အစစ်အမှန်သိုင်း မက်မွန်ပွဲတော်

~ထိုအတွေး ခေါင်းထဲကို ဒိုင်းခနဲဝင်လာတာနှင့် နင်ချီမှာလည်း စပ်စုချင်စိတ်ကို ဘယ်လိုမှ ချုပ်တည်းမထားနိုင်တော့ချေ။

"ထျန်းရှန်း... ဒီကိုလာစမ်း။"

နင်ချီက မျက်နှာချိုသွေးကာ ခေါ်လိုက်သည်။

မျောက်ဖြူလေးခမျာ တုန်ခနဲဖြစ်သွားရ၏။ ...'ဆရာ့အကြည့်က ဘာရယ်မဟုတ်ဘဲ ကြောက်စရာကောင်းနေသလိုပဲ'...

ဟု သူ အလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းအတွက် ကောင်းတာလုပ်ပေးမလို့။ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အခြေအနေကို ငါသာ စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ရင် အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့သွေးမျိုးဆက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကောင်းရဲ့။"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ...

မျောက်ဖြူလေး၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တလက်လက် တောက်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ မျောက်ဖြူလေး၏ အရွယ်အစားမှာ အတော်လေး ကြီးထွားလာပြီး နင်ချီထက်ပင် အရပ်မြင့်နေပေပြီ။ ကြီးထွားနေဆဲ အရွယ်ဖြစ်သောကြောင့်လားမသိ၊ အပြည့်အဝ အရွယ်ရောက်သည့်အခါ ဘယ်လောက်အထိ အရပ်ရှည်လာဦးမည်ကိုတော့ မည်သူမှ မသိနိုင်ပါချေ။

နင်ချီက ပြုံးလိုက်ရင်း သူ၏လက်ကို မျောက်ဖြူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ အသာအယာ တင်လိုက်လေ၏။ မူလက သူသည် ခေါင်းမှစတင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း... 'တော်ကြာ ခေါင်းကိုစမ်းလိုက်လို့ ဒီမျောက်လေး အ'သွားမှဖြင့်...' ဟူသော အတွေးကြောင့် ကိုယ်ကစခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်ကို လျှော့ထား။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

နင်ချီ၏ လက်ဖဝါးမှ ညင်သာသော အတွင်းအားမျှင်တန်းများသည် 'ရေကဲ့သို့ နူးညံ့ခြင်း' ဂုဏ်သတ္တိကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ မျောက်ဖြူသည် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ယားကျိကျိဖြစ်ခြင်းမှလွဲ၍ ညင်သာသော သက်သောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် နင်ချီ၏ မျက်ခုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တွန့်ချိုးလာခဲ့သည်။

သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ...

သူ၏အတွင်းအားသည် မျောက်ဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် အာရုံခံနိုင်သေးသော်လည်း ကြောက်ခမန်းလိလိ အရှိန်ဖြင့် စားသုံးခံလိုက်ရပြီး ရှေ့ဆက်ရန် အချိန်မရတော့ခြင်းပင်။ သူသည် ပခုံးပေါ်မှ အရေပြားနှင့် အသားကိုပင် အနိုင်နိုင် အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။

...'အတွင်းအားက လုံလောက်အောင် မခိုင်မာသေးလို့များလား။'...

နင်ချီက သူ၏လက်ဖဝါးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

အတွင်းအားဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှ မွေးဖွားလာသော မှော်ဆန်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ရာ အခြားသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းသည့်အခါ တွန်းလှန်ခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

...'ငါ့အတွင်းအား ပိုအားကောင်းလာတဲ့အထိ စောင့်ရတော့မယ် ထင်တယ်။'...

သူ စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပါ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မျောက်ဖြူလေးမှာမူ အစောပိုင်းက မျှော်လင့်ချက်များ ကြီးထားခဲ့ပြီးမှ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။

"ဒီမျောက်လောင်းလေးကတော့ စိတ်ပျက်သွားပြန်ပြီ။ ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်စမ်း၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို မြန်မြန်ရောက်အောင် ကြိုးစား၊ အဲ့ဒီအခါကျမှ မင်းကို 'ဝမ်းဗိုက်ဘာသာစကားသိုင်းစွမ်းရည်' သင်ပေးမယ်။"

စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မြေကြီးကို ကုတ်ခြစ်နေသော မျောက်ဖြူလေးကို မြင်သောအခါ နင်ချီက ပြုံးစစဖြင့် စနောက်လိုက်သည်။

သူသည် မျောက်ဖြူလေးအတွက် 'ဝမ်းဗိုက်ဘာသာစကားသိုင်းစွမ်းရည်' ကို တီထွင်ပြီးဖြစ်လေပြီ။

သို့သော် ထိုသိုင်းပညာသည် သန်မာသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ လိုအပ်ပါသည်။

မျောက်ဖြူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ ထင်ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုကာ သိုင်းပညာကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်တော့သည်။ ဝမ်းဗိုက်ဘာသာစကားသိုင်းစွမ်းရည်သည် မိမိပါးစပ်ဖြင့် ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်စေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် ဤအဆင့်နှင့် သိပ်မဝေးတော့ချေ။

...

ယဲ့ချင်းဟယ်၏ မက်မွန်ပန်းဝိုင်ကတော့... ပြောမနေပါနဲ့တော့... ခါတိုင်းလိုပဲ ခွက်ခွက်လန်အောင် ရှုံးနိမ့်သွားပြန်လေ၏။

ဒါပေမဲ့ သူမကိုယ်သူမတော့ ဒီတစ်ခါ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပြီလို့ အထင်ကြီးနေပုံ ရပါသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အရင်လို ချဉ်စုတ်စုတ်ကြီး မဖြစ်တော့ဘူး... ပုပ်စော်လည်း မနံတော့ဘူးပေါ့လေ။ ...'ဘာအရသာမှလည်း ရှိမနေဘူး' ဆိုတာလေး တစ်ခုကလွဲရင်ပေါ့။

ကံကောင်းစွာပင် မျောက်ဖြူလေး ချက်လုပ်ထားသော ဝိုင်များ ရှိနေခဲ့သေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ ရှေ့တန်းထွက်၍ ကြေညာလိုက်တော့၏။

"ဒါက ငါနဲ့ မျောက်ဖြူလေးတို့ ပူးပေါင်းပြီး ချက်ထားတာဟေ့။"

တပည့်ရင်းအားလုံးမှာ တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း ချီးကျူးစကားတော့ ဆိုကြသည်သာ။

တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှ ထွက်မလာသေးဘဲ သေရေးရှင်ရေး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ မတက်လှမ်းမီ ထွက်မလာတော့ဟု ဆုံးဖြတ်ထားရာ ဘယ်လောက်ကြာမည်ကို မသိနိုင်ပါချေ။

တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက ဆရာတာအိုဆရာ

လုံရှန်း၏ ပါရမီဖြင့် နှစ်နှစ်ထက်ပို၍ ကြာမည်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ ယခင်က ချင်ယွင်၏ အခြေအနေကြောင့် လွှမ်းမိုးမှုမရှိခဲ့ပါက တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ ကျော်လွန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း နင်ချီ၏ တာအိုရှာဖွေ ကျောင်းတော်တွင် စုဝေးလေ့မရှိကြပါ။

ယဲ့ချင်းဟယ်နှင့် မျောက်ဖြူလေးတို့ 'ပူးပေါင်း' ချက်လုပ်ထားသော မက်မွန်ပန်းဝိုင်ကို သောက်ရင်း လတ်ဆတ်သော မက်မွန်သီးများကို စားကာ သာယာသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ချင်ယွင်၏ ကိစ္စသည် လူတိုင်းကို အချင်းချင်း ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားစေခဲ့သည်။

"ကိုးလေး… မင်းခြံဝင်းအပြင်ဘက်က မက်မွန်သီးတွေက တခြားနေရာတွေကထက် ပိုအရသာရှိတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်၊ မနှစ်ကထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်ကွ။"

ဒုတိယတပည့် ရှုံးရှီသည် အတော်လေး ဖြောင့်မတ်စွာ ပြောချလိုက်သည်။

"ချင်းဟယ်... မင်း နောက်တစ်ခါ ဝိုင်ချက်ရင် မက်မွန်သီးတွေ မှည့်တဲ့အထိ စောင့်ရင်ကောင်းမယ်၊ ထည့်လိုက်ရင် ထူးခြားတဲ့ အရသာတစ်ခု ရလာနိုင်တယ်။"

ယဲ့ချင်းဟယ်ခမျာ ချက်ချင်းပဲ မျက်နှာစူပုတ်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ပိုက်လျက် ရှုံးရှီကို မျက်စောင်းဒိုင်းခနဲ ထိုးလိုက်တော့သည်။

"ဘာလဲ... စီနီယာအစ်ကိုနှစ်က ရှင့်ညီမလေး ချက်တဲ့ဝိုင်က အရသာမရှိဘူးလို့ စောင်းပြောနေတာလား... ဟွန့်.."

ရှုံးရှီမှာ အမြန်ဆုံး အသနားခံတောင်းပန်ရတော့၏။ ကျန်သည့် လူတွေကတော့ ဝိုင်းပြီး အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောကြတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့... ပြောရရင်တော့... ဂျူနီယာ

မောင်လေးရဲ့ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်က မက်မွန်သီးတွေက တကယ်ကို အရသာရှိတာ အမှန်ပဲ။"

လူတိုင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ယမန်နှစ်က မြည်းစမ်းပြီးနောက် သူတို့သည် ထိုအရသာကို မမေ့နိုင်ခဲ့ကြပါ။

နင်ချီက ရယ်မောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုအစ်မတို့အားလုံး အရသာရှိတယ်ထင်ရင် နှစ်တိုင်း မက်မွန်သီးတွေ မှည့်တဲ့အခါ ဒီမှာ စုဝေးကြရင် ဘယ်လိုလဲ။"

... 'ငါက စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်ကိုတောင် မြှင့်တင်ထားပြီးပြီ။ နောက်နှစ်ဆို ဒီမက်မွန်ပင်တွေ တန်ခိုးထွက်လာတော့မှာ'... သူကတော့ အတွင်းစိတ်မှ ကြိတ်တွေးနေလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြသည်။

"ကိုးလေး... ဒီအဆိုပြုချက်က ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

နင်ချီက ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

သူသည် အင်မော်တယ်ဖြစ်ခြင်းကို ရှာဖွေရာတွင် မိမိပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကိုလည်း တန်ဖိုးထားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပို၍ပင် ခံစားလာရသည်။

လော့ဝမ်ထျန်းက ပြတ်သားစွာ နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ နှစ်တိုင်း ဒီအချိန်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဂျူနီယာညီလေးခြံဝင်းမှာ စုဝေးကြမယ်။ အင်း... 'အစစ်အမှန်သိုင်း မက်မွန်ပွဲတော်' လို့ ခေါ်ကြမလား နော်"

လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ဒါက ချစ်ခင်ဖွယ်ရာ အမှတ်တရ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ယဲ့ချင်းဟယ်က လျင်မြန်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာ မောင်လေးက မက်မွန်သီးတွေပေးမယ်၊ ငါက မက်မွန်ပန်းဝိုင်ပေးမယ်၊ လိုက်ဖက်ညီလိုက်တာ။"

အားလုံး ထပ်မံ၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် စုဝေးပွဲသို့ ဘာယူလာရမည်ကို စတင်စဉ်းစားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏စီနီယာအစ်ကိုအစ်မများ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း နင်ချီပြုံးလိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပိုမိုငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

...

သက်ဝင်လှုပ်ရှားသော စုဝေးပွဲအပြီးတွင်...

တာအိုရှာဖွေ ကျောင်းတော်သည် တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

နင်ချီကတော့ စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ခဲ့ပါ။

သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။

...

အချိန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆောင်းဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် ထွက်ပေါ်လာသည့် လက္ခဏာမရှိသေး။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် နင်ချီသည် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်ချိုးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် အတွင်းအားနှင့် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကို အောင်မြင်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး အသေတု၏ သတ္တမအလွှာနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။

လဝက်တိတိ ကြာမြင့်ပြီးနောက်... သူသည် အသေတုအခြေအနေမှ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် စူးရှတောက်ပနေပြီး သူ့အရှိန်အဝါကလည်း အားကောင်းလှ၏။

...'သတ္တမအလွှာ... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအတွင်းအားက ကိုယ်ခန္ဓာအပြင်ဘက် သုံးပေကျော်အထိ ဆန့်ထုတ်နိုင်နေပြီ... တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေပဲ။ ဒီလောက်ခိုင်မာနေတာ... ချီစွမ်းအင် အရည်အသွေးတချို့တောင် ပါနေသလိုပဲ။ သတိလစ်လစ်နဲ့ ဝင်တိုးမိတဲ့လူတော့... သွားပြီပဲ'...

နင်ချီသည် ယခု ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ၏အတွင်းအား တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ယခင်က နားလည်ခဲ့သော ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် လက်သီးစိတ်ဆန္ဒကဲ့သို့သော သိုင်းပညာသဘောတရားများ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းသိုင်းကွက်များကို စတင်စူးစမ်းလာခဲ့သည်။ အတွင်းအားဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်လျှင် အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် နင်ချီ၏ အတွင်းအားဂုဏ်သတ္တိများက ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ တိုးပွားနိုင်သဖြင့် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အအေးမီးလျှံ ဓားသုံးစင်းသိုင်းကွက်ကို ကြည့်ပါလေ။

၎င်းတွင် ရေခဲနှင့် မီး ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်ရုံသာမက တုန်ခါမှု၊ လည်ပတ်မှုနှင့် ခုတ်ပိုင်းမှု လက္ခဏာများလည်း ပါဝင်သည်။

... 'ဒီသိုင်းကွက်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ရင် စီနီယာအစ်ကိုငါးရဲ့ အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်တောင် မခံနိုင်လောက်ဘူး'...

နင်ချီသည် အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ မျောက်ဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထပ်မံထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း... နောက်တစ်ခါ ထပ်ကျရှုံးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကျရှုံးမှုက အတွင်းအားသည် လုံလောက်စွာ အားမကောင်းသေးဟူသော နင်ချီ၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

...'နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်ချိုးဖြတ်ပြီး အဋ္ဌမအလွှာနယ်ပယ်ကို ရောက်မှပဲ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်တော့မယ် ထင်တယ်'...

နင်ချီသည် အသက်ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် အဋ္ဌမအလွှာနယ်ပယ်သို့ များစွာအခက်အခဲမရှိဘဲ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု တွေးထားလိုက်သည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်...

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ လော့ဝမ်ထျန်း၏ ပျော်ရွှင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကိုးလေး... တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာ ပြီးသွားပြီလား။"

လော့ဝမ်ထျန်းသည် ယခင်က လာရောက်ခဲ့သော်လည်း မျောက်ဖြူက နင်ချီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြောင်း အသိပေးခဲ့သဖြင့် သူ အနှောင့်အယှက်မပေးခဲ့ပါ။ ယခု ပြန်လာသည့်အခါ နင်ချီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်ချီက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဟဲ၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့မှ ထွက်လာတာ၊

စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို အကြောင်းကြားဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးဘူး။"

လော့ဝမ်ထျန်းက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစ်ကိုကြီးက ကျပန်းဝင်ကြည့်တာပါ။ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို အချိန်မရွေး ပြောလို့ရတယ်။"

နင်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သံသယ မရှိပါ။ အဆင့်ချိုးဖြတ် ဆေးလုံး တစ်လုံးအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်စားရနိုင်သည့် ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှု မရှိသော တသီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူဘဲ ယခုအချိန်အထိ သူသည် သိုင်းလမ်းစဉ် အရင်းအမြစ်များ ရယူရန် တောင်အောက်သို့ မဆင်းခဲ့ရသေးပါ။ နင်ချီအနေနှင့် မိမိကိုယ်ကို အတော်လေး ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူရပါမည်။

အားနည်းနေစဉ်အတွင်း ကရိကထများကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ မကြာသေးခင်က ဂိုဏ်းထဲမှာ အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲဗျ။"

"ကောင်းပါတယ်၊ အဓိက ဘာမှ မရှိပါဘူး၊ ဆရာပဲ ထွက်မလာသေးတာ။"

လော့ဝမ်ထျန်း၏ အမူအရာတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ပြသနေသည်။ သူ၏ ဆရာကို ယုံကြည်သော်လည်း ဤတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုသည် လဝက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ... ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

သူတို့ နှစ်ယောက် စကားကောင်းနေတုန်းမှာပဲ...

အဝေးဆီက ကျန်းပိုင်ရှန်း၏ အလန့်တကြား အော်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... သွားပြီ... ခရမ်းမြစ်ဓားဂိုဏ်းက သတ္တဝါတွေ ရောက်လာပြန်ပြီဗျို့”