မင်း နယ်မြေသခင် ဖြစ်ချင်တာလား… ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတ်လိုက်ရုံပဲ…

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌…

ရှုရာ့သည် တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်၏။

မကြာမီပင် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဖုန်းကို အလွန်မြန်မြန် ချလိုက်မိသည့်အတွက် နောင်တရနေ၏။

သူ့ကို ဆဲရေးခဲ့သော ထိုလူမိုက်နှင့် အကြိမ်သုံးရာကြာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုမီ သူ၏ စကားလုံးများကို ကောင်းစွာ စုစည်းထားသင့်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူ ကိုယ်တိုင် ပြန်ခေါ်၍ မရတော့ပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန် ကျဆင်းစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်မှာပင် ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြည်လာ၏။

“ဟမ်… သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်ခေါ်တယ်… ဟဲဟဲဟဲ…”

ပြောနေစဉ်မှာပင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး… မင်း ငါ့ကို ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့…”

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှုရာ့မှာ သူသည် တာဝန်မဲ့သော ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်အကြောင်း ပြောနေသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်၏။

“ဟဲဟဲ… အရှင်ဘုရား… ကျွန်တော်က အဲဒီလူမိုက် မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော့်နာမည်က ရှုရာ့ပါ… မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်ပါ… ကျွန်တော် ခေါ်ရတာက”

ရှုရာ့ သူ၏ စကားကို မဆုံးမီမှာပင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းကိုး… ကောင်လေး… မင်းအကြောင်း ငါ ကြာပြီ… သိနေတာ…”

သိနေတာကြာပြီဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကမှ ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲဟဲ… ကိုယ်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မြှောက်ပင့်ခံရသလို ခံစားရပါတယ်… ဒါဆို… နယ်မြေသခင်အသစ် ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စကရော…”

“ဟမ်…”

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

'ဒီအရူးက သူ့ညီငယ်လေးကို ငါ့ကိုဆဲခိုင်းပြီး နယ်မြေသခင်ဖြစ်ချင်နေတာလား… နေဦး… နယ်မြေသခင်ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ...'

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ နောက်ဆုံးတွင် နယ်မြေသခင်ဆိုသည်မှာ သူ ခန့်အပ်ထားသော ကမ္ဘာ့ဦးသျှောင်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ထိုအချိန်က သူ လျှောက်သွားနေရင်း မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို မတော်တဆ လှည့်စား၍ သေဆုံးစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ပြန်လည်ဝင်စားရန် ပို့ဆောင်ပေးပြီး ထိုကမ္ဘာ၏ နယ်မြေသခင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“အဲဒီမိန်းကလေးငယ် ဘယ်လိုနေလဲမသိဘူး…”

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ နယ်မြေသခင်ဖြစ်ချင်သော နန်းတော်သခင်အတွက်မူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤလူကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုနေသည်။

သူ နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

မကြာမီပင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဤလူမိုက်ကို သေစေရန် လှည့်စားနိုင်မည့် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွား၏။

“အဟမ်း… နယ်မြေသခင်ဖြစ်ဖို့က လွယ်ပါတယ်… ငါ့အတွက် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပေး… ဒါဆိုရင် နယ်မြေသခင်နေရာက မင်းအတွက်ပဲ…”

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရှုရာ့မှာ ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ခြင်းသည် နယ်မြေသခင်ဖြစ်လာရန် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှုရာ့မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ သဘောတူလိုက်၏။

“ဘယ်သူ့ကို သတ်ရမလဲဆိုတာသာ ပြောပါ… ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပါ့မယ်…”

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ၏ နှာခေါင်းကို ကလော်၍ ပြောလိုက်သည်။

“သူ့နာမည်က ရဲရှင်းဟွေ့… သူ့ကိုရှာပြီး သတ်လိုက်… မင်း နယ်မြေသခင် ဖြစ်ချင်တယ်မလား… ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတ်လိုက်ရုံပဲ…”

“ရဲရှင်းဟွေ့…”

ရှုရာ့ ဤနာမည်ကို ကြားသောအခါ သူ အနည်းငယ် ရင်းနှီးသည်ဟု အမြဲ ခံစားနေရ၏။

သို့သော်လည်း သူ ကိုယ်တိုင်သိသော တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြစ်လျှင်ပင် သူ နယ်မြေသခင်ဖြစ်လာရန် လမ်းတွင်ရှိသော မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဖြတ်မည်သာ၊ သူ၏ ဖခင် သို့မဟုတ် မိခင်ဖြစ်လျှင်ပင် ဖြစ်စေ သတ်ပစ်မည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ အဲဒီရဲရှင်းဟွေ့ကို ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်ပါ့မယ်…”

“ကောင်းပြီ… သွားတော့… သွားတော့…”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဖုန်းချလိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ယခု နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားဦးသျှောင်၏ စွမ်းအားကို စုစည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား ခန့်အပ်ထားသော နယ်မြေသခင်ပင်လျှင် ရဲရှင်းဟွေ့ကို မသတ်နိုင်ချေ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်ကို မဆိုထားနှင့်။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ့အား ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရှာဖွေရန် ပြောကြားခြင်းမှာ သူ့အား သေစေရန် လှည့်စားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား ဖုန်းချပြီးနောက်မှာပင် ရှုရာ့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့ဟူသော အမည်ကို မှတ်မိသွား၏။

ဤအမည်မှာ ရဲယင်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့၏ သတင်းအချက်အလက်များတွင်လည်း ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း ရဲရှင်းချန်နှင့် ပတ်သက်နေ၏။ သူသည် ရဲရှင်းချန်၏ ညီငယ် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရှုရာ့မှာ မထီမဲ့မြင် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဟွန်း… ရဲရှင်းဟွေ့ ဟုတ်လား… မင်းရဲ့သေဆုံးမှုက တန်ဖိုးရှိမှာပါ… ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ငါ့ကို နယ်မြေသခင် ဖြစ်စေမှာမို့ပဲ…”

ထို့နောက် သူက လူများကို စေလွှတ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းစေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်…

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ လေယာဉ်များတစ်စင်းဖြင့် တောင်နက်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ မောင်းနှင်နေကြ၏။

လေယာဉ်များ၏ ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းပုံစံ သံလိုက်အိမ်မြှောင်တစ်လုံး ရှိနေသည်။

သံလိုက်အိမ်မြှောင် ညွှန်ပြနေသော လားရာမှာ နယ်မြေသခင် ရှိနေသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

“နယ်မြေသခင်က ဒီအောက်မှာ ရှိသင့်တယ်…”

ဟုန်လျန်က စတင်လည်ပတ်နေသော သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်လျန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ လေယာဉ်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆင်းသက်ရန် စတင်လိုက်၏။

လေယာဉ်များ ဆင်းသက်သည်နှင့် အနီးအနားမှ ဧရာမ သားရဲများက ထိုးအုပ်လာကြသည်။

ဤသားရဲများမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မိစ္ဆာဟု ခေါ်ဆိုရန် မလုံလောက်ချေ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို မဆိုထားနှင့်။

ဟုန်လျန်မှာ လေယာဉ်များပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်သည်နှင့် ဤသားရဲများမှာ ကြောက်ရွံ့တကြားဖြင့် တောထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ထို့နောက် အရာများမှာ ရိုးရှင်းလာသည်။ ဟုန်လျန်က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်၍ လူတစ်စုကို တောင်နက်ကြီးများ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ဦးဆောင်ခေါ်သွား၏။

မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ရေကန်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

“ဒီကန်အောက်မှာ ရှိသင့်တယ်… ငါတို့ ရေငုပ်ဆင်းရမယ်…”

ဟုန်လျန်က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို သိမ်းဆည်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

အားရိမှလွဲ၍ ရှိနေသူအားလုံးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ကြ၏။ ရေငုပ်၍ ရေအောက်တွင် အသက်ရှူခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိချေ။

ရဲယင်က အားရိမှာ လုံလောက်စွာ အားမကောင်းကြောင်း သိသောကြောင့် သူက စဉ်းစားပေးစွာဖြင့် သူ၏ အစွမ်းဖြင့် သူမအတွက် အောက်ဆီဂျင်မျက်နှာဖုံး ပူဖောင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူများစွာမှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ အောက်ဘက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားကြသည်။

၎င်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ရေငုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမှာ အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်ဟု ခံစားရ၏။

ရဲယင် အထင်မှတ်မထားဆုံးသောအရာမှာ ရေကန်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း အောက်ဘက်တွင်မူ အလွန်ကြီးမားပြီး အခါအားလျော်စွာ ငါးမန်းများပင် လှည့်ပတ်ကူးခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ… ဒီမှာ ငါးမန်းတွေ ဘာလို့ရှိနေရတာလဲ… ဒီကောင်တွေက ပင်လယ်သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ဘူးလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် မနီးမဝေးတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ ထိုအလင်းရောင်ဆီသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကူးခတ်သွားကြသည်။

သူတို့ အလင်းရောင်ရင်းမြစ်သို့ ရောက်သောအခါ လူတိုင်းမှာ ဧရာမ အလင်းကန့်လန့်ကာကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်လျန်က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်၏။ သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ လက်တံမှာ အလင်းကန့်လန့်ကာကြီးကို တည့်တည့်ညွှန်ပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက လူတိုင်းအား ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အလင်းကန့်လန့်ကာကြီးဆီသို့ ဦးစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် အခြားသူများလည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့ အလင်းကန့်လန့်ကာကြီးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည့်အခိုက်တွင် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဧရာမ ရေဖိအားကြီးက သူတို့အပေါ် ဖိနှိပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။

အခြားသူများမှာ ရေဖိအားမှာ ကလိထိုးသကဲ့သို့သာ ခံစားရသော်လည်း အားရိမှာမူ အလင်းကန့်လန့်ကာကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ရေဖိအား၏ အစွမ်းကြောင့် သွေးအန်ထွက်သွားသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထိန်းချုပ်မရဘဲ နစ်မြုပ်သွားပြီး သူမမှာ သတိလစ်သွားကြောင်း သိသာနေ၏။

“ကျစ်…”

“သေစမ်း…”

ရဲယင်နှင့် ဟုန်လျန်တို့မှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှစ်ခုက အားရိကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အားရိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီနေရာက… ဘယ်နေရာလဲ…”

ဟုန်လျန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

ဤနေရာ၌ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုပါးလွှာလာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး မူလက ချိုမြိန်သော ရေကန်ရေမှာ ဆားငန်ရေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟုန်လျန် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။

ဤနေရာမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။

သူ အရင်က သင်ယူခဲ့ဖူးသော နက်ရှိုင်းသောပင်လယ်ငါးများစွာကို တွေ့မြင်ရသောကြောင့် သူ သေချာနေ၏။

ဤအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရေကန်ထဲ၌ ငါးမန်းများ အဘယ်ကြောင့်ရှိနေသည်ကို နားလည်သွားသည်။ သူတို့မှာ ဤလမ်းကြောင်းထဲသို့ မှားယွင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

“ဒီနေရာက လက်တွေ့ကမ္ဘာဆိုတော့… နယ်မြေသခင်က လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား…”