စမ်းသပ်မှုနှင့် သင်ကြားပြသမှု

လူတိုင်း အနီးအနားရှိ အင်တာနက်ကဖေးတစ်ခုသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြ၏။

သူတို့ရောက်သည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့က လူတစ်စု အင်တာနက်ကဖေး၏ တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးလိုက်သည်။

'ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေပဲ ပွဲကြည့်ပြီး အတင်းပြောရတာ ကြိုက်တာ မဟုတ်ဘူးပဲ... မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကက လူတွေလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပဲ…'

ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသော ထောင်ထျဲ့က လမ်းပိတ်ဆို့နေသော လူအုပ်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

လူများစွာမှာ ထောင်ထျဲ့၏ တွန်းဖယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့မှာ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မပျော်ရွှင်ကြသော်လည်း ထောင်ထျဲ့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

ထောင်ထျဲ့ ဖန်တီးပေးလိုက်သော နေရာမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားရင်း ရဲရှင်းဟွေ့၊ မုန်ကျစ်ယွီနှင့် ဆာလာပိုင်ကျီတို့မှာ အင်တာနက်ကဖေး၏ ဝင်ပေါက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အင်တာနက်ကဖေး၏ တံခါးဘေးတွင် သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေပုံရသော အလတ်ပိုင်းအရွယ် အဆီတ၀င်းဝင်းနှင့် လူကြီးတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ ပါးစပ်တစ်ဝိုက်တွင် သွေးခြောက်အချို့ ရှိနေပြီး၊ သူက အတွင်းဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဤအလတ်ပိုင်းအရွယ် အဆီတ၀င်းဝင်းနှင့် လူကြီးမှာ ဘာဘီကျူးဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမှ မဟုတ်ပေ။

ဘာဘီကျူးဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်ဘေးတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်တူသော အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ အဘိုးကြီးက ငွေအပ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်နေ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက် သူ၏ သူဌေးကို ကုသပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထောင်ထျဲ့က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုး၍ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာဝန်... ကျွန်တော့်သူဌေးရဲ့ ဒဏ်ရာ ဘယ်လိုနေသေးလဲ…"

အဘိုးကြီးက ထောင်ထျဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်၍ ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေနဲ့ အတွင်းကလီစာတွေ နေရာတော်တော်များများမှာ ပျက်စီးနေတယ်... ပြီးတော့ တော်တော်လေးလည်း ဆိုးရွားတယ်... သူ အသက်ရှင်မရှင်ကတော့ သူ့ကံတရားပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်…"

သူဌေးမှာ အမှန်တကယ် သေဆုံးနိုင်သည်ဟု အဘိုးကြီးပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဆာလာပိုင်ကျီပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွား၏။

"အဟမ်း... ထောင်ထျဲ့... ငါတော့ အသက်ရှင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး... မှတ်ထား... ငါသေသွားရင်... မင်း ငါ့ကို အဲဒီအရူး ဆာလာပိုင်ကျီကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်... ပြီးတော့... အာမခံငွေနဲ့ လျော်ကြေးငွေတွေ ရလာရင်... ငါ့ကို ငါ့မိသားစုဆီ ပေးပို့ပေးပါ…"

ဤအချိန်တွင် ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ အလွန်တရာ အားနည်းနေပြီး သူ၏ စကားများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဈာပနအစီအစဉ်များနှင့်တူနေ၏။

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ထောင်ထျဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ဆာလာပိုင်ကျီကို သူ့အမေတောင် ပြန်မမှတ်မိလောက်အောင် ရိုက်နှက်မှာပါ…"

"ဟေး…"

ဆာလာပိုင်ကျီမှာ ထောင်ထျဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တာတွေက... ဒီလိုအဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သူဌေးလို့ ခေါ်ခဲ့တာပဲလေ... ထောင်ထျဲ့ကို ကျွန်တော့်ကို သေအောင် မရိုက်ခိုင်းပါနဲ့…"

ဆာလာပိုင်ကျီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က တွေးလိုက်သည်။

'မင်းက သူ့ကို သူဌေးလို့ ခေါ်ခဲ့လို့ပဲ မင်းကို သေအောင် ရိုက်သင့်တာ…'

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဆာလာပိုင်ကျီ၏ ညည်းညူသံကို ကြားသောအခါ သူက လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို သေအောင် ရိုက်နှက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ ကံဆိုးသွားတာပါ…"

'မဟုတ်ဘူး... မင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာ ဆာလာပိုင်ကျီပဲ... ငါအာမခံရဲတယ်…'

ရဲရှင်းဟွေ့က စိတ်ထဲမှ ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်... ထောင်ထျဲ့... သူ့ကို ကောင်းကောင်း ရိုက်နှက်ဆုံးမလိုက်ပါ... သူ့ကို သတ်စရာတော့ မလိုပါဘူး…"

စိတ်ထဲမှ ညည်းညူနေသော ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အမှန်တကယ်ပင် မခံနိုင်တော့ပေ။

သူက ရှေ့သို့ လျှောက်သွား၍ ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို အပ်စိုက်ကုထုံး ပြုလုပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော အဘိုးကြီးကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ဒဏ်ရာကို လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မူလက သေလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်၏။

"သွားစမ်းပါ... တော်တော် နာတာပဲ…"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဟင်... ဘာလို့ ငါ ဒီသူဌေးက အားနည်းနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလဲ... ဒါပေမဲ့ အခု သူက ဘာလို့ ဒီလောက် အားအင်အပြည့်နဲ့ ခုန်ပေါက်နေတာလဲ…"

"ဟုတ်တယ်... သူ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသလိုတောင် မြင်ခဲ့ရတာ…"

"ဒါက သေခါနီး သက်လုံလား…"

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ မှတ်ချက်များကို နားထောင်ရင်း ရဲရှင်းဟွေ့က ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေအပ်အားလုံးကို ဆွဲထုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူက ဒုက္ခိတဟန်ဆောင်ပြီး လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေတာ…"

ရဲရှင်းဟွေ့က ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေအပ်အားလုံးကို ဆွဲထုတ်လေလေ၊ သူ၏ အားနည်းသော အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် သူ၏ လှည့်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ လုံးဝ ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက ငေးကြောင်နေသော ထောင်ထျဲ့ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သင်ယူပြီးပြီလား…"

ထောင်ထျဲ့ : "..."

"ဘာကို သင်ယူရမှာလဲ…"

"လိမ်လည်သူတွေကို ခွဲခြားသိမြင်တတ်ဖို့ပေါ့…"

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က သက်ပြင်းချ၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်.. ထောင်ထျဲ့... မင်းက တော်တော် ရူးပြီး ရိုးအလွန်းတယ်... ဒါကြောင့် ငါ ဒီနေ့ မင်းကို စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်... စကားမစပ်... ငါမင်းကို အသိပညာအသစ်တချို့လည်း သင်ပေးဦးမယ်... အဲဒါက တခြားလူတွေကို ဘယ်လို လိမ်လည်ရမလဲဆိုတာပဲ... ဒါက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှာ တော်တော် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်…"

တကယ်တော့ ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဒုက္ခရောက်ရန် ဤရိုက်နှက်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့ကို ဆေးထိုးပေးသော အဘိုးကြီးမှာလည်း ဆေးဆရာအစစ်မဟုတ်ဘဲ လူများကို လိမ်လည်ရန် သူနှင့် ပူးပေါင်းသော ဆေးဆရာအတုသာ ဖြစ်သည်။

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှူရပ်သွားစေရန် ငွေအပ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် လူများထံမှ ပိုက်ဆံညှစ်ထုတ်ရန် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကပင် ဖြစ်ပြီး လိမ်လည်ခြင်းကပင် ဤမျှလောက် အဆင့်မြင့်ရသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤအဆီတ၀င်းဝင်းနှင့် လူကြီးမှာ ဤမျှလောက် အရှက်မဲ့လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား အဆင်ပြေတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော် ထောင်ထျဲ့နဲ့ ဆာလာပိုင်ကျီကို ခေါ်ပြီး သွားတော့မယ်... ကျွန်တော် သွားရမယ့် မင်္ဂလာပွဲ ရှိသေးတယ်…"

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ သေဘေးမှာ မရှိတော့ပေမဲ့ ငါ့မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသေးတယ်... ထောင်ထျဲ့က ငါ့အတွက် အလုပ်ဆက်လုပ်ပေးရမယ်... ဒါမှမဟုတ် ငါလူသစ်တစ်ယောက် ခန့်ပြီးမှ သူသွားလို့ရမယ်... ဆာလာပိုင်ကျီကိုတော့... အဲဒီအရူးကိုသာ ခေါ်သွားလိုက်... သူ့ကိုထားလဲ အသုံးမဝင်ဘူး…"

ဆာလာပိုင်ကျီ : "..."

"ဟေး... မင်းက ငါ့သူဌေးကို အဲဒီလို ပြောရဲတယ်လား... မင်း... အဆီတုံး... မင်းသိလား... ငါ့သူဌေးက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ မင်းကို ကြယ်တာရာမြို့တော်မှာ နေလို့မရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ…"

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဆာလာပိုင်ကျီ၏ စကားများကို မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်၏။ အဓိကအားဖြင့် ဆာလာပိုင်ကျီက သူ၏ သူဌေးအကြောင်း နေ့တိုင်း ကြွားဝါလေ့ရှိပြီး သူ၏ နားများပင် ထူပူသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာဖြင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူက အဝေးမှ စနစ်ကျသော ခြေသံများနှင့် သံချပ်ကာများ ထိခတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သံချပ်ကာဝတ်အစောင့်တစ်စု သူတို့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသောသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ သိသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။ ထိုသူမှာ နတ်စစ်သူကြီးယီ ဖြစ်သည်။

ယီက မူလက ကြယ်တာရာမြို့တော်သို့ အပန်းဖြေရန်နှင့် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရန် လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူက ဤနေရာတွင် လူများ စုရုံးနေသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူက အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အစောင့်များကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…"

ရှိနေသော လူများစွာမှာ ယီကို သိကြ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက စားသောက်ရန်နှင့် ကစားရန် ကြယ်တာရာမြို့တော်သို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသည်။

ထို့အပြင် လူတိုင်းက သူ၏ ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ရာထူးကို သိရှိကြ၏။

ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မည်သူနည်း။ သေချာသည်မှာ ထိုသူမှာ ရဲလန်ယွဲ့ ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းချန်မှာမူ လူအများစုမှာ သူ၏ အမှန်တကယ်နာမည်ကို မသိရှိကြဘဲ သူ၏ ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သော ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်ဟူ၍သာ သိရှိကြသည်။

"ဟေး... ဒါက ယီ မဟုတ်လား…"

ယီကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံး၍ သူ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားသောအခါ ယီက လှည့်ကြည့်၍ သူ့ကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို မြင်ပြီးနောက် ယီ၏ မူလက တည်ကြည်နေသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အပြုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟားဟား… သခင်လေးရှင်းဟွေ့... ခင်ဗျား ဒီနေ့ လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်... ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ…"

"ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါလက်ထပ်တော့မှာမို့လို့ ငါက ဒီသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပြန်ခေါ်ဖို့ လာခဲ့တာ…"

သူ၏ စကားဆုံးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ဆာလာပိုင်ကျီနှင့် ထောင်ထျဲ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ယီ၏ ရွှင်လန်းသော စကားပြောဆိုမှုကို များများစားစား တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဘာဘီကျူးဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်မှာမူ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

သူက ရဲရှင်းဟွေ့ အုပ်ချုပ်သူယီကို သိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ အုပ်ချုပ်သူယီက စကားပြောပါက သူက ကြယ်တာရာမြို့တော်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသည်ကို တွေး၍ ဘာဘီကျူးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ချက်ချင်းပင် ထောင်ထျဲ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ထောင်ထျဲ့ကို ခေါ်သွားပါ... ကျွန်တော်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတော့ လောလောဆယ် ဆိုင်ပြန်ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး…"