ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ မှတ်ဉာဏ်

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ အစ်မက ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်တိုအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့ ခေတ်မီဆန်းပြားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဤသည်က ဆိုက်ဘာပန့်ခ် ၂၀၇၇ ထက်ပင် ပို၍ ခမ်းနားကာ ကြည့်ကောင်းနေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများ ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် အနီးအနား၌ တွင်းနက်တစ်ခုနှင့် တူသောအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအထဲမှ ရဲလန်ယွဲ့က လမ်းလျှောက် ထွက်လာသည်။

“ရှင်းဟွေ့… မင်း ပြန်လာပြီလား…”

စကားပြောနေရင်းနှင့် ရဲလန်ယွဲ့က ထောင်ထျဲ့နှင့် ဟုန်လျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံး၍ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “အစ်မ… သူတို့က ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာက ထောင်ထျဲ့နဲ့ ဟုန်လျန်ပါ… ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်က သူတို့ရဲ့ အင်ပါယာက ကျွန်တော်တို့ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောတယ်…”

“ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာလား… သားရဲတွေ အုပ်ချုပ်တဲ့ အင်ပါယာပေါ့… တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ…”

“ဟုတ်တယ်…” ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ “အစ်မ… ကျွန်တော် ကိစ္စတချို့ သွားလုပ်စရာ ရှိလို့ သူတို့ကို အစ်မဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့မယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရဲယင်က သူ့ကို ဆွဲထားလိုက်၏။

“ဦးလေး… ခဏစောင့်ဦး… ကျွန်တော် ဟိုစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို ဖွင့်ပြီးသွားပြီ… မသွားခင် တစ်ချက်လောက် ကြည့်သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား…”

“ဟမ်… မင်း ဖွင့်ပြီးသွားပြီလား…”

ထိုကျောက်စိမ်းမှာ သူ၏ အစ်ကိုကြီး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှ ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က မထွက်ခွာမီ ထိုကျောက်စိမ်းကို စစ်ဆေးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်၏။ “ဘာစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းလဲ…”

“အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေ… သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတွေ ပါကောင်းပါနိုင်တယ်… အစ်မရော အတူတူ ကြည့်ချင်လား…”

ထိုဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း သူမ၏ မောင်ငယ်လေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နိုင်သည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

ရဲလန်ယွဲ့၏ အမြင်တွင် ရဲရှင်းချန်မှာ အစဉ်အမြဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်လေးများက မိမိလျှို့ဝှက်ချက်များ ဖော်ထုတ်ခံရလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော ရဲရှင်းဟွေ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များထက် ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်း၏။

တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲယင်တို့မှာ ရဲလန်ယွဲ့၏ ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ လာခဲ့ကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို စတင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များမှာ ရဲယင်ကြောင့် လုံးဝ သွေးနှောသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ယူ၍ လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်နှင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များအားလုံးကို သူက စုပ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို စစ်ဆေးခြင်းက အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသွားသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းကို နဖူးပေါ်တွင် တင်၍ မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ စစ်ဆေးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က ဦးစွာ စကားစလိုက်၏။ “အစ်မ… အရင်ကြည့်လေ…”

ရဲယင်မှာမူ လူကြီးနှစ်ယောက် တန်းစီနေသဖြင့် သူက နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်ရပေမည်။

“မလိုပါဘူး…”

စကားပြောနေရင်းနှင့် ရဲလန်ယွဲ့က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို ကောက်ယူ၍ ပစ္စည်းတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။ “ဒါက အဲဒီကျောက်စိမ်းထဲက ဝိညာဉ်လှိုင်းတွေကို ထုတ်ယူပြီး ရုပ်ပုံတွေအဖြစ် ပြောင်းပေးနိုင်တယ်…”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့က စတင် လည်ပတ်လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ မကြာမီပင် သူမအနီးမှ မျက်နှာပြင်တွင် ဗီဒီယိုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

စက်ပစ္စည်း၏ အကူအညီကြောင့် ရဲလန်ယွဲ့က တတိယလူ အမြင်ရှုထောင့်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့၏။

၎င်းမှာ ကျိုးပဲ့နေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဗီဒီယိုမှာ တစ်စွန်းတစ်စသာ ပြသနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရုပ်ငြိမ်ပြကွက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းက သိပ်မဆက်စပ်သော်လည်း သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာကို နားလည်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

…

ဗီဒီယိုထဲ၌ ရဲရှင်းချန်မှာ လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ ကြယ်တာရာဓားမှာ သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တောက်ပသော ကြယ်များက မူလက မှောင်မိုက်သော ညကို ခရမ်းရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင်တို့ ရောစပ်ထားသည့် အရောင်အဖြစ်သို့ ဆိုးပေးထား၏။

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲရှင်းချန်ကို ဝန်းရံထားသော သူများကိုလည်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သူတို့မှာ ပိုင်လန်၊ လင်ချင်းယွဲ့၊ ယီချန်းချွင်၊ ယွမ်ကျစ်နှင့် နတ်ဆိုးသခင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လူငါးယောက်က ရဲရှင်းချန်ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်နေသော်လည်း သူ့ကို မည်သို့မျှ မပြုလုပ်နိုင်ကြချေ။

ရဲရှင်းချန်က ယွမ်ကျစ်နှင့် လင်ချင်းယွဲ့ကို သတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကောင်းကင်ကြီးက ရုတ်ခြည်း လှုပ်ခတ်လာပြီးနောက် လေထဲတွင် ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အစီအရင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူငါးယောက်စလုံးမှာ တိုက်ပွဲမှ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ထိုလူများအားလုံးမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်ဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး လူအယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်က သူ့ကို ထိုသို့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရဲရှင်းချန်အတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလာသည်။

သို့သော်လည်း ထာဝရ လည်ပတ်နေသော စက်တစ်ခုကဲ့သို့သော ကြယ်တာရာနိယာမနှင့်အတူ ရဲရှင်းချန်မှာ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ပေါ်ထွက်လာသော အစီအရင်ကြောင့် သူက ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသွားသည့် အချိန်အထိ သူက ထိုလူများ မည်မျှ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ရဲရှင်းချန်မှာ သူ မကျဆုံးမီ အင်အားကြီး မသေမျိုးဧကရာဇ် အယောက်နှစ်ဆယ်နီးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သေး၏။

…..

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်၍ ရေရွတ်လိုက်၏။ “ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ ငါ့ရဲ့ အသင်္ချေမျက်လုံးနဲ့ ဇာတ်ကြောင်းကို စစ်ဆေးတုန်းက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ပဲ ရှိခဲ့သလိုပဲ… နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတွေကလည်း အဲဒီ ငါးယောက်ပဲ… ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေတွေက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးထင်တယ်…”

ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာပြင်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ရဲရှင်းချန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များစွာကိုလည်း ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုသာ အလွန် သာမန်ကျသော ကျောက်စိမ်းတစ်ခုထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ကျန်တစ်ခုကိုမူ နတ်ဆိုးသခင်က ဖွက်ထားလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူက ပေါ်လာပြီး လူငါးယောက်ထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ထို့နောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၏ အထောက်အထားကို ပိုင်လန်က ထိုစကားလုံးများကို အော်ခေါ်လိုက်ခြင်းမှ သိရှိသွား၏။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းထဲမှ အချက်အလက်အားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုလုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်… ရဲယင်က စကားပြောလာ၏။

“ဖေဖေ… တကယ်တော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲရှင်းချန်မှာ သေဆုံးခြင်း မရှိသေးကြောင်း ပြောချင်သော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အချိန်ဇယားအရ တစ်ကြိမ် အမှန်ပင် သေဆုံးခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ရှိနေသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စကား မပြောဖြစ်တော့ပေ။

ယင်းအစား ရဲလန်ယွဲ့က သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်၍ ပြောလိုက်၏။ “အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးကို စတေးပြီးတော့ ပစ်မှတ်က ရဲရှင်းချန် တစ်ယောက်တည်းပဲ… ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးက နည်းနည်း များမနေဘူးလား…”

…….

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအဖြစ်အပျက်မှတစ်ဆင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ကာလရှည်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေသော တီဗီအချက်ပြမှုတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ရာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စေသည်။

……..

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၌။

နန်းတော်သခင် ရှုရာ့မှာ ခေါက်ဖုန်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဟန်တူ၏။

“ဘာလို့လဲ… ဘာလို့ ငါ ဘုရားသခင်ကို အခုထိ ဆက်သွယ်လို့ မရသေးတာလဲ…”

ရှုရာ့မှာ အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် မည်သူမျှ ဖုန်းမကိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တွင် မည်သူမျှ ဖုန်းမကိုင်ရသည့် အကြောင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ဂိုဒေါင် ပြိုကျသွားပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းမှာ အပျက်အစီးများဖြင့် ဖိမိကာ မတော်တဆ အသံတိတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ အမြင်တွင် ၎င်းမှာ သူ အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းထားသည့် ဂိုဒေါင်မှ လာသော ကျပန်းဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် အရေးမကြီးသင့်ဟု သူ ယူဆလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူ့ထံ၌ ပြိုကျသွားသော ဂိုဒေါင်ကို မွှေနှောက်၍ ထိုဖုန်းကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ရှိပါက ကုဒ်အနည်းငယ် ထပ်ရိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရဲရှင်းဟွေ့ကို နတ်စွမ်းအင်အချို့ ထပ်ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိပေမည်။

…

အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင် မသိသောအရာမှာ သူ့အား အဖော်ပြုလိုသော ပရိတ်သတ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ၏ ခေါက်ဖုန်းဖြင့် ဒုက္ခပင်လယ်ဝေနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ဘေးမှ တောင်နှစ်လုံးမှာ မြေပြန့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

“ငါ… ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ရင်… ငါ မယုံဘူး… ငါက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးမှာ ကံအကောင်းဆုံးလူကို သတ်ခဲ့တာ… အခု ငါ့ကံက… ဖြစ်သင့်တယ်…”

ဤအကြောင်း ပြောမိမှ… ရှုရာ့မှာ မှင်တက်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ကံတရားအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာရန် နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခုမှာ ထိုသူ၏ ကံတရားက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အား အကြီးဆုံး ဖြစ်ရမည်။

အစပိုင်းတွင် သူက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကတွင် မည်သူက ကံအကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ကို စစ်ဆေးရန် နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရာ ထိုသူမှာ ရဲရှင်းချန် ဖြစ်နေ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက ရဲရှင်းချန်ကို သတ်ရန် ပရိယာယ်များ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ… ရဲရှင်းချန် ပြန်ရှင်လာတာကြောင့်လား… ကြည့်ရတာ ငါ သူ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်သတ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်နဲ့တူတယ်…”

ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန်အလို့ငှာ ရှုရာ့က မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှ ကံအဆင့် သတ်မှတ်ချက်များကို ကြည့်ရှု၍ သူ့အထက်တွင် ကံကောင်းသူ တစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။