အခန်း (၆၅)

ရုပ်ရှင်ရုံက နေ့လယ် ၁၂နာရီမှာစဖွင့်တော့ နေ့လည်စာစားပြီး သူတို့ သုံးယောက် အိမ်ကနေ ကားစီးပြီး ထွက်သွားသည်။ ကျောက်တုန်းလင်က မုန့်ဖုတ်မီးဖိုအတွက် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ကျားဟွေ့နဲ့မေရှန်းက ပါဝင်ပစ္စည်းများပါသော ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

သူတို့ရုပ်ရှင်ရုံကိုရောက်တဲ့အခါ ကျားဟွေ့က လက်မှတ်ရောင်းတဲ့လူတွေဆီကို အရင်ဆုံးသွားပြီး ရုပ်ရှင်ကိုစီမံခန့်ခွဲတဲ့ ဒါရိုက်တာနဲ့တွေ့နိုင်မလားလို့ မေးလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို တစ်ခုခုကြောင့်တွေ့ချင်တာလား"

“ဟုတ်တယ်၊ အစားအသောက်ရောင်းဖို့ ရှင့်ရဲ့ရုပ်ရှင်ရုံမှာ နေရာတချို့ ငှားချင်တယ်။ သင့်လျော်တယ်လို့ ထင်လား။”

ရုပ်ရှင်ရုံများသည် ပစ္စည်းများကို အမှန်တကယ်ရောင်းရသော်လည်း နောက်ပိုင်းခေတ်များကဲ့သို့ အများအပြားမဟုတ်ပေ။ ဆိုဒါပဲရှိသည်။ ဒါရိုက်တာက ဟင်းရွက်တောင်း၊ အိုးနဲ့ မီးဖိုကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ သူတို့ကို ကြည့်သည်။ တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်လို့ သူထင်ခဲ့သည်။

"မင်းတို့ တော်တော် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီပဲ။"

ဒါရိုက်တာသည် အသက်လေးဆယ်ကျော် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်အရပ်ရှည်ကာ ပိန်လှီခြင်းမရှိပဲ မျက်မှန်တပ်ထားသည်။ သူက နည်းနည်း ထက်မြက်ပုံရသည်။

“ကျွန်မတို့က ပိုက်ဆံနည်းနည်းပဲ လိုချင်တာ။ သူဌေးက အစားအသောက်ရောင်းရင် ဧည့်သည်တွေက ထမင်းစားပြီး ရေသောက်ချင်မှာပဲ။ ဒါဆို ရှင်က ဆိုဒါပုလင်းတွေ ထပ်ရောင်းနိုင်မယ်။ ”

သူရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ပြောရရင် ဒီကိစ္စကို သဘောမတူပေ။ သို့သော်၊ ကျားဟွေ့ အကြံဥာဏ်များက သူ၏ သိချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ အဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့ အစားအသောက်တွေ ရောင်းနိုင်မလားဆိုတာ သူသိချင်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် သူလည်း သဘောတူသည်။

"ကောင်းပြီ မင်း ရောင်းဖို့အတွက် အရင်ငှားလိုက်မယ်။

ရောင်းကောင်းရင် ရုပ်ရှင်ရုံက ရောင်းအားတက်လာမှာဘဲ။

ဒါကို "ကျောက်ခဲတစ်လုံးနဲ့ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်တယ်" လို့ခေါ်သည်။ ဒါရိုက်တာက ငတုံးမဟုတ်ပေမယ့် အဲဒီနေရာကို ညစ်ပတ်အောင်မလုပ်ဖို့လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒါရိုက်တာ၊ ကျွန်မတို့ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။"

ကျားဟွေ့က ရုပ်ရှင်ရုံမှ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကိုလည်း ငှားခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သူတို့က မုန့်ဖုတ်မီးဖိုကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် ဟင်းချိုအိုးထဲတွင် ချက်ပြုတ်ထားသော လက်ဖက်ကြက်ဥများကို ဆက်လက်အပူပေးသည်။ ဖရဲစေ့နှင့် မြေပဲတို့ကိုလည်း စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ ကြက်ကြော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဧည့်သည်တွေ မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ကြိုတင်လုပ်ထားသည်။

ရုပ်ရှင်ကို ညဆယ့်နှစ်နာရီမှာ စတင်ပြသပြီး ၁၁း၄၀ လောက်မှာ ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ လူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လာကြသည်။

"ဟေ့ ဒီနေ့ ထမင်းရောင်းနေတာလား။ "

ဆိုင်ငယ်၏တည်နေရာသည် အလွန်သိသာထင်ရှားသောနေရာတွင်ရှိပြီး လူတိုင်းက တစ်ချက်ကြည့်လာကြသည်။

စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာ ရုပ်ရှင်လာကြည့်သူအများစုဟာ ချစ်သူတွေဖြစ်ကြပြီး ချစ်သူတွေမဟုတ်တဲ့သူတွေကတော့ ချစ်သူတွေဖြစ်လာဖို့ လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်နေသူတွေဖြစ်သည်။ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေဟာ အမြဲတမ်း စေတနာရှိရမယ်။ အမျိုးသမီးရဲဘော်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်တစားရှိနေတာကို သတိပြုမိတဲ့အခါ သူမနဲ့ အတူလိုက်ဖို့ အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

ဘယ်လိုနောက်ခံမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ယောကျ်ားရဲဘော်တွေက မိန်းကလေးတွေကို လိုက်ဖမ်းချင်တဲ့အခါ စေတနာရှိရမည်။

"ဒါဘာလဲ။ ကွကျဥလား။ "

လူတိုင်းက လက်ဖက်ကြက်ဥကို စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။

“ဒါက လက်ဖက်ရွက်နဲ့ ချက်ထားတဲ့ ကြက်ဥပါ။ အရသာက အရမ်းအရသာရှိတယ်။ တစ်ခုကို ဆယ်ဆင့် ပါ။ စိတ်ဝင်စားရင် စမ်းစားကြည့်ဖို့ပေးပါ့မယ်။ ”

ကြက်ဥအစိမ်း တစ်လုံးလျှင် ခြောက်ဆင့် ကုန်ကျသည်။ လုပ်ငန်းစတဲ့နေ့မှာ ကျားဟွေ့က ကြက်ဥအလုံး ၄၀ သာ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ လက်ဖက်ကြက်ဥအပြင်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မျိုးစုံနှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ရောနှောပြီး ပြန်သုံးနိုင်သည်။

“ဒါဆို လက်ဖက်ကြက်ဥနဲ့ ဖရဲသီးအစေ့တစ်ချို့ကို ချိန်ပေးပါ။”

ဖရဲစေ့နှင့် မြေပဲများကို စတိုးဆိုင်တွင် ချိန်တွယ်ထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် နိုင်ငံအလိုက် လက်လီဈေးရှိသော်လည်း ဖရဲစေ့နှင့် မြေပဲများအတွက် ကျားဟွေ့ရဲ့ စျေးနှုန်းမှာ အခြားဆိုင်များထက် ဈေးပိုကြီးသည်။ ဒါပေမယ့် ဖောက်သည်က ဒီစျေးနှုန်းကွာခြားချက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျားဟွေ့က ဖရဲစေ့နှင့် လက်ဖက်ကြက်ဥများကို ဆီစက္ကူဖြင့်ထုပ်ပြီးနောက်၊ အခြားသူက ကြက်ကြော်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ဒါက ဘာလဲ" ဟု မေးသည်။

၁၉၇၀ ခုနှစ်များတွင် KFC သည် ပြည်တွင်းဈေးကွက်သို့ မ၀င်ရောက်သေးသောကြောင့် ကြက်ကြော်ကဲ့သို့ တင်သွင်းသည့် ထုတ်ကုန်များကို သဘာဝအတိုင်း လူများမမြင်ဖူးကြပေ။

ကျားဟွေ့က ပြုံးပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒါက ကြက်ကြော်ပါ။ ကြက်သားနဲ့လုပ်ထားတာ။ ကြိုက်နှစ်သက်ရင် စမ်းစားကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ”

"ဟုတ်လား။ ပြီးရင် တစ်ခု စမ်းကြည့်မယ်။ "

အမျိုးသမီးရဲဘော်က ယူပြီး သေသေချာချာ မြည်းစမ်းကြည့်သည်။ သူမသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမဘေးနားရှိ အမျိုးသားရဲဘော်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“အရသာကောင်းတယ်၊ တော်တော်မွှေးတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ကြက်သား”

စားပြီးတာနဲ့ ထပ်စားချင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယောက်ျားရဲဘော်က သူ့အဖော် အမျိုးသမီးထံမှ အကြည့်ခံရပြီး ဈေးနှုန်းကို စတင်မေးမြန်းသည်။

"ဒါတွေအတွက် မင်းဘယ်လောက်ပေးရမလဲ"

"တစ်ခုကို နှစ်ဆယ်ဆင့်"

ကြက်တစ်ကောင်လျှင် ၈၀ ဆင့် ကုန်ကျသည်။ ကြက်နှစ်ကောင်လုပ်ထားပြီး တစ်ကောင်လျှင် လေးပေါင်နှင့် သုံးအောင်စရှိသည်။ အမွှေးရိတ်ထားသော အသားသည် နှစ်ပေါင်ကျော် အလေးချိန်ရှိသည်။ ပေါင်းထားသောပေါင်မုန့်ကို အချောထည်များထဲသို့ ထုပ်ပြီး အလေးချိန် သုံးပေါင်နှင့် ခြောက်အောင်စ။ တစ်နည်းဆိုရသော် အသား၏ကုန်ကျစရိတ်မှာ ၃ ယွမ်နှင့် ၄၄ဆင့်ဖြစ်သည်။ ၇ ယွမ်နဲ့ ဆင့် ၂၀ နဲ့ ရောင်းနိုင်ပြီး အမြတ်က ၃ ယွမ်နဲ့ ၇၆ ဆင့် ဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ကြက်ဥအတွက် အနည်းဆုံး သုံးဆင့် ဝင်ငွေရနိုင်သည်။ ယနေ့ ဥ ၄၀ သည် ၁ ယွမ်နှင့် ဆင့် ၂၀ အမြတ်ရနိုင်သည်။

အမြတ်က အရမ်းများသည်။ ရောင်းနိုင်လားဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်သည်။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ မြို့က သာမန်အလုပ်သမားတွေရဲ့ တစ်နေ့တာလစာက တစ်ယွမ်လောက်ရှိသည်။

ရဲဘော်တွေက အနည်းငယ် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ရုပ်ရှင်လက်မှတ်တွေက ၃၀ ဆင့်ပဲရှိသည်။ လက်ဖက်ကြက်ဥနဲ့ ဖရဲစေ့တွေ ဝယ်ပြီးပြီ။ ပိုက်ဆံပြန်သုံးရင် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

သူမကြိုက်တာကိုမြင်တော့ ယောက်ျားရဲဘော်က “စားချင်ရင် ဝယ်စားရအောင်” ဟု ဂုဏ်ယူစွာပြောသည်။ "အပြင်ထွက်ပြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်တာ ရှားတယ်။ ဒီနှစ်ဆယ်ဆင့်သုံးရတာ မဆိုးပါဘူး။ "

ရဲဘော်အမျိုးသမီးက သူ့စကားကြောင့် ပြုံးပြသော်လည်း သူမသည် ရဲဘော်ရဲဘက်၏လက်များကို ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်ကာ ယောက်ျားရဲဘော်က ဝမ်းသာအားရ လိုက်သွားလေသည်။

မချစ်ခဲ့ဖူးသော မေရှန်းလို"ကလေးမလေး" သည် ခွေးစာတစ်လုတ်ကို စားလိုက်ရသည်။ သူ့ရှေ့က ရဲဘော်နှစ်ယောက်က ဘာမှသိပ်မလုပ်ပေမယ့် သူတို့မျက်နှာတွေက အရင်နီရဲသွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မိနစ်အနည်းငယ်စောင့်ပါ။ ဆီနဲ့ပြန်ပူအောင်လုပ်ပေးမယ်။"

ကြက်ကြော်ခြင်းလုပ်ငန်းကို ကျောက်တုန်လင်းဆီ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဆီပူအိုးကို မပူတစ်ပူပြန်အပူပေးပြီး ကြက်ကြော်ထည့်သည်။ နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ "ချီချီ" ဆိုတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ဝါးယိုစိမ့်မှုဖြင့် ကောက်ယူပြီး သန့်ရှင်းသော ပန်းကန်ပြားတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

“အစောကစားတာက မူရင်းအရသာပါ။ ဇီရာဟင်းခတ်အနှစ်ကိုလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။ မင်းလိုချင်ရင် ကျွန်မထည့်ပေးလို့ရတယ်။"

ခုနစ်ဆယ်ခုနှစ်တွင် သိုးသားစွပ်ပြုတ်များ မရှိတော့ဘဲ ဇီယာသည် လူတိုင်းသိသည့် အရသာမဟုတ်သောကြောင့် ရဲဘော် အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ကျားဟွေ့က ကြင်နာစွာပြောတယ် "ဘာလို့ မင်းအတွက် တစ်ခြမ်းမခွဲတာလဲ။ တစ်မျိုးက မူရင်းအရသာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးက ဇီယာအရသာ ယူမလား။ "

အမျိုးသမီးရဲဘော်က သဘောတူသည်။

ပထမဆုံး အရောင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးမြောက်ပြီး စျေးဖွင့်ခဲ့သည်။ ကြက်ကြော် ၂၀ ဆင့်၊ လက်ဖက်ကြက်ဥ ၂၀ ဆင့်၊ ဖရုံစေ့ ၂၀ ဆင့် စုစုပေါင်း ၆၀ ဆင့်။

မေရှန်းက ပိုက်ဆံစုဖို့ တာဝန်ရှိသည်။ သူမလက်ထဲတွင် ဆင့် ၆၀ ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"အစ်မ၊ ညီမတို့ တကယ်လုပ်ထားတာ။"

ဒါကြောင့် ပစ္စည်းရောင်းရတာ အရမ်းလွယ်သည်။ ပထမတော့ သူမ အရမ်းစိတ်ပူသည်။ မရောင်းရမှာလည်း ကြောက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ အသုံးစရိတ်ကို ပြန်မရသေးဘူး။ ငါတို့အရင်းကို ပြန်ယူဖို့ ဒီနေ့ အနည်းဆုံး ခုနစ်ယွမ် စုဆောင်းရမယ်။”

ကြက်၊ ဥ နဲ့ ဖရဲသီး၊ မြေပဲတွေအတွက် အကုန်ပေးရသည်။

ကျားဟွေ့က ဒီလိုပြောတဲ့အခါ မေရှန်းက စိတ်မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ ကျောက်တုန်းလင်က ရံဖန်ရံခါ လက်တစ်ကမ်း ပေးသည်ကို ကြည့်သည်။ ဒီနေ့တော့ သူ့မိန်းမရဲ့ အစွမ်းအစကို သူမြင်လာပြန်သည်။ နေရာတွေအကြောင်းပြောနေတာကနေ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့။ သူမရှိဘဲနဲ့တောင် သက်တောင့်သက်သာရှိနိုင်တယ်လို့ ပြောလို့ရသည်။

ဇနီးဖြစ်သူ၏ ထူးချွန်ထက်မြက်သော စွမ်းရည်အပြင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကိုလည်း လုပ်ကိုင်ရန် ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို တိုင်းပြည်စီးပွားရေး ပွင့်လင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ပါမောက္ခကြီးက ပြောသည်။ စီးပွားရေးအခြေခံသည် စူပါတည်ဆောက်ပုံနဲ့ ဆုံးဖြတ်သည်။ စီးပွားရေးကောင်းမှသာလျှင် ပြည်သူများ၏ လူနေမှုအဆင့်အတန်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

အရောင်းအဝယ်ကဲ့သို့ပင် ငွေသည် စျေးကွက်တွင် လည်ပတ်နေသည်။ သူတို့သည် အခြားသူများ၏ ကုန်ပစ္စည်းကို ဦးစွာဝယ်ယူကြပြီး ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်စီမံဆောင်ရွက်ကြပြီး အခြားသူများကို ရောင်းချကြသည်။ ဖောက်သည်များသည် ပြီးပြည့်စုံသော စျေးကွက် ကွင်းဆက်တစ်ခုအဖြစ် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်အားဖြင့် ပေးချေရသည်။

အဲဒါကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အလွန်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပြီး စူးစမ်းလေ့လာသင့်တဲ့ ဘာသာရပ်တွေ ဖြစ်သည်။

ပထမစုံတွဲက ဝယ်ပြီးတဲ့အခါ နောက်အတွဲက ဆက်လာသည်။ ဖရဲစေ့နဲ့ ကြက်ကြော်တွေ ဝယ်သည်။

အချိန်က ဆယ့်နှစ်နာရီထိုးတော့ ပထမရုပ်ရှင်စပြီး သူတို့မှာ ဖောက်သည် စုစုပေါင်း ဆယ့်သုံးယောက်ရှိသည်။ ၇ ယွမ်နဲ့ ၈ ဆင့် ရသည်။ သူတို့ရဲ့ အရင်းအနှီးကို ပြန်ပေးလာသည်။

ကျန်သောအရာများကို ကျားဟွေ့ ကြည့်လိုက်သည်၊ ကြက်ဥ ဆယ်လုံးခန့်၊ ကြက်ကြော် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်၊ ညက မကြာခင်လာတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"ယောင်းမ၊ အဲဒါတွေအကုန်ရောင်းရင် ဘာလုပ်မလဲ"

အခုရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုက အကုန်ရောင်းပြီးသွားရင် ပြန်မရောင်းတော့ပေ။ နောက်တစ်ခုက အတွဲအသစ်ကို ပြန်ပြီးပြင်ဆင်သည်။ အဲဒါကို စဉ်းစားပြီးနောက် ကျားဟွေ့က ပထမတစ်ခုကို ရွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ရောင်းကုန်တဲ့အခါ တိုက်ရိုက်ပြန်သွားခဲ့သည်။

အခု ပြင်ဆင်ချိန်က အရမ်းတင်းကျပ်နေပြီး ဒီနေ့ရဲ့ ကနဦးစမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ခဲ့သည်။ မနက်ဖြန် လုပ်ငန်းအတွက် စွမ်းအင်ချွေတာဖို့ စောစောပြန်သွားပြီး အနားယူနိုင်သည်။

ရုပ်ရှင်သည် ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ကြက်ကြော်ဝယ်သွားသော ရဲဘော်ရဲဘက်သည် ရုပ်ရှင်ရုံမှ ထွက်လာသည်။

“ရဲဘော်၊ ဒီကြက်ကြော် ရနိုင်သေးလား။ ကျန်တာအားလုံးကို ပေးပါ။ ”

မေရှန်းက အံ့သြစွာ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟမ် အားလုံးကို လိုချင်တာလား။ "

အမျိုးသားရဲဘော်က ရှက်ပြုံးလေးပြုံးပြီး “ဟုတ်တယ် ငါ့မိန်းမက စားရတာ ကြိုက်တယ်။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ မစားချင်ဘူးလို့ အမြဲပြောတယ်။ သူမအတွက် ခက်ခဲတယ်။ ဒါကြောင့် သူမစားဖို့ ဝယ်ပေးရမယ်။ ”

သူ့မိန်းမကို ချစ်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါးအောင်စကျန်သေးတယ်။ ငါးအောင်စလုံးယူရင် ရှင်ကျွန်မကို တစ်ယွမ်ပဲပေးလို့ရတယ်။"

ကျားဟွေ့က ကြက်များကို ကြော်ရန် အချိန်ယူကာ သုံးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် အပူလွန်နေသောဆီများကို ထုတ်ကာ "မူရင်းအရသာ ဒါမဟုတ် ဇီရာကို လိုချင်လား" ဟု မေးခဲ့သည်။

“တစ်ဝက်စီ။”

“တစ်ခါတည်း အများကြီးမစားနဲ့နော်။ အလွန်အကျွံစားရင် ပင်ပန်းလွယ်တယ်။ လမ်းဆုံမှာ သစ်သီးရောင်းသူတွေရှိမယ်ထင်တယ်။ ရှင်မိန်းမအတွက် အသီးအနှံ ဝယ်သွားလိုက်ပါ။ အသီးအနှံက အာဟာရပြည့်ဝပြီး အဆီပြန်ခြင်းကို သက်သာစေတယ်။”

စီးပွားရေးလုပ်နေရင်တောင် သူတို့ကို သတိပေးနေရမည်။ သို့သော် ကြက်ကို ကြော်ထားသော်လည်း ပစ္စည်းများသည် နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များအတွက် အေးခဲထားသော အစားအစာများထက် ပိုမိုသန့်ရှင်းပြီး တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုရှိသော ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ရဲဘော်က သစ်သီးဝယ်ဖို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"ဒီလူက သူ့မိန်းမကို တကယ်ချစ်တာပဲ"

မေရှန်းက စိတ်ခံစားချက်နဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ ကျားဟွေ့က ပြုံးပြီးပြောသည်။ "ဒါကြောင့် ယောကျာ်းတော်တော်များများက မိန်းမကို မထိမ်းနိုင်သေးဘူး။ မင်းမိန်းမကို ကောင်းကောင်းမချစ်ရင် မင်းမိန်းမက တခြားသူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ "

ဟောပြောသူ (ကျားဟွေ့) သည် ထိုစကားလုံးများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ဒါပေမယ့် ကျောက်တုန်းလင်က သူ့မိန်းမကို အနာဂတ်မှာ ပိုကောင်းအောင် ဆက်ဆံဖို့ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ့မိန်းမက တခြားမိန်းမတွေထက် ပိုကြည့်ကောင်းသည်။ သူသည် အခြားဇနီးမယားများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ သင်ယူနိုင်ပြီး အခြားဇနီးသည်များထက် ငွေပိုရှာနိုင်သည်။

ဒုတိယရုပ်ရှင်စတော့ အစားအသောက်တွေ အကုန်ရောင်းကုန်သွားသည်။ ကျားဟွေ့က အကောင့်တွေကို ရှင်းပေးသည်။ ယနေ့တွင် သူမသည် လေးနာရီအတွင်း ၁၂ ယွမ်ကျော်ရောင်းရပြီး အမြတ်ငွေမှာ ၆ ယွမ်အောက်သာရှိသည်။ ကျားဟွေ့ ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမျှော်လင့်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့်အတွက် အလွန်အဆင်ပြေသည်။

“ အင်း၊ ဒီနေ့ ရောင်းအားကောင်းတယ်။ ကျွန်မတို့ မနက်ဖြန် ပြန်လာကြရအောင်။ ”

ကျောက်တုန်းလင် မထွက်ခွာမီတွင် ငှားထားသော စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို ပြန်ပေးခဲ့ပြီး ကျားဟွေ့ မှ ကျန်ရှိသော ဖရဲစေ့နှင့် မြေပဲများကို လက်မှတ်ရောင်းသော ရဲဘော်နှစ်ဦးအား ပေးခဲ့သည်။

သူတို့သုံးယောက်အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းချောင်းအာသည် ယနေ့လုပ်ငန်း၏ရလဒ်များကိုမေးရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ အစားအသောက်တွေ ရောင်းကုန်ပြီး 6 ယွမ်ရကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့အတွက် သူမ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းသွားကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

“ဒီခံစားချက်က ကောင်းတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ပိုက်ဆံပြန်ရတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။”

သူတို့ လက်အောက်ခံမြို့နယ်ကို ရောက်ကတည်းက မိသားစုက ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးကုန်သည်။ သူတို့ဟာ ယွမ် ရာနဲ့ချီပြီး မကြာခဏ သုံးစွဲကြပြီး ယွမ် ၁၀၀ ကျော်ကို ထုတ်ယူကြသည်။ ကျန်းချောင်းအာက အရမ်းစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ အခုတော့ သူတို့မှာ ငွေရှာနည်းရှိလို့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်လာရပြီ။

မြို့ထဲမှာ ငွေသုံးရတာ လွယ်ရုံသာမက ငွေရှာရတာလည်း လွယ်ကူတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။

ကျန်းချောင်းအာ စိတ်ပူရုံသာမက ရှန်းနန်ရူလည်း စိတ်ပူနေသည်။ အိမ်ရှေ့က လှုပ်ရှားမှုကို ကြားတော့ ဒီနေ့ အခြေအနေကို မေးဖို့ ရောက်လာသည်။

“ သမီးလေး ဒီနေ့ စီးပွားရေးက ဘယ်လိုလဲ။”

“ဒေါ်ဒေါ်၊ စီးပွားရေးက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။”

ကျားဟွေ့သည် ယနေ့ လုပ်ငန်းအကြောင်း ရှန်းနန်ရူ အား ပြောပြခဲ့သည်။

“တိုင်းပြည်က သူ့ရဲ့မူဝါဒကို ဖြေလျှော့ပြီး ပြည်သူတွေကို စီးပွားရေးလုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာ ကောင်းပါတယ်။” ရှန်းနန်ရူသည် သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို ဖော်ပြရန်မထိုက်တန်သလို ဘဝက သူမအား စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဒုက္ခများကို မပေးထားခဲ့သကဲ့သို့ ကြင်နာစွာပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် ရုပ်ရှင်ရုံမှာ ရောင်းတာက ရေရှည်ဖြေရှင်းချက်မဟုတ်မှာကို စိုးရိမ်တယ်။ လူအများစုရဲ့အမြင်မှာ လွယ်လွယ်နဲ့ငွေရှာရင် အဲဒီနောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်တန်းမှာကို စိုးရိမ်တယ်။ ”

ကျားဟွေ့ သည် ဤအရာကို သဘာဝကျကျ တွေးတောနေမိခဲ့သည်။ နိုင်ငံသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်းလိုက်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူများတွေ ငွေရှာတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို ချက်ချင်းလုပ်တတ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် အခြားအရာများကို အတုယူရန် လွယ်ကူသည်ဟု သူမ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသော်လည်း ကြက်ကြော်က အတုယူဖို့ မလွယ်ကူပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် ကြက်ကြော်ပြုလုပ်ရုံသာမက ဟမ်ဘာဂါ၊ ကြက်သားတုံးများနှင့် ပြင်သစ်အကြော်များကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ တခြားသူတွေက တတ်ချင်ရင်တောင် မလေ့လာနိုင်ပေ။

“ငွေရှာဖို့က အရေးကြီးပေမယ့် စာလေ့လာဖို့ မမေ့နဲ့။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အခု ကောလိပ်ကျောင်းသားတွေဖြစ်ပြီး သင်ယူမှုကို အာရုံစိုက်နေရတုန်းပဲ။ မြင်းရှေ့မှာ လှည်းကို တပ်လို့မရဘူး။ ”

ရှန်းနန်ရူသည် နောက်ဆုံးတွင် အချက်နှစ်ချက်ကို ပြောရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ တုန်းကျားဟွေ့ နှင့် ကျောက်တုန်းလင်တို့သည် သူတို့၏ လေ့လာမှုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမှာမဟုတ်ပါဘူးလို့ပြောပြီး အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ညနေစောင်းတော့ ဖန်ဖန်က အိပ်ယာဝင်နေပြီ။ ကျောက်တုန်းလင်သည် ကျားဟွေ့ သူမ၏ လက်မောင်းကို ပွတ်နေသည်ကိုမြင်ပြီး သူမအား နှိပ်ပေးဖို့ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

“မိန်းမ၊ ဒီနေ့က ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့နေ့ပဲ။ မင်းရဲ့ပခုံးကို ကိုယ်နှိပ်ပေးမယ်။ ”

“ ဟင်။ ကောင်းပြီလေ၊ ရှင်နှိပ်ပေးလို့တော့ရတယ် ဒါပေမယ့် ညင်ညင်သာသာလုပ်နော်။ ရှင့်ရဲ့ခွန်အားကို ကျွန်မ မခံနိုင်ဘူး။ ”

ကျောက်တုန်းလင်သည် "ညင်ညင်သာသာ" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ တုံ့ပြန်မှုရှိခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်း ကျားဟွေ့ က သူ့ကိုညင်သာဖို့ အမြဲပြောသည်။

ကျားဟွေ့ သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေပြီး ပြန့်ကျဲနေသော ဆံပင်များကို ဘေးသို့ ဆွဲချလိုက်သည်။ သူမသည် အဖြူရောင် ချည်သားဆွယ်တာအင်္ကျီကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်က လှဲလျောင်းနေသည့် လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ လိပ်ပြာအရိုးသည် အတောင်ပံလေးကဲ့သို့ လှပသော အသွင်အပြင်ကို ပြသထားသည်။

ကျောက်တုန်းလင်သည် ကျားဟွေ့ အနားတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူမရဲ့နောက်ကျောကို မထိခင်မှာ သူ့အသက်ရှူသံက မြန်လာသည်။

နွေးထွေးခိုင်ခံ့သော သူ၏လက်ဖဝါးက သူမနောက်ကျောကို ဖိကပ်ထားသည်။ ကျားဟွေ့ ၏နောက်ကျောကို ဖိထားသည့် လက်ဖဝါးများသည် မရိုးသားစပြုလာသည်။ ကျားဟွေ့ လည်း တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာသည်။

“ရှင်ကျွန်မကိုနှိပ်ပေးမယ်လို့ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။”

ကျားဟွေ့ က ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြုံးကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ အလင်းရောင်အောက်မှာ လှသည်။ ကျောက်တုန်းလင် ကြာကြာမထိန်းနိုင်တော့ပေ။ တုန်းလင်က သူမကို ဖိထားပြီး သူတို့၏နှုတ်ခမ်းကြားက နေရာလွတ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကျားဟွေ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ကျားဟွေ့ ညည်းတွားတာကိုသာလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဝတ်များ ပွတ်တိုက်သံနှင့်အတူလိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

……

ရုပ်ရှင်ရုံရဲ့ဒါရိုက်တာက ညဘက်မှာရောက်လာခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက် ရောက်လာတဲ့ လူတွေရဲ့ လုပ်ငန်းတွေ ဘယ်လို လုပ်နေလဲ ဆိုတာ သူ မြင်ချင်သည်။ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်တော့ သူတို့ ထွက်သွားတာကို တွေ့သည်။

“ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့စီးပွားရေးက ဘယ်လိုလဲ။”

လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ရဲဘော်က “စီးပွားရေးက တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ ပိုက်ဆံသုံးချင်တဲ့သူတွေ တော်တော်များတာတွေ့တယ်။ လေးနာရီထိုးတော့ သူတို့ရောင်းကုန်သွားပြီ။”

၎င်းသည် ဌာနမှူး၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် သိသိသာသာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် ရောင်းမကောင်းဘူးဟု သူထင်ခဲ့သည်။

“ငါတို့ဆိုဒါတွေကကော။”

“လူတိုင်းက စားပြီးတော့ ရေငတ်ကြတော့ ဆိုဒါ ပုလင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ရောင်းရတယ်။”

ကျားဟွေ့က ဒီဒါရိုက်တာကို အယုံသွင်းတဲ့အခါ၊ သူတို့ရောင်းတာက ရုပ်ရှင်ရုံရဲ့ ဆိုဒါရောင်းအားကို တွန်းအားပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျားဟွေ့ က ပြောခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာက ထိုအချိန်က သူကြားသမျှကို အလွန်အယုံအကြည်မရှိပေ။ မထင်မှတ်ပဲ လူသုံးယောက်က မရိုးရှင်းပေ။ သူတို့ဟာ ဉာဏ်ကောင်းပြီး သတ္တိရှိကြသည်။

ဒါရိုက်တာက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး "သူတို့ရောင်းတာက ဖရဲစေ့၊ မြေပဲ၊ ကြက်ဥတွေ ပြီးတော့ဘာကျန်သေးလဲ " လို့ ပြောလိုက်သည်။

မြေပဲနှင့် ဖရဲစေ့များကို ရှာရလွယ်ကူသည်။ ကြက်ဥများနှင့် အခြားအဝါရောင်အရာများကို အတုယူရန် ခက်ခဲသည်။

“ အဲ့ဒါက လက်ဖက်ကြက်ဥနဲ့ ကြက်ကြော်ပါ ”

ဒါရိုက်တာက လက်ဖက်ကြက်ဥဆိုတာနဲ့ ကြက်ကြော်ဆိုတာကို မသိပေမယ့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ ငါတို့အဲ့တာတွေကို ကိုယ်တိုင်လုပ်လို့ရမလား”

“ဒါတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကြက်ဥကို မြည်းကြည့်တော့ တော်တော်အရသာရှိတယ်”

သူမ ပထမဆုံးရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျားဟွေ့ က မေရှန်းကို လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှစ်ဦးထံ လက်ဖက်ကြက်ဥ ပေးပို့ခိုင်းပြီး သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ နူးညံ့သောလက်နှင့် သိမ်မွေ့တဲ့ ပါးစပ်ရှိသောဝန်ထမ်းများဟုခေါ်သော ဝန်ထမ်းများသည် သေးငယ်သောမျက်နှာသာများ “ဆက်ဆံရေး” နှင့်ဆက်ဆံရာတွင် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သည်။

တခြားဘာကိုမှ မတောင်းဆိုပါနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကို မထိခိုက်ပါစေနဲ့။

“သူတို့မနက်ဖြန် ပြန်လာသင့်တယ်။ နောက်ကနေ မင်းကသင်ယူထား ငါတို့အဲ့တာကို ကိုယ်တိုင်ရောင်းမယ်။”

လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ ရဲဘော်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေကြပေမယ့် ခေါင်းဆောင်တွေ ချမှတ်ထားတဲ့ တာဝန်ကို လက်ခံခဲ့ကြရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျားဟွေ့ ကိုလည်း သနားသွားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျားဟွေ့သည် အစောကြီးနိုးလာပြီး နေ့စဉ်နံနက်ခင်း အင်္ဂလိပ်ရွတ်ဆိုခြင်းလုပ်ငန်းကို ဦးစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကျောက်တုန်းလင် သည် ယနေ့အတွက် လိုအပ်သောပါဝင်ပစ္စည်းများဝယ်ရန် စျေးသို့သွားခဲ့သည်။

ယခင်နေ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ ယနေ့ပြင်ဆင်မှုမှာ ပိုကောင်းလာပြီး ပြင်ဆင်သည့်ပမာဏမှာ မနေ့ကထက် နှစ်ဆပိုများသည်။ အထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် စောင့်နေတုန်း သူတို့ သုံးယောက်က ရုပ်ရှင်ရုံကို ရောက်နေပြီ။

“ဟေး မင်းတို့တွေ နောက်ဆုံးတော့ ဒီကိုရောက်လာပြီ။ ငါ့မိန်းမ မနေ့က ငါဝယ်ထားတဲ့ ကြက်ကြော်ကို ထပ်စားချင်လို့တဲ့။ ငါ ဒီနေ့ ပိုဝယ်ရမယ်။ ”

မနေ့က ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့ ဇနီးသည်ရဲ့ ယောက်ျားရဲဘော် ဖြစ်နေသည်။

“ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတွေက အကြော်တွေ အများကြီးစားလို့မရဘူး။ အဲ့တာက တကယ်ကို မကောင်းဘူး။ သူမ အစာချေဖျက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ”

ကြော်ထားသော အစားအစာများတွင် အဆီများလွန်းသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များက အာဟာရဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည်။ ကြော်ထားသော အစားအစာများကို အလွန်အကျွံစားခြင်းသည် သင့်အား အဟာရမရှိစေရုံသာမက ကိုယ်တွင်းအပူလွန်ကဲခြင်းကိုလည်း ခံစားရနိုင်ပြီး အဆီလည်းပါလာမည်ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားရဲဘော်က ခါးသီးစွာ ပြုံးပြီး “ငါ သိပါတယ်။ မင်းငါ့ကိုသတိပေးသလိုမျိုးပဲ ဒါပေမယ့် ငါ့မိန်းမရဲ့စားချင်စိတ်က မကောင်းဘူး။ သူမ ဘာမှ မစားချင်နေဘူး။ သူမကို ပိုစားစေဖို့အတွက် ငါ့မှာ တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး။ ”

ကျားဟွေ့ က နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုကောင်းပြီ၊ ရှင် ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ။ ရှင့်အတွက် ကျွန်မအရင်လုပ်ပေးမယ်။"

“ငါ့ကို ကီလိုတစ်ဝက်ပေး။ သူမ ညဘက်စားချင်စိတ်ရှိမလားဆိုတာ မသိလို့။”

သူမရောက်ရောက်ချင်းပဲ ကီလိုဝက်ကိုကြော်ရမယ်။ ကျားဟွေ့က ဒီနေ့ ကြက်ကြော် ငါးကီလို ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူမစိတ်ထင် ဒီနေ့ မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ပြောစရာရှိသည်။

“ စကားမစပ်၊ မင်းက ​နေ့လည်​တိုင်း ဒီကို​လာတာလား။”

“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မတို့က စနေ၊ တနင်္ဂနွေပိတ်ရက်ပဲလာတာ ”

အမျိုးသားရဲဘော်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသည်။ "ကောင်းပြီ ငါ့မိန်းမ ထမင်းစားချင်ရင် နောက်အပတ်အထိ စောင့်ရမှာပေါ့။”

ကျားဟွေ့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုစုံတွဲလေးကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ နှလုံးသားထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဝက်က ချစ်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ကောင်းသည်။

“သူမတကယ်စားချင်ရင် ကျွန်မကို ရှာလို့ရတယ်။ ရှင့်အတွက် လုပ်ပေးဖို့ ကျွန်မမှာအချိန်ရှိတယ်။ နောက်မှ လိပ်စာရေးပေးပါ့မယ်။”

အမျိုးသားရဲဘော်က ဝမ်းသာအားရ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုနေသော်လည်း ကြက်ကြော်နေသော ကျောက်တုန်းလင်သည် ယောက်ျားရဲဘော်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ့မိန်းမနဲ့ စကားအများကြီးပြောတတ်တဲ့ အမျိုးသားတွေကို သူ မကြိုက်ပေ။

သူ့ဇနီးသည် ယောက်ျားရဲဘော်အား ကြင်နာမှုကြောင့် လိပ်စာပေးခဲ့သည်ကို သူသိသော်လည်း ကျောက်တုန်းလင်သည် ရှာလကာရည်သောက်ရန် သူ့စိတ်ထဲတွင် နေရာအချို့ ရှိနေသေးသည်။

ယောက်ျားရဲဘော်သည် ကြက်ကြော်ပူပူလေးဖြင့် ထွက်သွားပြီးနောက်၊ မေရှန်းက “ဒီရဲဘော်က သူ့မိန်းမအပေါ်မှာ တကယ်ကောင်းတာပဲ” လို့ မြည်တမ်းခဲ့သည်။

ကြက်ကြော် ပုံးတစ်ဝက်လောက်က ကြက်သားဝယ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ၊ သူတကယ်အဲ့တာကိုပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

အရင်က သူ့အစ်ကိုကြီးက သူ့မိန်းမအပေါ် ကောင်းတာကို သူမ မြင်ဖူးသည်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဇနီးမယားအပေါ် ကောင်းတဲ့ ယောက်ျား ရှားပါးမှု မရှိခဲ့ပေ။

“ဒါဆို အနာဂတ်မှာ ညီမလေးကိုချစ်မယ့်ခင်ပွန်းကို ရှာရလိမ့်မယ်”

ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးတွေဟာ အမျိုးသားတွေရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လက်ဖဝါးနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ လိုသည်။ မိန်းမတွေကို ချစ်ဖို့ နားမလည်တဲ့ ယောက်ျားလေးတွေက အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဘ၀ကို လွန်စွာ ခက်ခဲစေပါလိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းကိုပြောရင်း၊ ကျားဟွေ့သည် မေရှန်း ၏ကျောင်းသူဘဝအကြောင်း အတင်းအဖျင်းပြောလာသည်။

“ကျောင်းမှာ ညီမလေး ကြိုက်တဲ့ အတန်းဖော် ယောက်ျားလေး ရှိလား။”

“ ယောင်းမ၊ ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ။ ညီမ ကျောင်းသွားတော့မယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်ဆီကို စကားပြောဖို့မလုပ်ရဘူး။”

ဒီလိုမေးခွန်းမျိုးပြောတိုင်း မေရှန်းက ရှက်နေလိမ့်မည်။ သူမ ဘယ်လိုပြောနိုင်မလဲ။ သူမ၏အစ်ကိုကြီးသည် သူမအနားတွင် ရှိနေသေးသည်။

“ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကြိုက်လားလို့ပဲ မေးတာပါ”

“မဟုတ်ဘူး။ ညီမသူတို့ကို ညီမရဲ့အတန်းဖော်တွေလို့ပဲ ဆက်ဆံတယ်။ ညီမအဲ့လောက်မတွေးထားဘူး။ ”

သူမ လှုပ်လှုပ်ရွရွခံစားရသည့်အချိန်သည် သူမအထက်တန်းကျောင်းတက်နေချိန်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် ၎င်းတို့ကို မခံစားခဲ့ရပေ။ သူမသည် ယောက်ျားလေး ကျောင်းသားကို ကဏ္ဍတိုင်းတွင် မထိုက်တန်ကြောင်း သူမ ခံစားခဲ့ဖူးသည်။ သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် သူမသည် အငယ်တန်းကောလိပ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ဆရာမအဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ မေရှန်းက အရင်ကထက် ယုံကြည်မှုပိုရှိလာသည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ၊ သူနဲ့ထပ်မဆုံနိုင်တော့ပေ။ သူ့မှာ လက်တွဲဖော်ရှိမရှိ၊ အိမ်ထောင်ရှိမရှိ၊ ဒါမှမဟုတ် ကောလိပ်တက်နေလားဆိုတာ သူမ မသိပေ။

အနာဂတ်မှာ အခွင့်ကောင်းမရှိသည်ဖြစ်စေ ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ သူမ အမြဲမျှော်လင့်သည်။

သူမ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ကောင်းချီးများသာဖြစ်သည်။

စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ ယနေ့ထက်တိုင် သွက်လက်နေသေးပြီး ယခင်နေ့ထက် ပြင်ဆင်စရာများ ပိုမိုများပြားနေသော်လည်း ယနေ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်သူများက နှစ်ဆပိုများလာသည်။

စက်ရုံအများစုသည် စနေ၊ တနင်္ဂနွေများတွင် အနားယူကြပြီး တစ်ခဏတာစနစ်ဖြင့် လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ကျားဟွေ့ သည် တတိယမြောက်ရုပ်ရှင်တွင် ယွမ်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ယွမ်ကျော်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ပြီး အသားတင်အမြတ်ငွေ ၁၄ ယွမ် ရရှိခဲ့သည်။

“ဒီနှစ်ရက်မှာ ကျွန်မတို့ရခဲ့တာက တခြားသူတွေအတွက် တစ်လခွဲလစာပဲ”

နှစ်ရက်အတွင်း အမြတ်ငွေသည် ယွမ် ၂၀ ရှိပြီး အခြားသူများ၏ လဝက်လစာဖြစ်သည်။

ကျားဟွေ့ ရှူးရှူးရှဲရှဲလုပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။ ကျွန်မ မသေချာဘူး။ နောက်တစ်ခါ လာရောင်းမယ့်သူတစ်ယောက်ယောက် ရှိလာလိမ့်မယ်။ ”

မေရှန်းက အော်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လား။ ညီမတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ ”

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ တခြားပစ္စည်းတွေကို ရောင်းရတာ လွယ်ပေမယ့် ကြက်ကြော်တော့သူတို့ မရောင်းနိုင်ဘူး။”

နောက်တစ်ခါ တစ်ခုခုရောင်းရင် ငါတို့အဲ့တာကို ပြောင်းရမှာပေါ့။