နယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း

“မုန်ကျစ်ယွီ… မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ…”

ရှုရာ့က မုန်ကျစ်ယွီကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။

“နန်းတော်သခင်… ဆင်းခဲ့…”

မုန်ကျစ်ယွီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။

ဤသို့ကြားလျှင် ရှုရာ့မှာ ဤကောင်လေး အနည်းငယ် မိုက်မဲသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မုန်ကျစ်ယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီ၏နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်လာကြသော ဆာလာပိုင်ကျီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့မှာ တချိန်တည်းမှာပင် ‘ညီလေးမုန် ရူးသွားပြီ… သူ နေမကောင်းဖြစ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်…’ ဟု တွေးလိုက်ကြ၏။

ရှုရာ့က မဲ့ပြုံးပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ကို အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားနဲ့ ဆက်သွယ်ပေးခဲ့လို့ မင်းကို ငါမသတ်ဘူးလို့ မထင်နဲ့…”

စကားပြောနေစဥ်မှာပင် ရှုရာ့က ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး မုန်ကျစ်ယွီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး…”

သို့သော် ရှုရာ့ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူက မတွန်းလှန်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုဖိအားက သူ့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ရှုရာ့မှာ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။

ရှုရာ့တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပေ။ နန်းတော်ထဲရှိ အခြားသော အစွမ်းထက် မသေမျိုးဧကရာဇ်အားလုံးမှာလည်း ဒူးထောက်ကျသွားကြ၏။

“ဟားဟားဟားဟား…”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မုန်ကျစ်ယွီက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါ… နယ်မြေသခင်ပဲ… ဒီနေ့ကစပြီး… ဒီ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ပဲ… ဘယ်သူ ကန့်ကွက်မလဲ… ဘယ်သူ ထောက်ခံမလဲ…”

မုန်ကျစ်ယွီ၏ စကားကို ကြားပြီး သူ့ထံမှ လာသော ရိုသေလေးစားဖွယ် ဖိအားကို ခံစားရသောအခါ လူတိုင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့လေးစားသွားကြသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်မှာ နှစ်သန်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းချီ ကြံစည်ခဲ့သည်မှာ နယ်မြေသခင်တစ်ပါးကို ဖန်တီးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နယ်မြေသခင်၏ ရာထူးမှာ အမည်မသိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ရှုရာ့က မုန်ကျစ်ယွီကို ကြည့်၍ အလွန်တရာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။ သူက အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက နယ်မြေသခင်၏ ရာထူးကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထံ အဘယ့်ကြောင့် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်ကို မသိချေ။

ဤသည်မှာ ရှုရာ့က အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို အလွန်အထင်ကြီးလွန်းသောကြောင့် လုံးဝဖြစ်သည်။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ သူ စိတ်ဝင်စားဖွယ် တွေ့ရှိသမျှ မည်သည့်အရာမဆို လုပ်နိုင်၏။

နယ်မြေသခင်၏ ရာထူးမှာ အစပိုင်းတွင် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သူက အခြားကမ္ဘာများတွင် ကစားလိုသောကြောင့်သာ နယ်မြေသခင်ကဲ့သို့သော ရာထူးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခြားဘုရားများကလည်း အလားတူ လိုက်လုပ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏သူဌေးမှာ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက တာဝန်ကျေပွန်သော ဘုရားများအဖြစ် သူတို့၏ဘက်မှ ဂုဏ်သတင်းကို လုံးဝ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ အမြင်တွင် နယ်မြေသခင်အဖြစ် မည်သူ့ကို ခန့်အပ်ရမည်မှာ လုံးဝ သူ၏ကိုယ်ပိုင် နှစ်သက်မှုသာ ဖြစ်၏။

ယခုထိရှိသော နယ်မြေသခင်သုံးပါးအနက် ရဲဆွေ့တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ပထမနယ်မြေသခင်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကြောင့် ရဲဆွေ့မှာ အချိန်ခရီးသွားပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်း၏ အခွင့်အာဏာတစ်ဝက်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက သူမ၏ အခွင့်အာဏာအားလုံးကိုပင် ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

ရှုရာ့၏ မလိုလားဟန်ကို မြင်သောအခါ မုန်ကျစ်ယွီက လက်ဝှေ့ယမ်း၍ သူ့ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်း လက်မခံချင်ဘူးလား… ဒါပေမဲ့ လက်မခံလို့လည်း အသုံးမဝင်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ငါ နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာတာကို ဂုဏ်ပြုချင်လို့ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်… မင်းသာ အလုပ်တစ်ခုကို ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ရင် မင်းကို ငါ့ညီလေးအဖြစ် လက်ခံမယ်… တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ ဒီအလုပ်ကို လုပ်ရတာ ပျင်းသွားတဲ့အခါ နယ်မြေသခင်ရဲ့ ရာထူးက မင်းလက်ထဲကို ကျရောက်လာနိုင်တယ်…”

ရှုရာ့ - “…”

ရှုရာ့မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူက မုန်ကျစ်ယွီမှာ သူ၏ဉာဏ်ရည်ကို လုံးဝ စော်ကားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နယ်မြေသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို မည်သူက အစပြု၍ စွန့်လွှတ်မည်နည်း။

သူ ထိုသို့ တွေးနေသော်လည်း ရှုရာ့မှာ မုန်ကျစ်ယွီက မည်သည့်အရာကို လုပ်စေလိုသည်ကို ကြားလိုသေး၏။

ထို့နောက် သူက မုန်ကျစ်ယွီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ရဲရှင်းဟွေ့ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သွားရှာ… ပြီးတော့… သူ့ကို ရိုက်နှက်ပစ်… တာဝန်က အဲ့လောက်ပဲ ရိုးရှင်းတယ်…”

ဤတာဝန်ကို ကြားသောအခါ ရှုရာ့မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူက ရဲရှင်းဟွေ့ဆိုသူ မည်သို့သော အမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သိလို၏။

အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ထိုသူကို ရှာဖွေလိုပြီး ယခု နယ်မြေသခင်အသစ်ကလည်း သူ့ကို ထိုသူကို ရှာဖွေစေလိုသည်။

အဘယ့်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ရှုရာ့မှာ သဘောတူလိုက်သေး၏။

တာဝန်ကြောင့်သာမက သူက မုန်ကျစ်ယွီနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့ နှစ်ယောက်စလုံးကို မုန်းသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရှာရန် အလွန်ခက်ခဲသည်သာ မဟုတ်ပါက နယ်မြေသခင်၏ ရာထူးမှာ မုန်ကျစ်ယွီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်၏ ခန်းမဆောင်သခင်များအားလုံး မုန်ကျစ်ယွီထံ အညံ့ခံပြီးနောက်မှာပင် နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ ဆာလာပိုင်ကျီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့မှာ အဖြစ်အပျက်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တချိန်တည်းတွင် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြေးဝင်၍ မုန်ကျစ်ယွီ၏ ပေါင်ကို ဖက်လိုက်ကြသည်။

“သူဌေး…။ သူဌေး…။ သူဌေးမုန်… ခင်ဗျား အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်…”

“ဟုတ်တယ်… သူဌေး…”

မုန်ကျစ်ယွီက ဆာလာပိုင်ကျီက သူ့ကို သူဌေးဟု ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ သူက တုန်လှုပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို သူဌေးလို့ မခေါ်နဲ့… ‘လူချောလေး’ လို့ပဲခေါ်…”

တစ်ဖက်တွင်မူ…

မုန်ကျစ်ယွီ နယ်မြေသခင် ဖြစ်လာပြီးနောက် မျိုးဆက်ဟောင်း နယ်မြေသခင်ဖြစ်သော ရဲဆွေ့မှာ ထိုအကြောင်းကို ခံစားမိလိုက်သည်။

သို့သော် သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက နယ်မြေသခင် ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘဲ သူက နယ်မြေသခင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေသရွေ့ အရေးမကြီးပေ။

ဤစွမ်းအားဖြင့် သူ၏အဖေက သူ့ကို ကြိမ်ဒဏ်ပေး၍ ရိုက်နှက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရဲဆွေ့မှာ မြို့တော်တက္ကသိုလ်၏ ကစားကွင်းပေါ်တွင် ရပ်၍ အားမာန်ပြည့်ဝသော အမျိုးသမီးကောလိပ်ကျောင်းသူများ ပြေးလွှားလေ့ကျင့်နေသည်ကို ကြည့်နေ၏။

သူ၏အပန်းဖြေချိန်ကို ခံစားနေစဥ်မှာပင် လူအများအပြားလည်း တက္ကသိုလ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

“ဟင်… ဒါက မြို့တော်တက္ကသိုလ် မဟုတ်လား… နယ်မြေသခင်က ဒီမှာရှိတယ်လို့ မင်းပြောနေတာလား… မင်း မမှားတာ သေချာလား…” ရဲရှင်းဟွေ့က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကိုင်ထားသော ဟုန်လျန်ကို ကြည့်၍ သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

“မှန်တယ်… ဒီကိုရောက်လာကတည်းက လက်တံက တုန်ခါနေတာ… ဒါက နယ်မြေသခင် ဒီမှာရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ…”

ဟုန်လျန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ရဲယင်ကမူ ပခုံးတွန့်လိုက်၏။

“ဦးလေး… နယ်မြေသခင်က ရုပ်သေးရုပ်လေးတွေ လုပ်ရတာကြိုက်ပြီး အိုတာကုယဉ်ကျေးမှုကို ချစ်တဲ့ အိုတာကုတစ်ယောက်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး… ဒီမှာ အမျိုးသမီးကောလိပ်ကျောင်းသူတွေ အများကြီးပဲ… သူက ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို ကြိုက်တာ”

ရဲယင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူတို့က သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အကူအညီဖြင့် နယ်မြေသခင်ကို စတင်ရှာဖွေကြပြီး မကြာမီမှာပင် တက္ကသိုလ်၏ ကစားကွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လက်တံမှာ ရဲဆွေ့ကို ညွှန်ပြနေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် အားလုံးက ရဲဆွေ့၏ တည်နေရာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူမှာ ပေါင်ပေါင်း ဖြစ်၏။

ပေါင်ပေါင်းက ရဲဆွေ့ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါင်ပေါင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ၏ သစ်သားဓားကို ထုတ်ယူ၍ နယ်မြေသခင်ကို အချိန်မရွေး ထိန်းချုပ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်၏။

“ဟေး… ရဲရှင်းဟွေ့… စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့… သူက ကမ္ဘာပေါ်က အသန်မာဆုံး နယ်မြေသခင်ပဲ…”

ဤသို့မြင်လျှင် ဟုန်လျန်က အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်သည်။

ရဲယင်ပင်လျှင် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပိတ်ထားလိုက်၏။

“ဦးလေး… စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့ဦး… ဒီနယ်မြေသခင် ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး…”

ရဲယင်မှာလည်း နယ်မြေသခင်ကို အလွန် စပ်စုနေပြီး အဓိကအားဖြင့် သူက သရဲဂူထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသော ရုပ်သေးရုပ်များကြောင့် စပ်စုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်များထဲမှ တစ်ခုချင်းစီမှာ သူတို့ ရဲမိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့်တူ၏။

နယ်မြေသခင်မှာ ရဲမိသားစုနှင့် ဘာမှမပတ်သက်ဟု သူ့ကို ပြောပါက ရဲယင်မှာ အရိုက်ခံရလျှင်ပင် ယုံမည်မဟုတ်ပေ။

ရဲယင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပေါင်ပေါင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်၍ နှစ်သိမ့်လိုက်ရာ ပေါင်ပေါင်းမှာလည်း သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

“မင်း အရင်မေးလိုက်… မင်း မေးပြီးသွားရင် ငါ သူ့ကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်ပစ်မယ်…”

“ကောင်းပြီလေ… အဲ့အချိန်ရောက်ရင် ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ သူ့ကို ရိုက်နှက်မယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ…

ရဲဆွေ့မှာလည်း ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်သည်။ ပေါင်ပေါင်းက သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များကို ထုတ်ယူသောအခါ သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း အချိန်မရွေး အရေးယူရန် အသင့်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။

ကံကောင်းစွာပင် ရဲရှင်းဟွေ့ ထုတ်ယူလိုက်သော လက်နက်မှာ သူ အကြောက်ဆုံးဖြစ်သော ‘ဝံပုလွေခုနစ်ကောင်’ မဟုတ်ခဲ့ပေ။