ဘော့စ်တွေရဲ့ ရန်သူတော် ဆာလာပိုင်ကျီ
Vol. 29 Ch. 405
လင်ရှောင်းမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေ၏။
သူက သူ့ သခင်၏သား၊ သူ၏ ညီငယ်လေး သုမင်ကို အလွန်ပင် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း သူ၏ ညီငယ်လေးက ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကိုသာ အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေပြီး သူ၏ ညီမလေးကိုပင် အခွင့်အရေးယူရန် ကြံစည်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
လင်ရှောင်း လုံးဝ ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သုမင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်လန့်သွားသည်။
ထိုစကားများကို သူ မပြောခဲ့ကြောင်း သူ ပြောချင်နေ၏။
သုမင်က အရှုံးပေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဆာလာပိုင်ကျီက သူ၏နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောနေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ သူက သူ့နောက်မှ မသေမျိုးဧကရာဇ်များနှင့် အတုအေယာင်မသေမျိုးဧကရာဇ်များကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ပြောလိုက်၏။ “ငါတို့မှာ လူအင်အားရှိတယ်… ဘာကို ကြောက်စရာလိုလို့လဲ… သူ့ကို ရိုက်ပလိုက်…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သုမင်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်များနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ပို့စ်ပေးနေသော ကောင်လေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် တူနေသည့် အတုအေယာင်မသေမျိုးဧကရာဇ်များကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူက သူ့နောက်မှ လူများကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “လင်ရှောင်းကို ဘယ်သူပဲ သတ်နိုင်သတ်နိုင် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ရလိမ့်မယ်…”
သူ့နောက်မှ ထိုလူများက သုမင်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။
မသေမျိုးဧကရာဇ် နှစ်ဦးမှာ သုမင်၏ နောက်တွင် ရပ်နေပြီး ကျန်လူများအားလုံးမှာ လင်ရှောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ သုမင်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ “လင်ရှောင်း… မင်း မြင်တယ် မဟုတ်လား… ငါတို့ဘက်မှာ လူအင်အား ရှိတယ်…”
သုမင် စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။
လင်ရှောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသော ထိုလူများမှာ တကယ်တော့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်… ၎င်းမှာ သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ လင်ရှောင်း၏ နောက်တွင် ရပ်လိုက်ကြ၏။
သုမင်နှင့် ဆာလာပိုင်ကျီတို့မှာ ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
သုမင်က နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာလာပိုင်ကျီက လေသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့… ငါတို့မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ် နှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်…”
ဆာလာပိုင်ကျီ စကားဆုံးသည်နှင့် မသေမျိုးဧကရာဇ် နှစ်ဦးမှာ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့ နားလည်မှု လွဲနေပုံရတယ်… ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရပ်နေတာက ဒီနေရာကနေ အရေးယူဖို့ ပိုလွယ်လို့ပါ…”
ဆာလာပိုင်ကျီ: “!!!”
သုမင်: “!!!”
….
အဓိက ကြိုးကိုင်သူ နှစ်ဦးမှာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီး အခြားသော ငါးမွှားလေးများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
လင်ရှောင်းက သုမင်ထံသို့ လာ၍ ပြောလိုက်၏။ “ညီလေး… မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို တကယ် စုဆောင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား…”
စကားပြောနေစဉ် လင်ရှောင်းက ယခင်က အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအုပ်စုကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ပြောလိုက်၏။ “ဒါတွေအားလုံးက ငါ့လူတွေပဲ… ငါ သူတို့ကို ဒီကိုလာခိုင်းတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ စစ်ဆေးဖို့ပဲ… ငါ မထင်ထားဘူး… ညီလေး… မင်း အခုထိ မကြီးပြင်းသေးဘူးလား… ဒါမှမဟုတ် မင်း ရူးနေတာလား… မင်း ဘယ်လိုလုပ် ပုန်ကန်ဖို့တောင် စဉ်းစားနိုင်ရတာလဲ… သခင့်မှာ မင်းလို သားမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ…”
ထိုအခိုက်တွင် ဆာလာပိုင်ကျီက သူ၏ ဘော့စ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။
“လင်ရှောင်း… မင်းသိလား ငါ့ဘော့စ် ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရလဲဆိုတာ… သူက အရင်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အရိုးအသားစစ်မှန်တဲ့ သားမဟုတ်ပေမဲ့ ဒီလောက်ကြာအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်… ဒီသည်းခံနိုင်စွမ်းက မင်းနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး…”
ဆာလာပိုင်ကျီ ပြောလိုက်သော စကားများက သုမင်ကို မှင်တက်သွားစေသည်။
သုမင်၏ မှင်တက်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဆာလာပိုင်ကျီက ဂုဏ်ယူစွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ “ဘော့စ်… ကျွန်တော် ခင်ဗျားအကြောင်း အကုန်သိတယ်… ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ဒိုင်ယာရီကို ဖတ်ဖူးတယ်… ခင်ဗျားရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ သည်းခံမှုတွေ၊ ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် မြင်တယ်… ခင်ဗျား… ခင်ဗျားက ဘုရင်ပဲ…”
“…”
“ဟားဟားဟားဟား…”
ထိုအခိုက်တွင် လင်ရှောင်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်၏။
“ငါ နားလည်ပြီ… မင်းက သခင်ရဲ့ သား မဟုတ်ဘူးကိုး… သခင့်ဇနီးက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ကိုယ်ဝန်ရှိလျက်နဲ့ သခင်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေက မမှားဘူးထင်တယ်…”
ဤသို့ ပြောပြီးနောက် လင်ရှောင်းက သုမင်ကို လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ကြည့်၍ ဆက်ပြောလိုက်၏။ “အခုတော့… ငါ မင်းကို မသတ်ဘဲထားဖို့ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား…”
…….
အမှောင်ထဲတွင် ကြည့်ရှုနေသော ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကိုယ်ပွားက အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက ခံစားလိုက်မိသည်မှာ… ဆာလာပိုင်ကျီ၏ ဉာဏ်ရည်ကို လျော့ကျစေသော စွမ်းရည်နှင့် တွင်းတူးစွမ်းရည်များက တကယ်ပင်… အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။
မည်သူမဆို သူ့ဘော့စ် ဖြစ်လာလျှင် တကယ်ပင် ကံဆိုးပေလိမ့်မည်။
“ကြည့်ရတာ ငါ သူ့ကို နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို ဘော့စ်လို့ ခေါ်ခိုင်းလို့ မဖြစ်တော့ဘူး… ငါ သူ့ကို ဘာခေါ်ခိုင်းရမလဲ… ဒီနေ့ကစပြီး သူ ငါ့ကို ရှယ်ချောကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်…”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကိုယ်ပွားက ညည်းတွားရင်း ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် လင်ရှောင်းမှာ သုမင်၏ ခေါင်းကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။
သုမင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်ရှောင်းက သူ၏ အာရုံကို ဆာလာပိုင်ကျီထံသို့ ပြောင်းလိုက်၏။
သူ၏ ဘော့စ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာလာပိုင်ကျီမှာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ သာမန် သူတောင်းစား ပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
“အမ်… ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာပါ… ဘော့စ် လင်ရှောင်း… ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ညီလေးအဖြစ် လက်ခံပေးပါ…”
ရဲရှင်းဟွေ့: “…”
လင်ရှောင်း: “…”
လင်ရှောင်းမှာ သုမင် မဟုတ်ချေ။ သူ့တွင် နောက်လိုက်နောက်ပါများနှင့် မျက်နှာချိုသွေးသူများ မရှားပါးသောကြောင့် ဤဘေးဆိုးဖြစ်သော ဆာလာပိုင်ကျီကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကိုယ်ပွားက ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ သူက သူ့ကို တားဆီးချင်သည်မှာ သဘာဝကျ၏။
သို့သော် သူ အရေးမယူမီမှာပင် မီးလျှံဝင်ပေါက်တစ်ခုက ဆာလာပိုင်ကျီ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။
ဤရင်းနှီးသော ဝင်ပေါက်ကို မြင်သောအခါ ဆာလာပိုင်ကျီမှာ ငိုလုမတတ် ဖြစ်သွား၏။
“ဘော့စ်… နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျား ရောက်လာပြီ…”
ဟုတ်ပေသည်… ရောက်လာသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
ကိုယ်ပွားက ကိုယ်အစစ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထွက်မလာရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။ ယင်းအစား သူက ကိုယ်အစစ်ကို ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို အသိပေးရန်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါ်လာသည်နှင့် သူက သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်းတစ်ခုကို ရရှိလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင်… ဤနေရာတွင် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
‘ဘာကြီးလဲ.. ဆာလာပိုင်ကျီက တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ… မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်ရဲ့ ညီငယ်လေး မဖြစ်ရရင် နှမြောစရာပဲ… သူ့ရဲ့ ပါရမီအတွက် ရှက်စရာပဲ...'
…
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုက ရှိနေသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ဓားများကို သူ့ထံသို့ ချိန်ရွယ်စေလိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်သူလဲ…” လင်ရှောင်းက လေသံမာမာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အိုး… ကျွန်တော့်နာမည် ရဲရှင်းဟွေ့ပါ၊ ကျွန်တော်က ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ပါ… ရှင်းချန်မသေမျိုးဧကရာဇ်က ကျွန်တော့်အစ်ကိုပါ… ကျွန်တော်က ဝံပုလွေဖြူမသေမျိုးဧကရာဇ်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်… ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှောင်းယွမ်ရှန်းကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်… ကျွန်တော် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကိုလည်း ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ သားရဲစစ်သူကြီးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်…”
……..
သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ပြသရန်အတွက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ အောင်မြင်မှုများကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြလိုက်တော့သည်။
လင်ရှောင်းအတွက်မူ မိမိကိုယ်ကို ဤသို့ မိတ်ဆက်သူကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
…
“ဒါဆို… ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ရဲရှင်းဟွေ့… ကျွန်တော်တို့ ကျိုးရှောင်းဓားနန်းတော်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ…”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ သူ့နောက်မှ ဆာလာပိုင်ကျီက ဖားခြင်း + ဘော့စ် မယှဉ်နိုင်သော ပုံစံကို နောက်တစ်ကြိမ် စတင်လိုက်သည်။
“ဟမ့်… လင်ရှောင်း… မောက်မာမနေနဲ့… ဒါက ငါ့ဘ---”
ဆာလာပိုင်ကျီ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို ကန်ကျောက်၍ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “ငါ့ကို ဘော့စ်လို့ မခေါ်နဲ့… ရှယ်ချောကြီးလို့ ခေါ်…”
သူ၏ စကားဆုံးသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က လင်ရှောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားလည်း မြင်သားပဲ… ကျွန်တော် သူ့ကို လာရှာတာ…”
လင်ရှောင်းက မြေပြင်မှ ထလာပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၏ နောက်တွင် မျက်နှာချိုသွေးကာ ရပ်နေသော ဆာလာပိုင်ကျီကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ “ကောင်းပြီလေ… သူ့ကို ခေါ်သွားလိုက်…”
“ကောင်းပြီ… နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့…”
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မျက်နှာသာပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ကျိုးရှောင်းဓားနန်းတော်ကို ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူက တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖွင့်၍ ဆာလာပိုင်ကျီနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့၏။
…….
ရဲရှင်းဟွေ့က ဆာလာပိုင်ကျီနှင့်အတူ လမ်းလျှောက် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ရှောင်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော လူအချို့မှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်… ဘာလို့ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလဲ…”
လင်ရှောင်းက လှည့်၍ စကားပြောသူကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “မင်းတို့ ရဲရှင်းဟွေ့ဆိုတဲ့ နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူးလား…”
လင်ရှောင်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ထပ်မံ ပြောကြားသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ လေးနက်စွာ စဉ်းစားလာကြပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စဉ်းစားမိသွားသည်။
“ရဲရှင်းဟွေ့… ရဲမျိုးနွယ်… ဖြစ်နိုင်တာက… “
“ရဲရှင်းဟွေ့… သူက သူ လည်ပတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတိုင်းကို ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တဲ့ ရက်စက်တဲ့ကောင် မဟုတ်လား… သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှိနေသူအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို တကယ်ပင် ရန်မစနိုင်ဟု ထင်ရ၏။