ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ အကောင်းဆုံးသော တူကြီးတစ်လက်နှင့် တူ၏

ရဲယင်က သူရဲကောင်းဓားကို အားမြောင်၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထား၏။ သူမမှာ အားရိနှင့် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိသည်ကို သူ မသေချာသောကြောင့် ရဲယင်က သူမကို မသတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် သံချပ်ကာများ၊ အစေခံဝတ်စုံများနှင့် မှော်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

“သူလား… သူက ဘုရင်ကြီးရဲ့ ဧည့်သည် မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ အားမြောင်နဲ့ ရန်ဖြစ်ရတာလဲ…”

အစေခံမလေး တစ်ယောက်က ရဲယင်ကို လက်ညှိုးထိုး၍ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“အားမြောင်က တိုက်ခိုက်နေပြီဆိုကတည်းက သူက ဘုရင်ကြီးရဲ့ ဧည့်သည်မဟုတ်ဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ…”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ လက်နက်များကို မြှောက်၍ ရဲယင်ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

“မလုပ်ကြပါနဲ့… မလုပ်ကြပါနဲ့…”

ထိုအချိန်တွင် အားရိမှာ နောက်ဆုံး၌ ကြိုးများမှ လွတ်မြောက်၍ အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်။

“သူ… သူက ဘုရင်ကြီးရဲ့ ဧည့်သည် မဟုတ်တာတော့ မှန်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ…”

ရှိနေသူအားလုံးမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့ဩတကြီးဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

မင်းသမီးတစ်ပါး၌ အဆင့်အတန်း ရှိသလော။ အမှန်ပင် ရှိပါ၏။ သို့သော်လည်း… ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ဤသွေးနှော မင်းသမီးလေးမှာ ဤနေရာတွင် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း မရှိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၌ သားတော် သုံးပါးနှင့် သမီးတော် နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိ၏။

လူတိုင်းမှာ လက်နက်ချ၍ လက်လျှော့မည့်ပုံ မပေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ အားရိမှာ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမက အားကိုးရာမဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ရဲယင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ ဖုန်းကို ကစားနေသော ရဲယင်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားပေး နှစ်သိမ့်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ၏ ဖုန်းထဲတွင် ယခုလေးတင်က ရောက်ရှိလာသော စာတစ်စောင် ရှိနေသည်။

‘အားရိ့ကို တွေ့ပြီလား… ငါ ဒီဘက်မှာ အားလုံး ရှင်းပြီးပြီ…’

ထိုစာကို ပို့လိုက်သူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ ဖြစ်သည်။

ရဲယင် - “တွေ့ပြီ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အခု ဝိုင်းခံထားရတယ်… လာကူပါဦး…”

ရဲရှင်းဟွေ့ - “ဟူး… ဒီလောက်လေးတောင် မနိုင်ဘူးလား… မင်းက တော်တော်…”

စကားစပြတ်သွားသဖြင့် ရဲယင် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

သို့သော်လည်း သံသယမှာ သံသယပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဦးလေး လာမည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်၍ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ ရောက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်၏။

…

တစ်ဖက်တွင်…

ထောင်ထျဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ၏ အာရုံကို ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ စိုက်လိုက်သည်။

“လူသား… ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတဲ့ သတ္တိကတော့ ကောင်းလှပါတယ်… မင်း သေရမယ်…”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ပေါင်ပေါင်း၏ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါင်ပေါင်းကို ထိုးနှက်လိုက်၏။

သူ ပေါင်ပေါင်းကို တိုက်ခိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဟူလိနှင့် တူညီသော ယေဘုယျ အသိကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက ပေါင်ပေါင်းကို အရင် ဖြေရှင်းလျှင် ပိုမို လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ ဘုရင်က လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှသျောက်နှင့် အခြားသူများကလည်း ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ရှသျောက်က ရဲရှင်းဟွေ့ထံ ချဉ်းကပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စူးရှသော အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေါင်ပေါင်းက ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမက အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ ချောမောသော မျက်နှာကို အကြိမ်များစွာ ထိုးနှက်နေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က လျင်မြန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ် နှေးကွေးခဲ့ပါက ပေါင်ပေါင်းကို သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များ ထုတ်ယူရန် အချိန်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှသျောက်က သူ၏ ဘုရင်မှာ အပြင်းအထန် အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူက စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို ကယ်တင်ရန် သွားလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပေါင်ပေါင်းက ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်၍ အပေါ်သို့ ပစ်မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်က ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ ရုန်းကန်လိုသေးသော်လည်း ပေါင်ပေါင်းက သူ့ကို ရဲတိုက်၏ အုတ်နံရံနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ရိုက်ဆောင့်လိုက်သောအခါ သူ လိမ္မာသွားသည်။

ထို့နောက် ပေါင်ပေါင်းက ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို လက်နက်သဖွယ် အသုံးပြု၍ အခြားသော အင်အားကြီး စစ်သည်တော်များထံသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲများထဲမှ ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ထိုက်တန်ပါပေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် မာကျောသည်။

ပေါင်ပေါင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို သူမ၏ လက်ထဲမှ အခြားသော လက်နက်များထက် ပိုမို ကိုင်တွယ်ရ ချောမွေ့သည်ဟု ခံစားလိုက်မိသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ အကောင်းဆုံးသော တူကြီးတစ်လက်နှင့် တူနေ၏။

ခဏအကြာတွင်… ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ၏ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ပေါင်ပေါင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ သူတို့၏ ပုံစံများမှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှ၏။

“ဟူး… နောက်တစ်ခါ ပေါင်ပေါင်းကို မတိုက်ခိုက်ခိုင်းတာ ပိုကောင်းမယ်… ငါ စိတ်ဒဏ်ရာရသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

စိတ်ဒဏ်ရာကြောင့် အိပ်ရာထဲတွင် အစွမ်းမပြနိုင်တော့မည်ကို တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

…

လူတိုင်းကို တိုက်ခိုက်အပြီးတွင် ပေါင်ပေါင်းက သူမ၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကိုလည်း ပစ်ချလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ခေတ္တမျှ ကြည့်၍ တဖြည်းဖြည်း ထထိုင်လိုက်သည်။

“ဝိုး… ဘုရင်ဆိုတဲ့အတိုင်း ခင်ဗျား တော်တော်မာတာပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လှောင်ပြောင်သော လေသံကို ကြားရသောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ စေ့၍ ပြောလိုက်၏။ “လူသားတွေ… မင်းတို့ ဘာအကြံအစည် ရှိလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ပခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကို လာရှာတာပါ…”

“မင်း ပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းက… အားရိလား…”

“မှန်တယ်…”

“အားရိက မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုမှတော့ ငါ မင်းကို သူမနဲ့ တွေ့ခွင့်ပေးနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့… မင်း သူမကို ခေါ်သွားလို့ မရဘူး… ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့… သူမက ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ပဲ…”

“ဟမ်… ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ… ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ကံကြမ္မာက ကောင်မလေးတစ်ယောက်အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား…”

သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း အားရိနှင့် ရဲယင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို တွေးကြည့်မိသောအခါ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်ပျက်လာနိုင်သည်မှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ခေါင်းညိတ်၍ ဆို၏။ “ဒါက ပြောရရင် ရှည်တယ်… ဖြစ်နိုင်ရင် နန်းတော်ထဲကို လိုက်ခဲ့ပါ… ကျွန်တော် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြပါ့မယ်…”

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ တူတော်မောင်မှာ အထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ လူများကို ကုသပေးလိုက်၏။

မကြာမီ လူတိုင်းမှာ ရဲတိုက်ဆီသို့ အတူတကွ လျှောက်သွားကြသည်။

ဒဏ်ရာရနေသော ရှသျောက်နှင့် အခြားသူများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ပေါင်ပေါင်းထံမှ အလိုအလျောက်ပင် အဝေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားကြ၏။

လူအနည်းငယ်မှာ ရဲတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ပြုစဉ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်၍ ရဲယင်ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ… ရဲယင်ကောင်လေးက ဝိုင်းခံထားရတယ် ဟုတ်လား… ယုတ္တိနည်းအရတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ တူတော်မောင်ကို လှောင်ပြောင်ရန် စာတစ်စောင် ပို့တော့မည် ပြုစဉ်တွင် လိမ္မာနေခဲ့သော ရှသျောက်နှင့် အခြားသူများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့မှာ သင်ခန်းစာရသွားပြီး ပစ်မှတ်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူတို့က ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မူမမှန်ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့သာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဖမ်း၍ ဓားစာခံအဖြစ် ခေါ်ထားနိုင်ပါက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါမှာ လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်း ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့၏ စာမှာ သူ မတည်းဖြတ်မီကပင် ပို့ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

“ဟမ်… ဒီတစ်ခါ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာလား…”

စကားပြောနေစဉ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ‘စက်ကွင်း’ ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ရိုက် ချုပ်နှောင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်၏။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ မျှော်လင့်မထားသည်မှာ သူ၏ ခွဲစိတ်-ခွဲစိတ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟားဟား… လူသား… ခုခံမှုကို လက်လျှော့လိုက်တော့… ရဲတိုက်ထဲမှာ ဘယ်လို စွမ်းအင်မျိုးကိုမှ အသုံးမပြုနိုင်ဘူး… မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကာယစွမ်းအားနဲ့ပဲ ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်…”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ရှသျောက်က ရဲရှင်းဟွေ့၏ နောက်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏ လက်များကို လက်သည်းပုံစံ ပြုလုပ်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်မိ၏။ ‘ငါတို့ကို ဒီနေရာကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဒါကိုး…’

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မကြောက်ပေ။ ဤနေရာ၌ မည်သို့သော ဖိနှိပ်မှုမျိုး ရှိသည်ဖြစ်စေ သူ့အပေါ်တွင် အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“စက်ကွင်း…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ခွဲစိတ်-ခွဲစိတ်ကို တစ်ဖန် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့၏။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။

နတ်ဘုရားဇာတိ၏ နတ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် စိုးမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။