ထောင်ထျဲ့က လုံးဝမမိုက်မဲဘူး
Vol. 29 Ch. 398
“ဖြတ်တောက်ခြင်း…”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ နက်ရှိုင်းသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခွဲစိတ်-ခွဲစိတ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော နေရာအတွင်း၌ ဓားချက်များ ဆက်တိုက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် လှုပ်ရှားခဲ့သော သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော သူများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစများအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရ၏။
အပိုင်းပိုင်းအစစများအဖြစ် မဖြတ်တောက်ခံရသေးသူများမှာ ရှသျောက်နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်တို့သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဒါ… ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”
“ရဲတိုက်ထဲမှာ ဘယ်စွမ်းအင်နဲ့ အစွမ်းကိုမှ အသုံးမပြုနိုင်ဘူးလေ… ဒါက နယ်မြေသခင် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ရဲတိုက်ကြီး… လူသားတစ်ယောက်က စည်းမျဉ်းတွေကို ဘယ်လို ချိုးဖောက်နိုင်မှာလဲ…”
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ လှုပ်ရှားနေသော အသားစများကို ကြည့်၍ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း သူ၏ လူများမှာ မသေဆုံးသေးကြောင်းနှင့် ဖြတ်တောက်ခံရသော နေရာများမှ သွေးတစ်စက်မျှပင် မစီးထွက်ကြောင်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။
…
“ခင်ဗျားတို့ နည်းနည်း လွန်လွန်းနေပြီ… တကယ်တမ်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်…”
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ မှင်သက်မိနေစဉ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ထံသို့ ရောက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့်မူ ခုန်နေသော နှလုံးသားတစ်ခုကို အပေါ်အောက် လွှဲပစ်နေသည်။
ထိုနှလုံးသားကို ဂျယ်လီနှင့်တူသော အရာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၏။ ဤနှလုံးသားကို မြင်သောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှာ ဤသည်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နှလုံးသားဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိနိုင်သည်။
ဤသို့ တွေးမိသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသား ရှိသင့်သော နေရာတွင် မည်သည့်အရာမျှ မခံစားရသည်မှာ သဘာဝကျ၏။
“ပြစ်ဒဏ်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ငါ ခဏ သိမ်းထားလိုက်မယ်… မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေအတွက်တော့…”
ရဲရှင်းဟွေ့ စကားမဆုံးမီတွင် အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက ရဲတိုက်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ရောက်လာသူမှာ ရေချိုး၍ အဝတ်လဲရန် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှ အမိန့်ပေးခဲ့သော ထောင်ထျဲ့ပင် ဖြစ်သည်။
ထောင်ထျဲ့က ပြေးဝင်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မည် ပြုစဉ်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်ကို သူ မမေ့သေးပေ။ အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့က စိတ်မကြည်မသာဖြစ်၍ သူ၏ နှလုံးသားကို ချေမွပစ်လိုက်ပါက သူ မည်သူ့ထံသို့ တရားမျှတမှု တောင်းခံနိုင်မည်နည်း။
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်မှ တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသော ထောင်ထျဲ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူ၏ သခင်က သူ့ကို တားဆီးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ တည်ငြိမ်သွားသည်။
ဦးနှောက်မှာ အလွန် ချောမွေ့ပုံရသော ထောင်ထျဲ့ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ “ဒီ ထောင်ထျဲ့လို့ခေါ်တဲ့ ဉာဏ်ကောင်းပုံရတဲ့ လူကြီးကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ အပိုင်းအစအားလုံးကို ပြန်ဆက်ခိုင်းလိုက်…”
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင် - “…”
ရှသျောက် - “…”
ထောင်ထျဲ့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အရာမည်မျှ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှသျောက်တို့မှာ စကားမဲ့သွားကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ထောင်ထျဲ့က ခြောက်တုံးထက်နည်းသော ပဟေဠိတစ်ခုကို ဆက်စပ်နိုင်ပါက ကောင်းပေပြီ…
ရဲရှင်းဟွေ့က ဤလူများကို အပိုင်းမည်မျှ ဖြတ်တောက်ခဲ့သနည်း။ နှစ်ဆယ်လော။ သုံးဆယ်လော။
ထိုထက် နည်းပါးလျှင်ပင် ထောင်ထျဲ့အတွက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ… အကယ်၍ သူသာ မှားယွင်းစွာ ဆက်စပ်မိပါက သူတို့ မည်သို့ လုပ်ဆောင်သင့်သနည်း။
ထိုအခိုက်တွင် ရှသျောက်က တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ဆို၏။ “အမ်… သခင်… ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဒီခက်ခဲတဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ ထားခဲ့သင့်တယ်…”
သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ ထိုအစား ပေါင်ပေါင်းက ရှေ့သို့တက်၍ မိုက်မဲသော ထောင်ထျဲ့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “တော်တော်မိုက်မဲတဲ့ လူကြီး… အဲဒီလူက မင်းကို အထင်သေးနေတာ… သူက မြေပေါ်က လူတွေကို မင်း ဘယ်လိုမှ ပြန်မဆက်နိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်…”
ထောင်ထျဲ့မှာ လူသားတစ်ယောက်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ရဲသည်ကို ဒေါသထွက်မိသော်လည်း ပေါင်ပေါင်း၏ နောက်စကားများက သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။
“မင်း တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ငါ မြင်တယ်… ငါ မင်းကို ယုံကြည်တယ်… ဉာဏ်ပညာ လိုအပ်တဲ့ ဒီလို တာဝန်မျိုးကို မင်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးမြောက်နိုင်မှာ သေချာတယ်…”
ပေါင်ပေါင်း၏ ချီးကျူးစကားက ထောင်ထျဲ့ကို သူ၏ နောက်ကျောကို ချက်ချင်း ကုတ်ခြစ်စေသည်။
“ဟဲဟဲဟဲ… ဟားဟား… လူသား… မင်း ငါ့ကို ဒီလောက် ကောင်းကောင်း သိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး… မှန်တယ်… ငါက ခွန်အားနဲ့ ဉာဏ်ပညာရဲ့ ပြယုဂ်ပဲ…”
ပေါင်ပေါင်းက ခေါင်းညိတ်၍ ဆို၏။ “ဟုတ်တယ်… တခြားသူတွေက မင်းကို လူမိုက်လို့ ပြောကြတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတော့ အဲလို မထင်ဘူး… ထောင်ထျဲ့က လုံးဝ လူမိုက် မဟုတ်ဘူး… ဒီနေရာက တာဝန်ကို မင်းကို ချန်ထားခဲ့နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်…”
“ကောင်းပြီလေ… မင်းက တော်တော်ကောင်းတဲ့ လူသားမလေးပဲ… ဒီမှာ မင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က အနိုင်ကျင့်ရင် သူတို့နာမည်ကိုသာ ပြောလိုက်… ငါ မင်းကို ကူညီနိုင်တယ်…”
ရှသျောက် - “…”
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင် - “…”
ပေါင်ပေါင်းနှင့် ထောင်ထျဲ့တို့၏ စကားဝိုင်းက ထိုလူနှစ်ယောက်ကို တစ်ဖန် စကားမဲ့သွားစေသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း ထောင်ထျဲ့ကို လက်မထောင်ပြ၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “မဆိုးဘူး… ထောင်ထျဲ့က တခြားသူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနိုင်တဲ့သူပဲ… သူ့မှာ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည် မရှိဘူး… မင်း သူ့ကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးလိုက်ရုံပဲ…”
ဤသို့ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့က ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှသျောက်တို့ကို ရဲတိုက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထောင်ထျဲ့ကိုမူ ပဟေဠိများ ဆက်ရန် တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့၏။
အမှန်တကယ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့က ထောင်ထျဲ့မှာ ဤပဟေဠိများကို ဆက်စပ်၍ မည်သည့်အရာကို ဖန်တီးနိုင်သည်ကို အမှန်တကယ် သိချင်နေကြသည်။
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှသျောက်တို့၏ ဆန့်ကျင်မှုအတွက်မူမူ သူတို့မှာ ရိုးရှင်းစွာပင် ပယ်ချခံလိုက်ရသည်။
ဤသို့ဖြင့် သူတို့ လေးယောက်မှာ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။
…
ထိုအချိန်တွင် အပေါ်ဆုံးထပ်၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော ရဲယင်မှာ အားမြောင်နှင့် အခြားသူများ၏ အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
မူလကမူ ဤသို့ အခြေအနေတင်းမာမှုကို အချိန်ပြည့် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အကြီးမားဆုံးသော ပြဿနာမှာ… အားမြောင်က ရဲယင် ကိုင်ဆောင်ထားသော သူရဲကောင်းဓားမှာ အမှန်တကယ်တွင် အသုံးမဝင်သော အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လုံးဝ အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အသွားမရှိသော ဓားမှာ ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အင်အားကြီးသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုခံရန် လုံးဝ အသုံးမဝင်ချေ။ ထို့နောက်တွင်မူ… ရဲယင်မှာ အရိုက်ခံရပြီး အလွန်ပင် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ ရဲတိုက်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူက အားမြောင်နှင့် အစေခံဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးအနည်းငယ်မှာ ရဲယင်ကို ကြိုးတန်းလန်း ဆွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့၏ သားရေကြိုးငယ်များက ရဲယင်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နေ၏။
မှတ်သားရမည့် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ရဲယင်က များစွာ နာကျင်မှုကို မခံစားရဘဲ သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရ၏။
…
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အားမြောင်က ရဲယင်အပေါ်တွင် ကျင့်သုံးနေသော ပြစ်ဒဏ်မှာ "လိပ်ခွံချည်နှောင်ဒဏ်" ဟုခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရှိ အပြင်းထန်ဆုံးသော ပြစ်ဒဏ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။
ဤပြစ်ဒဏ်ကို မြင်သောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှသျောက်တို့က ရဲရှင်းဟွေ့ကို အလိုအလျောက်ပင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤလူကြီးက စိတ်မချမ်းမြေ့ဖြစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို သတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်မိကြသည်။ ထို့နောက် သူက ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို သွေးချောင်းစီးစေမည် ဖြစ်၏။
သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဒေါသမထွက်ဘဲ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသနေသည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
“ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်…” ထိုအခိုက်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲယင်ကို ညွှန်ပြ၍ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို မေးလိုက်၏။ “သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ…”
“ဒါ… ဒါက ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်တွေထဲက တစ်ခုပါ… ခံရသူက အရမ်းကို အရှက်ရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှက်ရွံ့လာလိမ့်မယ်… နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုကွဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတဲ့အထိ ဖြစ်စေနိုင်တယ်…”
ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ ရှင်းပြချက်မှာ သူတို့၏ တရားဝင် မှတ်တမ်းများအတိုင်း လုံးဝ ဖြစ်ပြီး သူ ပြောနေသည်များမှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်မှာ သဘာဝကျ၏။
“သောက်ကျိုးနည်း… ဒီလို ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို… ကာဗွန်အခြေခံ သက်ရှိတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ တီထွင်နိုင်တာလား… ဒါက ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုဆိုတာ သေချာလို့လား…”
စကားဆုံးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ပျော်ရွှင်နေပုံရသော ရဲယင်နှင့် မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် အရာအားလုံးကို ကြည့်၍ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသော အားရိကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒါက တကယ်ကို ပြင်းထန်တဲ့ ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုပါ… ဒါက နယ်မြေသခင် ကိုယ်တိုင် ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပါ… ဒါက ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတစ်ခုလုံးမှာ သုံးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်…”
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤနေရာတွင် နယ်မြေသခင်၏ အမည်ကို တစ်ဖန် ကြားရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
ထို့ပြင်… ဤနယ်မြေသခင် ချမှတ်ခဲ့သော ပြစ်ဒဏ်မှာ အလွန်ပင် ညစ်ညမ်းလှသည်။
“စကားမစပ်… ခင်ဗျားတို့ ဒီလို ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို မကြာခဏ သုံးလေ့ရှိလား…” ရဲရှင်းဟွေ့က ထပ်မေးလိုက်၏။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်၏။ “လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး… အမှန်တော့ ဒါကို သုံးခဲပါတယ်… ဒါက အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာက ဆက်ခံလာတဲ့ အုပ်စိုးသူတွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ အမြဲတမ်း အလွန် စည်းကမ်းရှိခဲ့လို့ပါ…”
ရဲရှင်းဟွေ့ - “…”
“အင်း… ရဲယင်က မကြာသေးမီက ဒီပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရတဲ့ ပထမဆုံးလူ ဖြစ်နိုင်တယ်… ဒါကြောင့် ဒါကို အတွေ့အကြုံကောင်းတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်…”