ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ

ရဲယင်၏ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွား၏။

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲယင်နှင့်အတူ လူများကို သွားရောက်ကယ်တင်ရန် အစီအစဉ်ဆွဲနေစဉ်တွင် သူ၏ အဆင့်မှာ အတုအ‌ေယာင်မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားသော ရှောင်းယွင်ရှန်းက ပြေးလာ၏။

ယခင်က ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ အတွင်းဂိုဏ်းတွင် သူ့ဇနီးနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။

ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က ရှောင်ပင်းနှင့် ရဲယင်တို့အကြောင်း သိရှိသွားသည်နှင့် သူတို့နောက်သို့ မုချ လိုက်လာမည်ကို သိ၏။

ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ လက်ရှိ စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်မှ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာသည်နှင့် သူက ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို မဆိုထားနှင့် သူ့ဇနီးကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ပေ။

ခုလေးတင်က သူက လေထဲတွင် အချက်ပြ မီးရှူးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်မှ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာသည်ဟု ထင်၍ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။

“ပင်းအာ... သမီး ဘာဖြစ်တာလဲ...”

ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ အရောင်စုံ ဖြစ်နေသော ရှောင်ပင်းကို ကြည့်၍ ရှုပ်ထွေးသွား၏။

သို့သော်လည်း ခုလေးတင်က အချက်ပြ မီးရှူးမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်ပင်း၏ လက်ရှိ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယွင်ရှန်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်မှ ဒုက္ခကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိလိုက်၏။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ သခင်က ရှောင်ပင်းကို ချစ်ခင်ရခြင်းမှာ ရှောင်ပင်းက လှပသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပင်းသာ ရုပ်ဆိုးသွားလျှင် အဘယ်သို့နည်း။ ထိုအခါ စေ့စပ်ပွဲဟု ခေါ်သော အရာမှာ ဖျက်သိမ်းသွားနိုင်၏။

ရှောင်ပင်းမှာ သူမအဖေက သူမကို ရုပ်ဆိုးအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် မသိပေ။

ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှောင်ပင်းက သူမ၏ အရောင်စုံ အသားအရေကို ညွှန်ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အဆိပ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူး... ခဏနေရင် ကောင်းသွားမှာ... အဖေ ဘာလို့ အနားမယူဘဲ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ...”

“အချက်ပြ မီးရှူးကို မြင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား... ငါက မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က တစ်ယောက်ယောက် လာတယ်လို့ ထင်နေတာ...”

ရှောင်းယွင်ရှန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပင်းမှာ ဆွံ့အသွား၏။

“အဖေ... မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်အကြောင်းကို အမြဲတမ်း မစဉ်းစားပါနဲ့... အများကြီး စဉ်းစားနေမယ့်အစား အဖေ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်...”

ရဲယင်က ရှောင်ပင်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ပင်း... ဒီတစ်ခေါက် အားရိကို ကယ်ဖို့ မသွားနဲ့တော့... ဦးလေးရှိနေတာနဲ့ ငါတို့ မကြာခင် ပြန်လာမယ်လို့ ထင်တယ်...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပင်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဂရုစိုက်နော်...”

ဤသို့ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲယင်တို့မှာ အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း သူတို့ မထွက်ခွာမီတွင် ပေါင်ပေါင်းက သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာ၏။

“ပေါင်ပေါင်း... မင်းလည်း လိုက်ချင်လို့လား...”

“အင်း အားရိ အဖမ်းခံရတာဆိုတော့ ငါလည်း ကူညီဖို့ သေချာပေါက် သွားမှာ... အားရိကို ပြန်ပေးဆွဲတဲ့သူက ဘယ်လောက်တောင် မသန်စွမ်း ဖြစ်ချင်နေလဲ မသိဘူး...”

ရဲရှင်းဟွေ့ - “...”

ရဲယင် - “...”

ထိုအချိန်တွင်ပင်...

ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း အပြင်ဘက် တောနက်ကြီးထဲတွင် ပုံရိပ်အချို့မှာ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြေးလွှားနေကြပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ အားရိကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်နှင့် သန်မာသော လူသား ဖြစ်သည်။

“ရှင်က ကျွန်မကို ဖိတ်ခေါ်ချင်တယ်လို့ ပြောပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးရတာလဲ... ရှင်က ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်...”

သယ်ဆောင်ခံနေရသော အားရိမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အားရိမှာလည်း ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလူများမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူမကို ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာသို့ ပြန်လည် ဖိတ်ခေါ်ရန် ဖြစ်သည်။

သန်မာသော လူသား၏ အမည်မှာ ဟူလိဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်ကျားတစ်ကောင်ဖြစ်ကာ သူက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

“အဲဒီလူသားတွေနဲ့ ဘာတွေ ပြောစရာရှိလို့လဲ... ပြီးတော့ မင်းက အင်ပါယာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါး... လူသားတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရောနှောနေလို့ရမှာလဲ...”

ဟူလိ၏ စကားများထဲတွင် လူသားများကို မပြောပြနိုင်သော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် အထင်သေးမှုများ ပါဝင်နေ၏။

ဟူလိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လုံဟု သိကြသော ဧရာမ ပုတ်သင်ညိုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ဟူလိ... ခင်ဗျား လူသားတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်နော်...”

ရှောင်လုံ၏ စနောက်သော စကားများကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဟူလိက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ရဲ့ အဓိက တာဝန်က မင်းသမီးကို အစောင့်အကြပ် လုပ်ဖို့သာ မဟုတ်ရင် ငါ အဲဒီ လူသားကောင်လေးရဲ့ ခေါင်းကို ဖြုတ်ပစ်မှာ...”

အားရိမှာ ဟူလိ ဤသို့ ကြမ်းတမ်းနေသည်ကို မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော သူမ၏ အဖေမှာ အင်ပါယာတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမအဖေက သူမနှင့် သူမအမေကို အရင်က ဘာကြောင့် တစ်ခါမှ မရှာဖွေခဲ့သနည်း။

ဟူလိက သူမကို ဤသို့ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်ပေးဆွဲခဲ့သည့်အချက်နှင့်အတူ အားရိ၏ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာဟု ခေါ်သော နေရာနှင့် သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော သူမ၏ အဖေအပေါ် နှစ်သက်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွား၏။

‘သခင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး မလာပါနဲ့...’

အားရိမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲယင် သူမကို လာမရှာရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်တော့၏။

သူမက ရှောင်လုံထံမှ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတွင် ဟူလိကဲ့သို့ အားကောင်းသော လူသားများစွာ ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်သားရဲ အများစုမှာ လူသားများကို မကြိုက်ကြပေ။

ရဲယင်သာ ရောက်လာပါက သူ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ မဖြစ်သွားလျှင်ပင် ကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက်...

ဟူလိက အားရိကို ဂူတစ်ခုထဲသို့ သယ်ဆောင်သွား၏။

အားရိမှာ မူလက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာဟု ခေါ်သော နေရာမှာ မြေအောက်တွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမက ဂူထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်သွားသောအခါ သူမ မှားသွားကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ မြေအောက် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဂူထဲမှ ထွက်လာသောအခါ သူမက အဆုံးမဲ့သော တောအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရ၏။

တောအုပ်ထဲမှ သားရဲမျိုးစုံ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း ဧရာမ ငှက်များနှင့် မျိုးစိတ်မသိသော ဝိညာဉ်သားရဲများစွာ ရှိနေသည်။

“မင်းသမီး... ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာက ကြိုဆိုပါတယ်...”

သူ စကားပြောနေရင်းနှင့် ရှောင်လုံက လှည့်၍ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက အားရိကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ဟမ်... ရှောင်လုံ... ခင်ဗျား တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်တာလား... ဘာလို့ အရင်က အဲဒီလို ပုံစံကြီးနဲ့ နေခဲ့တာလဲ...”

“ဟုတ်တယ်...” ရှောင်လုံက ခေါင်းညိတ်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ပုံစံအမှန်က ပိုပြီး ခံ့ညားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ... အင်ပါယာကနေ ထွက်ခွာပြီး လူသားတွေရှေ့မှာ ပေါ်လာတိုင်း ငါ အမြဲတမ်း ငါ့ရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို သုံးတယ်... ဒါပေမဲ့ အင်ပါယာထဲမှာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အင်ပါယာထဲမှာ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကသာ အင်ပါယာရဲ့ တကယ့် နိုင်ငံသားတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာ...”

ထို့နောက် သူက တောအုပ်ကို ညွှန်ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။

“ပြီးတော့... တောအုပ်ထဲ ဝင်ပြီးရင် မင်းသမီး... ငါတို့နောက်ကို ကပ်လိုက်ခဲ့ပါ... ဒီမှာ မယဉ်တဲ့ သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတယ်...”

ရှောင်လုံနှင့် ဟူလိတို့မှာ အားရိကို တောအုပ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်းနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ၏ အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးနေကြ၏။

ခဏအကြာတွင် သူတို့သုံးယောက်မှာ ရေတံခွန်တစ်ခုသို့ ရောက်လာကြသည်။

ဤဧရာမ တောအုပ်ကြီးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ၏ အစွန်အဖျားမျှသာ ဖြစ်၏။ ရေတံခွန်နောက်မှ ဂူကို ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။

ရေတံခွန်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဂူကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် မြင်ကွင်း၏ ပုံစံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ လူသားကမ္ဘာရှိ မြို့များနှင့် လမ်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ လမ်းပေါ်မှ လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်သားရဲများ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အချို့သော ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ ဟူလိနှင့် ရှောင်လုံတို့ကဲ့သို့ လူသားများကဲ့သို့ပင် စုံလင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ကြ၏။

သို့သော်လည်း အချို့သော ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ ထိုမျှ စုံလင်မှု မရှိဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ လက္ခဏာအချို့ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အမြီး၊ နားရွက်၊ နှုတ်သီး၊ အမွေး စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လုံက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပုံရသော အားရိကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ မင်းသမီး... ဒီမှာ မကောင်းဘူးလား...”

“အင်း... ဒီနေရာက လူသားမြို့တစ်မြို့ထက် ပိုကြီးသလို ခံစားရတယ်...”

“ဒါပေါ့... လူသားတွေက ဘာမို့လို့လဲ...”

သူ စကားပြောနေရင်းနှင့် ဟူလိက သစ်သားအိမ်တစ်လုံးသို့ လျှောက်သွား၍ ထိုအိမ်ကို ရိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“လူသားတွေက ဒီလို ခိုင်ခံ့တဲ့ အိမ်မျိုး ဆောက်နိုင်လို့လား...”

ဝုန်း...။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ဟူလိ ရိုက်လိုက်သော သစ်သားအိမ်မှာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွား၏။

“အဟမ်း...”

ဟူလိက အနေရခက်စွာ ချောင်းဆိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့... အိမ်က ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်ခံ့နေပါစေ... ငါ့ရဲ့ ရိုက်ချက်ကိုတော့ မခံနိုင်ဘူးလေ...”

စကားဆုံးပြီးနောက် ဟူလိက အဝေးမှ ဧရာမ ရဲတိုက် အဆောက်အအုံကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“အဲဒါက ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်ပဲ... ဘယ်လိုလဲ... အရမ်း ခမ်းနားတယ် မဟုတ်လား... လူသားတွေမှာ အဲလို ခမ်းနားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေ ရှိလို့လား...”

အားရိက ဟူလိ၏ လက်ညှိုးညွှန်ရာသို့ ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ် ခမ်းနားတာပဲ... အရမ်းကောင်းတယ်...”

အားရိမှာ ထိုရဲတိုက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ခမ်းနားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ မြင်ဖူးသမျှ အဆောက်အအုံများထဲတွင် ထိုရဲတိုက်ကို အခိုင်ခံ့ဆုံးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခု ရှိ၏။

အားရိမှာ ကမ္ဘာကြီးကို မမြင်ဖူးသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူမက အကောင်းဆုံး အကဲဖြတ်မှု မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ သူမက သဘောတူ၍ အရမ်းကောင်းသည်ဟုသာ ပြောနိုင်၏။

ဟူလိမှာ အားရိ၏ အဖြေမှာ မည်မျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖြစ်သည်ကို သတိမပြုမိပေ။ သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက အလွန် ကျေနပ် ပီတိဖြစ်သွား၏။