ဒီလောက်ပါပဲ
Vol. 4 Ch. 52
~နင်ချီ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တိမ်ဖြူတစ်စကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်မရ ဖြစ်နေသည်။ သူက ချီစွမ်းအင်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်၊ သို့မဟုတ် နဂါးဇီးကွက်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက် လုပ်နေ၏။ ဓားတွင် ကပ်ငြိနေသော အတွင်းအားက ချီစွမ်းအင်များကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထျဲယင်းက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သောအရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
နင်ချီကလည်း အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ တုံ့ပြန်လိုက်၏။
သူ၏ခြေဖျားကို ခပ်ဖွဖွ တို့ထိလိုက်သည်နှင့် သူ၏အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများက အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး ညအမှောင်ထဲ လှည့်လည်နေသော နဂါးတစ်ကောင်နှယ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားရာ... ထျဲယင်းထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသေးသည်။
သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော 'မြူခိုးနဂါး လှည့်လည်ခြေလှမ်း' သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အဆုံးစွန်သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ရှောင်တိမ်းရာတွင် လျင်မြန်မှုရော တိုးဝင်ရာတွင် အရှိန်အဟုန်ပါ ထူးကဲလှသည်။ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်က ထျဲယင်း၏ နှလုံးကို ခုန်ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်စေပြီး... ...'သေစမ်း... အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး...'... ဟု အလိုလို သိလိုက်သည်။
သို့သော်... နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။
နှစ်ဦးသား တစ်ယောက်ဆီ တစ်ယောက် ပြေးဝင်ကြရာ မီတာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသည် အသက်တစ်ဝရှူမျှ အချိန်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထျဲယင်းက ထိုအေးစက်စက် တာအိုဆရာကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမလုံမခြုံ ဖြစ်နေ၏။ ...'ဒါပေမဲ့... ဒီလို အကျဉ်းအကျပ်တွေ့ချိန်မှာ... သတ္တိရှိတဲ့ သူပဲ နိုင်မှာပဲ'...။
ထျဲယင်း သူ၏ 'ကောင်းကင်လင်းယုန် အစစ်အမှန်ချီစွမ်းအင်' အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။
...'ဒီအချိန်မှ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်... ငါ့အရှိန်အဝါ ကျသွားမှာ သေချာတယ်။ ဒီညတော့ ဘာမှရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... နောက်ဆုံး... အသက်ရှင်လျက်တောင် ပြန်ဆုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး'...။
သုံးပေအကွာ...။
ထျဲယင်း၏ လက်ဖဝါးများက လင်းယုန်လက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ 'ချွင်' ခနဲ အသံနှင့်အတူ စူးရှသော လက်သည်းတစ်စုံက သူ၏လက်နှစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ညကောင်းကင်အောက်တွင် အလင်းရောင်မှိန်မှိန်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။
ထျဲယင်းက ဒေါသတကြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်လင်းယုန် လက်သည်း..."
သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုလက်သည်းချွန်များကို ဆုတ်ဖြဲကာ ချက်ချင်းပင် စူးရှသော လင်းယုန်လက်သည်း ချီစွမ်းအင် နှစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွား၏။ ကောင်းကင်လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ကြားရသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။
သူ၏ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုကပင် အသေသတ်ကွက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဤတိုက်ကွက်ကို အားကိုး၍ ထျဲယင်းသည် ယခင်က အားအလွန်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် ဆရာကြီး တစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် နင်ချီက သာမန်လူ တစ်ယောက်မှ မဟုတ်ဘဲ။
ကောင်းကင်လင်းယုန်၏ အော်သံက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ မပြောပလောက်ပါ။ အကြိမ်များစွာသော အသေတု ဖြစ်စဉ်များက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုလင်းယုန်လက်သည်း အစစ်အမှန်ချီစွမ်းအင်ကို ကြည့်ရင်း... နင်ချီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲမသွား... ထုံးစံအတိုင်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲ။
ထျဲယင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များကြားထဲတွင် သူက ဓားကို ခပ်ဖွဖွ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ နဂါးဇီးကွက်ဓားသည် နှစ်ပေအကွာမှ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ... မမျှော်လင့်ဘဲ... ချီစွမ်းအင်အစား... အနီနှင့် အပြာရောင် အတွင်းအားတစ်စုံက ဓားမှ ရှည်ထွက်လာသည်။
...'"အတွင်းစွမ်းအားနယ်ပယ်"?...'...
ထျဲယင်းတစ်ယောက် ဒါကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု တွေးလိုက်ပြီး ရယ်မောမိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ...'သေစမ်း... ကျားတစ်ကောင်လို ဟန်ဆောင်နေတဲ့ ဝက်တစ်ကောင်ပါလား...။ ငါ့လို ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်က လူက... အတွင်းစွမ်းအားနယ်ပယ်က ငချွတ်လေးကို ကြောက်နေခဲ့ရတယ်လို့...'...
သို့သော် ထိုသရော်လှောင်ပြောင်သော ရယ်သံသည် အပြင်သို့ ထွက်မလာသေးမီမှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထျဲယင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရသည်။
နဂါးဇီးကွက်ဓားမှ ရှည်ထွက်လာသော အနီနှင့် အပြာရောင် အတွင်းအားသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးပေအကွာကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
နင်ချီက ဓားကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
သူက သုံးပေအကွာတွင် ရှိနေသော်လည်း အတွင်းအားက သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
ထိုအထဲတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများလည်း ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည်။
ထျဲယင်းသည် ရေခဲနှင့် မီးတောင်ကြီး နှစ်ခု ဖိနှိပ်လာသကဲ့သို့ မြင်ယောင်သွား၏။ တုန်ခါသံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေသည်။ ပြင်းထန်သော လောင်ကျွမ်းသည့် အငွေ့အသက်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် အေးစိမ့်မှုတို့ ပါဝင်နေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ကြားပင်မကြားဖူးသလို... ထိုအတွင်းအားကလည်း အမှန်တကယ် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
သူ၏ 'ကောင်းကင်လင်းယုန် အစစ်အမှန်ချီစွမ်းအင်' မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိဘဲ တစစီ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသည်။
သုံးပေရှည်သော အတွင်းအားဓားချီသည် တားဆီးမရနိုင်ဘဲ ဆက်လက် ခုတ်ပိုင်းလာသည်။
ထျဲယင်း၏ ဝိညာဉ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ 'အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်' ကို အနိုင်နိုင် မြှင့်တင်လိုက်ရသည်။
သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
သူ့ဘယ်ဘက်ပခုံးမှ ညာဘက်ဝမ်းဗိုက်အထိ ဆွဲခုတ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သွေးများက ပန်းထွက်လာတော့မည်... သို့သော် ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်ကြောင့် ခဲသွားပြီး ရေခဲသွေးပန်းပွင့်များအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
..."ဒါ... ဒါ... ဘယ်လို... ဟာကြီး... လဲ"...
ထျဲယင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လာသည်။ သူ၏လက်ကို အသည်းအသန် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အသက်စွမ်းအားများက ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ယိုစီးထွက်သွားသည်။
ထို 'အတွင်းအား' ဟု ခေါ်သော အရာသည် တုန်ခါနေ... လည်ပတ်နေ... ခုတ်ပိုင်းနေ... ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ 'အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်' မှာတော့... ကြွေမွလွယ်သော စက္ကူတစ်ရွက်လို... ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။
...'ဒါကို... မင်းက... အတွင်းစွမ်းအားနယ်ပယ်လို့... ခေါ်... တယ်... ဟုတ်... လား?...'...
သို့သော် ထျဲယင်းသည် အဖြေကို ရရှိရန် ကံကြမ္မာ မပါခဲ့ပါချေ။
နင်ချီက ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
လည်ပင်းဆီသို့ လျင်မြန်သော ခုတ်ချက်တစ်ချက်... ရေခဲပွင့်များ ပွင့်အာသွားပြီး ပန်းထွက်တော့မည့် သွေးနွေးများသည် ချက်ချင်း ခဲသွားသည်။
ထျဲယင်း၏ အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားတော့သည်။
နင်ချီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပုတ်ခတ်သွားသည်။
...'ဒီလူ... ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပျော့သေးတယ်။'...
မြူဖြူနယ်ပယ် (ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်) ဆိုတာ... ဒီလောက်ပါပဲလား။
နင်ချီသည် မိမိ၏ ခွန်အားအပေါ် ပိုမိုရှင်းလင်းသော နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။
ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် တစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် 'အအေးမီးလျှံ ဓားသုံးစင်း သိုင်းကွက်' ၏ စွမ်းအားကို အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။ မြူဖြူနယ်ပယ်၏ အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကြေမွစေနိုင်ခဲ့သည်။ ...'ဒါပေါ့... ဒီပြိုင်ဘက်ကလည်း မြူဖြူနယ်ပယ်ထဲမှာ အစွမ်းမရှိတဲ့ကောင် ဖြစ်နိုင်တာပဲ'...။
...'စီနီယာအစ်ကိုတွေကို သွားကူရဦးမယ်'...။
နင်ချီက ပြိုင်ဘက်၏ အလောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ရှင်းလင်းရန် အချိန်မရှိတော့...။ သူသည် သိုင်းကစားကွင်းရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ...။
သို့သော် သူ မသိလိုက်သည့်အချက်မှာ...
သူ ထျဲယင်းကို သတ်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သိုင်းကစားကွင်းမှ အခြေအနေသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မူလက...
ထျဲလုံသည် တပည့်ရင်းများကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရင်း အားအင်များ ပိုလျှံနေသေးသည်။
"ဟွန့်... ချင် ပြည်နယ်ကတော့ ပြောကြတာပဲ... တာအိုဆရာလုံရှန်းရဲ့ တပည့်တွေက အရည်အချင်းရှိကြတယ်ဆို... ဒီနေ့ တွေ့ရတာတော့... ဒီလောက်ပါပဲကွာ"... ဟု သူက စကားလုံးများဖြင့် အခါအားလျော်စွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးနေသေးသည်။
သို့သော်... သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင်... ထျဲလုံ၏ မျက်နှာထားက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ၏နှလုံးသားထဲမှ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတစ်ခု သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအရာက သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများကို ထင်ဟပ်သွားစေသည်။
...'ညီလေးနှစ်... သေပြီ?...'...
...'ဘယ်.. ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?...'...
ထျဲလုံတစ်ယောက် အတွေးလွန်သွားရာ ယဲ့ချင်းဟယ်၏ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ထိခိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ယဲ့ချင်းဟယ်က ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
"ဒီ ကြောင်သူတော်ကြွက်သူခိုး... အဘိုးကြီး... တစ်ချိန်လုံး ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေတာ... ငါ့ဆရာကို မစမ်းရဲတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ ငါ့ကိုသာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးလိုက်... နင့်ကို ခွေးတစ်ကောင် သတ်သလို သတ်ပစ်မယ်..."
ထိုစဉ် ထျဲလုံက လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လက်သီးချီစွမ်းအင်က လူတိုင်းကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။
သူက စကားလုံးများဖြင့် ရန်စနေခြင်းကို လျစ်လျူရှုကာ သိုင်းကျမ်းတိုက်ရှိရာသို့ တုန်လှုပ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းတံပိုးများက သူ၏နှလုံးသားကို လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။
သံမဏိတောင်ကြော လူကြမ်းသုံးဦးသည် ကံကောင်းသော တွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ရရှိပြီးနောက် တစ်ဦးစီသည် 'ပေါင်းစည်းခြင်းကူ' ကို မျိုချထား၏။ 'ပေါင်းစည်းခြင်းကူ'က ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကပ်ပါးအဖြစ် နေထိုင်ကာ သိုင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
ထို့အပြင်... တစ်ဦး သေဆုံးပါက... ကျန်သူများက အာရုံခံနိုင်သည်။
...ယခု... ထျဲယင်း၏ 'ပေါင်းစည်းခြင်းကူ' က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ...။ ...ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ... ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့...။
...'ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ညီလေးနှစ်က ထွက်သွားတာ မကြာသေးဘူး... သိုင်းကျမ်းတိုက်ကိုတောင် ရောက်သေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ရုတ်တရက်ကြီး သေသွားတယ်? ဒါ... ဒါ... ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို... သူ... လုံးဝတောင် ပြန်မခုခံနိုင်လိုက်ဘူး... ဆိုတဲ့ သဘောလား?...'...
ထျဲလုံ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
...'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဆရာကြီး တစ်ယောက် ရှိနေတာလား... ဒါမှမဟုတ်... တာအိုဆရာလုံရှန်း... တံခါးပိတ်တာကနေ ထွက်လာတာလား'...။
...'သေစမ်း... အဲ့ဒီ 'ဝမ်' ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်... ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာပဲ...'...
ထျဲလုံက အံကြိတ်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့နှလုံးသားထဲ တွားသွားဝင်ရောက်လာသည်။
သူတို့က တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ နာမည်ကို ပါးစပ်က မချတမ်း ခေါ်ဝေါ်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းသာ ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူတို့သည် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်အောင် ထွက်ပြေးကြမည် ဖြစ်သည်။ တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ ကျော်ကြားမှုသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်းဖြင့် ရလာသည်မဟုတ်...။ သူ၏ဓားဖြင့်... တစ်ခါသတ်တိုင်း... ရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သုံးယောက်ပေါင်းလျှင်ပင် သူ့အတွက် တစ်လုပ်စာ မရှိပါ။
သူတို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းတွင် ဒုက္ခပေးရဲခြင်းမှာ တာအိုဆရာလုံရှန်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး ထွက်မလာနိုင်မှန်း သိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
...'ဆုတ်... ချက်ချင်း ဆုတ်ရမယ်...'...
ထျဲလုံသည် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထျဲယင်းအတွက် လက်စားချေရန် အတွေး လုံးဝမရှိ...။ ပုန်းကွယ်နေသော ဆရာကြီး၏ နောက်ကြောင်းကို ဘာမှမသိဘဲ... ယခုအချိန်သည် အချိန်ကောင်း မဟုတ်...။ 'ပေါင်းစည်းခြင်းကူ' ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကိုးလေး...းက စတင်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားများ ကျဆင်းလာသည်။ သူ အမြန်ဆုံး နားခိုရန် နေရာတစ်ခု ရှာရမည်။
...'ဒီမှာသာ... နောက်နည်းနည်း ကြာသွားရင်... ငါပါ ဒီမြေမှာ မြှုပ်နှံခံသွားရနိုင်တယ်'...။
ထျဲလုံ၏ လက်သီးများက ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ချီစွမ်းအင်များက ပတ်ပတ်လည်သို့ ကျပန်း ပစ်ခတ်သွားကာ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာလည်း လွယ်လွယ်နှင့် ကျေနပ်မည့်သူများ မဟုတ်ကြ...။ သူတို့သည် ထျဲလုံ၏ ဆုတ်ခွာလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
...ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိသော်လည်း... သူတို့သည် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားခွင့် ပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
...လာချင်တိုင်းလာ... သွားချင်တိုင်း သွား...။
...'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို... ကစားကွင်းများ မှတ်နေသလား'...။