အခန်း (၄၅)
Vol. 4 Ch. 45
နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုအရာရှိကပင် စျေးနှုန်းအသစ်ကို လာရောက်ကပ်နှံခဲ့သည်။
မကြာမီပင် မျက်စိလျှင်သော သာမန် ပြည်သူများက ဒါကို သတိပြုမိကာ "အရာရှိမင်း၊ ဒီဘိလပ်မြေအိမ်ရဲ့ စျေးနှုန်းက မနေ့ကမှ ၂၀ ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဘာလို့ ဒီနေ့ ၂၁ တေးကို တက်သွားရတာလဲ" ဟု အံ့သြတစ်ကြီး မေးခဲ့ကြသည်။
အရာရှိက မတတ်သာစွာဖြင့် "ဘုရင်မင်းမြတ်က ခင်ဗျားတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ တန်ဖိုးနည်းအိမ်တွေ မရောင်းရတာကို သိပြီးတော့ အင်မတန် စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ငွေတစ်တေး တိုးလိုက်ရတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သာမန်ပြည်သူများ- "F**k!"
သူတို့အားလုံး လုံးဝ ကြောင်အသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ စောင့်ကြည့်နေတာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးသည်! အိမ်က စျေးပေါတယ် ဆိုရင်တောင်မှ ငွေတေး ၂၀ တန်သည်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေပမာဏနဲ့ ညီမျှနေတာဖြစ်သည်။
ဒီလိုများပြားလှတဲ့ ပမာဏကို သေသေချာချာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးမှသာ သုံးစွဲမှာဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံနဲ့ စျေးကို တင်လိုက်တယ်၊ ငွေတစ်တေး ကြီးများတောင် တင်လိုက်တာဖြစ်သည်!
"ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ စိတ်က မတည်မငြိမ် မဖြစ်လွန်းဘူးလား?"
"အိုး၊ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်!"
အိမ်ဝယ်သူ အရေအတွက်ကတော့ နည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေသူတွေက ပိုများနေသည်။
နောက်တစ်နေ့လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပဲ ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။
ထိုအရာရှိကပင် အိမ်စျေးနှုန်းအဟောင်းကို ဆုတ်ဖြဲပြီး အသစ်ကို ထပ်ကပ်လိုက်သည်။
သာမန်ပြည်သူများက လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိကာ- "စျေးနှုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်တက်သွားရတာလဲ? ဒီလို တက်သွားတာနဲ့ အခုဆို ငွေတေး ၂၂ တေး ဖြစ်သွားပြီ၊ မူလစျေးထက် ၂ တေး ပိုများသွားပြီ!" ဟု အံ့သြစွာ အော်ဟစ်ခဲ့လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖန် အရာရှိက မတတ်သာစွာဖြင့်- "အိမ်တွေက မရောင်းရသေးဘူးဆိုတာကို ဘုရင်မင်းမြတ် သိတဲ့အတွက် အရမ်းကို စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်တစ်တေး ထပ်တိုးလိုက်တာပဲ။ နားလည်ပြီး သည်းခံပေးကြပါ!"
သာမန်ပြည်သူများ- "F**k!"
"နောက်နေတာလား? အိမ်မရောင်းရလို့ စျေးထပ်တိုးပြန်ပြီလား?"
"စိတ်မချမ်းသာတာကို အိမ်စျေးပေါ် အပစ်မပုံလိုက်နဲ့လေ!"
"ဒုက္ခရောက်ရတာက ကျွန်တော်တို့ပဲ!"
တစ်ရက်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ထိုအရာရှိက စျေးနှုန်းအသစ် တစ်ခုနှင့်အတူ ထပ်ရောက်လာခဲ့သည်။
မျက်စိလျှင်သော သာမန်ပြည်သူများက တစ်ဖန် သတိပြုမိပြီး- "အရာရှိကြွး၊ အိမ်စျေးနှုန်း ထပ်တက်သွားတယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်?" ဟု မေးလိုက်ကြသည်။
အရာရှိက ခေါင်းညှိတ်လိုက်ပြီး-"မှန်တယ်၊ နောက်ထပ် ငွေတစ်တေး ထပ်တက်သွားပြီ!"
သာမန်ပြည်သူများ- "ဘာလို့ ထပ်တက်သွားရတာလဲ? ဘုရင်မင်းမြတ် ထပ်ပြီး စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေပြန်ပြီလား?" ဟု မေးလိုက်ကြသည်။
အရာရှိက ခေါင်းခါပြီး- "မဟုတ်ဘူး၊ ဘုရင်မင်းမြတ်က ဒီနေ့ စိတ်အရမ်း ကောင်းနေတယ်!"
သာမန်ပြည်သူများ- "ပျော်နေရင် ဘာလို့ စျေးတက်ရတာလဲ?" ဟု အံ့သြစွာ မေးခဲ့ကြသည်။
"ဘုရင်မင်းမြတ်က သူရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ပြည်သူတွေနဲ့ ဝေမျှချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ စျေးနှုန်းတွေ နည်းတုန်းက မင်းတို့ အိမ်ကို မဝယ်ကြဘူးလေ၊ ဒါက မကြိုက်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ! ဒါကြောင့် စျေးတက်လိုက်တယ်၊ အဲဒါဆို ပိုများပြားတဲ့ လူတွေက ဝယ်ကြလိမ့်မယ်။ အခုတော့ ကြိုက်သင့်ပြီ မဟုတ်လား?"
သာမန်ပြည်များ- "F**k!"
"ဒါက ဘယ်လိုတောင်မှ သောက်ကျိုးနည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျှော်မှုမျိုးလဲ?"
"စိတ်မချမ်းသာရင် စျေးတင်လိုက်တယ်၊ ပျော်နေရင်လည်း စျေးတက်တယ်!"
"ဒါဆို စျေးက တက်ဖို့ပဲ ရှိတော့မှာပေါ့!"
"ဘုရင်မင်းမြတ်၊ စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတာ ရပ်ပေးပါတော့!"
စတုတ္ထနေ့တွင် လင်းပိုင်ဖန် က နောက်ထပ် ငွေတစ်တေး ထပ်တိုးလိုက်ပြီး “ဒီနေ့ စားတဲ့ ငါးရိုးတွေက မလတ်ဆတ်လို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လူတိုင်းနဲ့ ဝေမျှဖို့ စျေးနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်တယ်” ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
သာမန်ပြည်သူများ- "စောက်ကျိုးနဲ"
ပဉ္စမနေ့တွင် သူက နောက်ထပ် ငွေတစ်တေး ထပ်တိုးလိုက်ပြန်သည်။
အကြောင်းပြချက်က "ပျော်ဖို့အတွက် စျေးတက်လိုက်တာ၊ သတ္တိရှိရင် လာ ကိုက်ချေ"
သာမန်ပြည်သူများ- "သေလိုက်ပါတော့"
မကြာမီပင် ထိုကိစ္စသည် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်းက ရယ်မောကြရာ သေးပင် ထွတ်လုနီးပါး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။
"တစ်ရက်ကို ငွေတစ်တေး တက်တယ်၊ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်က အိမ်မရောင်းရလို့ စိတ်ပျက်ပြီး ရမ်းကားနေတာ ဖြစ်ရမယ်!"
"ဟားဟား၊ ဟုတ်တယ်! လုံးဝကို စိတ်က အပြောင်းအလဲ မြန်နေတာပဲ!"
"တိုင်းပြည်က ဒီလိုလူမျိုး လက်ထဲမှာ နောက်ဆို ပျက်စီးသွားရမှာပဲ!"
"သူ ဘယ်လို သေမလဲဆိုတာပဲ မြင်ချင်တော့တယ်! ဟား…ဟား…!"
ဆဋ္ဌမနေ့တွင် ထိုအရာရှိကပင် အိမ်စျေးနှုန်းကို တစ်ဖန် ထုတ်ယူပြီး ကပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် သူသည် သာမန် ပြည်သူ အုပ်စုတစ်စု၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"အရာရှိကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မကပ်ပါနဲ့ဦး။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ဝယ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပါဦး၊ တောင်းပန်ပါတယ်!"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ စျေးနှုန်းတွေက ဒီ့ထက် ပိုတက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ အိမ်ကို တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး!"
"စျေးက တစ်နေ့ကို ငွေတစ်တေး တက်နေတာ၊ ဘယ်သူက တတ်နိုင်တော့မှာလဲ?"
"ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပါအုံး!"
အရာရှိသည် ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရောက်နေခဲ့သည်- "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း မကပ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ! မကပ်ရင် နန်းတော်အမိန့်ကို ဖောက်ဖျက်ရာရောက်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ခံရနိုင်တယ်။ မင်းတို့ စောစော မဝယ်ခဲ့လို့ မင်းတို့ အမှားပဲလေ၊ အခုမှ နောင်တရနေတာလား?"
သာမန်ပြသည်သူတို့က အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ တကယ် နောင်တရပါတယ်။ ရက်အနည်းငယ်လောက် တုံ့ဆိုင်းနေရုံနဲ့ စျေးက သုံးဆယ်ကနေ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် တက်သွားတယ်!"
"ကျွန်တော်တို့ အရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး တစ်ညလုံး မအိပ်နိုင်ဘူး။ ညပေါင်းများစွာလည်း အိပ်မပျော် ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်!"
"ဒါကြောင့် ညသန်းခေါင်ကြီးမှာ လာစောင့်နေခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် အိမ်ကို တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး!"
"အရာရှိမင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပါအုံး။ ကျွန်တော်တို့ကို အခွင့်အရေးပေးပါ။ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ရတာ မလွယ်ပါဘူး!"
လူအများ၏ တောင်းပန်မှုအောက်တွင် အရာရှိက သက်ပြင်းချကာ "ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့လည်း တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းပါတယ်။ မလွယ်ကူဘူးလေ! မင်းတို့အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို အရင် ဆောင်ရွက်ပေးမယ်၊ ပြီးမှ အိမ်စျေးနှုန်း အသစ်ကို ကပ်လိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သာမန်ပြည်သူတို့က ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
"အရှင်က တကယ်ပဲ တရားမျှတပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ အရာရှိ ပါ!"
"ကျွန်တော်တို့ကြားက လူ့ဘုံက မြင့်မြတ်သူ တစ်ယောက်လိုပါပဲ!"
ထို့နောက် အရာရှိက လူတိုင်းအတွက် အိမ်ဝယ်ယူတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ဦးစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လိုက်တယ်။
အခြားသော သာမန်ပြည်သူများက ဒီကိစ္စကို သိရှိသွားတဲ့အခါ သူတို့အားလုံး အိမ်ဝယ်ရန် အလုံးအရင်းဖြင့် ရောက်လာကြပြီး အပေါက်ဝသည် ရေပင် စိမ့်မဝင်နိုင်လောက်အောင် ပြည့်ကျပ်နေတော့သည်။
"ကျွန်တော့်ကို အရင်ဝယ်ခွင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ငွေအလုံအလောက် ပါလာပါတယ်!"
"ငါက အသက်ကြီးနေပြီ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ဦးစားပေးသင့်တယ်၊ ငါ့ကို အရင် အိမ်ဝယ်ခွင့်ပေးပါ!"
"ကျွန်မက မိန်းမသားနော်၊ လာပြီး အတင်းမတိုးနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားနေပါတယ် လို့ အော်ပစ်လိုက်မယ်!"
လူတိုင်းက တစ်မိနစ်နောက်ကျရင် စျေးတွေ ထပ်တက်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး သူ့ထက်ငါ အရင်ဦးအောင် အတင်းတိုးဝယ်နေကြသည်။
မြင်ကွင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေး နေပြီး ဟီရှန်းက စနစ်တကျ ဖြစ်ရန် အရာရှိ တစ်ရာကျော်ကို ခေါ်ယူခဲ့လိုက်ရသည်။