ကံမကောင်းသော ရဲဖန်

ပင်လယ်ပေါ်တွင် ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့တော့မည့် အပျော်စီးသင်္ဘောတစ်စင်း ရှိနေသည်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ မသိခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ပေါင်ပေါင်း၊ ရဲယင်၊ ဟုန်လျန်နှင့် အားရိတို့ကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် တစ်ဦးတည်းဖြစ်ပြီး ဧရာမ အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝနှင့် ရင်ဆိုင်နေ၏။ ဤအရာ၏ စုပ်ယူအား မည်မျှ အားကောင်းသည်ကို သူ သိလိုသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ရင်းနဲဂန်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အလုံးစုံဆွဲငင်ခြင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝမှ စုပ်ယူအားကို စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ချောက်နက်ကြီးနှင့် စုပ်ယူအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အပျော်စီးသင်္ဘောကို တွန်းနေသော ရဲဖန်မှာမူ ထိခိုက်နစ်နာမှု ရရှိခဲ့သည်။

မူလက ရဲဖန်မှာ အပျော်စီးသင်္ဘောကို ဧရာမ အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝမှ စုပ်ယူအားမှ လွယ်ကူစွာ တွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ စုပ်ယူအားလှိုင်းတစ်ခု ထပ်တိုးလာသောအခါ ရဲဖန်မှာ သူ၏ ခါးနှင့် လက်ကောက်ဝတ်နှစ်ဖက်စလုံး နာကျင်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ… ဘာဖြစ်နေတာလဲ…”

ရဲဖန်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နစ်မြုပ်နေသော ပင်လယ်မျက်နှာပြင်မှာ ချဲ့ကားလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့မဟုတ် အခါအားလျော်စွာ ကြီးလာလိုက် ကျုံ့သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်၊

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ… လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီး လှုပ်ရှားနေတာလား…”

ရဲဖန် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ပင်လယ်အောက်ခြေမှ မယှဉ်နိုင်သော တွန်းကန်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

တွန်းကန်အားမှာ အပျော်စီးသင်္ဘောကို မီတာတစ်ထောင်အကွာသို့ တိုက်ရိုက် တွန်းထုတ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲဖန်မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ သွားရောက်၍ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ရှုလိုသည်။

သို့သော် သူ၏ ဇနီးသည်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေသေးသည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူက ထိုအကြံကို လက်လျှော့လိုက်၏။

အပျော်စီးသင်္ဘောကို မီတာတစ်ထောင်အကွာသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့ပြီးနောက် ကပ္ပတိန်မှာ ထိန်းချုပ်ခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကပ္ပတိန်နှင့် သင်္ဘောသားများ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရဲဖန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စောင့်ကြည့်စနစ်မှတစ်ဆင့် ယခုပင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့မှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် စူပါဟီးရိုးများ အမှန်တကယ် ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ရဲဖန် ဤလူများ သူ့အား ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို ခန့်ညားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ကို မမြှောက်မီမှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော လူထွားကြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်သို့ တက်လာပြီး သူ့ကို ရိုက်ထုတ်သွား၏။

ချန်ယင်းယင်း: “…”

ကပ္ပတိန်: “…”

သင်္ဘောသား: “…”

ကြည့်ရှုနေသော ခရီးသွားများ: “…”

ကြီးမားသော စုပ်ယူအားကို ခုခံခဲ့သော စူပါဟီးရိုးမှာ သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို မပြီးမီမှာပင် ရိုက်ထုတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းမှာ ရဲဖန်ကို ရိုက်ထုတ်သွားသောအရာကို သတိပြုမိကြသည်။

၎င်းမှာ ဧရာမ လူထွားကြီးတစ်ဦးဖြစ်၏။

အမှန်စင်စစ်၊ ၎င်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ ထိန်းချုပ်ထားသော ဆူဆာနိုအို ဖြစ်သည်။

ယခုပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ကြီးမားသော အလုံးစုံတွန်းကန်ခြင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စွမ်းအားကို ပယ်ဖျက်ရန် ဧရာမ အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်စေခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤသည်နှင့်ပင် အဆုံးသတ်သွားမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းမှာ စုပ်ယူအား မဟုတ်ချေ။ လေဓားသွားများမှာ ဧရာမ အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝမှ ထွေးထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဆူဆာနိုအိုကို ခေါ်ယူရန် ဖိအားပေးခံရ၏။

ဆူဆာနိုအိုမှာ လေဓားသွား၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤလေဓားသွား၏ တိုက်ခိုက်မှု မည်မျှ အားကောင်းသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအစွမ်းမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်ကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤလမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် အသူရာချောက်နက်နှုတ်ခမ်းဝမှာ အမှန်တကယ် သက်ရှိဖြစ်ပြီး အသိဉာဏ်အချို့ ရှိနေသည်ဟု ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဆူဆာနိုအိုကို လေထဲတွင် လွှတ်ပေးပြီးနောက် အောက်ဘက်မှ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသော ပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါ ဘာကြီးလဲ…”

ရေရွတ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ပေါင်ပေါင်းနှင့် အခြားသူများကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် ရှိနေစဉ် အားရိ၏ ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲယင် ထွက်လာပြီးနောက် သူက အောက်ဘက်မှ ပင်လယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ခုနက အဲဒါ ဘာကြီးလဲ… ငါတောင် မျိုချခံရမလို ခံစားလိုက်ရတယ်…”

“ငါလည်း မသိဘူး… ဒါပေမဲ့..”

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားမဆုံးမီမှာပင် ခြေထောက်တစ်ဖက်က သူ့ကို ကန်ကျောက်၍ လွင့်စင်သွားစေသည်။

“အောက်မှာ ဆူညံနေတာ ဘာလဲလို့ ငါတွေးနေတာ… မင်းကိုး…”

ရဲဖန်က သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကပ်နေသော ရေဘဝဲကို ဆွဲခွာရင်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း သူ၏ ဦးလေးနှင့် ဤနေရာတွင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့ နှုတ်ဆက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ရဲဖန်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ရဲဖန်၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ရဲဖန်မှာလည်း သူ၏ တူနှင့်အတူ ရှိနေသောသူက သူ့ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်သူ၏ အစွမ်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းထက် မနိမ့်ကျချေ။

ရဲဖန်မှာ သူ တစ်ဖက်လူနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီးနောက် သူ နောက်ပြန်တွန်းခံနေရကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွား၏။

ဟုန်လျန်မှာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ကရုဏာမရှိဘဲ ရဲဖန်မှာ ပြင်းထန်စွာ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ရဲဖန်မှာ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိလောက်အောင်ပင် အရိုက်ခံရသည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

ဤသည်က ရဲယင်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့အား အနည်းငယ် မကြည့်ရက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ငါ့ဦးလေးက ရဲဖန်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အရှက်ရစေတာပဲ…”

အမှန်စင်စစ် ရဲဖန်မှာ ဟုန်လျန်ကို မနိုင်သည့်အတွက် အပြစ်မရှိချေ။ အကယ်၍ ရဲဖန်သာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ ခဏတာ သွားရောက်ခဲ့ပါက သူသည် ဟုန်လျန်ထက် သေချာပေါက် ပိုမိုအားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

ရဲဖန် သူ၏ သွေးကြောကို နိုးထစေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးလောကနှင့် သက်ဆိုင်၏။ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးလောက၏ တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ နိမ့်ကျသည်။

မဟုတ်ပါက ရဲရှင်းချန်မှာ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးလောကတစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်း နှိမ်နင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးလောကသို့ သွားရောက်ပါက အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးက မူလတန်းကျောင်းသားတစ်ဦးအား အကာအကွယ်ကြေး တောင်းခံသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

“ဟေး… ဟေး… တိုက်တာ ရပ်တော့… သူက ငါတို့ဘက်ကလူပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ဟုန်လျန်မှာ အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်ရှေ့တိုး၍ တားဆီးလိုက်သည်။

“ဟမ်… သူက ရန်သူ မဟုတ်ဘူးလား…”

ဟုန်လျန်က မျက်နှာတွင် အညိုအမည်းစွဲနေသော ရဲဖန်ကို ညွှန်ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး… သူက ငါ့ဦးလေး…”

ဟုန်လျန်: “…”

“သူ ပေါ်လာတာနဲ့ တိုက်ခိုက်တယ်… ငါက သူ ရန်သူလို့ ထင်လိုက်တာ…”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဟုန်လျန်မှာ ရဲဖန်အား ဦးညွှတ်၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်… ကျွန်မရှင်ကို အထင်လွဲသွားလို့ပါ…”

ရဲဖန်: “…”

ရဲဖန်မှာ သူ ယနေ့ အလွန် ကံဆိုးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ မူလက သူ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးကို အပျော်စီးသင်္ဘောဖြင့် အပန်းဖြေရန် ခေါ်ဆောင်လာလိုသော်လည်း သင်္ဘောပေါ်တွင် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သင်္ဘောပေါ်မှ ဘေးဒုက္ခမှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း သူ၏ တူမှာ ပေါ်လာသည်နှင့် သူ့ကို ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

သူက သူ၏ တူကို တစ်ကြိမ်သာ ကန်ကျောက်ခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် ကြမ်းတမ်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တကယ် ကံဆိုးလှသည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်ယင်းယင်းက လျှပ်စစ်စက်ဘီးငယ်ကို စီးနင်း၍ သူတို့ဘက်သို့ လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်းဟွေ့… မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ…”

“ကျွန်တော် ခုလေးတင်ပဲ ပြန်ရောက်တာ…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

“တတိယအဒေါ်… အစ်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား…”

“အဟမ်း… ရှင်းဟွေ့… ကြည့်စမ်း… မင်းဦးလေး မကြာခင် အဖေဖြစ်တော့မှာ… ဒါကြောင့် မင်းငါ့ကို လက်ဆောင်လေးဘာလေး မပေးဘူးလား…”

“လက်ဆောင်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ပေးမယ်…”

“ဟမ်… မင်းငါ့ကို အိမ်လိုအပ်တဲ့လူလို့ ထင်နေတာလား…”

“လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်က အိမ်မဟုတ်ဘူး… မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကထဲက အိမ်… ပြီးတော့ အဲဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အစ်မ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြို့အသစ်ပဲ…”

အကယ်၍ ရဲလန်ယွဲ့သာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားပါက သူမ၏မောင်မှာ အလွန် အရှက်မရှိဟု သေချာပေါက် ပြောလိမ့်မည်။ မြို့အသစ် တည်ထောင်ရာတွင် သူ၌ မည်သည့် ဂုဏ်သတင်းမျှ ရှိခဲ့သနည်း။

“မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက…”

ရဲဖန်မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကအကြောင်း ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဟုန်လျန်၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက်မှာပင် ရဲဖန်မှာ သူ၏ အစွမ်းမှာ လိုအပ်နေနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

အိမ်တွင် မလုံလောက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာ သူ၏ ဤတူကြောင့် သေချာပေါက် နှိမ်နင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ ပိုမိုအားကောင်းလာရန် မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ မကြာမီ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ… မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကထဲက အိမ်ကို ထားလိုက်ပါ… ငါ့ကလေးကို မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ မွေးဖွားမယ်…”