အခန်း (၄၅)
Vol. 3 Ch. 45
၁၉၇၆ ခုနှစ်က တုန်လှုပ်ချောက်ချားသောနှစ်ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ ပြည်သူများအတွက် ကြီးစွာသော နာကျင်စေသောနှစ်လည်းဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်တွင် လူကြီး သုံးယောက် တယောက်ပြီး တယောက် သေကုန်သည်။ ရှန်းလီ ကွန်မြူနတီက မြို့တော်နှင့် မိုင်ထောင်ချီဝေးကွာသော်လည်း ကွန်မြူနတီမှလူများသည် ယောက်ျားကောင်းများကို မည်သူမဆို ချစ်ကြသည်။ ထိုသတင်းကြားပြီးနောက် လူအိုများသည် ငိုကြွေးကြပြီး ကြီးမြတ်သော သူကြီး၏ ကွယ်လွန်မှုအတွက် ဝမ်းနည်းအထိန်းအမှတ် အမျိုးမျိုးကို ကျောင်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ယခုနှစ် အမျိုးသားနေ့သည် ယခင်နှစ်များကဲ့သို့ မသက်မသာဖြစ်နေကြပြီး အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော်က ပြည်သူ့ကယ်တင်ရှင် ဥက္ကဌ မော် ကွယ်လွန်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အောက်တိုဘာလကုန်တွင် ခရိုင်အစည်းအဝေးက ကျောက်တုန်းလင်ဆီ ရုတ်တရက်အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ အစည်းအဝေးက နှစ်ရက်ပြီးမှ ရွာကိုပြန်ရောက်သည်။ ရွာသူကြီးကို ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်းကျဆုံးတဲ့သတင်းကို ပြန်ပြောပြသည်။ [1]
“ အိုး၊ အဲ့တာက ပြိုလဲတယ်လို့ ဘာလို့ထင်တာလဲ။”
ရွာသူကြီး ရှု့ဟိုင်မင်က စီးကရက်တစ်လိပ်သောက်ပြီး သူ့မျက်နှာသည် မီးခိုးထဲမှာ ဝေဝါးနေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုခံစားရတယ်ဆိုတာ မပြောနိုင်ပေ။ သူစိတ်သက်သာရာရပုံရသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းနှစ်များတွင် လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်း ၎င်းတို့အတွက် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ သဘောထားကွဲလွဲမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါက သူ ရေးကြီးခွင်ကျယ်လုပ်ဖို့ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် ရွာသူကြီးအနေနဲ့ ဒါကို သူ့စိတ်ထဲမှာ စွဲနေရမည်။
“အထက်ပါစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ ပြဿနာဖြေရှင်းဖို့ အချိန်မီသိရှိနိုင်စေဖို့၊ သတင်းမထွက်လာသေးဘဲ နှိုးဆော်လိုတဲ့ သူတွေရှိနေတယ်ဆိုတာကို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့။ ကင်းခြေတွေ သေသော်လည်း ဘယ်တော့မှ ပြုတ်ကျမသွားဘဲ နှံကောင်တွေက ဆောင်းဦးပေါက်ပြီးနောက်မှာ ခုန်နိုင်တယ်။”
ရှု့ဟိုင်မင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “သိပါတယ်။ ဒီကိစ္စရဲ့ လေးနက်မှုကို နားလည်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေးအမှားတွေကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်မိဘူးလို့ စိတ်ချနိုင်ပါတယ်။”
သူသည် ကွန်မြူနတီမှ စေလွှတ်ခံရသော ကျောက်တုန်းလင်နဲ့ မတူပေ။ ကျောက်တုန်းလင်က ထိုအသိုင်းအဝိုင်းကို အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရပြီး ၎င်းတို့က ကျောက်တုန်းလင်ကို အလွန်အလေးထားကြောင်း ပြသသည်။ ကျောက်တုန်းလင်ရဲ့ အသက်အရွယ်တွင် သူသည် ကျေးရွာဌာနခွဲအတွင်းရေးမှုးအဖြစ် တစ်သက်လုံးမနေနိုင်ပေ။ သူထချင်ပေမယ့် မတူဘူး။ သူက အသက်လေးဆယ်ကျော်။ ရွာသူကြီးဖြစ်ရတာ ကောင်းသည်။ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရည်မှန်းချက်က တစ်နေ့မှာ ကွန်မြူနတီကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ပင်။ သူဘာပဲလုပ်လုပ် ကေဒါဖွဲ့စည်းတာ ကောင်းသည်။
တကယ်တော့ အထက်က ခေါင်းဆောင်တွေက အရမ်းတွေးတောသည်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော ရှန်ဟဲရွာတွင် နိုင်ငံရေးကို လူတွေက ဂရုမစိုက်ကြပေ။ စားနိုင်သောက်နိုင်ပြီး နွေးနွေးထွေးထွေး ဝတ်ကြကာ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ရောင့်ရဲစွာနဲ့ နေထိုင်လုပ်ကိုင်နိုင်ကြသည်။ တခြားရွာကလူတွေကတော့ သိပ်ပြီးမတွေးတတ်ပေ။
ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျရင်တောင် မကြောက်ကြပေ။ အပေါ်ထပ်မှာ အမြင့်တစ်ခုရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပြုတ်ကျသည်ဖြစ်စေ၊ မကျသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ဘဝများကို မထိခိုက်စေသရွေ့ အရေးမကြီးပေ။
“ဒီအချိန်က ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာနေတာလဲ။”
တုန်းလင်က အရင်က ခရိုင်မှာ အစည်းအဝေးသွားတက်သည်။ မနက်ရော ညနေရော ပြန်လာနိုင်သည်။ ဒီအချိန်နဲ့မတူဘဲ သူက ခရိုင်ထဲမှာ တစ်ညလုံးနေခဲ့သည်။
တုန်းကျားဟွေ့က အချိန်ခရီးသွားတစ်ဦးအနေဖြင့် နိုင်ငံအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည့် အဖြစ်အပျက်များကို အချိန်အခါအလိုက် သိသော်လည်း သူမသည် သမိုင်း၏ အပျော်စီးသင်္ဘောပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့် ကင်းကွာနေသော ခရီးသွားတစ်ဦးမဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျောက်တုန်းလင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမ၏ ပူပန်မှုမှာ သူမ၏ နှလုံးသားမှ ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့၊ ဗဟုသုတ ပမာဏက ဘဝကို အစားထိုးလို့ မရပေ။
ကျောက်တုန်းလင်က ရေချိုးပြီးစ သူ့ခေါင်းကို မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ သုတ်နေသည်။ သူ့မိန်းမက မေးတဲ့အခါ ဖုံးကွယ်မထားပေ။
“အထက်က သတင်းတွေရှိတယ်။ ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်း ပြိုကျသွားတယ်။ ဒီအထူးကာလမှာ ခရိုင်ခေါင်းဆောင်တွေက အဆင့်တိုင်းရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွင်း အမှားအယွင်းများကို တားဆီးခဲ့ပြီး လူတိုင်းအစည်းအဝေးအတွက် အစီအစဉ်အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ ”
ဒါပဲ သူပြောနိုင်တယ်။ မေးတဲ့သူက သူ့မိန်းမမို့လို့ ဖြေလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် တခြားလူတွေက သူ့ကိုမေးရင် ကျောက်တုန်းလင်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူ ကျားဟွေ့ကို လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ကျားဟွေ့က ဆိတ်ငြိမ်ပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့သူတစ်ယောက်ဆိုတာကို သူသိခဲ့သည်။ ဘာပြောရမယ် နဲ့ မပြောဘူးဆိုတာကို တိုင်းတာနိုင်သည်။
တုန်းကျားဟွေ့က တွေးတောနေခဲ့သည်- ဟုတ်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်းပြိုကွဲသွားတာက တိုင်းပြည်ဟာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်မှု အရှိန်အဟုန်နဲ့ နောက်တဆင့် ရှေ့ကိုတက်နေပြီး ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲလည်း မကြာခင်မှာ စတော့မယ်လို့ ညွှန်ပြနေသည်။
တကယ်တော့ တုန်းကျားဟွေ့က မူရင်းအထက်တန်းကျောင်းဖတ်စာအုပ်ကို ဖတ်တာကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက ယခုခေတ်တွင် ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုခေတ်တွင် အသိပညာသည် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်။ ကြိုသိထားပါက အရာအားလုံး လုံခြုံစိတ်ချမှုရှိစေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်သည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်အပြင်၊ သူမသည် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာအချို့ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် အသိပညာကို မေ့သွားကာ မေရှန်းကို မေးတတ်သောကြောင့် မေရှန်းကိုလည်း အထက်တန်းကျောင်းအသိပညာကို အခါအားလျော်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်။
ဟိုင်းဒန်က နောက်နှစ်မှာ မူလတန်းကျောင်းတက်တော့မှာမို့ နေ့တိုင်း စာအုပ်တွေဖတ်တဲ့အခါ သူနဲ့အတူ သင်ယူရတာမို့ ဟိုင်းဒန်က သင်ယူခြင်းရဲ့ အရေးကြီးပုံကို သိလာလိမ့်မည်။ တစ်ဖက်ကလည်း အဟောင်းကို ပြန်သုံးသပ်ပြီး အသစ်ကို လေ့လာသင့်သည်။ အသိပညာက အမြဲသင်ယူပြီး အမြဲလေ့လာနေသင့်သည်။ သူမက ဤအသိပညာကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ ဟိုင်းဒန် နဲ့ ယင်းပေါင်း အနာဂတ်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရင် သူမကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးရင် အဖြေမသိလို့ သူမ အဖြေမသိကြောင်း တိုက်ရိုက်ပြောရင် သူတို့အသက်ကြီးလို့ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ရှေ့မှာ မျက်နှာပျက်ရမှာလား။
ဒီစကားက မေရှန်းကို လုံးဝကို မူးသွားစေတယ်။ အထက်တန်းကျောင်းဖတ်စာအုပ်များနှင့် ဟိုင်းဒန်၏လေ့လာမှုကြားက ဆက်နွယ်မှုကို သူမနားမလည်သော်လည်း သူမယောင်းမ၏စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။
သူမက ယခု ကျားဟွေ့ရဲ့ အမာခံပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကျားဟွေ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယခုနှစ်တွင် သူမ၏ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်လာကြောင်း သူမ သိရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် အဝတ်အစားပြုလုပ်ခြင်း၏ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူခဲ့ပြီး ကျားဟွေ့က ကျောင်းလွယ်အိတ်များကို ထောက်ပံ့ရေးနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး အေဂျင်စီထံ ရောင်းချဖို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူမက အခုဆို တစ်နှစ်လျှင် ယွမ်တစ်ရာကျော်ဝင်ငွေရှိကာ သူမ၏ တွဲဖက်ရှာဖွေသူတွေက အမြဲလိုလို အိမ်တံခါးဝက အဆင့်အတန်းကို ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။
“ အကောင်းနဲ့အဆိုးက ဒွန်တွဲနေပြီး အောင်သွယ်သူတွေ မိတ်ဆက်တဲ့ထဲမှာလည်း ပါနိုင်တယ်။ သမီးတို့က သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သွားကြည့်ရမယ်။ တကယ်တော့ စောစောလက်ထပ်တာ မကောင်းဘူး။ ယောက္ခမအိမ်သွားရတာ အဆင်မပြေဘူး။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်တွေကို ထမ်းဆောင်ရတာ အရမ်းပင်ပန်းတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အမေ့လို ယောက္ခမကောင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်။ နောက်ပြီး မေရှန်းက လက်ထပ်ဖို့ အလျင်စလိုလည်း မရှိဘူး။ အလျင်စလိုမလုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။”
ကျန်းချောင်းအာက မူလက သူ့သမီးကို လက်ထပ်နိုင်သော တစ်စုံတစ်ဦးကို အမြန်ရှာလိုခဲ့သည်။ ကျားဟွေ့က ဒီလိုပြောလာပြီး သူမ သမီးကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုပြောခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူမသမီးလေး အသက် ၂၀ အရွယ်အထိ စောင့်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
သူမယောင်းမက စာအုပ်များများဖတ်တာကောင်းတယ်လို့ ပြောတဲ့အတွက် စာအုပ်များများဖတ်ရတာက ကောင်းသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင်၊ ကျားဟွေ့က အခြားအရာများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဟိုင်းဒန်ကို စာသင်ကြားဖို့ အချိန်မရှိတဲ့အခါ မေရှန်းက ဟိုင်းဒန် နှင့်အတူ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုင်ကာ ပထမဦးစွာ စာဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးသည်။ ဟိုင်းဒန် ကိုယ်တိုင် သင်ယူပြီး ကြေညက်သောအခါ မေရှန်းက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်စာအုပ်ကို ဖတ်လိမ့်မည်။
ကျန့်ယွဲ့ဖန်က မကြာခဏ ရွဲ့စောင်းစွာ မှတ်ချက်ချသည်။ သူတို့ကို မြင်တိုင်း ကျောက် မိသားစုက ထိပ်တန်း ပညာရှင် အများအပြား မွေးထုတ်ပေးတော့မှာ ဖြစ်တယ်လို့ သူမက ပြောသည်။ အငယ်တွေက ကျောင်းမသွားခင် စာဖတ်တတ်ကြပြီး အကြီးတွေက တစ်နေ့လုံး စာအုပ်တွေကိုင်ပြီး ကျောင်းသားလို ဟန်ဆောင်ကြသည်။
“ငါ့ယောက္ခမကသာ အဲ့တာကိုသည်းခံနိုင်တာ။ သူမက အိမ်မှာအလုပ် လုပ်တယ်၊ တစ်နေ့လုံး စာအုပ်ဖတ်တယ်၊ မြို့ထဲမှာ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတယ်၊ မိန်းမပျိုရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ အိမ်ဖော်တစ်ယောက်ရဲ့ဘဝလို ဆက်ဆံတယ်။”
စကားထွက်လာပြီးနောက်၊ ကျန်းချောင်းအာ နဲ့ ဆုံခဲ့တဲ့ ရွာက သက်ကြီးအမျိုးသမီးတွေကလည်း ထောင့်တစ်ဝိုက်မှာ မေးခွန်းနှစ်ခုမေးကြသည်။
“နင့်ရဲ့ အကြီးဆုံးချွေးမက အိမ်မှာ ဘာမှ မလုပ်ဘူးလို့ ကြားတယ်။ သူမက တစ်နေကုန်လုံး စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ပြီးဖတ်နေတယ်တဲ့ အဲ့ဒါအမှန်ပဲလား။ ”
ကျန်းချောင်းအာ ထိုစကားကိုကြားပြီး ဘယ်သူဒီစကားတွေကိုဖြန့်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သိလိုက်သည်။ သူမ နှလုံးသားက ဒုတိယမိသားစု၏ ပါးစပ်ကို ငြီးငွေ့နေသော်လည်း သူမမျက်နှာကမူ မပြခဲ့ပေ။ သူမက ပါးစပ်ထောင့်ကို ဆွဲပြီးပြုံးလိုက်ကာ “အဲ့တာကအရေးမကြီးပါဘူး။ အစ်ကိုသားရဲ့မိသားစုက ဘယ်လောက် လုံ့လဝီရိယရှိတယ်ဆိုတာ မပြောနဲ့။ သူမက ထမင်းချက်၊ ကလေးတွေကို ပြုစုပေးပြီး တခြားသူတွေကို အဝတ်ချုပ်ပေးတယ် ပြုပြင်ပေးတယ်။ ဒါကို ဘယ်သူပြောလိုက်တာလဲ။ သိပ်ပြီးတော့ကိုစိတ်မချရဘူး။ ”လို့ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အိုး၊အိုး ဒါ။ တခြားလူတွေက ဒီစကားတွေကို မျက်စိမှိတ်ပြီး ဖြန့်ကြတယ်။”
လင်မယားနှစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ကျားဟွေ့က ကျောက်တုန်းလင် ရင်ခွင်ထဲတွင်ရှိနေသည်။ သူမက ခေါင်းပေါ်ရှိ ခြင်ထောင်ရဲ့ အမှောင်ဖိအားကို ကြည့်ပြီး “တုန်းလင်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပြောစရာရှိတယ်” လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်တုန်းလင် ကျားဟွေ့ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံက နိမ့်ပြီး ပျော့ပျောင်းသည်။ “ကောင်းပြီ၊ ဆက်ပြော ”
ကျားဟွေ့ က သူမရဲ့စကားတွေကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာကို တွေးနေရင်းနဲ့ စကားမစခင်မှာ သူမက ညည်းညူလိုက်သည်။ “တကယ်လို့။ ဒါက IF တစ်ခုဆို။ အနာဂတ်မှာ အမျိုးသားရေးမူဝါဒ ပြောင်းလဲရင် အထူးအကြောင်းပြချက်နဲ့ ကောလိပ်မတက်သေးတဲ့သူတွေက တစ်နေ့မှာ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုနိုင်မှာ။ ရှင့်မှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးရရင် ရှင်အဲ့တာကိုဆုပ်ကိုင်မှာလား။”
ကျောက်တုန်းလင်က သူ့ဇနီး ဘာကြောင့် ဒီအကြောင်း ရုတ်တရက်ပြောလာသလဲဆိုတာကို နားမလည်ပေ။ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲက ဝေးကွာလွန်း၍ လွန်ခဲ့သည့်ရာစုနှစ်မှာမှ ဖြစ်ပုံရသည်။
“ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မြန်မြန်အိပ်ရအောင်။”
ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲများ ပြန်လည်စတင်မည့်မူဝါဒသည် လာမည့်နှစ်တွင် အသက်ဝင်မည်ဖြစ်သည်။
သူမသည် ကုတင်ပေါ်မှာလှည့်၍ ကျောက်တုန်းလင် ကုတ်အင်္ကျီထောင့်စွန်းကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး “ကျွန်မပြောမို့ တကယ်လို့လေ ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်မ စာဆက်လေ့လာဖို့ ရှင့် ပံ့ပိုးပေးမှာလား။”
ကျောက်တုန်းလင်က မီးရောင်မှိန်မှိန်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ဇနီးသည် ယနေ့ ထူးထူးခြားခြား ပြုမူနေသည်ဟု ထင်မိသည်။ ဒီလို အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိလာခဲ့ရင်တောင် သူတို့ကအိမ်ထောင်ပြုပြီးသား၊ အလုပ်ရပြီးတဲ့ ကျောင်းသူ/သားတွေ။ သူတို့ ပါဝင်ဖို့က အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။
ဒါပေမယ့် သူ့မိန်းမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူကြားလိုက်ရသည်။ သူမသည် တက္ကသိုလ်တက်ရန် စိတ်အားထက်သန်ပြီး တိုးတက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ တကယ်တော့ အထက်တန်းကျောင်းသုံးဖတ်စာအုပ်တွေကို သူမပုံမှန်ကိုင်ဆောင်ထားတာကို တွေ့နိုင်သည်။
“ကောလိပ်တက်ချင်လား”
ကျားဟွေ့ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ထောက်ထားသည့် သူမ၏ လက်များသည် ညောင်းလာပြီး ကျောက်တုန်းလင်၏ ရင်ခွင်ထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် မှီလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ် လူတွေဟာ မောဟနဲ့ နေလို့မရဘူး။ အသက်ရဲ့တန်ဖိုးကို သိရှိဖို့၊ ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်း ပြိုလဲပြီး တိုင်းပြည်က ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေနဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ ဒါက ကြီးပွားရေးကို စောင့်မျှော်နေတဲ့ အမှိုက်ခေတ်။ လူ့အဖွဲ့အစည်း အဆင့်တိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ နည်းပါးနေပြီး တိုင်းပြည်မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေ လိုအပ်နေတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ ကျွန်မတို့ ရပ်တည်ပြီး တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးပြုရမယ်။ ”
စကားလုံးများက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲဖြစ်သွားသော်လည်း ကျောက်တုန်းလင် ၎င်းတို့ကိုကြားသောအခါ မပြုံးဘဲမနေနိုင်ပေ။ သူ့မိန်းမက တကယ်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။
ဇနီးသည်ပြောသည့်စကားတွင် တိကျသေချာသော အမှန်တရားတစ်ခုရှိသည်ကို မငြင်းနိုင်ပေ။ ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်း ပြိုလဲသွားသောအခါ ဗဟိုအစိုးရသည် သက်ဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို သေချာပေါက် ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။ လွန်ခဲ့သည့်ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း အမျိုးသားပညာရေးသည် အကျုံးဝင်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူကို အကျိုးပြုသော ပညာရှင် အများအပြားကို လွှဲအပ်ထားသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့မိန်းမရဲ့ပါးစပ်က ဒီလိုစကားမျိုးက သူ့ကို ရယ်စေသည်။
“မင်းကို ဒီလောက်မျိုးချစ်စိတ်နဲ့ တိုင်းပြည်အတွက် စေတနာအပြည့်နဲ့ လှူချင်နေတာ မတွေ့ဖူးဘူး။”
ကျားဟွေ့ က ကျောက်တုန်းလင် စနောက်နေတာကို သတိပြုမိသောကြောင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် တံတောင်နှင့် တွတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရှင့်ကို စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောနေတာ။ ကျွန်မကို ဟာသလာမလုပ်နဲ့။”
ကျောက်တုန်းလင် သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ပညာရေးပတ်ဝန်းကျင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက ဖြစ်နိုင်သည်။ အသက်ကြီးသူများ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရှိသူများသည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ စာမေးပွဲနှင့် ရွေးချယ်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်သည်ဆိုသည်ကို မသိရသေးပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ၊ သူ့အသိဥာဏ်အရဆိုလျှင် ရုန်းကန်ခြင်းသည် လူ၏စီးပွားရေးဖြစ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူ ကျားဟွေ့ အနေဖြင့် ပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်သော ဘဝနေထိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။
ဝမ်မိန့် သူနဲ့ကွာရှင်းခဲ့တဲ့အချိန်က “အိပ်မက်များ” နဲ့ “အနာဂတ်” လို့အော်ပြီး သူမရဲ့စကားတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သာမာန်ခံစားချက်တွေရှိတာကြောင့် ကျေးလက်နေပြည်သူတွေအပေါ် မကျေနပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သူကတော့ သိက္ခာရှိတဲ့လူမို့ ထွက်သွားချင်တဲ့ အမျိုးသမီးကို အနူးအညွတ်တောင်းပန်ဖို့ မိန်းမတစ်ယောက်ဆီမှာ သူ ဦးမညွှတ်ချင်ပေ။ ကွာရှင်းဖို့ သဘောတူခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးကော်မီတီက သူတို့နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ဝမ်မိန့်ရဲ့ အမှားတွေအကြောင်း သူ သူတို့ကို သိပ်မပြောပြခဲ့ပေ။ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သူမကို ချုပ်နှောင်ထားလိုပါက သူမကို လုံးဝကွာရှင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကျားဟွေ့ နဲ့ ဒီလိုပဲဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ သူမကို လက်လွှတ်မှာမဟုတ်ပေ။
ဒါကြောင့် ကျားဟွေ့ က အသက်၏တန်ဖိုး၊ တိုင်းပြည်အတွက် ပံ့ပိုးကူညီမှု သို့မဟုတ် သူ့အတွက် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ၏နေ့စဉ် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စကားလုံးများအတွက် အဲ့တာနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။
“ မင်းရဲ့ လက်ရှိဘဝကို မကျေနပ်ဘူးလား”
ကျောက်တုန်းလင်က ကျားဟွေ့ ၏ စကားများကို အပြုသဘောဖြင့် မဖြေဘဲ သူမအား မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်မေးခဲ့ပြီး ကျောက်တုန်းလင်က သူမ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်မှုလွဲနေမှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျားဟွေ့ ၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ပေါက်သွားခဲ့သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိဘဝကို မကျေနပ်တာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မပြောတာက ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်မတို့...... အတူတူသွားလို့ရတယ်လို့ ”
စာကြောင်းတစ်ဝက်တွင် ကျားဟွေ့ သူမ၏ပါးစပ်ကို ရပ်လိုက်သည်။ အိုး၊ အခု ဘာပြောချင်တာလဲ။ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို ပြန်လည်စတင်နိုင်မယ်ဆိုတာ သူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မယုံဘူး။
“ဒါဆို ဒီနေ့တော့ ယာယီစစ်ပြေငြိမ်းလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒါကိုနောက်မှပြောကြမယ်။”
အသံထွက်လာသည်နှင့် ကျောက်တုန်းလင်က ပြန်လှည့်လိုက်ကာ အများသူငှာ စားနပ်ရိက္ခာအတွက် စတင်ကောက်ခံဖို့ ကျားဟွေ့ ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။
ဤနေ့တွင် သူသည် အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်ချင်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျားဟွေ့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ နောက်လတွင် သူမရဲ့ အန်တီလာချိန်က တစ်ပတ်ခန့် နှောင့်နှေးသွားကြောင်း ကျားဟွေ့ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူမနှလုံးက ထိတ်လန့်စပြုလာသည်။
.............
ကိုးကားချက်
↑1 - ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်းသည် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (CCP) အရာရှိလေးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မော်ဝါဒီနိုင်ငံရေးအုပ်စုဖြစ်သည်။