နယ်မြေသခင်အသစ်၏ မွေးဖွားခြင်း
Vol. 30 Ch. 418
မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ထဲ၌…
မုန်ကျစ်ယွီက ဖုန်းကို သူ၏နားတွင်ကပ်လိုက်ရာ ဖုန်းထဲမှ အနည်းငယ် သရော်ပြောင်မြောက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ဟေး… ဟေး… ဘယ်သူလဲ…”
“မင်္ဂလာပါ… ကျွန်တော် အရင်က ခင်ဗျားကို ခေါ်ဖူးပါတယ်…”
မုန်ကျစ်ယွီ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ဖက်မှ ဆာလာပိုင်ကျီက ပြေးလာပြီး ဖုန်းကို လုယူရန် ကြိုးစား၏။
သို့သော်လည်း သူက မုန်ကျစ်ယွီ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မုန်ကျစ်ယွီက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သေးသည်။
“အိုး… မင်းကိုး…။ လူယုတ်မာကောင်…”
မုန်ကျစ်ယွီ - “…”
“အင်း… အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း လုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စအတွက် သူ့ကိုယ်စား ကျွန်တော် တောင်းပန်ချင်ပါတယ်…”
“အိုး… မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ… မင်းက စကားပြောကောင်းပြီး အသံလည်းကောင်းတာပဲ…”
ထိုအချိန်တွင် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်နေသော အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ မုန်ကျစ်ယွီကို မသိသောကြောင့် ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် ချမပစ်ခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နေ့တိုင်း ကွန်ပျူတာရှေ့တွင်ထိုင်၍ ကုတ်များ ရိုက်ရသည်မှာ အလွန်ပျင်းစရာကောင်း၏။
ထို့အပြင် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ လိမ်လည်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ လက်ခံရရှိသောအခါ တစ်ဖက်လူနှင့် နှစ်နာရီကြာ စကားပြောနိုင်သူမျိုး ဖြစ်သည်။
သူက ယခင်က တိုက်ရိုက်လွှင့်ထုတ်မှုများ ပြုလုပ်စဥ်က တယ်လီကွန်းလိမ်လည်မှုများ ကျူးလွန်သူများကို ဒုက္ခပေးရန် အထူးရှာဖွေခဲ့သည်။ အမှန်မှာ ထိုတိုက်ရိုက်လွှင့်ထုတ်မှုမှာ အလွန်ထိရောက်ခဲ့ပြီး တယ်လီကွန်းလိမ်လည်သူ အများအပြားမှာ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကြောင့် ရူးသွပ်သွားခဲ့ကြသည်။
“မုန်ကျစ်ယွီပါ… ကျွန်တော့်နာမည် မုန်ကျစ်ယွီပါ…”
“အိုး…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ရယ်သံရှည်ကြီးဖြင့် ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။
“မုန်ကျစ်ယွီ ဟုတ်လား… မင်းကို ငါ အကောင်းမြင်တယ်… မင်းမှာ အနာဂတ်ကောင်း ရှိတယ်…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ ချီးမွမ်းစကားကို ကြားသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီက ပြုံးလိုက်သည်။
“အင်း… ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ရမလား…”
မုန်ကျစ်ယွီက တစ်ဖက်လူမှာ စကားပြောရလွယ်ကူသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲမှ မေးခွန်းကို မေးလိုက်၏။
“ငါလား… ငါက မင်းတို့ကမ္ဘာရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရား… အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားပဲ… ဟိုနန်းတော်သခင်က ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်တာလဲလို့ မင်း သီးသန့်မေးဖို့ ခေါ်တာလား…”
“အင်း… ကောင်းပြီ… ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်…”
မုန်ကျစ်ယွီက အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ အဖြေကို စောင့်မျှော်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ရိုးရိုးသားသား မေးတဲ့အတွက် ငါလည်း ကရုဏာကြီးစွာနဲ့ ပြောပြမယ်… ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးမသွားအောင် ကာကွယ်ဖို့အတွက်… ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက်… စကြဝဠာထောင်ပေါင်းများစွာကို ငါ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ဖို့အတွက်… ငါ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ခဲ့တယ်… အဲ့ဒီအုပ်ချုပ်သူကို မင်းတို့ကမ္ဘာမှာ နယ်မြေသခင်လို့ ခေါ်တယ်… ပြီးတော့ ဟိုနန်းတော်သခင်က နယ်မြေသခင် ဖြစ်ချင်နေတာ…”
ထို့နောက် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက စပ်စုစွာ ဆက်ပြော၏။
“စကားမစပ်… ဟိုနန်းတော်သခင် အဲ့မှာ ရှိသေးလား… ငါပေးတဲ့တာဝန်ကို သူ ပြီးအောင် လုပ်ပြီးပြီလား…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ၏အထောက်အထားကို ဖော်ပြပြီး နယ်မြေသခင်ဟူသော ဘွဲ့အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြောသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီမှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားသည်။
သူက တစ်နေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်သည့်အရာများနှင့် ထိတွေ့ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်သော အုပ်ချုပ်သူ ထိုအထောက်အထားမှာ တကယ်ပင် အလွန်ခမ်းနားလှ၏။
“ဟေး… ငါ မင်းကို မေးနေတာ…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ အသံကို ထပ်မံကြားသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။
“နန်းတော်သခင်က မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ… ထွက်မသွားသေးပါဘူး…”
နယ်မြေသခင် ဖြစ်လိုသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ မသွားကြောင်း ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစား၍ ပြောလိုက်သည်။
“မုန်ကျစ်ယွီ… မင်းက နယ်မြေသခင် ဖြစ်ချင်လား…”
မုန်ကျစ်ယွီ ဤသို့ကြားလျှင် သူ၏အသက်ရှုသံမှာ ရုတ်ခြည်း ပြင်းထန်လာသည်။
နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာခြင်းမှာ တစ်လှမ်းတည်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် တူညီ၏။
မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစုဖြစ်သော မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်ပင်လျှင် နယ်မြေသခင် ဖြစ်လိုသည် မဟုတ်လား ။
သူ မုန်ကျစ်ယွီသာ နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာပါက ရဲရှင်းဟွေ့ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီက နောက်ဆုံးတွင် အဖြေပေးလိုက်၏။
“ကျွန်တော်… ဖြစ်ချင်တယ်…”
“အဟမ်း… မင်းအသံက မပြတ်မသား မဖြစ်နိုင်ဘူးလား… မင်းက ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် မင်း နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာပြီးရင် ဟိုနန်းတော်သခင်ကို ဖြေရှင်းပေးပြီးတော့… မကြာခင်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးရမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင် မုန်ကျစ်ယွီက ဆာလာပိုင်ကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဤလူမှာ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို အမှန်တကယ် ရန်စပြီး စော်ကားခဲ့သူဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ့ကို မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်ကို ဖြေရှင်းစေလိုသနည်း။
“အဟမ်း… ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းကို အရင်ပေးလိုက်မယ်…”
စကားပြောနေစဥ် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ လက်က ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီမှာ သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ရိုသေလေးစားဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤစွမ်းအားက သူ့ကို မည်သည့်အရာမဆို လုပ်နိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေး၏။
‘ဟီဟိဟိဟိ… ဘာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ နန်းတော်လဲ… ဘာ ရဲရှင်းဟွေ့လဲ… အခု… ငါက အရာအားလုံးရဲ့ သခင်ပဲ…’
မုန်ကျစ်ယွီက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖုန်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သတိပေးလိုက်၏။
“မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်တဲ့သူ ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ မင်းကို အကြောင်းကြားမယ်… ပြီးတော့… ဟိုနန်းတော်သခင်ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး…”
စကားဆုံးသည်နှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ဖုန်းချလိုက်သည်။
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ဖုန်းကို ကြည့်၍ သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
‘အိုး… ကြည့်စမ်း… ငါက နောက်ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီး သူ့ကို အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက်တောင် ပေးလိုက်သေးတယ်… သူက ယောက်ျားလေးဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့မျိုးဆက်တွေကလည်း အတွင်းရေးမှူးတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ… ငါ့ရဲ့လက်ရှိ သူဌေးလို အမြတ်ထုတ်တာကလွဲပြီး ဘာမှမသိတဲ့သူမျိုး မဟုတ်ဘူး… ငါ အမြတ်ထုတ်လို့ရမယ့် အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက်တောင် ပို့မပေးဘူး…’
တစ်ခဏမျှ ညည်းညူပြီးနောက် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ကုတ်များကို ဆက်လက် ရေးသားနေလိုက်သည်။
နယ်မြေသခင်၏ အခွင့်အာဏာမှာမူ ဤအရာကို အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူအလိုရှိသလောက် ပေးနိုင်သည်မှာ သဘာဝကျပြီး ကုတ်တစ်ကြောင်းပိုရိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် စွမ်းအားရရှိသွားသော မုန်ကျစ်ယွီမှာ သူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှီထိုက်လုံ၏ ဟန်ဆောင်မှုမှာ ပြန်လည်ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရနိုင်သော်လည်း မုန်ကျစ်ယွီ၏ ဟန်ဆောင်မှုမှာ မည်သူမျှ မနှိမ်နင်းနိုင်ပေ။ သူက ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသန်မာဆုံး ဖြစ်၏။
သဘာဝကျကျပင် သူက အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်ကို မမေ့သေးပေ။
သူ၏တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေသော ဆာလာပိုင်ကျီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့မှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန်ကျစ်ယွီ၌ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“ညီလေးမုန်… မင်းက အရင်က ရှီထိုက်လုံနဲ့တူတယ်… မင်းလည်း လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို လိုအပ်နေတာလား…”
မုန်ကျစ်ယွီက ယခင်က ရှီထိုက်လုံမှာ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ ရိုက်နှက်မှုကို လိုအပ်သောကြောင့် ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့ဖူး၏။
နောက်ပိုင်းတွင် ရှီထိုက်လုံမှာ ရှုရာ့၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် သူက ရိုးသားသွားခဲ့သည်။
“ဟီဟိဟိ…”
မုန်ကျစ်ယွီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက တကယ် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို လိုအပ်တာမှန်ပေမဲ့ အခုတော့ ငါကိုယ်တိုင်က အဲ့ဒီ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းပဲ…”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ အဓိကခန်းမဆောင်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရှုရာ့မှာ အဓိကခန်းမဆောင်ထဲတွင် ရှိနေသေးပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၏ တည်နေရာကို မေးမြန်းနေဆဲ ဖြစ်၏။
သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားဘိသကဲ့သို့ မည်သူမျှ သူ၏တိကျသော တည်နေရာကို စုံစမ်း၍မရချေ။
ဤသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကထဲတွင် မရှိတော့ပေ။
“သွားစမ်း…။ ဒီလိုဆိုရင် သူ့အစ်မ ရဲလန်ယွဲ့ကို ဖမ်းလိုက်…”
ရှုရာ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူက ရဲရှင်းဟွေ့ကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရှုရာ့၏အမိန့် ထုတ်ပြန်နေစဥ်မှာပင် ခန်းမဆောင်၏ တံခါးဝမှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရှုရာ့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ မုန်ကျစ်ယွီက ခံ့ညားသော အရှိန်အဝါဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
ထိုအချိန်တွင် မုန်ကျစ်ယွီက ခန်းမဆောင်၏ အဓိကထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှုရာ့ကို ကြည့်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ယခင်ကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့ဘဲ လျစ်လျူရှုဟန်၊ အလွန်တရာ လျစ်လျူရှုသော အကြည့်များသာ ရှိနေသည်။