နန်းတော်သခင်မှာလည်း အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို ဆက်သွယ်နိုင်သည့် ခေါက်ဖုန်းတစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့သည်။
သူက ခေါက်ဖုန်းကို ဖွင့်၍ ရှေးဟောင်းကျမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော နံပါတ်ကို စတင်ခေါ်ဆိုလိုက်၏။
“တီ... တီ... တီ...”
ဖုန်းမှလာသော အသံက နန်းတော်သခင်၏ နှလုံးသားကို တဒုန်းဒုန်း ခုန်စေသည်။
နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာခြင်းမှာ သူတို့ ဘိုးဘေးဘီဘင်များ၏ မျိုးဆက်အလိုက် ဆန္ဒဖြစ်ခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် သူက နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး အောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်၌...
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ကွန်ပျူတာကုဒ်များ ရိုက်ထည့်နေရင်းနှင့် ကော်ဖီကို အခါအားလျော်စွာ သောက်သုံးနေသည်။
ဤနေ့ရက်များ ဘယ်တော့မှ ကုန်ဆုံးမည်ကို သူ တွေးတောနေစဉ်တွင် ဖုန်းမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုအသံမှာ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ကစား၍ ငြီးငွေ့သွားသော သို့မဟုတ် လုံးဝ အသုံးမဝင်သော အရာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ထားသော အခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် သံကြိုးများကို ဆွဲ၍ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ထားသော အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။
အခန်းတံခါး ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဖုန်မှုန့်များက အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ထို့အပြင် ပြုတ်ကျသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
အခန်းထဲမှ အရာများကို ဖြစ်သလို ထားရှိထားခြင်း ဖြစ်၏။ ခုလေးတင်က အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်းမှ အရာများ ပြိုကျလာသည်။
“အဟွတ်... အဟွတ်...”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ့ရှေ့မှ ဖုန်မှုန့်များကို လက်ဖြင့် ဖယ်ရှား၍ အခန်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်၏။
သို့သော် ခဏကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်တွင် သူက ဖုန်းမြည်နေသည့်နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ဘာကြီးလဲ... အရမ်း ရှုပ်တာပဲ... ဒါက အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းထားတဲ့ အခန်းထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုပဲဟာ... သုံးစားလို့ ရမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး...”
စကားဆုံးသည်နှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက အခန်းတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
သူ့နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသော အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ့လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အစုအဝေးများစွာမှာ တစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရ၏။
“တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသော လမ်းမများ...
ရုတ်တရက် အေးစက်မှုတစ်ခု တိုက်ခတ်လာ...
အဝေးမှ နူးညံ့မှု...
စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မဖြေရှင်းနိုင်...
သင်က လူအုပ်နောက် လိုက်နေသလော...
သန်းခေါင်ယံ၌...
ငါက မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေမယ်...
အိပ်မက်တွေက ဟိုက်ဒရိုဂျင် မီးပုံးပျံတွေ...
ကောင်းကင်ဆီ လွင့်ပျံသွား...
နောက်ဆုံးတော့ အရာအားလုံးက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး ဖြစ်သွားတယ်...
လူတစ်ယောက်က အိပ်ရင်း လမ်းလျှောက်နေတယ်...
ပြေးလွှားနေတဲ့ ကြံ့တစ်ကောင်လို...
အဆုံးထိ မရပ်တန့်နဲ့...
အချစ်က အတူတူရှိဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်...
အမုန်းက ပိုလွတ်လပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်...
အချစ်နဲ့အမုန်းက ရောထွေးနေတယ်...
ငါ ဘာကို ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ...”
ဤသို့ဖြင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တအေးအေး ညည်းရင်းနှင့် ကွန်ပျူတာကုဒ်များကို အရူးအမူး ရိုက်ထည့်နေတော့သည်။