ဖြေရှင်းနည်း

ရဲရှင်းဟွေ့က ပိုင်လင်ကို တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ပိုင်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်လာပြီးနောက် သူ့အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အကြေးခွံများ ပို၍ပို၍ ပေါ်ထွက်လာရာ မကြာမီပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့မည်ကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ပိုင်လင် သို့မဟုတ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မြွေဖြူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြင့်မားစွာ စုစည်းနေသည့် နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင်. ဤသို့ ဖြစ်လာရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြင့်မားစွာ စုစည်းမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ကြောင်း ရဲရှင်းဟွေ့ သဘောပေါက်သွား၏။

အကြောင်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့က ဘုရင်ဖြူနှင့် ရှသာ့လုံတို့ ရောက်လာသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို နတ်မိစ္ဆာ သားရဲများဟု ခေါ်နိုင်ပြီး သူတို့မှာ ပုံပြောင်းနိုင်သော နတ်မိစ္ဆာ သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမြွေဖြူက သူတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ဤမျှ လှုပ်ရှားတက်ကြွလာခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်လန့်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင် ဘုရင်ဖြူမှာ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ ရုပ်သွင်နှင့် ဆံပင်မှာ အဖြူနှင့် ရွှေရောင် ဖြစ်နေသည်။ သူက ရဲရှင်းဟွေ့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ထက် များစွာ ပို၍ ကြည့်ကောင်းနေသည်။

ရှသာ့လုံအတွက်မူ သူ၏ လူသားပုံစံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရိုင်းဆန်နေ၏။

သူက မည်းနက်သော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အရိုင်းဆန်သော အနက်ရောင် ဆံပင်များက လေထဲတွင် လွင့်ခါနေကာ သူ့အား အရိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ လက်ရှိတွင် တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံ တစ်ခုလုံး၌ အသန်မာဆုံးသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း အခြားသူများနှင့် သဘာဝအတိုင်းပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့ တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမြန်ဆုံး အပြေးရောက်လာကြသည်။

“ဘော့စ်... ဒီကလေးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်တူရဲ့ သဲလွန်စ သေးသေးလေးကို ခံစားမိတယ်။”

ရှသာ့လုံက ပိုင်လင် ရှိနေသည်ကို ပထမဆုံး သတိပြုမိသူ ဖြစ်သည်။

ရှသာ့လုံ ကိုယ်တိုင်မှာ မြွေမှ ရေနဂါး၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် နဂါးအဖြစ် ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်ရာ မြွေဖြူမှာ သူ၏ မျိုးနွယ်တူ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခြင်းမှာ မှားယွင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“သူ့နာမည်က ပိုင်လင်၊ သူက ငါ့တပည့်ပဲ၊ သူ့ဝိညာဉ်က အခု မြွေဖြူတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်စားတာကို ခံနေရတယ်။ ငါ သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာက မြွေဖြူရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ပဲ။”

ရှသာ့လုံ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူက ချီတုံချတုံဖြစ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဘော့စ်၊ ဘော့စ်က မြွေဖြူကို သတ်ချင်တာလား။”

“ငါ မဖျက်ဆီးရင် တခြား ဘာလုပ်လို့ရဦးမှာလဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့က မေးလိုက်၏။

“ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်၊ မြွေဖြူကို ဒီကလေးကို လက်လွှတ်ပေးအောင် လုပ်ကြည့်မယ်။”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့မှာ မျိုးနွယ်တူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရှသာ့လုံမှာလည်း သနားကြင်နာစိတ် အနည်းငယ် ခံစားမိသည်။

တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံထဲတွင် ဘုရင်ဖြူ ဖြစ်စေ၊ မျက်လုံးတစ်လုံးနဂါး ဖြစ်စေ၊ နတ်မိစ္ဆာကျား နှစ်ကောင်ပင် ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးမှာ အဖော် သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်တူ အဖွဲ့ဝင်များ ရှိကြသော်လည်း သူ ရှသာ့လုံ တစ်ယောက်တည်းသာ တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေသည်။

ယခု ကျင့်ကြံမှု အနည်းငယ် ရှိသော မျိုးနွယ်တူတစ်ဦးနှင့် တွေ့သောအခါ သူက သဘာဝအတိုင်းပင် ကယ်တင်၍ သူ့လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းလို၏။

“ကောင်းပြီလေ… ဒါပေမဲ့ ဒီကလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မထိခိုက်စေနဲ့။”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရှသာ့လုံ၏ အဆိုပြုချက်ကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှသာ့လုံက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။”

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ပိုင်လင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။

သို့သော် ပိုင်လင်မှာ သဘာဝ ရန်သူနှင့် တွေ့ကြုံရဘိသကဲ့သို့ ပြုမူကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေ၏။

“ဟေး၊ မင်းက သူများခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်တာလို လက်မခံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်ရဲပြီးတော့ အခုထိ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေတုန်းလား။”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှသာ့လုံက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပိုင်လင်၏ အောက်မှ အနက်ရောင် မြွေတစ်ကောင်၏ အရိပ် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော ပိုင်လင်မှာ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေသော်လည်း သူ မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်မြွေ၏ အရိပ်က သူ့ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာသာ ရစ်ပတ်ထား၏။

ပိုင်လင် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ရှသာ့လုံက သူ့ထံသို့ လာ၍ သူ၏ ကြီးမားသော လက်ကို သူ့နဖူးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိကပ်လိုက်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာသည်မှာ မြွေဖြူနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရှသာ့လုံက မြွေဖြူကို ဘာပြောလိုက်သည်ကို သဘာဝအတိုင်းပင် မသိချေ။ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ရှသာ့လုံက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုင်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မြွေဖြူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြွေဖြူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ပိုင်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေကျသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အကြေးခွံများမှာ ချွန်ထက်သော သွားများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ရှေ့သို့တက်၍ ပိုင်လင်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရာ သူ အဆင်ပြေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူက သူ့အနားမှ ရှသာ့လုံကို မေးလိုက်၏။

“မင်း မြွေဖြူကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ။”

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး…”

ရှသာ့လုံ၏ မျက်နှာက နီရဲသွားပြီး သူက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီမြွေဖြူက မြွေမတစ်ကောင်။ ကျွန်တော် သူ့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မောင်းမဆောင်ထဲ ခေါ်သွင်းနိုင်တယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တာ၊ အဲဒါနဲ့ သူ အရှုံးပေးလိုက်တာပဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့ - “…”

“ဘာကြီးလဲ။ မင်းက ဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ရတယ်လား။”

ဘုရင်ဖြူက အနည်းငယ် ဆွံ့အစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့တော့ ငါမမှတ်မိဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှသာ့လုံက ပခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျွန်တော် ဘယ်သိပါ့မလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘော့စ် ရှိတယ် မဟုတ်လား။”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှသာ့လုံက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ဘော့စ်…။”

ရဲရှင်းဟွေ့အတွက်မူ မြွေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ခုပ်တီး၍ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖျန်ဖြေခြင်း စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်းပင် စုစည်းလာပြီး မြွေဖြူတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုဝေးသွားသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ဝှေ့ယမ်း၍ မြွေဖြူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ ပြောင်းလဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် မူလက အနည်းငယ် မပီမပြင် ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ တကယ့်မြွေဖြူတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤမျှ မှော်ဆန်သော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဘုရင်ဖြူနှင့် ရှသာ့လုံ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

“ဖာ့ခ် ဘော့စ်၊ ဘော့စ်က တစ်နေ့တခြား ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပြီပဲ။”

ဘုရင်ဖြူက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… ဘော့စ်၊ ဒါက တကယ့်ကို မှော်ဆန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။”

ရှသာ့လုံကလည်း ထောက်ခံပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား… ဒါက ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က သေချာစဉ်းစား၍ ဘုရင်ဖြူနှင့် ရှသာ့လုံတို့ကို ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ခဏကြာရင် မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို ပို့ပေးမယ်။ တောင်နဲ့မြစ်များ မြေပုံထဲမှာပဲ တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေတာက ကောင်းတဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ။”

လက်ရှိတွင် ရှသာ့လုံနှင့် ဘုရင်ဖြူတို့၏ အစွမ်းမှာ အများဆုံး မသေမျိုး နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသည်။

သူတို့မှာ မသေမျိုး ဧကရာဇ် နယ်ပယ်နှင့် နယ်ပယ်ကြီး နှစ်ခု ကွာဝေးနေသေး၏။

အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်မှာ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် မြန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အားလုံးမှာ တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံ၌ ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သန်မာသော နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ သန်မာသော အစွမ်းကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့်… ရဲရှင်းဟွေ့က သူတို့ကို အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရရန်အတွက် မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း လောကသို့ ပို့ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူတို့မှာ မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် အနည်းဆုံး နာမည်ကျော် မသေမျိုး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရမည်၊ သို့မှသာ သူတို့ကို တကယ့် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ညီငယ်တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက မငြင်းပယ်ကြပေ။ တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အလွန် သေးငယ်လွန်း၏။

သူတို့သုံးဦး စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် မြွေဖြူမှာ နောက်ဆုံး၌ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်နှင့် ပေါင်းစပ်မှုကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။

မြွေဖြူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် တွားသွား၍ သူမ၏ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ပိုင်လင် နိုးလာရင် သူ့ကို တောင်းပန်လိုက်။ မင်းကြောင့်ပဲ သူ ဒီနှစ်တွေမှာ ဒုက္ခအများကြီး ခံခဲ့ရတာ။”

မြွေဖြူက ထိုစကားကို ကြား၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် မြွေဖြူမှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုများစွာကို ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်မှာ ပြင်းအားမြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အရည်အချင်းများမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်လာသည်။

တောင်နှင့်မြစ်များ မြေပုံရှိ ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ အကူအညီဖြင့် သူမမှာ ပုံပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြာမည် မဟုတ်ချေ။

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ပိုင်လင် နိုးလာ၏။

ပိုင်လင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှ အကြေးခွံများမှာ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူ၏ ချောမွေ့သော အရေပြားကို ကြည့်ရင်း ပိုင်လင်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။

“ဆရာ… ကျွန်တော် ပုံမှန်ဖြစ်သွားပြီ…”

ပိုင်လင်မှာ ဆရာက ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်ကို သိသောကြောင့် သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က တားဆီးခြင်း မပြုဘဲ လက်မထူသာသာသာ ရှိသော မြွေဖြူကို ရှေ့သို့ တက်၍ တောင်းပန်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

မြွေဖြူမှာ စကားမပြောနိုင်သော်လည်း သူက ပိုင်လင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရစ်ပတ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူတို့မှာ သူတို့၏ အတွေးများကို အသုံးပြု၍ အတားအဆီးမရှိ ဆက်သွယ်နိုင်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ခိုးနားမထောင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်လင်၏ အမူအရာကို ကြည့်၍ သူက မြွေဖြူကို ခွင့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိလိုက်ရ၏။