နောက်ဆုံးတော့ ဗီလိန်တွေ ရောက်ရှိလာခြင်း၊ မရဏဂိုဏ်း

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အပြောင်းအလဲများဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် နတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအမြောက်အမြားရှိနေသောကြောင့် လူတိုင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဤကျွမ်းကျင်သူများသည် သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှုကို အလွန်အကဲဆတ်ကြသောကြောင့် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို နားမလည်နိုင်သေးပေ။ ကျုံးရှင်မြို့ဝန်၏အိမ်တော်တွင် အန္တရာယ်နှင့်ကြုံတွေ့ရမည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိသောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩနေကြသည်။

ဤသည်မှာ ကြီးမြတ်သော ဝေ့တိုင်းပြည်ကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး၏ လျှို့ဝှက်နဂါးတစ်ကောင်ဟုဆိုနိုင်သည့် ခုန်းလုံမြို့ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်မြို့တော်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပြင်ပနယ်မြေတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူတတ်သော ဥပဒေမဲ့များပင် ခုန်းလုံမြို့တွင် ဝံ့ကြွားစွာ သောင်းကျန်းရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ပြဿနာတစ်ခုရှိခဲ့လျှင်ပင် ဤသည်မှာ ခုန်းလုံမြို့တစ်ခုလုံး၏ ပြဿနာဖြစ်၍ ကျုံးရှင်မြို့ဝန်၏ ပြဿနာချည်း မဟုတ်သင့်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူအများက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် အန္တရာယ်ကျရောက်လာကာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကျုံးရှင်မြို့ဝန်အိမ်တော်ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် အာရုံများပြန်ကပ်လာကြသည်။ မည်မျှပင် မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ကောင်းနေပါစေ၊ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"ကျုပ်အိမ်ကို ဘယ်သူက ပြဿနာလာရှာရဲတာလဲ ကွ" ချူးယောင်ဝေ့က အော်ဟစ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ချူးယောင်ဝေ့က စကားဆက်မပြောနိုင်မီ လေထုထဲတွင် ဧရာမလက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၍ သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘန်း

ချူးယောင်ဝေ့သည် ငြီးငြူကာ နောက်ပြန်လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ တွင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ ချူးယောင်ဝေ့၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်သောအခါ လူတိုင်း ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချူးယောင်ဝေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၍ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော လက်ဖဝါးရာတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ကနဦး ဧရာမလက်ကြီးဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။

"ယောင်ဝေ့" သခင်မကြီးသည် ချူးယောင်ဝေ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူးမိသားစုရှိ အခြားလူများလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လာသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ပျာယာခတ်နေသောကြောင့် ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိဖြစ်နေကြသည်။ ကုန်းပုယီ၊ အန်းကော်မြို့ဝန်၊ စီတုယဲ့နှင့် စစ်ဝံပုလွေဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တို့အားလုံး၏ အမူအရာများ အလွန်လေးနက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အရောင်အဝါများကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချူးယောင်ဝေ့၏ အစွမ်းသည် နတ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် လက်ဖဝါးချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိသွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ချူးယောင်ဝေ့ထက် ပို၍အဆင်ပြေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ ချက်ချင်းနားလည်သွားကြ၍ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အနည်းဆုံးလျှင် နတ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ရွှေအမတေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူပင် ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ယနေ့ကိစ္စသည် ခက်ခဲရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရန် မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြား မခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယခုအခါအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူအားလုံးသည် ချူးယွင်ဖန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောလူသည် ချူးယွင်ဖန်းဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ချူးယောင်ဝေ့အနားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် ကုသဆေးတစ်လုံးကို ချူးယောင်ဝေ့၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ချူးယောင်ဝေ့၏ အခြေအနေသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်သက်သာလာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးစများသည် ခြောက်သွေ့ပြီးနောက် ပြုတ်ကျလာသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လက်ဖဝါးချက်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"တော်တော်အစွမ်းထက်တဲ့ ကုသဆေးပါလား"

ကုန်းပုယီသည် ဆေးပညာနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်သူဖြစ်သည့်အတွက် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်မိသွားသည်။ သူသည် အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤဆေးလုံး၏ အစွမ်းကို ပို၍သိရှိထားသည်။ မိမိသည် ချူးယောင်ဝေ့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရမည်ဆိုလျှင်ပင် အချိန်အတော်ကြာမြင့်ရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းသည် ချူးယောင်ဝေ့၏ဒဏ်ရာများကို ဆေးတစ်လုံးတည်းဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ချူးယောင်ဝေ့၏ ဒဏ်ရာများသည် စတင်၍ပင် ပျောက်ကင်းစပြုလာသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် ၎င်းကို စဉ်းစားရမည့်အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ ချူးယောင်ဝေ့၏ဒဏ်ရာများကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချူးယွင်ဖန်းက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေတို့ ဘယ်ကလာကြတာလဲ၊ ကိုယ်ထက်မပြဘဲ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပြုမူတာက ကောင်းတဲ့အကျင့်စရိုက် မဟုတ်ပါဘူး"

လူတိုင်းသည် ချူးယွင်ဖန်း၏အကြည့်များနောက်သို့ လိုက်ပါကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် ဆံပင်များဖြူနေသော်လည်း ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မျက်နှာရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းထား၍ လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် သူ၏အမူအရာသည် လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။

အဘိုးအိုသည် လူတိုင်းကို လှောင်ပြောင်၍သာ ပြောလိုက်သည်။

"တယ်လည်းအသက်ဝင်တဲ့ မွေးနေ့ပွဲပါလား။ ဒါပေမယ့် ဒီမွေးနေ့ပွဲကနေ စျာပနပွဲဖြစ်လာတော့မယ်ထင်တယ်။ အသက်ရှည်ဆေးတွေကို ဒီမှာတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့တော့ ကျုပ် မထင်ထားဘူး။ သိပ်ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါလား။ ဟားဟားဟား၊ ကျုပ်ရဲ့ကံကြမ္မာတော့ တကယ်ပြောင်းလဲတော့မယ့်ပုံပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာရှိ မည်သူ့ကိုမျှ လုံးလုံးလျားလျား ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။ ဤလူများသည် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် ထူးမခြားနားသောကြောင့် မည်သည့်ကိုမျှ ဂရုစိုက်ရန်မလိုပေ။

သူသည် ယနေ့ အလွန်ကံကောင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ အိပ်ငိုက်နေစဉ် ခေါင်းအုံးတစ်လုံး လက်ကမ်းလာခဲ့၏။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှည်ဆေးကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာဆေးမျိုး အမှန်တကယ်ရှိနေခဲ့သည်။ ဆေးတစ်လုံးသည် လူတစ်ယောက်၏ သက်တမ်းကို အနှစ် ၂၀ ခန့် တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ ထိုဆေးကို သောက်သုံးပြီးသည်နှင့် သူ၏သက်တမ်းသည် အများအပြား ရှည်လျားသွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီနယ်မြေသို့ပင် ဖြတ်ကျော်ရန် မျှော်လင့်ချက်မျိုး ရှိနေနိုင်သည်။

ပြီးနောက် သူသည် ချူးယွင်ဖန်းကို စိုက်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျားက မျက်လုံးကောင်းသားပဲ"

"ခင်ဗျားရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ ကျုပ်ရှေ့မှာ ပုန်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ချူးယွင်ဖန်းက လှောင်ရယ်ပြီးနောက် အခြားတစ်ဖက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားလည်း ရောက်နေပြီဆိုမှတော့ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ပါလား၊ ကျုပ်က ခင်ဗျားကိုလည်း မမြင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ကျန်တစ်ဦး၏ ဖြစ်တည်မှုကို ၎င်းတို့ လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိကြောင်း သိထားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဤအချိန်တွင် ချူးယွင်ဖန်းကို အလွန်ယုံကြည်ကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ လေးထောင့်မျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်တွင် ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသည့် ဝမ်ဟွမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားဟန်ဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့နေသော အရိပ်အမြွက်တချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပြင်ပနယ်မြေက လူတွေက ကျုပ်တို့ကို ဘာလို့တိုက်ခိုက်နေတာလဲ"

"သူတို့ ဘယ်ကလာလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား သိတာလား" ချူးယွင်ဖန်းသည် ဝမ်ဟွမ်၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိထားကြောင်း မှန်းဆနိုင်သောကြောင့် တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျုပ် ထင်တာမမှားဘူးဆိုရင်၊ ပြင်ပနယ်မြေမှာရှိတဲ့ မရဏဂိုဏ်းက အဖြူ အမည်း တမန်တော်တွေဖြစ်လောက်တယ်" ပင့်သက်ရှိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယနေ့တွင် အလွန်ကံဆိုးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သားဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ချူးယွင်ဖန်းကို တောင်းပန်ရန်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့အဖြစ်မျိုးနှင့် အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ရမည်ဟု မည်သူသိမည်နည်း။ ဝမ်ဟွမ်သည် ဤလူနှစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ္ဍာရီများကို တွေးမိသောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

"မရဏဂိုဏ်း" တက်ရောက်လာသူအများအပြား အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤဂိုဏ်းသည် မည်သည့်ဂိုဏ်းမျိုးဖြစ်သည်ကို ၎င်းတို့ သေချာမသိကြသော်လည်း အန်းကော်မြို့ဝန်က တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"မရဏဂိုဏ်းတဲ့လား၊ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" အန်းကော်မြို့ဝန်က အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မရဏဂိုဏ်းက ကာကွယ်ရေးစည်းကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲ"