ပထမနယ်မြေသခင်က ကျွန်တော့်အမေလား
Vol. 30 Ch. 420
မြို့တော်တက္ကသိုလ် ကစားကွင်းထဲ၌…
ရဲဆွေ့က ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများ သူ၏ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
သို့သော် သူက နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့တက်လာသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ မဟုတ်ဘဲ အားရိကို ဆွဲခေါ်လာသော ဟုန်လျန်ဖြစ်နေမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ဟုန်လျန်က ရဲဆွေ့ထံသို့ ရောက်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်၏။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့မှာ မှင်တက်သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောလိပ်ကျောင်းသားများစွာမှာလည်း မှင်တက်သွားကြ၏။
“ဘာဖြစ်တာလဲ… ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…”
“ဆရာရဲဆွေ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က အိမ်ထောင်ပြုခွင့် တောင်းနေတာလား…”
“ဘုရားရေ… အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး အိမ်ထောင်ပြုခွင့် တောင်းတာကို ဒါ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ…”
“ခဏနေဦး… ဘာလို့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလဲ…”
“ဆရာရဲဆွေ့က ဆရာရဲဆွေ့ပါပဲ… သူက တကယ် အရမ်းလွတ်လပ်တာပဲ…”
“ဟင်… ဆရာရဲဆွေ့က ငါတို့တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ နတ်ဘုရားလေး မဟုတ်ဘူးလား…”
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများ၏ မှတ်ချက်စကားများကို ကြားသောအခါ ရဲဆွေ့မှာ ရှက်ရွံ့မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
ကံကောင်းစွာပင် သူက အရင်က အဖွဲ့လိုက် ကော့စ်ပလေးလုပ်ဖူးသော အတွေ့အကြုံရှိသဖြင့် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းငယ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဟုန်လျန်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ နယ်မြေသခင်ဖြစ်သဖြင့် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ခြင်းမှာ သူ့ကို အနည်းငယ် မရိုမသေပြုရာ ရောက်၏။
ထို့နောက်တွင် သူမက အားရိကို ဆွဲ၍ လုံးဝ ဒူးထောက်လိုက်ပြန်သည်။
“ဘုရားရေ… အခုခေတ် အမျိုးသမီးတွေက ယောက်ျားလေးတွေကို လိုက်တဲ့အခါ ဒူးထောက်ကြတော့တာလား…”
“ဆရာရဲဆွေ့က အရမ်းရက်စက်တာပဲ… ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို သူ့ရှေ့မှာ လုံးဝ ဒူးထောက်ခိုင်းတယ်…”
“ငါ မနာလိုဖြစ်လိုက်တာ…”
နောက်ထပ် ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားပြန်၏။
ရဲဆွေ့မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူက ဟုန်လျန်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ပြောစရာရှိရင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောပါ…”
ဤသို့ကြားလျှင် ဟုန်လျန်က အားရိကို ဆွဲထူ၍ ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်နယ်မြေသခင်… ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို ကယ်တင်တော်မူပါ…”
အမှန်မှာ သူက ဟုန်လျန်၏ လက်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့မှာ သူ၏ရှေ့မှ လူမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်၏။
ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို တွေးမိသောအခါ ရဲဆွေ့က အစေခံဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သားရဲမလေးများနှင့် အနောက်တိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ဟန် အပြည့်ရှိသော အဆောက်အအုံများကို တွေးမိလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို အစပိုင်းတွင် တည်ထောင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရဲဆွေ့က 2D ကို အလွန်ကြိုက်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူက အမျိုးမျိုးသော ကမ္ဘာခြားအန်နီမေးရှင်းများစွာကိုလည်း ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူက ရုတ်တရက် စိတ်ကူးဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အနောက်တိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ဟန်အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့သည်။
“ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာက ဘာဖြစ်လို့လဲ… ငါ ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်နေသေးလို့လား…”
ဤသို့ကြားလျှင် ဟုန်လျန်က သူမ၏ ဘာသာစကားကို အနည်းငယ် စုစည်း၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါက မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်ကြောင့်ပါ… မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က နယ်မြေသခင်အသစ်တစ်ပါးကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ… သူတို့ ဘယ်လိုကြံစည်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ မသိပေမဲ့ သူတို့ အောင်မြင်တော့မယ့်ပုံပါပဲ… ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာနဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေနန်းတော်က ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေပါတယ်…”
ဤသို့ကြားလျှင် ရဲဆွေ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့က အောင်မြင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး… သူတို့ အောင်မြင်ပြီးသွားပြီ…”
ရဲဆွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်လျန်မှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်သွားသည်။
ဟုန်လျန်က ကြယ်တာရာမြို့တော်သို့ သို့မဟုတ် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ပင် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လိုသော်လည်း ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှာ သူမ၏ ဇာတိမြေဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာတွင် ရှိနေကြသည်။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ ဟုန်လျန်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူမ၏နဖူးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိမ့်ချ၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်နယ်မြေသခင်… ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာကို ကယ်တင်ပေးပါ… သူတို့က ကိုယ်တော့်ရဲ့ ပြည်သူတွေပါ…”
ထို့နောက်တွင် ဟုန်လျန်က သူမ၏ဘေးရှိ အားရိကို ညွှန်ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ လက်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ရဲ့ သမီးတော်ပါ… ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသဖို့အတွက် သူမက ကိုယ်တော့်ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်…”
ဟုန်လျန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်၍ အရာအားလုံးကို ကြည့်နေသော ရဲယင်မှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူက ရဲရှင်းဟွေ့၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
“ဒီနယ်မြေသခင်က ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ ငါတို့ စစ်ဆေးဖို့ လိုသေးတယ်… အဲ့ကို မသွားနဲ့ဦး…”
ဤသို့ကြားလျှင် ရဲယင်က ခေါင်းညိတ်၍ အခြေအနေ၏ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဟုန်လျန်ကို အားရိနှင့်အတူ ဤနယ်မြေသခင်ကို ရှာဖွေခိုင်းခြင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၏ အကြံအစည်ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိနေ၏။
ပြန်သွားပြီးနောက် သူက ထိုဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်ကို ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပုံရသည်။
ရဲဆွေ့က ကြောက်ရွံ့နေသော အားရိကို တစ်ချက်ကြည့်၍ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“မလိုပါဘူး… ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာရဲ့ ကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်…”
ဤသို့ကြားလျှင် ဟုန်လျန်မှာလည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
အားရိမှာလည်း ရဲဆွေ့က သူမကို စိတ်မဝင်စားသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ နယ်မြေသခင်က အားရိကို မကြိုက်သည်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အမှန်မှာ ရဲဆွေ့က သူမကို မကြိုက်သောကြောင့် မဟုတ်ချေ။
သူက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်အမျိုးသမီးကိုမဆို မထိရဲသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်ကာလတွင် သူ၏အဖေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို သူ၏အမေ ဖြစ်နိုင်၏။
သူ၏အမေကို တွေးမိသောအခါ ရဲဆွေ့က မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်သောအခါ သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွား၏။
မူလက ရောင်စုံသော ကမ္ဘာကြီးမှာ အဖြူအမည်းသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးနီရောင်ချည်မျှင်နှစ်ခုသာ ရစ်ပတ်နေ၏။
သွေးနီချည်မျှင်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရစ်ပတ်ထား၏။
ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဖခင်နှင့်သား ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရစ်ပတ်နေသည်။
ပေါင်ပေါင်းကို ရစ်ပတ်နေသော ဤသွေးနီချည်မျှင်ကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့မှာ မှင်တက်သွားသည်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ… ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်က ငါ့အမေလား… ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…’
ရဲဆွေ့က ပေါင်ပေါင်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရဲဆွေ့က သူတို့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ပြီး ပေါင်ပေါင်းကို ငေးမောကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် သူက ပေါင်ပေါင်းမှာ ဤဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်ကို တွေ့ဆုံ၍ သိကျွမ်းပြီးသားဖြစ်သည်ဟု တွေးမိသောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပေါင်ပေါင်းမှာ ထိုလူကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များဖြင့် ရိုက်နှက်လိုခဲ့သည်။
ပေါင်ပေါင်းက ရဲဆွေ့ သူမကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အချိန်မရွေး အရေးယူရန် အသင့်ပြင်၍ သူမ၏ ကြေးလက်သီးစွပ်များကို မသိစိတ်ဖြင့် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
ဤသို့မြင်လျှင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း သူ၏ခါးတွင် ချည်နှောင်ထားသော ခါးပတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
ဤခါးပတ်မှာ သာမန်ခါးပတ်ကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သာမန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရုပ်မြင်သံကြားငယ် နောက်ဆုံးတွင် လိုင်းရရှိသွားပြီးနောက် သူက ဤဝံပုလွေခုနစ်ကောင်ခါးပတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဤခါးပတ်ကို ပျော့ပျောင်းနေစဥ်တွင် ကြာပွတ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး မာကျောနေစဥ်တွင် ဓားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ၎င်း၌ ‘အခြေအနေအရ တန်ခိုးမြင့်လက်နက်’ ဟုခေါ်သော အလွန်ခမ်းနားသည့် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။
သူက တစ်ဖက်လူကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် သားအဖြစ် မှတ်ယူနေသရွေ့ ထိုခါးပတ်မှာ ၂၀၀% ပျက်စီးမှု တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့်အတူ ၁၀၀% သေချာသော တိုက်ခိုက်မှုနှုန်းကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ လှုပ်ရှားမှုအတွဲကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့မှာ မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း ရဲဆွေ့မှာ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အတည်ပြုရန် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရမည် ဖြစ်၏။
ရဲဆွေ့က စိတ်ငြိမ်အောင် ထား၍ ချက်ချင်းပင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများထံသို့ ရောက်လာသည်။
သူက ပေါင်ပေါင်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ ဝံပုလွေခုနစ်ကောင်ခါးပတ်ကို ကိုင်ထားသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို မေးလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ…”
“ဟင်…”
ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲဆွေ့ကို နားမလည်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“သူက ငါ့ကောင်မလေးပဲ… ဘာဖြစ်လို့လဲ…”
“မင်း… သေချာလား…”
“သေချာတာပေါ့…”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် သွေးဆက်သွယ်မှုနှင့်အတူ ရဲဆွေ့မှာ ဤပထမမျိုးဆက် နယ်မြေသခင်မှာ သူ၏အမေဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သေချာသွားတော့သည်။
‘ဘုရားရေ… ငါ ဘာအကုသိုလ်များ လုပ်ခဲ့မိပါလိမ့်… ငါ့အမေအရင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ရဲ့စွမ်းအားအားလုံးကိုတောင် ငါ ယူသွားသေးတယ်…’
ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲဆွေ့မှာ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
ရဲဆွေ့၏ မူလအစီအစဥ်မှာ သူ၏အမေ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် သူ၏အမေကို တွေ့ဆုံ၍ အသိအမှတ်ပြုရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ… ဟီဟိ… သူက ဤအချိန်ကာလတွင် မွေးဖွားပြီးမှ ပြန်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဖိအားအချို့ကို မျှဝေခံစားပေးနိုင်မည့် နောက်တစ်ယောက် ရှိလာလိမ့်မည်။