ထောင်ထျဲ့နှင့် ရှသျောက်

ထိုယောက်ျားကြီးက သူ၏ အစွမ်းကို ပြ၍ သူ့ကို တားဆီးနေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတ်ပစ်တော့မည် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါ… ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ…”

ထိုယောက်ျားကြီးက သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိကိုင်ထားပြီး သူ၏ ဖင်မှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေ၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “လူကြီးမင်း… လျှောက်မစားနဲ့လေဗျာ…”

“ငါက ထောင်ထျဲ့ကွ… အရာအားလုံး ငါ့ဗိုက်ထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားမှာ… ငါ မစားနိုင်တဲ့… ဘာမှမရှိဘူးကွ…”

မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသော ထောင်ထျဲ့က သူ၏ဗိုက်ကို ဖိကိုင်ရင်းနှင့် ခပ်ထန်ထန် ဆိုလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ပုံစံက လုံးဝ ယုံကြည်စရာမကောင်းကြောင်း အမှန်တကယ်ပင် ပြောလိုက်ချင်ပါသည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ စကားမပြောမီမှာပင် ထောင်ထျဲ့က လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူ အိမ်သာ သွားရှာရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ့ ဖင် ပေါက်ကွဲသွားတော့မည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ထောင်ထျဲ့ကို ဘာကျွေးလိုက်တာလဲ။

အမှန်တကယ်တော့ အထွေအထူး မဟုတ်ချေ။ နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ပစ္စည်း ထည့်ထားသော ပုံးအချို့သာ ဖြစ်သည်။

တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကိုယ်ပွားများမှာ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များ တီထွင်ဖန်တီးခြင်းနှင့် အခြားသော တီထွင်မှုများတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်နေကြသဖြင့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်း အချို့မှာ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ရှိလာသည်။

စုပုံနေသော နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ပစ္စည်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ပွားအချို့က ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာခိုင်းကြ၏။ သူတို့က ထိုအရာများကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် အမြဲတမ်း သိုလှောင်ထားချင်ခြင်း မရှိချေ။

ဤထောင်ထျဲ့က လူမျိုရန်အတွက် လေစုပ်ယူသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ပစ္စည်းအားလုံးကို ပစ်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း တကယ်ကို တော်တာပဲ ထောင်ထျဲ့… နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ပစ္စည်း စားတာတောင် ဝမ်းပဲသွားတယ်… သူ့ကို အမှိုက်တွေ၊ နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ တခြားအရာတွေ ရှင်းလင်းဖို့ ဖမ်းထားလို့ ရလောက်တယ်…”

အိမ်သာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ထောင်ထျဲ့မှာ ရုတ်ခြည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီးနောက်…

ဖောင်း…!

ထောင်ထျဲ့မှာ မီတာပေါင်းများစွာ မြင့်အောင် ပန်းထွက်သွားသော ချေးရေပန်းကြီးကြောင့် အထုခံလိုက်ရသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် တော်ဝင်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွား၏။ ထို့အပြင် ထွက်ပေါ်လာသော အနံ့ဆိုးများကြောင့် အနံ့ခံအာရုံ ထက်မြက်သော ဝိညာဉ်သားရဲများမှာလည်း အလွန်အမင်း ဝေဒနာခံစားသွားရ၏။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တော်ဝင်မြို့တော်၏ နန်းတော်အတွင်း၌။

“ဟမ်… ကျူးကျော်သူ အနည်းငယ်ကို ဖြေရှင်းတာပဲ… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အသံကျယ်ကြီး ထွက်လာရတာလဲ…”

ပလ္လင်ထက်မှ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က နားမလည်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခုက အပြင်ဘက်မှ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ မူလရုပ်အစစ်မှာ အမြီးကိုးချောင်းပါ မြေခွေးဝိညာဉ် ဖြစ်သဖြင့် ခွေးမျိုးရင်းဝင်ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ နှာခေါင်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန် ထက်မြက်လှသည်။

အနံ့ဆိုး ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် သူက သူ၏နှာခေါင်းကို ချက်ချင်း ပိတ်၍ ထွက်ပေါက် ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူက ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်ဘက်မှ ချေးရောင်အရည်များ စီးဝင်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ခွေးမသားတွေ… အဲဒီလူသားတွေက တော်တော် ယုတ်မာတာပဲ… မနိုင်တဲ့အခါတိုင်း ညစ်ပတ်တဲ့နည်းတွေပဲ သုံးတယ်…”

ကျိန်ဆဲနေရင်းနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ပြတင်းပေါက်မှ ပျံထွက်သွားသည်။

…

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ထောင်ထျဲ့မှာ မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေကြောင့် စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသော်လည်း အခြားသော ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ထောင်ထျဲ့ကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ အသန်မာဆုံးဖြစ်သော ထောင်ထျဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းက သူတို့ရှေ့မှ လူသားများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အတောင်ပံပါသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

“လူသားတို့… မင်းတို့ ဒီနေရာကို ဘာလို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလဲ…”

ထိုရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက ထောင်ထျဲ့ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပေါင်ပေါင်းကို သူ၏နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ပြီး မတော်တဆ တစ်ဖက်လူကို ထိုးကြိတ်၍ မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် မလုပ်မိစေရန် တားဆီးလိုက်၏။

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားကလည်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ရှပါ… ငါက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်ပဲ… မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြပါ… ငါ မင်းတို့ကို မလိုအပ်ဘဲ ရန်စပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေ မဖန်တီးချင်ဘူး…”

“ခင်ဗျားမျိုးရိုးနာမည်က ရှလား… ဒီနာမည်က တော်တော် ခန့်ညားပုံပဲ… ခင်ဗျားရဲ့ မူလရုပ်အစစ်က ဘာလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရှကို ကြည့်၍ အနည်းငယ် နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟားဟား… ကောင်းပါပြီ…” သူက ကျက်သရေရှိစွာ ပြုံး၍ ဂုဏ်ယူစွာ မိတ်ဆက်လိုက်၏။ “ငါက ရှသျောက်… ရွှေလင်းယုန်တစ်ကောင်ပဲ…”

“မျိုးရိုးနာမည်က ရှ… မူလရုပ်က လင်းယုန်…” ရဲရှင်းဟွေ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပေါင်ပေါင်းမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ဟားဟားဟား… ရဲရှင်းဟွေ့… သူ… သူကလေ… သူက သဲတပ်သားကြီး…” ပေါင်ပေါင်းက ရယ်မော၍ ရှသျောက်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

ပေါင်ပေါင်း၏ ရယ်သံကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိတော့သည်။

ရှသျောက်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပို၍ သုန်မှုန် လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ မျက်နှာကို သုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်… ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာတဲ့ရည်ရွယ်ချက်က သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ပါ… သူ့နာမည်က အားရိ… သူက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မင်းသမီး ဖြစ်ပုံရတယ်…”

တစ်ဖက်လူမှာ သွေးနှောမင်းသမီးကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသောအခါ ရှသျောက်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်း တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

“မင်းသမီး အားရိက ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါတယ်… ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို တွေ့နိုင်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာပဲ နေရလိမ့်မယ်…”

“အကယ်၍ အားရိက ဒီမှာ မနေချင်ဘူးဆိုရင်ရော…” ရဲရှင်းဟွေ့က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှသျောက်က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်၏။ “ဒါက မင်းသမီး အားရိ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး… ခင်ဗျားတို့က ဧည့်သည်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို လာတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘုရင်ကိုယ်စား ကြိုဆိုချင်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က မင်းသမီးကို ခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကနေ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ပြန်သွားဖို့ပဲ အကြံပေးပါရစေ…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ချိန်လုံး ငြင်းခုံခြင်းမရှိဘဲ နေခဲ့သော ပေါင်ပေါင်းမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည်။

ရက်အနည်းငယ် အတူနေထိုင်ပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းမှာ အားရိသည် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိ၏။

ပေါင်ပေါင်းက အားရိကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် ဤလူများကို သူမအား ချုပ်နှောင်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျ၏။ ထို့အပြင် ပေါင်ပေါင်းမှာ ဤလူများက အားရိကို ဤဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်း မရှိနိုင်ကြောင်းကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

“ရဲရှင်းဟွေ့… ဒီ ငတုံးကို ဂရုမစိုက်နဲ့… ငါတို့ အားရိကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်သွားရင်တောင် သူတို့က ငါတို့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ…” ပေါင်ပေါင်းက အလွန် ခပ်ထန်ထန် ဆိုလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း ထိုစကားကို သဘောတူ၏။ အားရိ နေ့တိုင်း စားစရာမရှိသည့်အပြင် ကျွန်အဖြစ် ဖမ်းဆီးရောင်းချခံရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေစဉ်က ဤဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် ပေါ်မလာခဲ့သနည်း။

ယခုမှ ရုတ်တရက် သူမကို ပြန်ခေါ်ဆောင်လိုသည်တဲ့လော။ အကယ်၍ ကောင်းသောကိစ္စအတွက်သာ ဖြစ်ပါက ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

…

“ဟမ်… လူသားမလေး… မင်းက ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို အနိုင်ကျင့်လို့ လွယ်တယ်များ ထင်နေသလား…”

ထိုအချိန်တွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင် ပေါ်လာပြီးနောက် ထောင်ထျဲ့မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ညစ်ပတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

“ဟမ့်… ဘာလို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာလဲ… ဒီလူသားတွေ တော်ဝင်မြို့တော်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲမှတော့ သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်…”

ထောင်ထျဲ့၏ ပေါ်လာမှုကြောင့် ရှိနေသူအားလုံးမှာ သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို ပိတ်၍ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းပင်လျှင် ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ အဓိကအားဖြင့် ထောင်ထျဲ့မှာ အလွန် ရွံစရာကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ထောင်ထျဲ့… ဒီကနေ ထွက်သွား… ရေသွားချိုးပြီး အဝတ်အစား သွားလဲစမ်း…”

ဒေါသထွက်နေသော ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က အညစ်အကြေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထောင်ထျဲ့ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ရှသျောက် အပါအဝင် ထောင်ထျဲ့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကလည်း ထောင်ထျဲ့ကို ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲများအနေဖြင့် သူတို့၏ နှာခေါင်းများမှာ အလွန် ထက်မြက်ကြပြီး ထောင်ထျဲ့၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် သူတို့မှာ အမှတ်မထင် ထိုအနံ့ဆိုးကို ရှူရှိုက်မိသွားကြသည်။

သူက ချေးထဲတွင် စိမ်ခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့် ထင်သည်၊ ထောင်ထျဲ့မှာ သူကိုယ်တိုင် အနံ့ဆိုးလွန်းသည်ဟု မထင်ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ့ကို ရေချိုး၍ အဝတ်အစားလဲရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ထောင်ထျဲ့မှာ အမိန့်ကို နာခံရတော့သည်။

သူက ရဲရှင်းဟွေ့တို့အုပ်စုကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထောင်ထျဲ့၏ ထွက်ခွာသွားမှုကြောင့် ရှိနေသူအားလုံးမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားကြသော်လည်း သူတို့၏ သတိကိုမူ မလျှော့ဝံ့ကြသေးပေ။

လူတိုင်းမှာ အသက်ကို အောင့်ထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အသက်ရှူရန် လုံးဝ မဝံ့ကြပေ။