အခန်း (၅၅)
Vol. 4 Ch. 55
လွန်ခဲ့သည် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ လင်းပိုင်ဖန်သည် အင်ပါယာ မြေပုံ မှတစ်ဆင့် မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်နှင့် သူ၏မိသားစုသည် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကြောင်းနှင့် အတော်အတန် နှိမ့်ချစွာ ပြုမူနေသည်ကို သတိပြုမိရာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့လျှင်ပင် လင်းပိုင်ဖန် အနေဖြင့် ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့က သူ့အတွက်တော့ ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
နောင်တစ်ချိန်တွင် နိုင်ငံကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် လင်းပိုင်ဖန် အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် အင်ပါယာ မြေပုံ ဟူသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေပြီး၊ နိုင်ငံတော်၏ အင်အား တိုးတက်လာသည်နှင့် အမျှ သူ၏ ခွန်အားသည်လည်း ပိုပိုပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေမည် ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်နေပြီး၊ သူ နှင့် ဆင်တူသော စနစ်မျိုး မပိုင်ဆိုင်ပါက ဒီ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်တွင် အန်းနိုင်ငံ၊ ရှန်နိုင်ငံနှင့် ဖန်နိုင်ငံတို့သည် မိုနိုင်ငံကို နောက်ဆုံးတွင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နယ်မြေတွေ ပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ် အငြင်းပွားမှုများကြောင့် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံအကြား အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ညှိနှိုင်းမှုများမှတစ်ဆင့် နယ်မြေများကို ခွဲဝေယူခဲ့ကြသည်။
မူလက နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းသည် အရင်းအမြစ် များစွာကို ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံတို့သည် ဤသို့မဟုတ်ကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာခဲ့ကြသည်။
ပထမဦးစွာ၊ မိုနိုင်ငံရှိ မြို့များမှ အဖိုးတန် ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါးကို လုယက် ခံထားရကြောင်း၊ အစားအသောက်များကိုပင် လုံးဝ ကုန်စင်အောင် သုံးစွဲထားကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက်တွင် မိုနိုင်ငံ၏ နယ်မြေတွေ အတွင်းရှိ သတ္တုသယံဇာတများသည်လည်း ကုန်ခန်းနေပြီး တူးဖော်ရန် ဘာတစ်ခုမျှ မကျန်တော့ကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံး၌ မိုနိုင်ငံ၏ စပါးခင်းများတွင်ပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။ မြေဆီလွှာ၏ အာဟာရ ဓာတ်တွေသည် အကြီးအကျယ် လျော့နည်းနေပြီး၊ စပါးပျိုးပင်များနှင့် သစ်သီးပင်များစွာတို့သည် အာဟာရချို့တဲ့ကာ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေ၍ အသီးအနှံများ မသီးနိုင်တော့ပေ။
တောရိုင်းဒေသရှိ သစ်ပင်စိမ်းများနှင့် တောမြက်ရိုင်းများပင် ခြောက်သွေ့လာပြီး မြေပြင် ပြောင်တွေ တဖြည်းဖြည်း များလာကာ ငှက်၊ သားရဲ၊ ပိုးမွှားနှင့် ငါးများ၏ အရေအတွက်အားလုံး လျော့နည်းလာခဲ့သည်။
သူတို့တွေအားလုံး အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် စစ်သည်တွေ စတေး၍၊ စစ်ခေါင်းဆောင်တွေ ဆုံးရှုံးသည့် အထိ အင်မတန် ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် သိမ်းပိုက်ထားသော မြေသည် တန်ဖိုးမရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။
ထို့အပြင်၊ သူတို့သည် ကျွေးမွေးရန် တောင်းဆိုနေကြသော လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်ကိုပါ ရရှိလိုက်သည်။
အကျိုးအမြတ် ဘာမှ မရခဲ့ဘဲ ပြဿနာပေါင်းများစွာကိုသာ ဆွဲဆောင်ခဲ့မိလိုက်သည်။
နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်တွေခင်ဗျာ ရုတ်တရက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကိုတောင် ခံစားခဲ့လိုက်ရသည်။
"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ အရင်က မိုနိုင်ငံက ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ"
"အရင်က မိုနိုင်ငံက သယံဇာတ ပေါကြွယ်ဝတယ်၊ မြေဩဇာ ကောင်းတယ်၊ လူထုရဲ့ အင်အားကလည်း ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာက"
"လုံဖောင်းဖောင်း ဘယ်လိုတောင် လုပ်လိုက်တာလဲ။ ကောင်းမွန်တဲ့ နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးက သူရဲ့ လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့တာပဲ"
"ဒါကြောင့် သူ ထွက်ပြေးသွားတာကိုး၊ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပြဿနာတွေကို ငါတို့အတွက် ထားခဲ့တာပဲ၊ ရှ နိုင်ငံရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်တောင် သူ့ထက် ပိုကောင်းဦးမယ်"
"ဒါ တော်တော် ဒေါသထွက်စရာပဲ။ ငါ သူ့ကို အခုချက်ချင်းတောင် သတ်ချင်နေပြီ"
ဘာကိုမှ မသိလိုက်ဘဲ ကြီးမားလွန်းလှတဲ့ အပြစ်ကို ခံယူလိုက်ရသော မိုနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် အားပါးတရ နှာချေလိုက်သည်။
ရှန်နိုင်ငံ၏ နန်းတော်အတွင်းတွင် ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်က ခေါင်းကိုက်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်-" အခု မောင်မင်းတို့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေများ ရှိကြသလား"
ဝန်ကြီးချုပ်က ကျယ်လောင်စွာနဲ့ လျှောက်တင်သည်- "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့မှာ ထိုဒုက္ခသည် သိန်းပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးရန် အစားအသောက် မလုံလောက်ပါဘူး။ သူတို့ကို ဒီမှာ ဆက်ထားရင် မငြိမ်မသက်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှ နိုင်ငံက အခု လက်ရှိမှာ သတ္တုတူးဖော်တာ၊ မြေယာ ဖော်ထုတ်တာနဲ့ တူးမြောင်းတွေ တူးတာ လုပ်နေတော့ လူအင်အား အများကြီး လိုအပ်နေတာ မဟုတ်ပေဘူးလား။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးက ဒီဒုက္ခသည်အားလုံးကို ရှ နိုင်ငံဆီ မောင်းထုတ်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်"
ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး- "ကောင်းလိုက်တဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ၊ ဒီလိုပဲ လုပ်ကြစို့။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အစားအသောက် အရင်းအမြစ်ကိုပါ ကုန်ခမ်းစေပြီး သူတို့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် မိသွားလိမ့်မယ်။ ဟား..ဟား"
"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမြတ်လှပါပေတယ်"
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိုနိုင်ငံတစ်ခွင်လုံးတွင် ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာ၍ ဒုက္ခသည်များကို မောင်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။
"ငါတို့မှာ အစားအသောက် မရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှ နိုင်ငံမှာတော့ ရှိတယ်"
"ဝမ်းဝအောင် စားချင်ရင် ရှ နိုင်ငံဆီ သွားကြ"
"သူတို့မှာ အစားအသောက်တွေ အများကြီး ရှိပြီး အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အာမခံချက် ရှိတယ်"
ဤသို့သော တိုက်တွန်းမှုများကြောင့် မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဒုက္ခသည်များသည် ရှ နိုင်ငံဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ယင်းနည်းလမ်းအတိုင်းပဲ အခြားနိုင်ငံ နှစ်နိုင်ငံမှ ဒုက္ခသည်များသည်လည်း အစုလိုက် အပြုံလိုက် ရှ နိုင်ငံ နယ်စပ်များဆီသို့ ဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် စီးဝင်လာခဲ့ကြသည်။
အလွန်များပြားသော အရေအတွက်ကြောင့် ရှ နိုင်ငံ၏ စစ်သားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အရေးပေါ် အခြေအနေဖြင့် အသင့်ပြင်ထားခဲ့ကြသည်။
အန်လုရှန် က ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်– "စစ်သည်တို့၊ လက်နက်စွဲကိုင်ကြ၊ သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်ခွင့် မပြုနဲ့။ သူတို့ နယ်စပ်ကို ခြေချရင် စစ်ဥပဒေနဲ့ အရေးယူရလိမ့်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ စစ်သူကြီး" စစ်တပ်က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း တုံ့ပြန်ပြီး လှံများနှင့် ဒိုင်းများကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် အန်လုရှန်က ရှေ့မှ ဒုက္ခသည် ပင်လယ်ကြီးဆီသို့ အော်ဟစ်သည်- "ဒီမြေက ရှ နိုင်ငံပိုင်မြေပဲ၊ ဆက်ပြီး ရှေ့မတိုးနဲ့တော့။ ပိုပြီး နီးကပ်လာရင် ဒီစစ်သူကြီးက ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဒုက္ခသည်များက အသက် သေလုမတတ် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို စားစရာ တစ်ခုခု ပေးပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ ဗိုက်ဝအောင် မစားရတာ တော်တော်ကြာနေပြီ"
"ဆန်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်လေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေးပါဗျာ၊ တကယ် ဆာလောင်လွန်းလို့ သေရတော့မယ်"
"ဗိုက်ဝအောင်သာ စားရရင် ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
ချိုင်ယွီရှင်းက သနားကြင်နာစွာဖြင့်- "စစ်သူကြီးအန်း၊ သူတို့ကို ဝင်လာခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်နိုင်ငံက လာသည်ဖြစ်စေ ဒုက္ခသည်အားလုံးကို လက်ခံရမယ်လို့ မိန့်ကြားခဲ့တာပဲလေ"
အန်လုရှန်က မလှုပ်မယှက်ပဲ- "အရှင်မင်းကြီးက အဲဒီလို မိန့်ကြားခဲ့တာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေနဲ့ အပြင်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ အခွင့်အာဏာ ရှိတယ်။ ဒီဒုက္ခသည်တွေကို အဲ့ဒီ သုံးနိုင်ငံက တမင်တကာ ပို့လိုက်တာက သိသာနေတယ်။ လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်တောင် ရှိနေတာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေကို ကျွေးမွေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်နိုင်ငံသားတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး တခြားနိုင်ငံသားတွေကိုပဲ စောင့်ရှောက်နေလို့ မရဘူး"
"ဒါ့အပြင်၊ ရန်သူရဲ့ သူလျှိုတွေ သူတို့တွေထဲမှာ ပါလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် ပြဿနာတွေအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ"
အန်လုရှန်က လေးနက်ပြီး ခိုင်မာတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်- "စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေနဲ့ စိတ်က နူးညံ့လို့နေ မရဘူး။ စစ်သူကြီးချိုင်၊ မင်းက စစ်ခေါင်းဆောင် မျိုးနွယ်ကနေ မွေးဖွားလာတာ၊ ဒီနိယာမကို ငါ့ထက် ပိုနားလည်သင့်တယ်"
ချိုင်ယွီရှင်းက - "ကျွန်မ ဒီနိယာမကို နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး။ ကျွန်မ အမြင်အရ ဒီနေရာက လူတွေက ဒုက္ခသည်တွေ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါက ဆုံးဖြတ်ရခက်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီးကို တင်ပြပြီး သူကိုယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါစေ။ ဘယ်လိုလဲ"
အန်လုရှန်က ခဏလောက် စဥ်းစားလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်- "ကောင်းပြီလေ"