မတွေ့တာကြာပြီ

ရဲရှင်းချန်၏ အခန်းထဲတွင်။

ရဲလန်ယွဲ့၊ ရဲချန်၊ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲထျန်းမင်။

လူငါးယောက် အတူတူ ထိုင်နေကြသည်။

ရဲလန်ယွဲ့က ရဲယင်မှာ လိင်တူကြိုက်သူဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ တွေ့ရှိချက်ကို လူတိုင်းအား ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

သူ၏ အကြီးဆုံးမြေးမှာ လိင်တူကြိုက်သူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ရဲချန်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... ရှောင်ယင်က တကယ်ပဲ လိင်တူကြိုက်တာလား…”

ရဲရှင်းချန်မှာလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“အစ်မ... အစ်မ သေချာလို့လား…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲလန်ယွဲ့ကို ကြည့်၍ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်…”

ရဲလန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ငါသေချာတယ်... ရဲဆွေ့လို့ခေါ်တဲ့ကောင်လေးက ငါ့ကို အန်တီလို့တောင် ခေါ်နေပြီ… ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသေချာဘဲ နေမလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့ - “…”

ရဲချန် - “…”

ရဲရှင်းချန် - “…”

ရဲထျန်းမင် - “…”

လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဟမ်... မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ အဲဒီလိုပုံစံ ဖြစ်နေကြတာလဲ…”

ရဲချန်က သူ့ခေါင်းကိုကုတ်၍ မေးလိုက်သည်။

“လန်ယွဲ့… ရဲဆွေ့က တကယ်တော့ မင်းတူဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်း တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား…”

သူမ၏ဖခင်စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် ရဲထျန်းမင်ထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲထျန်းမင်က အလျင်အမြန် လက်ဝေ့ယမ်းပြီးနောက် သူ့ဘေးရှိ ရဲရှင်းဟွေ့ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့က ရဲရှင်းဟွေ့ကို စိုက်ကြည့်၍ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟမ်... ရှင်းဟွေ့... ရဲဆွေ့က တကယ်တော့ မင်းသားလို့တော့ မပြောနဲ့နော်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူ့ခေါင်းနောက်ကို ကုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ… ကျွန်တော်က အစ်မကို အံ့အားသင့်စရာ ပေးချင်တာပါ... ဒါပေမဲ့ အစ်မက သူနဲ့ ရဲယင်ကို အထင်လွဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ထားဘူး… ဒါပေမဲ့... အစ်မ... မင်းတူတွေကို လိင်တူကြိုက်တယ်လို့ ချက်ချင်း သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားများကြောင့် ရဲလန်ယွဲ့မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဖုန်းကို ကိုင်၍ ကြည့်လိုက်ရာ ရဲဆွေ့ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

“ဟေး... အဖေ... ကျွန်တော် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို လူခေါ်လာတယ်... လာခေါ်ပေးဦး…”

“အိုး... ခဏစောင့်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ဖုန်းချလိုက်ပြီး ရဲချန်နှင့် တခြားသူများကို ရှင်းပြပြီးနောက် ရဲမိသားစုအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာသည်။

ခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်၏။ ဝင်ပေါက်၏ တစ်ဖက်တွင် သူ ခွိုက်ကျဲ့မန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ပင်လယ်ဧရိယာ ရှိနေသည်။

မကြာမီပင် ရဲဆွေ့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်စုက ဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာကြသည်။

“အဖေ... အဖေ့ဝင်ပေါက်က တော်တော်အဆင်ပြေတာပဲ…”

ရဲဆွေ့က ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရဲရှင်းဟွေ့ကို အဖေဟုခေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့မှာ အလွန်ရှက်ရွံ့သွားသည်။

တကယ်ပင် အလွန်ရှက်စရာကောင်းလှ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက သူမ၏ တူနှစ်ယောက် AFFAIR ရှိနေသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်လေ။

ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးနွယ်ဝင်အဖွဲ့တစ်စုကို မြင်သောအခါ မှင်တက်သွားရသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ပင် ဖြစ်သည်။

သူက မေးလိုက်၏။

“ဟေး... ရဲဆွေ့... မင်း ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နဲ့ တခြားသူတွေကို ဒီကို ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ…”

ရဲဆွေ့က ပြုံး၍ သူတို့ထံ လက်ဝေ့ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“အဖေနဲ့အမေက မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ မဟုတ်လား… သူတို့ကို ဖျော်ဖြေဖို့ ကျွန်တော် ခေါ်လာတာ… အဖေ့မင်္ဂလာဆောင်အတွက် တခြားကမ္ဘာက ဧည့်သည်အုပ်စုတစ်စု ဖျော်ဖြေပေးတာက ဘယ်လောက်တောင် ခံ့ညားလိုက်မလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရဲဆွေ့၏ စကားများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသူများမှာ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၊ ဟူလိနှင့် သူတို့၏နောက်မှ ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးနွယ်ဝင် အယောက်နှစ်ဆယ်နီးပါးတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း နယ်မြေအရှင်သခင်က သူတို့ကို ဤနေရာသို့ လာခိုင်းရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ မင်္ဂလာဆောင်တွင် ဖျော်ဖြေရန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့ ဘယ်လောက်ပင် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေပါစေ၊ သူတို့က ဤကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သော တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆန်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ နယ်မြေအရှင်သခင်၏ အမိန့်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုနေရာတွင် အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံးသူများမှာ အမှန်တကယ်တော့ မုန်ကျစ်ယွီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့မှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ ပင်လယ်ကိုမြင်သောအခါကတည်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ယခုတွင်တော့ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်အဆောက်အအုံများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါးလွှာသော လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမြင်သောအခါ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း ထိုနှစ်ယောက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏အကြည့် မုန်ကျစ်ယွီပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အားနည်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

အားနည်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားဟု ဆိုသော်ငြား ရဲရှင်းဟွေ့၏ စံနှုန်းအရသာ ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်ရတာလဲ... မုန်ကျစ်ယွီ... မင်း တကယ်ပဲ နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်သွားတာလား…”

မုန်ကျစ်ယွီ၏ နတ်ဘုရားဇာတိက ဘာကိုကိုယ်စားပြုသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ နယ်မြေအရှင်သခင်ဖြစ်လာခြင်း၏ အခွင့်အာဏာဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီ၏ မူလစိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက အားအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရဲရှင်းဟွေ့... ငါအရင်ကတည်းက ပြောခဲ့တယ်... မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် ငါမင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြမယ်... ဟဲဟဲဟဲ… ကြည့်စမ်း... ဒီနေ့က အရမ်းစောစော ရောက်လာတာပဲ…”

မုန်ကျစ်ယွီ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့က သူ့ကို မရိုက်ချင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ အသင်းဖော်များဖြစ်ခဲ့ပြီး ဂိမ်းကစားဖော်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရဲဆွေ့မှာ သူ့အဖေ စိတ်တိုသွားပါက သူ့သူငယ်ချင်းကို တကယ်သတ်ပစ်မည်ကို တကယ်ပင် ကြောက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက မုန်ကျစ်ယွီနောက်သို့ ရောက်လာပြီး သူ့ခေါင်းကို အောက်သို့ ဖိချကာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

“အဖေ… အဖေမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သူက အာဏာရလာရင် မောက်မာတတ်တဲ့ လူစားမျိုးပဲ…”

မုန်ကျစ်ယွီက ရဲဆွေ့၏လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ရှေ့တွင် ကြွားဝါရန်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ ဆန္ဒဖြစ်သည်။ သူက ရဲဆွေ့ကြောင့် ပျက်စီးသွားအောင် ခွင့်ပြုနိုင်ပါ့မလား။

ရဲဆွေ့ သူ့ကို စကားမပြောအောင် တားဆီးခြင်း မပြုနိုင်ခင်မှာပင် မုန်ကျစ်ယွီက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရဲရှင်းဟွေ့... ငါ မင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာက… ငါက ဆာလာပိုင်ကျီကို ငါ့ကို သူဌေးလို့ခေါ်ခွင့်ပေးရဲလို့ပဲ... ပြီးတော့ သူငါ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ သူဌေးလို့ခေါ်ခဲ့တယ်…”

ထိုအခိုက်တွင် မုန်ကျစ်ယွီမှာ အလွန်ဂုဏ်ယူနေပုံရသည်။

မုန်ကျစ်ယွီက ရဲဆွေ့ရှိနေသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ဟန်ဆောင်မနေနိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း ဆာလာပိုင်ကျီကို သူ့ညီငယ်အဖြစ် လက်ခံရဲသည့်အချက်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ရှေ့တွင် ကြွားဝါရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း မုန်ကျစ်ယွီက ဆာလာပိုင်ကျီကို သူ့အား သူဌေးဟု ခေါ်ခွင့်ပြုရဲလောက်အောင် သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ထို့ကြောင့် သူက မုန်ကျစ်ယွီ ဘာကြောင့် ကံမကောင်းသေးတာလဲဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မုန်ကျစ်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမှာ အမှန်တကယ် ကံဆိုးပြီးသား ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ရဲဆွေ့ထံမှ သင်ခန်းစာကြီးတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ရသည်လေ။

“မင်း တော်တယ်... ငါမင်းကို အသိအမှတ်ပြုတယ်... မင်းက တကယ်ပဲ မစင်စားရဲတဲ့လူပဲ…”

စကားဆုံးသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့အာရုံကို ရှီထိုက်လုံနှင့် ရှုရာ့ထံသို့ တစ်ဖန် ပြောင်းလိုက်သည်။

သူက ရှီထိုက်လုံကို သိသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီထိုက်လုံကို အာရုံစိုက်နေသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ရဲထျန်းမင်နှင့် ယွင်မုန်ကျူးတို့လည်း ရှိနေသည်။

“ရှီထိုက်လုံ… မင်း ဒီအချိန်အတွင်း ဘယ်ရောက်နေတာလဲ… မင်းမိဘတွေက မင်းကိုရှာရင်းနဲ့ ရူးတော့မယ်…”

ယွင်မုန်ကျူးမှာ အလွန်စိတ်ကောင်းရှိပြီး ရှီထိုက်လုံ၏ မိဘများ တဖြည်းဖြည်း ပိန်လှီလာသည်ကို မမြင်ရက်နိုင်ပေ။

သူမက ရှီထိုက်လုံကိစ္စကြောင့် ရဲထျန်းမင်နှင့်ပင် ရန်ဖြစ်ခဲ့သေးသည်။ အကြောင်းမှာ ရှီထိုက်လုံ၏ မိခင်က သူမ၏သား ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမှာ ရဲထျန်းမင်နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်သည်ဟု အမြဲတမ်း ယုံကြည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို သူ့သားမှာ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာတွင် မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်နေကြောင်း ပြောပြသောအခါပင် သူမက မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ တိတိကျကျပြောရလျှင် သူမမှာ အနည်းငယ် ရူးနေလေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် သူက သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ရသော သားဖြစ်သည်လေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ရဲထျန်းမင်က ထပ်ခါတလဲလဲ ကျိန်ဆိုခဲ့ရပြီး စုချင်းနှင့် ရဲချန်တို့၏ အာမခံချက်ဖြင့် ယွင်မုန်ကျူးမှာ ရှီထိုက်လုံ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် ရဲထျန်းမင်နှင့် မပတ်သက်ကြောင်း နောက်ဆုံး၌ ယုံကြည်သွားသည်။

သူ့မိဘများ သူ့ကို ရူးမတတ် ရှာဖွေနေကြောင်း ကြားသောအခါ ရှီထိုက်လုံမှာ ချက်ချင်းပင် အိမ်ပြန်၍ တစ်ချက်ကြည့်ချင်သွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မဖြစ်နိုင်သေးကြောင်း သူသိသည်။

မုန်ကျစ်ယွီက စကားမပြောသေး၊ ရဲဆွေ့က စကားမပြောသေး၊ သူ့ယခင်သူဌေးနှင့် သူ့ကို အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သူ ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း စကားမပြောသေးပေ။ သူ တကယ်ပဲ ထွက်သွားရန် မဝံ့ရဲချေ။

ရှီထိုက်လုံမှာ ထိုနေရာတွင် ငေးငိုင်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်မုန်ကျူးက တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သော်လည်း ရဲထျန်းမင်က သူမကို တားလိုက်သည်။

ရဲထျန်းမင်က ယွင်မုန်ကျူးကို ခေါင်းခါပြ၍ ပြောလိုက်သည်။

“မုန်ကျူး... အိမ်ထဲကို အရင်ပြန်ဝင်…”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယွင်မုန်ကျူးမှာ ချေပရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရဲထျန်းမင်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ လက်လျှော့လိုက်သည်။