အတော်လေး ခေတ်ရှေ့ပြေးနေသည်

ရဲဆွေ့မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေကြသော ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ရှုရာ့ကို မကြည့်ဘဲ ရဲလန်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ စကားပြောလိုက်သည်။

“မင်္ဂလာပါ အန်တီ…”

ရဲဆွေ့က သူ့အဖေမှာ သူ့မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူ့အဒေါ် ရဲလန်ယွဲ့အား ပြောပြထားပြီးလောက်ပြီဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူက ဂိမ်းကစားရင်း အလုပ်များနေသောကြောင့် သူမကို လာတွေ့ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်မိသည်။

ရဲဆွေ့က သူမကို အန်တီဟုခေါ်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့မှာ နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားသည်။

“မင်း… မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တယ်…”

မေးခွန်းမေးနေစဉ်မှာပင် ရဲလန်ယွဲ့က အားရိကိုလည်း တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရဲဆွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“အန်တီလေ… ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ…”

ရဲလန်ယွဲ့ - “…”

ရဲလန်ယွဲ့မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမက ရဲရှင်းဟွေ့ထံမှ ရဲယင်မှာ ချစ်သူအများအပြားရှိသော ပင်လယ်ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ကြားသိထားသည်။

သို့သော် ယခု ရုတ်တရက် ချစ်သူယောက်ျားလေးတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး သူမကို အန်တီဟု ခေါ်လိုက်သောအခါ သူမ အတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

သူမ၏တူမှာ ယောက်ျားလေးရော မိန်းကလေးပါ နှစ်ဖက်လုံးကို ပစ်မှတ်ထားသည့် ပင်လယ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမက ထိုသို့သောလူမျိုးကို မဆန့်ကျင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဘဝများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယောက်ျားရော မိန်းမပါ နှစ်ဖက်လုံးတွင် အမြဲတမ်း ရေပန်းစားခဲ့သည်။ သူမကို မဟုတ်ဘဲ သူမ၏လက်ကိုသာ ကြွေသွားသည့်လူများကိုပင် တွေ့ဖူးသေးသည်။

သူမကတော့ အဆင်ပြေသော်လည်း အိမ်ရှိ သူမ၏ဖခင်နှင့် ညီငယ် ရဲရှင်းချန်တို့ လက်ခံနိုင်ပါ့မလားကိုတော့ သူမ မသိချေ။

“အဟမ်း… ရဲယင်က ဒီလောက် ခေတ်ရှေ့ပြေးနေမယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး…”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စကားလမ်းကြောင်းက ရုတ်တရက် သူ့ဝမ်းကွဲ ရဲယင်ဆီသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်သွားသည်ကို ရဲဆွေ့ နားမလည်သော်လည်း သူက ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… သူက တကယ်ကို ခေတ်ရှေ့ပြေးတာ... ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို မကြည့်ပါနဲ့... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး ခေတ်ရှေ့ပြေးတဲ့သူပါ…”

ရဲဆွေ့ စဉ်းစားနေသည်မှာ သူ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ လူများနှင့်အတူ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော သူ့ cosplay အစီအစဉ်များအကြောင်း ဖြစ်သည်။

ရဲဆွေ့၏စကားကိုကြားသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်၏။

“ငါသိပြီ... မင်းက တကယ်ပဲ ခေတ်ရှေ့ပြေးတာပဲ... စကားမစပ်... မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ…”

“ဟမ်... အန်တီ... ကျွန်တော့်နာမည် မသိဘူးလား…”

ရဲဆွေ့က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်တော့်နာမည် ရဲဆွေ့ပါ…”

“အိုး… မင်းမျိုးရိုးနာမည်ကလည်း ရဲ ပဲလား…”

ရဲဆွေ့ - “…”

“ကျွန်တော် အန်တီ့ကို အန်တီလို့ခေါ်တယ်... ကျွန်တော့်မျိုးရိုးနာမည်က ရဲ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်ရမှာလဲ…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့မှာ ရဲဆွေ့အမည်ရှိ ဤလူမှာ အောက်ပိုင်းနေရာမှ ဖြစ်ပြီး ရဲယင်က အသာစီးရသူဖြစ်သောကြောင့် မျိုးရိုးနာမည်ကို ပြောင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤကောင်လေးနှစ်ယောက်မှာ အတော်လေး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရသည်။

ရဲလန်ယွဲ့မှာ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ပေ။ သူမက လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ဖခင်နှင့် ညီငယ် ရဲရှင်းချန်တို့ကို နားချစည်းရုံးမှုနှင့် အတွေးအခေါ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်အချို့ လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့က မိသားစုကို မည်သို့ နားချရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရဲဆွေ့နှင့် မုန်ကျစ်ယွီတို့ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ဘယ်အချိန် ပြန်မည်ကို ဆွေးနွေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဟမ်... မင်းတို့လည်း လက်တွေ့ကမ္ဘာကို သွားမှာလား…”

ရဲလန်ယွဲ့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့…”

ထိုအချိန်တွင် ရဲဆွေ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးလာသည်။ သူ့အဒေါ်နှင့် ဆက်သွယ်ရသည်မှာ ခက်ခဲသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ့အဒေါ်မှာ ငယ်စဉ်က သိပ်မထက်မြက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

သူ အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ရဲဆွေ့မှာ ဘာမှမေးခဲ့ပေ။

ရဲဆွေ့နှင့် တခြားသူများ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ သွားချင်ကြပြီး ရဲလန်ယွဲ့မှာ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ကြည့်ရသည်မှာ မုန်ကျစ်ယွီအမည်ရှိ ထိုအမျိုးသားမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ ဖြစ်ပုံရသည်။

မူလက ရဲလန်ယွဲ့မှာ သူတို့ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ ရဲမိသားစုအိမ်သို့ အသုတ်လိုက် ပြန်ပို့ရန် နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်ကို အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ရဲဆွေ့က သူ့နှင့်အတူ လူများစွာကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ဒုက္ခများလှသည်ဟု သူ တွေ့ရှိသဖြင့် လူအုပ်တစ်စုကို ခွိုက်ကျဲ့မန်မှတစ်ဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့မှာ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သူမက ယီကို ကြယ်တာရာဂိုဏ်းကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းပြီးနောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်မှတစ်ဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ ရဲမိသားစုအိမ်သို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

လက်တွေ့ကမ္ဘာ။

ရဲမိသားစု။

ထိုအချိန်တွင် ရဲမိသားစု၏ ပါတီပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ထို့နောက်တွင်တော့ နက်ဖြန်နေ့၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ပေါင်ပေါင်းမှာ မိသားစုမရှိသောကြောင့် မင်္ဂလာပွဲကို သတို့သမီးကြိုခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် စတင်မည်ဖြစ်သည်။

ရဲမိသားစု မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ မြို့တော်ရှိ အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်းပင် ပြောစရာခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ရဲမိသားစုမှာ မြို့တော်ရှိ အချို့သော အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် လူသိမများသော်လည်း ထိပ်တန်းအသိုင်းအဝိုင်းများတွင်မူ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည်။

သူတို့၏သားသမီးများကို နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကတွင် လေ့ကျင့်ရန် ဝင်ခွင့်ပြုလိုသူတိုင်းမှာ ရဲမိသားစု၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရမည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှာ ရဲမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ညီမျှသည်။

ရဲမိသားစု၏ အငယ်ဆုံးသား မင်္ဂလာဆောင်မည်ကို သိသောအခါ လူများစွာမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲလိုကြသည်။

ဤနည်းဖြင့် သူတို့မှာ ဤမင်္ဂလာပွဲမှတစ်ဆင့် အဆက်အသွယ်အချို့ကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“အဖေ... အဖေ ကျွန်တော့်မင်္ဂလာဆောင်ကို ဘယ်သူတွေကို ဖိတ်ထားလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲချန်ကို ရှာတွေ့၍ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“ငါ ဘယ်သူတွေကို ဖိတ်ထားလို့လဲ... ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မဖိတ်ထားဘူးထင်တယ်…”

ရဲချန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မှင်တက်သွားသည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်သောအခါ ရဲချန်က လက်ဝေ့ယမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

“အိုး… ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မဖိတ်ရင်တောင် လူတွေ အများကြီး လာဦးမှာပဲ… စိတ်မပူပါနဲ့…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“အဖေ… အဖေသိတဲ့လူတချို့ကို ဖိတ်ပြီး မိတ်ဖွဲ့ချင်လို့ပဲ လာတဲ့လူတွေကို ဖယ်ထားလိုက်ပါလား… မနက်ဖြန် ကျွန်တော့်မင်္ဂလာပွဲက အရမ်းစည်ကားနေမှာ... ပေါင်ပေါင်း ရူးသွားလောက်အောင်ကို စည်ကားနေမှာ…”

တကယ်တော့ ပေါင်ပေါင်းမှာ မင်္ဂလာပွဲကို မျှော်လင့်နေသော်လည်း မနက်ဖြန်တွင် မည်မျှ လူစည်ကားမည်ကို တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းသာချနိုင်တော့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် ရဲချန်က စဉ်းစားကြည့်ရာ သူ့စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု တွေ့ရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်္ဂလာပွဲနေရာ နှစ်ခုလုပ်ကြတာပေါ့... တစ်ခုက တကယ့်မင်္ဂလာပွဲ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ မိတ်ဖွဲ့ချင်ပြီး စားသောက်ချင်တဲ့ သူစိမ်းတွေအတွက်ပေါ့... တကယ့်မင်္ဂလာပွဲဘက်ကတော့ ငါတို့မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အတူတူ ပျော်ပျော်ပါးပါးဆင်နွှဲဖို့ပဲ...”

ရဲချန်၏ အကြံဉာဏ်မှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သဘောတူလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရဲမိသားစုအိမ်တော်တွင် အချက်ပေးသံ ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။

ထိုအသံမှာ သိပ်မအရေးကြီးကြောင်းကို ညွှန်ပြနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်ကို အသုံးပြုသည့် အချက်ပေးသံဖြစ်ကြောင်း ရဲရှင်းဟွေ့ သိလိုက်သည်။

“မင်းအစ်မ ပြန်လာပြီထင်တယ်... သွားကြိုကြရအောင်…”

အချက်ပေးသံကိုကြားသောအခါ ရဲမိသားစုဝင်အားလုံးမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်ရှိရာ အခန်းသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ရဲချန် ပြောသည့်အတိုင်းပင် လူတိုင်းမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်ရှိရာ အခန်းသို့ ရောက်လာပြီး ရဲလန်ယွဲ့က လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရဲလန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ အမြဲတမ်း အေးစက်နေသော်လည်း ရဲယင်ကို ကြည့်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ထူးဆန်းသောအကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်။

ရဲဆွေ့က လူတိုင်းကို ခွိုက်ကျဲ့မန်မှတစ်ဆင့် ဦးဆောင်၍ နောက်ဆုံး၌ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုနေရာတွင် အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံးသူများမှာ မုန်ကျစ်ယွီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် အိမ်သို့ အပြေးပြန်၍ သူတို့၏မိဘများကို တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူတို့ ယခု မည်မျှ တန်ခိုးကြီးကြောင်းကို မိဘများထံ ကြွားဝါချင်နေကြသည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို တွေးမိသောအခါ ထိုနှစ်ယောက်မှာ ထိုသို့သောကိစ္စကို ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။