ဟုန်လျန်

ဆံပင်နီ အမျိုးသမီးမှာ ထူးကဲသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။

ထိုအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ ဟုန်လျန် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပုံစံအမှန်မှာ ဖီးနစ်ငှက် ဖြစ်သည်။ သူမကို ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတွင် မသေမျိုးစစ်သူကြီးဟု လူသိများ၏။

သူမ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ များများစားစား ပြောရန်မလိုပေ။ သူမက မသေမျိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးဖြစ်သည်။ သားရဲတစ်ကောင်၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမက တူညီသောအဆင့်ရှိ လူသားများကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်၏။

ဟုန်လျန် ပေါ်လာပြီးနောက် သူမက ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများကို အေးစက်စွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာကို လူသားတွေ လာခွင့်မရှိဘူး… မသေချင်ရင် ချက်ချင်းထွက်သွားကြ…”

မူလက ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ စကားမှာ ထိုလူသားများကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်လျန်က ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားမိ၏။ ထိုလူသားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာအတွက် အခက်အခဲများကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းလာမည် ဖြစ်သဖြင့် သူမက သူတို့ကို နှင်ထုတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုနည်းလမ်း မအောင်မြင်ပါက သူမက အရေးယူ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်လျန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲယင်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

“ငါ့တူ… မင်း စမ်းကြည့်မလား… ဒါမှမဟုတ် ငါ လုပ်ရမလား…”

ရဲယင်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ငါတို့ အားရိကို အမြန်ဆုံး ကယ်ရမှာ ဆိုတော့ ဦးလေးပဲ လုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်… မြန်မြန်လေး ရှင်းလိုက်ပါ…”

“ဟားဟားဟား… မင်းက တော်တော် ရိုင်းလာတာပဲ… ဦးလေးကိုတောင် အမိန့်ပေးရဲနေပြီ…”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးကို ဒူးထောက်စေရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က အရေးယူတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်လျန်က သူတို့ကို နှင်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

ဟုန်လျန်၏ ပခုံးများ တုန်ခါသွားပြီး လိမ္မော်နီရောင် အတောင်တစ်စုံက သူမ၏ နောက်ကျောမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ ကြက်သွေးရောင် ဓားရှည်တစ်လက်က သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

“မင်းတို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာနေမှတော့ ငရဲကို သွားလိုက်ကြ…”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဟုန်လျန်က ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ကြက်သွေးရောင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ဓားစွမ်းအင်နှင့် ထိမိသော သစ်ပင်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုခုတ်ချက်မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က အချိန်အတော်ကြာ အသုံးမပြုခဲ့သော ပြာခွက်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပြာခွက်မှာ ရိုးရှင်းသော မှော်လက်နက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် လက်နက်ဝိညာဉ် မရှိတော့ချေ။

၎င်း၏ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ မူလက စီးကရက်တို လက်နက်ဝိညာဉ် ရှုယဲ့ ဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် စိုက်ပျိုးလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်းက ပြာခွက်နှင့် ကွဲကွာသွားပြီး ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ လက်နက်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြာခွက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ၎င်းက ချက်ချင်း အရွယ်အစား ကြီးမားလာပြီး ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရဲရှင်းဟွေ့အတွက် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်သည်။

ကြက်သွေးရောင် ခုတ်ချက်က ပြာခွက်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။ ခြစ်ရာတစ်ခုပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟုန်လျန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားသည်။

ဟုန်လျန်က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှုရှိ၏။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ပြာခွက်ကို ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဟုန်လျန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် သူက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ပြာခွက်ကို ဟုန်လျန်ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပြာခွက်မှာ အလွန်လျင်မြန်၏။ ဟုန်လျန်မှာ ရှောင်တိမ်းချိန်မရဘဲ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားဖြင့်သာ ပိတ်ဆို့ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဓားနှင့် ပြာခွက်တို့ ထိခတ်မိသောအခါ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ပြာခွက်မှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်လျန်၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာလည်း ကျိုးသွားသည်။

ကျိုးသွားသော ဓားကို ကြည့်၍ ဟုန်လျန်မှာ အနည်းငယ် ရင်နာမိသော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ဓားက သူ့အလိုလို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သော အစွမ်းရှိနေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဟုန်လျန်ကလည်း သူမ၏ ရှေ့မှ လူသားများမှာ ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

“သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ထုတ်သုံးရတော့မယ်ထင်တယ်…”

ဟုန်လျန်က သူမ၏ ပုံစံအမှန်ဖြစ်သော ဖီးနစ်ငှက်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည် ပြုလိုက်စဉ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဟားဟားဟား… ကောင်လေး… မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ရဲတယ်ပေါ့… တကယ် သေချင်နေတာပဲ…”

ရောက်ရှိလာသူမှာ ဟူလိမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ချေ။

ယခင်က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ် ဟူလိ ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်းမှာ ရဲယင်ကို ကြောက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အဓိက တာဝန်မှာ အားရိကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း သူက ရဲယင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် သူ၏ တာဝန်ကို ဦးစားပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး အားရိနှင့်အတူ ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ့ကို တားဆီးမည့် တာဝန် မရှိတော့သဖြင့် ဟူလိက ရဲယင်နှင့် ကောင်းကောင်းတစ်ပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ဟူလိ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုက မူလက ပုံစံအမှန်သို့ ပြောင်းလဲရန် ကြံရွယ်နေသော ဟုန်လျန်ကို သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ ပြာခွက်ကို သူ့ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်စေလျက် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။

သူ့အတွက်မူ ရန်သူတစ်ယောက် တိုးလာခြင်းက မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲသွားစေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့ကို စိတ်မချမ်းမြေ့စေသောအရာမှာ ဟူလိ ရောက်လာပြီးနောက် သူက သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို ရဲယင်အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပုံအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပြောင်မြောက်စွာ သရုပ်ဆောင်ရမည့် အလှည့်ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိမပြုမိဘူးလား။

အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်သွားသော ရဲရှင်းဟွေ့က ပြာခွက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

တစ်ဖက်မှ ဟူလိမှာမူ ရဲယင်ကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး… ခံဖို့ ပြင်ထား…”

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာနှင့် ပြာခွက်တို့မှာ အနီးကပ် ထိတွေ့သွားသည်။

“ခွေးမသား… ဘယ်ခွေးကောင်က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ…” ဟူလိက ပြာခွက်ကို ပုတ်ထုတ်၍ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ဟူလိက သခင်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟူလိက သူ၏ နှာခေါင်းကို သုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် သွေးများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့အပြင် သူ၏ သွားအချို့မှာ ကျိုးကြေ၍ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျလာသည်။

“မင်း…”

ဟူလိက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အကြည့်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

“ငါ မင်းကို သတ်မယ်…”

သွားများမှာ ကျားများအတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။

သူက သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ သွားများကို ကာကွယ်လိုသော ဗီဇမှာ ရှိနေသေး၏။

ဟူလိမှာ သူ၏ သွားများကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကောင်းမွန်စွာ တိုက်လေ့ရှိသည်။

သူ နေ့စဉ် ဂရုတစိုက်စောင့်ရှောက်သော သွားများကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်၍ ကျိုးကြေသွားစေသောအခါ သူ မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဟူလိ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟူလိ၏ အဝတ်အစားများမှာ ရုတ်တရက် ဂါဝန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ရင်ဘတ်တွင် ဟယ်လိုကစ်တီ ရုပ်ပုံ ရိုက်နှိပ်ထားသော ဂါဝန်မျိုး ဖြစ်၏။

ဂါဝန်နှင့်အတူ သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ဖိနပ်များမှာလည်း ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များ ဖြစ်လာသည်။

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက ဟူလိကို ခြေလှမ်းယိုင်သွားစေပြီး သူက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်မိသွားသည်။

“ဟေး… ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတာနဲ့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အရိုအသေပေးတာတော့ ရှက်စရာပဲ…”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ပြာခွက်ကို မြှောက်၍ ဟူလိ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤရိုက်ချက်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဟူလိကို ထိုနေရာတွင်ပင် တိုက်ရိုက် သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဟုန်လျန်မှာ သူမနှင့် တန်းတူအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော ဟူလိကို ဤသို့ နှိမ်နင်းခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူမက သူမ၏ မူလပုံစံသို့ ဆက်လက်ပြောင်းလဲတော့မည် ပြုလိုက်စဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“စက်ကွင်း… ဝိညာဉ်လဲလှယ်ခြင်း…”

ထိုစကားများအပြီးတွင် ဟုန်လျန်မှာ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားသည်။

“ကဲ… ဆက်သွားကြစို့…”

အတားအဆီးနှစ်ခုကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ခုပ်တီး၍ ပေါင်ပေါင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရဲယင်က စပ်စုသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဦးလေး… သူတို့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ…”

ရဲယင်မှာ အနည်းငယ် စပ်စုနေမိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ပြာခွက်ဖြင့် ဟူလိကို သတိလစ်အောင် ထိုးချလိုက်သည့် ဖြစ်စဉ်ကို သူ နားလည်နိုင်သော်လည်း ဟုန်လျန် မည်သို့ သတိလစ်သွားသည်ကိုမူ သူ အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး… ဝိညာဉ်လဲလှယ်ခြင်း စွမ်းရည်လေးပါပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရဲယင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။