အခန်း (၅၄)
Vol. 4 Ch. 54
ကျွန်မတို့အားလုံးက ဆင်းရဲတဲ့ သာမန် အရပ်သားတွေပါ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ တစ်နှစ် ဝင်ငွေက ငွေ ၂ တေးတောင် မပြည့်ဘူး။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ချွေတာစုဆောင်းရင်တောင် ငွေတစ်တေး မစုမိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီလိုအိမ်မျိုးကို လုံးဝမတတ်နိုင်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မယောက်ျားက ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သား ဖြစ်နေပြီ၊ တစ်လကို ဝမ် ၃၀၀ ရတယ်။ လခက ကောင်းသလို အလုပ်ကလည်း မြဲတယ်။
တစ်လကို ဝမ် ၅၀ ပဲ သုံးရုံနဲ့ ကျွန်မတို့ အိမ်ကောင်းတစ်လုံးကို ဝယ်နိုင်တယ်။
ပြီးရင် အဲဒီအိမ်အတွက် တစ်လကို ဝမ် ၅၀ ချန်ရင်တောင်မှ ဝမ် ၂၅၀က ကျန်သေးတယ်။ ဒီ ဝမ် ၂၅၀ က တော်တော်လေး ပိုလျှံတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ကျွန်မတို့ဘဝတွေကို တိုးတက်အောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ဝယ်ယူဖို့အတွက် သုံးနိုင်တယ်။
အခုတော့ အိမ်လည်းရှိတယ်၊ ပိုက်ဆံလည်း ရှိလာတယ်၊ ကျွန်မတို့ဘဝတွေက ပိုပြီးတော့ အလားအလာ ကောင်းလာခဲ့ပြီ။
ဤစကားများသည် မိုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ မရပ်မနား ပစ်ခတ်နေသော ပြင်းထန်သည့် လျှပ်စီးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့၊ မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားပြီး မိုးကောင်းကင် ပြာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။
"ဒီလိုကိုး။ သူ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ လခတွေ အများကြီးပေးရတာလဲဆိုတာ ငါ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ။ ဒါဟာ စီးပွားရေးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့၊ ပြည်သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေကို တိုးတက်စေဖို့နဲ့ နိုင်ငံသားတွေကို လျင်မြန်စွာ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝလာအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ" ဟု မိုနိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေမိသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အလုပ်သမားခွန်နှင့် အခွန်အခများကို လျှော့ချခြင်း၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး၊ ထုတ်လုပ်ရေး၊ စိုက်ပျိုးရေးတို့ကို အားပေးခြင်း စသည့် စီးပွားရေးကို ပြန်လည် အသက်သွင်းတဲ့ နည်းလမ်းများစွာကို သိရှိသည်။
သို့သော် မည်သည့်နည်းလမ်းကမှ ဒီပိုက်ဆံ တိုက်ရိုက်ဖြန့်ဝေခြင်းလောက် အရှိန်မမြန်ပေ။
ထို သမာရိုးကျ နည်းလမ်းများသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြသရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ပြည်သူများအား ပိုက်ဆံ တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် လအနည်းငယ်အတွင်း လူတိုင်း ပို၍ ကြွယ်ဝလာကာ ပိုက်ဆံပိုမို ရှိလာလိမ့်မည်။
အိတ်ထဲတွင် ပိုက်ဆံရှိလာသောအခါ လူတိုင်းက နေထိုင်မှုဘဝကို တိုးတက်အောင် သဘာဝအတိုင်းပဲ စဉ်းစားလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ပထမဦးစားပေးမှာ အိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းသည် ကြီးမားပြီး ကောင်းမွန် ခိုင်ခံ့သော၊ ဈေးနှုန်းသင့်တင့်သော အိမ်တွင် နေထိုင်လိုကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အိမ်များကို စတင်ရောင်းချခဲ့သည်၊ ဘိလပ်မြေအိမ်များကို ဈေးချိုချိုဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။
ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် ရန်ပုံငွေများကို ပြန်လည်ရရှိစေရုံသာမက သာမန် ပြည်သူ များကိုလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်သော အိမ်များတွင် နေထိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။
သာမန်ပြည်သူများသည် အိမ်လည်းရှိ၊ ပိုက်ဆံလည်းရှိလာသောအခါ ပိုကောင်းသော ဘဝကို သဘာဝအတိုင်းပဲ တပ်မက်လာကြပြီး ပိုမိုသုံးစွဲလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ စီးပွားရေးသည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး လူတိုင်း ပိုမိုကြွယ်ဝလာကာ ဘဝတွေလည်း ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ဘဏ္ဍာတိုက် သည် အနည်းငယ်မျှပင် ဆုံးရှုံးမှုမရှိဘဲ အမြတ် ပင် ရခဲ့သည်။
သာမန်ပြည်သူများလည်း ဆုံးရှုံးမှုမရှိပေ။ သူတို့တွင် ပိုက်ဆံနှင့် အိမ် နှစ်မျိုးလုံး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
လူတိုင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝလာပြီး မိမိတို့ လိုချင်သော ဘဝကို စတင်နေထိုင်ကြသည်။
"ဒါဟာ တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ" ဟု မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်မင်းက တုန်ရီသော အသံဖြင့် အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။
စီးပွားရေးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းကာ ပြည်သူ့ ဘဝကို တိုးတက်စေသည့် ဤနည်းလမ်းသည် တစ်ခါမှ မကြားဖူး၊ မမြင်ဖူးဘဲ သူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်း အကန့်အသတ်များကိုပင် ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။
"သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သတ္တိရှိတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ငါ မတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး"
"စဉ်းစားလို့တောင် မရနိုင်ဘူး"
"သူက စဉ်းစားရုံသာမက လက်တွေ့ကိုပါ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်"
"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ" ဟု မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန် ဆိုသည့် ဤ အရူးဧကရာဇ် အပေါ် သူ အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမူဝါဒ အားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်ဟု သူ ကြားသိရလို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က နန်းတော်တစ်ခုလုံး၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိတွေ အားလုံးက ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ တားဆီးမှုက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူသည် အရာရှိ များစွာကို ဖယ်ရှားပြီး အရှိန်အဟုန်အပြည့်ဖြင့် တွန်းအားပေးခဲ့ရသည်။
"ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ လုံလောက်တဲ့ သတ္တိနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှတဲ့ ယုံကြည်မှု မရှိလျှင်...
ဒီလောက်ထိ မဆင်မခြင် လုပ်ဖို့ ဘယ်သူမှ တကယ်တမ်း လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"
"မဟုတ်ရင် နိုင်ငံကပြိုလဲပြီး မိသားစု ပျက်စီးခြင်းက လက်တစ်ကမ်းအလိုမှာ ရှိလာလိမ့်မယ်"
"ဒီ ဧကရာဇ်ကို ငါ တကယ်ပဲ လျှော့တွက်မိခဲ့ပုံရတယ်"
မိုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ မိမိကိုယ်ကို ပြောင်လှောင်သလို အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"တစ်လောကလုံးက သူ့ကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြတာပဲ၊ သူ့ကို အရူးဧကရာဇ် လို့တောင် ခေါ်ကြသေးတယ်..."
"တကယ်တော့ သူရဲ့ အတွေးအမြင်နဲ့ အနာဂတ်ကို ကြို ကြည့်တတ်တဲ့ ဉာဏ်ပညာက သာမန်လူတွေရဲ့ နားလည်မှုကို ကျော်လွန်နေခဲ့တာပဲ၊ အခြား ဘာမှ ပြောစရာမလိုဘူး၊ ဒီ ဆန်းသစ်လှတဲ့ လုပ်ရပ် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူက သမိုင်းမှာ ထာဝရ မှတ်တမ်းတင်ခံရပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက ခေတ်အဆက်ဆက် တည်တံ့စေဖို့တောင် ထိုက်တန်နေတယ်”
ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန် ၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ စဉ်ဆက်မပြတ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်များကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ "ဒါတွေဟာ မတော်တဆမှုတွေချည်းပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"
လောကအကျိုးအတွက် ဒီလို မေတ္တာတရားတွေပါတဲ့ မဟာဗျူဟာ တွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ဧကရာဇ်၊ ဒီလို ပါရမီရှင်က ဒီလိုမျိုး မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။
ဒါဆိုလျှင် တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ အရာအားလုံးက...
"တမင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် လင်းပိုင်ဖန် နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ် စဉ်းစားခဲ့လိုက်သည်။
ဟူကျို့ သံသတ္တုတွင်းကို သူ၏ လက်ထဲမှ လုယူရန် ကြီးမားလှတဲ့ အဖိုးအခ ပေးခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့် မြင်းများ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ထိုတွင်းက ပြိုကျခဲ့သည်။
"ထိုသံသတ္တုတွင်းက အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်ခမ်းနေပြီး အသုံးမဝင်တော့လို့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ခဲ့တာများ ဖြစ်နေမလား"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြေအောက်ကို ခေါင်းပွအောင် တူးထားရင် ပြိုကျတာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ပေဘူးလား"
သံသတ္တုတွင်း ပြိုကျပြီးနောက်၊ သူသည် တပ်များစေလွှတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း မြို့တစ်မြို့မျှ မသိမ်းပိုက်ဘဲ ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။ "သူ့ကို ရန်စ ရုံ၊ သူ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ရှ နိုင်ငံ ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဦးဆောင်ခိုင်းဖို့ပဲ သူ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာများ ဖြစ်နေမလား"
သူ၏တပ်များကို ရှ နယ်မြေထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီးနောက် ငလျင်လှုပ်ခဲ့ပြီး စစ်သားများနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
"သူ အဲဒီနေရာမှာ ငလျင်လှုပ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေခဲ့တာများ ဖြစ်နေမလား"
"ဒါက နည်းနည်းတော့ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေပေမဲ့၊ ဒီလို မိစ္ဆာသဖွယ် ပါရမီရှင် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနဲ့ ထူးခြားတဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိတဲ့ လောကမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"
သူသည် ဈေးနှုန်းတွေ အဆမတန် မြှင့်တင်နေသော ကုန်သည်အားလုံးကို၊ သူတို့နောက်ကွယ်က မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကို မကြောက်ဘဲ သေဒဏ်ပေးခဲ့သည်။
"သူက လုံခြုံတဲ့ ထွက်ပေါက် တစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လို့သာ မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို ရန်စရဲတာများ ဖြစ်နေမလား"
နောက်ပိုင်းတွင်၊ သူသည် အမည်မသိ ပြင်ပ အင်အားစုကြီးတစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ဘယ်သောအခါမှ မကုန်ဆုံးခဲ့ကြောင်းကို သက်သေပြခဲ့သည်။
ဒီအကြောင်းတွေကို စဉ်းစားရင်း မိုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်သည် ချွေးအေးများ ပျံလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အဘွားအိုက ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်သည် အတွေးနယ်ချဲ့နေရင်း ထိုနေရာတွင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်နှာသည် တစ်ခါတစ်ရံ ဖြူဖျော့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ နီမြန်းလာကာ သူ့ကျောပြင် တစ်ခုလုံး ချွေးများ ရွှဲနေခဲ့သည်။
"အမတ်ကြီး၊ မှောင်လာပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လျှောက်ဦးမလား?" ဟု အစောင့်က သတိထား၍ မေးမြန်းရင်း သူ၏ နက်နဲသော စဉ်းစားခန်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်သည်။
မိုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်သည် အနည်းငယ် ပင်ပန်း နွမ်းနယ်ပုံရသဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်-"ဆက်မလျှောက်တော့ဘူး၊ ပြန်မယ်"