ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ထွက်ခွာခြင်း

ရှားသျောက်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ဟုန်လျန်မှာ အဖြစ်အပျက်၏ အကြောင်းအရင်းနှင့် အကျိုးဆက်ကို သိရှိသွားသော်လည်း အလကားသက်သက် နှစ်ကြိမ် အရိုက်ခံရသည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က တရားမျှတမှု ရှိစေရန်နှင့် ဟုန်လျန်ကို တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ဟူလိကို နှစ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

…….

အားရိကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး၊ အတူတကွ စားသောက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာနှင့်လည်း ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရှားသျောက်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် သူ၏အနားသို့ လျှောက်သွား၍ ပြောလိုက်သည်။ “အင်း… သခင်လေး ရဲရှင်းဟွေ့… ခင်ဗျား တစ်ခုခု မေ့နေသလိုပဲ…”

“ဟင်… ကျွန်တော် ဘာမေ့နေလို့လဲ…” ရဲရှင်းဟွေ့က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလေ… သူတို့ကို ပြန်ဆက်စပ်ပေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား…”

“အော်… ကျွန်တော် ထောင်ထျဲ့ဆိုတဲ့ လူကို တာဝန်ပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား… သူ ပြန်မဆက်စပ်ပေးဘူးလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှားသျောက်က သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ တံခါးကို ခေါက်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ထိုနေရာတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော လူပုံပျက် ဘီလူးအများအပြားကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အထင်ရှားဆုံး အချက်မှာ… သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများ သို့မဟုတ် စားပွဲခုံ ခြေထောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဘာတွေလဲဟ… မင်းတို့ လူတွေကို ဒီလိုမျိုး ဆက်စပ်ပေးကြတာလား…”

ထောင်ထျဲ့၏ ဉာဏ်ရည်မှာ နိမ့်ကျသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့တွင် ပန်းချီပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူက လက်ရှည်မျိုးနွယ်နှင့် ခြေရှည်မျိုးနွယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် ခေါင်းနှစ်လုံးရှိသူ သို့မဟုတ် တင်ပါးနှင့် ခေါင်း နေရာပြောင်းထားသူကိုပင် တွေ့လိုက်ရ၏။ အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤ စိတ္တဇအနုပညာများကို လေ့လာနေစဉ်တွင် ရှားသျောက်က ရှင်းပြလိုက်၏။ “ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက… ထောင်ထျဲ့က တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အစိတ်အပိုင်းတွေ အရမ်းနည်းနေပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်တာကို တွေ့လို့ အသုံးမဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို သုံးပြီး သူတို့ကို တပ်ဆင်ပေးလိုက်တာ…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းငုံ့၍ တိတ်ဆိတ်နေသော ထောင်ထျဲ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ… မင်းမှာ အနုပညာ အရည်အချင်း ရှိတာပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို ချီးကျူးသည်ကို ကြားသောအခါ ထောင်ထျဲ့က ချက်ချင်း ခေါင်းမော့၍ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်… ကျွန်တော်လည်း အဲလိုပဲ ထင်တယ်…”

အနုပညာ အရည်အချင်းဆိုသည်မှာ မည်သည်ဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို လက်မထောင်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်းမှာ ကောင်းသောအရာဖြစ်ကြောင်း သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

…….

“စက်ကွင်း…”

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ခွဲစိတ်-ခွဲစိတ် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ထူးဆန်းသော လူအားလုံးကို သူတို့၏ မူလ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိစေလိုက်သည်။

သူတို့၏ မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ပထမဆုံး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထောင်ထျဲ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထောင်ထျဲ့မှာ သူ၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ထောင်ထျဲ့ကို လိုက်ဖမ်းနေသည့် အုပ်စုကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှားသျောက်က ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။ “သခင်လေး ရဲရှင်းဟွေ့… ထောင်ထျဲ့ကို ဘယ်လို သဘောရလဲ…”

“ဟင်းမ… ခံစားရတာ အဆင်ပြေပါတယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရှားသျောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင်တော့… သူ့ကို ခင်ဗျားနောက် လိုက်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ… သူ့ဦးနှောက်က သိပ်မကောင်းပေမဲ့ သူ့ခွန်အားက မနည်းပါဘူး… သူ့ကို ခင်ဗျားနောက် လိုက်ခွင့်ပေးတာက ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုနဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှု ပြသခြင်းတစ်ခုလို့ သဘောထားလိုက်ပါ…”

ရဲရှင်းဟွေ့ - “…”

ရဲရှင်းဟွေ့ ပြန်မပြောခင်မှာပင် ရှားသျောက်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ပြီးတော့… ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က ဟုန်လျန်နဲ့ မင်းသမီး အားရိကို နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကနေ ထွက်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်… နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေတာအပြင် ဟုန်လျန်က မင်းသမီး အားရိရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံရေးကိုလည်း တာဝန်ယူရမှာပါ… ခင်ဗျားတို့ အရင်က ပြောခဲ့တာ မှန်ပါတယ်… ကျွန်တော်တို့က အရာရာကို မိမိထင်မြင်ချက်အတိုင်း ယူဆလို့ မဖြစ်ပါဘူး… ဒါကြောင့်… ကျွန်တော်တို့က နယ်မြေသခင်ကို အရင် ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်…”

“ဟွန်း…” ဘေးနားမှ ရဲယင်က ရှားသျောက် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူ့ဘာသာသူ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့က နှစ်ဖက်ချွန် လုပ်နေတာပဲ…”

ဟုတ်သည်၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် သူတို့က အားရိကို နယ်မြေသခင်နှင့် အတင်းအဓမ္မ လက်ထပ်ခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများ ပြောခဲ့သည့်အရာမှာလည်း သူတို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အရာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍… အကယ်၍ နယ်မြေသခင်က ယောက်ျားလေးအချင်းချင်း ကြိုက်သည့်သူ ဖြစ်နေခဲ့လျှင်… သူတို့မှာ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြင့် မကောင်းသည့်အရာများကို လုပ်မိနေကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအရာမှာ နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ဆက်လက်၍ မောက်မာစွာ ပြုမူဝံ့သေးပါက သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ နယ်မြေသခင်၏ အလှည့် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံ အခွင့်အရေးဖြင့် နယ်မြေသခင်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အရေးမကြီးချေ။

နယ်မြေသခင်ပင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့လျှင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို ကာကွယ်ရန် တကယ့် နည်းလမ်း ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

……

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှားသျောက်တို့၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူတို့ နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေလိုသလော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောင်းသည်ပေါ့။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလူကို ရှာဖွေလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်… အချိန်ကိုက်ပဲ… သူတို့ကို အဲဒီလူကို အတူတူ လိုက်ရှာဖို့ ကျွန်တော် ခေါ်သွားလိုက်မယ်… ဒါနဲ့… ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိလား…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှားသျောက်က နားလည်ရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာ နယ်မြေသခင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ တိုကင်တစ်ခု ရှိပါတယ်… ကျွန်တော်တို့က တိုကင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရုံနဲ့ နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာပါ…”

ရှားသျောက် စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သံချပ်ကာ ပြန်လည် ဝတ်ဆင်ထားသော ဟုန်လျန်က သူတို့နှင့် လိုက်ပါမည့် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ အဖွဲ့နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာ၏။

…

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲယင်နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ ထွက်ခွာသည့်အခါတွင် ဟုန်လျန်၊ အားရိနှင့် နှာခေါင်းပွန်းပဲ့၍ မျက်နှာရောင်ကိုင်းနေသော ထောင်ထျဲ့တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လူတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းမှာ ကြီးမားသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တောအုပ်ထဲတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က ဝိညာဉ်သားရဲအများအပြားကို ဖမ်းယူ၍ သူ၏ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

တောအုပ်မှ ထွက်ခွာပြီး ဂူကို ထပ်မံ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

“ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်” ဟု မှတ်ယူရခြင်း အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာ အမှန်တကယ်တွင် နယ်ပယ်ခွဲတစ်ခုအတွင်း၌ တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနယ်ပယ်ခွဲကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ထောင်ထျဲ့မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ ရောက်ရှိလာရသည့်အတွက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

ဤသည်မှာ သူ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ်အရ သူမှာ ဟူလိထက်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသည်။

ဟူလိက သူ့ကို အစ်ကိုကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ရသည့် အဓိက အကြောင်းအရင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒါ အပြင်လောကလား… သိပ်မကောင်းပါဘူး…”

သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသော်လည်း သူ၏ စကားများမှာမူ အပြင်လောကကို အလွန် မထီမဲ့မြင် ပြုနေသည့်ဟန် ပေါက်နေ၏။

ထောင်ထျဲ့၏ ဟန်ဆောင်မှုကို လျစ်လျူရှု၍ ရဲရှင်းဟွေ့က ကြယ်တာရာဂိုဏ်းသို့ ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရေးဆွဲလိုက်သည်။

လူအများအပြားက ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ တောင်ပေါ်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အားရိ၊ ဟုန်လျန်နှင့် ထောင်ထျဲ့တို့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေသည်။

လက်ရှိ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းအတွင်းမှ မြို့တော်မှာ ခေတ်မီမြို့တော်တစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့တော်မှာ သိပ်မကြီးသောကြောင့် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ဤကြယ်တာရာမြို့တော်ထဲသို့ သွန်းလောင်းခဲ့ရာ ယင်းမှာ နည်းပညာ ဖန်တီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပနေသော လမ်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး အခါအားလျော်စွာ ကားများ၊ လေသင်္ဘောများ ပျံသန်းသွားကြသည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ နီယွန်မီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆိုက်ဘာပန့်ခ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။

“ဘယ်လိုထင်လဲ… ဒါက လူသားမြို့တော်ပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က အောက်ဘက်မှ မြို့တော်ကို ညွှန်ပြ၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

အားရိက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်၏။ “ဒါက လူသားမြို့တော်ကိုး… သခင်လေး ရဲယင် ကျွန်မကို လိမ်မပြောခဲ့ဘူးပဲ… နေဝင်သွားရင်တောင်မှ မြို့တော်က သူ့အလင်းရောင်ကို ဆုံးရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး…”

အံ့ဩဆွံ့အဖြစ်ရဆုံးမှာ ထောင်ထျဲ့နှင့် ဟုန်လျန်တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ထွက်ခွာ၍ အပြင်လောကသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် လူများမှာ ကုန်ပစ္စည်းများကို မသိခြင်းကို မကြောက်ကြသော်လည်း ကုန်ပစ္စည်းများကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကိုမူ ကြောက်ကြ၏။

သူတို့ မနှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အရေးမကြီးသော်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မှသာလျှင် ကွာဟချက် မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အပြင်ပန်း ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို နှိုင်းယှဉ်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။