ကျွန်တော့်မိသားစုတစ်စုလုံးက ရာဇဝတ်သားတွေပါ
Vol. 33 Ch. 459
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာလည်း အတွေးနက်နေ၏။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ရဲရှင်းဟွေ့တို့ အုပ်စုကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက အကြံကောင်းပဲ…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ‘ကြည့်ရတာ ဘွဲ့ယူဖို့ မလိုတော့ဘူးထင်တယ်…’ ဟု တွေးလိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့…”
ထိုစကားတစ်လုံးကြောင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ခုန်ပေါက်လာသည်။
“ဒါပေမဲ့ အလုံးစုံမြင်… မင်းမှာ အတွင်းစိတ်ကဇာတ်တွေ အရမ်းများနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား: “…”
“မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူထင်နေလဲ… မင်းတွေးနေသမျှ အကုန် ငါကြားနိုင်တယ်…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား: “…..”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ဤအချိန်၌ သူ့အရှင်သခင်ကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေသည်။
‘ခင်ဗျား… ခင်ဗျား ကြားနိုင်ရင် ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ…’
“အိုး ဟိုး… မင်းက စိတ်ထဲမှာ ငါ့ကို ဆဲတုန်းပဲလား…”
နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွား၏။
ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။
“ဟဲဟဲဟဲ…”
ထိုအခိုက်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မူလ အေးစက်သော အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရယ်မော၍ ပြောလိုက်၏။
“ဟုတ်တာပေါ့… မင်းစိတ်ကို ဖတ်တယ်ဆိုတာ နောက်တာပါ… ငါ အဲဒါလုပ်နိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းပျင်းစရာကောင်းသွားလိမ့်မယ်… မင်းမျက်နှာပေါ်က အမူအရာပြောင်းလဲမှုတွေကို ငါမြင်နိုင်တယ်… ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်ထဲမှာ ဆဲနေပုံရတယ်…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား: “……”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်သမျှကြောင့် ဘယ်နှကြိမ်တိုင်တိုင် မှင်တက်မိပြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်ကိုပင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ရေတွက်မရတော့ချေ။
သူတို့ကို ကြည့်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို စိတ်ထဲမှ မြည်တွန်တောက်တီးနေ၏။
‘သေစမ်း… ဒီနတ်ဘုရားဘုရင်က တကယ်ကို အကျင့်မကောင်းတာပဲ… ငါသာ သူ့လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သွားရင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…’
“အလုံးစုံမြင်… အလုပ်တွေ ခွဲဝေလုပ်ဆောင်ဖို့ မင်းရဲ့အကြံက အရမ်းကောင်းတယ်… အရမ်းကို တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒါကို မင်းက စပြီး အကြံပေးခဲ့တာဆိုတော့ ဒီတစ်ကြိမ်ကို ရှေ့ပြေးစမ်းသပ်မှုအနေနဲ့ သဘောထားလိုက်ကြရအောင်… ရှေ့ပြေးဝန်ထမ်းတွေအတွက်တော့…”
စကားပြောနေစဉ်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင်က ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်၍ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“သူတို့သုံးယောက်ကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်ရအောင်…”
ရဲရှင်းဟွေ့: “…”
ပေါင်ပေါင်း: “…”
ရဲဆွေ့: “…”
သူတို့ သုံးယောက်လုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားမှာတော့ အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။
“အမ်… နတ်ဘုရားဘုရင်… ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က မလုပ်နိုင်ပါဘူး… ကျွန်တော်တို့က သာမန်လူတွေပါ… ဘုရားတွေရဲ့ အလုပ်အတွက် အရည်အချင်းမမီပါဘူး…”
ရဲရှင်းဟွေ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ထိုအလုပ်မှာ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်၏။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နေ့မအားညမနား အလုပ်လုပ်ရပေလိမ့်မည်..။ လူမိုက်တစ်ယောက်သာ သူတို့ပေးသော အလုပ်ကို လက်ခံပေလိမ့်မည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူဌေးသားတစ်ယောက်အဖြစ် နေရသည်မှာ မကောင်းဘူးလား။ သူက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်ဖြစ်ရသည်မှာ မပျော်ရွှင်ဘူးလား။ ဘယ်သူက ဒီနေရာမှာ ကုမ္ပဏီကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်မှာလဲ။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ငြင်းဆိုမှုကြောင့် နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက ရဲရှင်းဟွေ့ထံ လာ၍ သူ့နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဟဲဟဲဟဲ… မင်းက အလုံးစုံမြင်အုပ်ချုပ်တဲ့ ကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးပဲ… တရားမဝင်နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်တာက ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား…”
သူ့စကားဆုံးသောအခါ နတ်ဘုရားဘုရင်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပေါင်ပေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။
“နောက်ထပ် ခိုးဝင်လာသူတစ်ယောက်ပဲ…”
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းကို သိရှိပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်က ရဲဆွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်… မင်းက ကမ္ဘာရဲ့ လက်ရှိအချိန်ဇယားထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မဟုတ်ဘူး… ပြီးတော့ မင်းက မျဉ်းပြိုင်ကမ္ဘာ အချိန်ဇယားပေါင်းများစွာကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့တယ်… ကိုယ်ပိုင် မျဉ်းပြိုင်ကမ္ဘာ အချိန်ဇယားတွေ ဖန်တီးတာက ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား…”
နတ်ဘုရားဘုရင်က စကားအနည်းငယ်ဖြင့် သူတို့ သုံးယောက်စလုံးကို ရာဇဝတ်ကောင်များအဖြစ် တံဆိပ်ကပ်လိုက်သည်။
ရာဇဝတ်ကောင်အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခံရသောအခါ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် အထိတ်လန့်ဆုံးသူမှာ အမှန်တကယ်တော့ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။
သူ နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဇနီး ပေါင်ပေါင်းကို ထိုစဉ်က သူ့ကြောင့် မတော်တဆ သေဆုံးသွားခဲ့သော ကလေးမလေးအဖြစ် မှတ်မိသွား၏။
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်း နှစ်ယောက်စလုံးက သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ရှိ ကမ္ဘာမှ မဟုတ်ကြပေ။
အခြား နတ်ဘုရားများ အုပ်ချုပ်သော ကမ္ဘာမှာ သူ၏ အကြောင်းအကျိုးနှင့် ညစ်နွမ်းသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းအကျိုးကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူတို့နှစ်ဦးကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ ကမ္ဘာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ရဲဆွေ့အတွက်မူ အမှန်တကယ်တော့ ဒါကလည်း သူ့အမှားပင် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမှားအယွင်းများကို မပြုပြင်ခဲ့သောကြောင့် ရဲဆွေ့ကို ဖမ်းမိစေသည့် အချိန်နှင့်အာကာသဝိရောဓိ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရဲဆွေ့၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အချိန်ဇယားအသစ်များစွာ ဖန်တီးခံခဲ့ရ၏။
ဟုတ်သည်။ ရဲဆွေ့က အချိန်ခရီးသွားခဲ့ပြီး အတိတ်ကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ခဲ့ကာ အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုခဲ့သည်။ သူ မတူညီသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်တိုင်း အချိန်ဇယားအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးခံရ၏။
ဤအရာအားလုံးကို သူ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သူ နတ်ဘုရားဘုရင်က သိရှိသွားသည်။
“အလုံးစုံမြင်… မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ… မင်းက ကိုယ့်အစားထိုးဖို့ လူသုံးယောက်ကို ရှာနေခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ရာဇဝတ်ကောင် သုံးယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်… ဒါဆို မင်းက သူတို့ကို အလုပ်ကြမ်းသမား အကျဉ်းသားတွေလို သဘောထားနေတာလား… ငါတို့က သူတို့ကို ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းရင် သူတို့ကို လစာတောင် ပေးစရာမလိုဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်က မတ်တပ်ရပ်၍ သူ၏ အမှားကို ဝန်ခံလိုက်သည်။
“ဒါက… အရှင်သခင်… ဒါက သူတို့အမှားမဟုတ်ပါဘူး… အားလုံး ကျွန်တော့်အမှားပါ…”
ယခုအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားသည် တကယ့်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူတစ်ယောက်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။
သူက ယခု အလုပ်ကြမ်းသမား အကျဉ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလား။ သူ့ကို လစာတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါက ကုမ္ပဏီကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာထက် ပိုမဆိုးဘူးလား။ ဒါက လုံးဝကို ကျွန်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤနတ်ဘုရားဘုရင်က သူတို့ သုံးယောက်စလုံး ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ကြောင်း ဆက်တိုက် ပြောနေသော်လည်း ရာဇဝတ်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ကိုမူ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ပေ။
ဤသည်က ရဲရှင်းဟွေ့တို့ အုပ်စုအပေါ် ဖိအားများ ပိုမို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။
‘သေစမ်း… ဒီလူ့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်က တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ…’
“ကောင်းပြီ… မင်းတို့သုံးယောက်ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြစ်က အလုံးစုံမြင်အပေါ်မှာ ရှိတာပဲ… ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဒီမှာ နောက်ဆက်တွဲ အလုပ်လုပ်ရမယ်… မင်းတို့ရဲ့ လစာကို ငါပေးမယ်… မင်းတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအလုပ်ကတော့ အလုံးစုံမြင်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်က ပျက်စီးနေတဲ့ ကမ္ဘာကို ပြုပြင်ဖို့ပဲ…”
သူ့စကားဆုံးသောအခါ နတ်ဘုရားဘုရင်က အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပုံရသော အလုံးစုံမြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အလုံးစုံမြင်… မင်း စိတ်ထဲမှာ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်လပ်သွားပြီ၊ အပြင်ထွက်ပြီး ကစားလို့ရပြီလို့ တွေးနေတာလား…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား: “....”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ‘ခင်ဗျားက စိတ်ကို မဖတ်ဘူးလို့ ပြောသေးတယ်…’ ဟု တကယ်ကို ပြောချင်နေသည်။
သို့သော် သူ ထိုသို့ တွေးလိုက်လျှင်ပင် သူ့ပါးစပ်က ချက်ချင်း ငြင်းဆိုပေလိမ့်မည်။
“လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ဝါရင့်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပါ… အငြိမ်းစားယူရင်တောင်မှ အပျော်အပါးမှာ နစ်မျောနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး… လူ့ဘုံလောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ခံစားဖို့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ကျွန်တော် ရှာဖွေပါ့မယ်… နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက် အလုပ်လုပ်ရတာကို ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန်လာမယ်လို့ ထင်ပါတယ်…”
“အရမ်းကို အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းတာပဲ… ဒါဆို အလုံးစုံမြင်… ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်… မကြာသေးခင်က ကမ္ဘာပေါင်းများစွာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အဲဒီက နတ်ဘုရားတွေကလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြတယ်… ဒီတော့… သွားပြီး သူတို့ကို ကူညီလိုက်ပါ… သူတို့က မင်းကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ကြလိမ့်မယ်…”
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား: “…”