အခန်း (၈၇)

ကျားဟွေ့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းနန်ရူက အပျော်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူမက ဖန်ဖန်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး လက်မလွှတ်တော့ပေ။

“မင်းပြန်လာတာကို နေ့တိုင်းစောင့်နေတယ်၊ ​​ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မင်းပြန်လာပြီ။”

သူတို့ အရမ်းသွက်သည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးသည်နှင့် ခြံတစ်ခုလုံး အေးစက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဖန်ဖန်က ရှန်းနန်ရူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေပြီး “အဖွား၊ ဖန်ဖန် အဖွားကိုလွမ်းတယ်။ အဖွားနဲ့အဖွား သားတို့နဲ့ပြန်နိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ်”

ရှန်းနန်ရူရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမက ဖန်ဖန် ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်ပြီး ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“အို့ အဖွားအသည်းလေး အဖွားလည်း လွမ်းတယ်။ အဖွားက မင်းအကြောင်းကို နေ့တိုင်းတွေးပြီး ကိုယ်အလေးချိန် ကျသွားခဲ့တယ် ”

သူမက အသက်ကြီးလာပြီးဖြစ်ကာ ခါးသီးသောနွေရာသီကို ခံစားခဲ့ရပြီး အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လျှော့စားရင် သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်အလေးချိန်ကျမည်။

ဖန်ဖန်က သူမခေါင်းကိုမော့ပြီး ရှန်းနန်ရူကိုကြည့်ကာ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် “အဖွားဘာလို့ ကိုယ်အလေးချိန်ကျနေတာလဲ။ မှန်မှန် မစားရင် ကိုယ်အလေးချိန် ကျသွားမယ်။ အဖွားက နေမကောင်းဘူး။ အဖွား ကောင်းကောင်းမစားခဲ့ဘူး ဟုတ်တယ်မလား”

ရှန်းနန်ရူက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဖန်ဖန်က တော်တော်သိတယ်။ အဖွားက ဖန်ဖန်ကို လွမ်းလို့ ပိန်သွားတာ ”

ဖန်ဖန်က ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီး အလေးအနက်ထားခဲ့သည်။ ရှန်းနန်ရူကို ပွေ့ဖက်ထားစဉ်တွင် သူက လူကြီးလေးတစ်ယောက်လို ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။

“ဖန်ဖန်ပြန်လာပြီမို့ အဖွားက ငါ့ကိုမတွေးတော့နဲ့ “

ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်က မိသားစုကို ကြည်နူးစေသည်။

ကျားဟွေ့က သူမ၏မွေးရပ်မြေမှနေလှန်းထားသော မှိုများကို ယူဆောင်လာကာ မှိုနှင့် ဘဲဟင်းကို ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

ညစာစားပွဲတွင် ရှန်းနန်ရူက စိတ်ကောင်းရှိပြီး ဟင်းချိုနှစ်ပန်းကန်ကို သောက်နေချိန် ကျောက်တုန်းလင်က မြေယာစာချုပ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအကြောင်း ကျုံးတမင်နှင့် စကားပြောနေသည်။

“အရမ်ကောင်းတယ်။ ဒီလို အရှိန်ရနေတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါတို့နိုင်ငံက ဒီထက်ပိုပြီး ချမ်းသာလာလိမ့်မယ်။ “

ဝိုင်နှစ်ခွက်သောက်ပြီးနောက် ကျုံးတမင်၏ စိတ်သည် သာမန်အချိန်များတွင် တွေ့ရခဲသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြသခဲ့သည်။

ကျောင်းစတက်ပြီးနောက် ကျားဟွေ့က ပရော်ဖက်ဆာထံသွားကာ နွေရာသီတွင် သူမပြီးခဲ့သော အိမ်စာများကို ပြခဲ့သည်။

“အယ်ဒီတာချူက နောက်ဆုံးစာအုပ်ကိုဖတ်ပြီး မင်းဘာသာပြန်တာ အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ထုတ်ဝေရေးကုမ္ပဏီက ထုတ်ဝေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။”

ကျားဟွေ့ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်အား၏ အသီးအပွင့်များကို အသိအမှတ်ပြုခံရသည့်အတွက် အလွန်ပျော်နေသေးသည်။

“မင်း ကြီးပြင်းလာတာ အရမ်းမြန်တယ်၊ မင်းအတွက် ငါ့တောင်းဆိုချက်က ယေဘူယျ လိုအပ်ချက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာသာပြန်ခြင်းကို လေ့လာချင်လား။ ”

နွေရာသီတွင် ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ထူးချွန်သော တစ်ပြိုင်နက်တည်း စကားပြန်များ ပြတ်လပ်နေကြောင်း ပြောကာ ထိုကျောင်းသားများကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မလားကို သူစဉ်းစားထားပြီး၊ ယခု ကျောင်းသားအုပ်စုနှစ်စုတွင်၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်နယ်ပယ်တွင် တူညီသောလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့် ကျောင်းသား သုံးဦးသာရှိပြီး ကျားဟွေ့လည်း ပါဝင်သည်။

“တစ်ပြိုင်နက် ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းလား”

ကျားဟွေ့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒါကိုကြားတော့ သူမ အံ့သြသွားသည်။

သူမသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာသာပြန်ခြင်းကို သိသည်။ အမည်အပြည့်အစုံသည် တပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စကားပြန်အား နှောက်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ စကားပြန်၏ ပြောဆိုနိုင်စွမ်းကို ပြသသည်။ ၎င်းသည် ပရိသတ်အတွက် အနှောက်အယှက်မရှိဘဲ အကြောင်းအရာကို ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

မှန်ကန်စွာ မှတ်မိပါက၊ ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ နူရမ်ဘာ့ဂ်မြို့ရှိ နိုင်ငံတကာ စစ်ခုံရုံးက ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဖက်ဆစ် ရာဇ၀တ်ကောင်များကို စုံစမ်းသောအခါတွင် ဤဘာသာပြန်နည်းလမ်းသည် ပထမဆုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပုံမှန်ဘာသာပြန်နည်းကို တစ်ဆက်တည်းအနက်ပြန်ဆိုခြင်းဟုခေါ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ စကားပြောသူ၏စကားအဆုံးကိုစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ပါးစပ်ဖြင့်ဘာသာပြန်ခြင်းဖြစ်သည်။ အနှောက်အယှက်ကင်းသော ဘာသာပြန်ခြင်းထက် ပိုကြာမည်မှာ သေချာသည်၊ ၎င်းကို ယေဘူယျ သံတမန်ရေးရာ အစည်းအဝေးများ၊ နှစ်နိုင်ငံ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုများ၊ အလည်အပတ် ခရီးများ၊ သတင်းထောက် အင်တာဗျူးများ စသည်တို့အတွက် အဓိကအားဖြင့် အသုံးပြုပါသည်။ ကျားဟွေ့၏ လေ့ကျင့်မှုတွင် သူမ၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို ဆက်တိုက် အနက်ပြန်ဆိုရန် ဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပာယ်ပြန်ဆိုခြင်း၏ အားသာချက်မှာ အချိန်မကြာဘဲ လွန်စွာထိရောက်မှုရှိကြောင်း၊ သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်အားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားပြီး အလွန်ခက်ခဲသော အပြန်အလှန်ဖလှယ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး စကားပြန်မှ အရင်းအမြစ်ဘာသာစကားပြောဆိုမှုကို လျင်မြန်စွာ နားထောင်ရန်နှင့် အမြန်ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်သည်။ ရှိရင်းစွဲဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ အသိပညာအကူအညီဖြင့် ခန့်မှန်းခြင်း၊ နားလည်ခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အရင်းအမြစ်ဘာသာစကားကို အချိန်တိုအတွင်း ပြောင်းလဲခြင်းတို့ကို ပြီးမြောက်စေကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် အဆိုပါဘာသာစကားကို စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ စုစည်းခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်း၊ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းနှင့် စကားပြောဆိုရန်၊ ပစ်မှတ်ဘာသာစကား၏ဘာသာပြန်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုတွင်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သော အရည်အချင်းများ ရှားပါးလာသည်။ တစ်ပြိုင်နက် စကားပြန်ကို လေ့ကျင့်ရန် များစွာ ကုန်ကျသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် တစ်ပြိုင်နက် စကားပြန်နှစ်ထောင်ထက် မနည်းရှိကြောင်း၊ ထိုအချိန်က သူမသိခဲ့သော ကျောင်းနေဖက်တစ်ဦးမှ ပြောခဲ့သည်ကို သတိရမိသည်။ အိမ်တွင်းရေးမှာပင် ရှားပါးလာသည်။ ပါမောက္ခက သူမအား တပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် စဉ်းစားခွင့်ပေးမည်ဟု သူမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်းသည် ပါမောက္ခ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ သင်ယူနိုင်မှုအပေါ် ငါအရမ်းကို အကောင်းမြင်တယ်။ မင်းမှာ ဒီလိုအားသာချက်ရှိတယ်။ မင်းပိုကြိုးစားပြီး မင်းရဲ့ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ပိုတက်လှမ်းသင့်တယ်။”

ပါမောက္ခ၏ စကားကြောင့် သူမ အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။ အမှန်တော့၊ ပါမောက္ခကြီးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာသာပြန်ခြင်းအကြောင်းပြောသည်ကို သူမပထမဆုံးကြားရသောအခါတွင် သူမတွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ယူလိုစိတ်မရှိပေ။ သူမသည် အင်္ဂလိပ်အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုရှိ၍ အင်္ဂလိပ်စာအတွက် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် အနာဂတ်တွင် သူမကို ကြီးကြီးမားမားထိခိုက်စေမည်မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းက ငါ့ကို ယုံတဲ့အတွက် ငါစမ်းကြည့်ချင်တယ်”

ထိုအခါမှ ပါမောက္ခက ခေါင်းညိတ်ကာ သက်သာရာရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ အဲဒီအခါမှာ မင်းရဲ့လေ့လာမှုလမ်းညွှန်ချက်ကို ပြန်စီစဉ်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ ငါလည်း အဲဒါကို သိဖို့အတွက် ကျို့ရော့စန်းရဲ့နေရာကို သွားမယ်။”

ကျားဟွေ့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ကျောက်တုန်းလက်ကို ထိုအကြောင်းကို ပြောပြသည်။

“အနာဂတ်မှာ အိမ်မှာ ချက်ပြုတ်ဖို့ ကျွန်မတာဝန်ယူမယ်၊ ကလေးတွေက ရှင့်ကို အားကိုးရလိမ့်မယ်။”

တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာသာပြန်ခြင်း၏ရွေးချယ်မှုသည် ကျားဟွေ့ သူမ၏လေ့လာမှုတွင် ပိုမိုအားစိုက်ထုတ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဖန်ဖန်က ယခုအခါ သူငယ်တန်းတက်နေပြီဖြစ်ပြီး ယင်းပေါင်ကို မူလတန်းကျောင်းသို့ တိုးမြှင့်ထားသည်။ ကိုးနှစ်သာရှိသေးသော ဟိုင်းဒန်သည် ကျောင်းပထမနှစ်တွင် လူသစ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဟိုင်းဒန်၏ အရပ်အမောင်းသည် ကျောက်တုန်းလင် နောက်တွင် ရှိသည်။ ထို့အပြင် မိသားစုတွင် ကောင်းမွန်သော အစားအစာနှင့် လုံလောက်သော အာဟာရရှိသည်။ သူသည် အသက်တူကလေးများထက် ဦးခေါင်းထက်ဝက်ခန့် မြင့်သည်။ သူက အတန်းထဲက ကလေးတွေထက် ပိုငယ်ပုံရသည်။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့လေ့လာမှုကို အာရုံစိုက်ပါ။ အိမ်မှာရှိတဲ့အရာတွေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ချက်ပြုတ်ဖို့ အချိန်မရှိရင်လည်း အဆင်ပြေတယ်။ ကိုယ်ဟင်းချက်တာကို မင်းကြိုက်သရွေ့ ကိုယ်လုပ်နိုင်တယ်။ ”

ကျားဟွေ့က တုန်းလင်၏လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ သူမ ပုခုံးကို မှီပြီး “ရှင်ဘာလို့ ဒီလောက်ကောင်းနေတာလဲ”

ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအနေနဲ့ ကျားဟွေ့က သူ့ကို ထမင်းချက်ဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ သူတို့ရဲ့ ကျောက် မိသားစုဟာ ဟင်းချက်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်လာရင် တကယ်ကို အရည်အချင်းမရှိကြပေ။

ကျောက်တုန်းလင်က သူ့လက်နဲ့ ကျားဟွေ့ ခါးကိုဖက်လိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူက လေးနက်တာတစ်ဝက် နောက်ပြောင်တာတဝက်နဲ့ “ကိုယ် မကူညီနိုင်ဘူး။ ကိုယ်မိန်းမက အရမ်းတော်တာမို့ ကိုယ်က သူ့ကို နည်းနည်းလောက်ပဲ နှောင့်ယှက်လို့ရတယ်။”

ကျားဟွေ့က ရယ်မောပြီး နှုတ်ခမ်းကို နမ်းဖို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါ ရှင့်ရဲ့ဆုလာဘ်ပဲ”

“ဒါပဲလား နည်းနည်းလေးနက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလား”

ကျားဟွေ့က သူ့ကို ပန်းရောင်သန်းနေတဲ့ လက်သီးသေးသေးလေးနဲ့ ထိုးသည်။ “မင်းလှတယ်ထင်နေတယ်” [1]

ကျောက်တုန်းလင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျားဟွေ့ကို “မင်းသမီးလေးလို ပွေ့ဖက်” လိုက်သည်။ ထို့နောက် တုန်းလင်က ကုတင်ဆီ လျှောက်သွားသည်။

“မင်းလည်း တစ်ပြိုင်နက် ဘာသာပြန်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာကို ပါမောက္ခဆီက ငါကြားတယ်။”

အတန်းပြီးသောအခါ ကျို့ရော့စန်းနဲ့ ကျားဟွေ့နဲ့ တွေ့ပြီး သူမနှင့် စကားပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မလုပ်နိုင်မလားမသိပေမယ့် ကျွန်မကိုယ်တိုင်မစမ်းရင် အဖြေကို သိမှာမဟုတ်ဘူး။”

ကျို့ရော့စန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ အနာဂတ်မှာ အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြစို့။ ”

“ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့လမ်းမှာ ရဲဘော်ရဲဘက်များစွာ ကိုင်ဆောင်ထားရင် အခက်အခဲကို ကြောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ”

ကျို့ရော့စန်းက အောက်ငုံ့ကြည့်ကာ သတိမထားမိနိုင်သော ခါးသီးသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ကျားဟွေ့ကို သဘောကျသည်။ သူမရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို သဘောကျပြီး သူမရဲ့ အလှကို သဘောကျပေမယ့် သူမကို စတွေ့တဲ့နေ့ကစပြီး သူမဟာ အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီးဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့အတွေးတွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျို့ရော့စန်းက သူ့နှလုံးသားကို အကျင့်စာရိတ္တဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်များက သူ့ကို ထိန်းထားလေလေ မေ့မရနိုင်လေလေဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဟင်းရိုင်း မှဲ့တစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး သူမကို မထိနိုင်၊ မမေ့နိုင်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ယခု သူသည် သူမနှင့် စကားပြောလိုစိတ်ပြင်းပြပြီး သူမနှင့် စကားပြောရသည်မှာ ဝမ်းသာသော်လည်း သူမကို မကြည့်ဝံ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးထဲက ခံစားချက်တွေက သိသွားမှာကို ကြောက်ပြီး ဖုံးကွယ်စရာလည်း မရှိဘူး။

တစ်လခွဲကြာပြီးနောက်တွင် စုစုပေါင်းကျောင်းသား ၇၇ ဦးရှိသည့် အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသားများသည် တုန်းကျားဟွေ့နဲ့ ကျို့ရော့စန်းက အတန်း၏ ပုံမှန်သင်တန်းများကို လွတ်သွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို လေ့လာပြီးနောက် ကျောင်းသားနှစ်ဦးသည် ပိုမိုကျွမ်းကျင်သော လေ့ကျင့်မှုကို ခံယူနေကြကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

“ပါမောက္ခကြီးက ဘက်လိုက်လွန်းတယ်မဟုတ်လား။ ကုသိုလ်ကောင်းမှု မှန်သမျှကို သူတို့ ပေးရုံပဲ။ ငါတို့လည်း သူ့တပည့်တွေ။ သူက ဘာကြောင့် တစ်ယောက်ထဲကို မျက်နှာသာပေးရတာလဲ “

“မှန်ပါတယ်၊ သာမာန်ဘာသာပြန်အလုပ်ကိုလည်း ပိုလေ့လာပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လိုနေသေးတယ်လို့ ပြောထားပေမယ့် အခွင့်အရေးမရဘဲ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်နိုင်မလဲ။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံးတွေကို အလွတ်ကျက်ပြီး အင်္ဂလိပ်ရေဒီယိုကို နေ့တိုင်းနားထောင်နေရုံပါပဲ။”

ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းသည် လျောက်ပတ်သည်သာမက ကော်မရှင်များလည်းရှိသည်။ လူတိုင်းက အဲဒါကို မက်မောနေတာကြာပြီ၊ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်အထိတော့ ပါမောက္ခက တုန်းကျားဟွေ့နဲ့ ကျို့ရော့စန်း အပါအဝင် ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းတချို့ကို ကျောင်းသား သုံးယောက်ပဲ လုပ်ခွင့်ပေးထားသည်။

အချို့သောလူများက မကျေနပ်မှုများကို ဖော်ပြကြပြီး အချို့က ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် တွေးတောကြသည်။ “ပါမောက္ခရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါတို့ မမေးသင့်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးကြည့်ရအောင်။ ငါတို့ရဲ့ အသိပညာက သူတို့ရဲ့ အသိပညာထက် တကယ်ကို ပိုကောင်းပြီး ခိုင်မာလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းသိနေသေးတယ်။ ကျောင်းသားတုန်းနဲ့ ကျောင်းသား ကျို့တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ ”

“ဒါဆို ငါတို့က သူတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့က ငါတို့ဌာနက ကျောင်းသားနှစ်ဦးပဲ မဟုတ်ဘူး။ ပါမောက္ခက ဘက်လိုက်လို့မရဘူး။ ”

“သူတို့က တစ်ပြိုင်နက် ဘာသာပြန်ဖို့ လေ့ကျင့်နေတယ်၊ ​​စဉ်ဆက်မပြတ် ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းကို ဆိုလိုတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ တိုင်ပင်ကြည့်တာ ဒီဘာသာပြန်နည်းက အရမ်းခက်ခဲတယ်။”

“မင်း ငါတို့ကို ကြိုးစားဖို့ အခွင့်မပေးရင် ငါတို့ မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ ပါမောက္ခကြီးက ငါတို့ကို ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျကျ ငြင်းလို့မရဘူး။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ ဖယ်ထုတ်ခံရရင်တောင် ဘာကြောင့်မှန်တယ်ဆိုတာ သိသင့်တယ်။ ”

အုပ်စုတိုင်းတွင်၊ မျက်ကန်းနှင့် အဖြစ်မှန်ကို မမြင်နိုင်သူအချို့ အမြဲရှိနေသည်။ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ သက်သေပြဖို့ စိတ်အားထက်သန်တယ်၊ သူတို့က တခြားသူတွေထက် အားနည်းတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို လက်မခံဘဲ “တရားမျှတမှု” လို့ ခေါ်တာကို ရှာဖွေနေကြသည်။

ဤသည်မှာ အသေးစိပ်ဆွေးနွေးမှုမျှသာဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီမကျေနပ်မှုတွေက ကျောင်းသားတွေကြားမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသင်းခေါင်းဆောင်က အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ထံ လူတိုင်း၏အသံများကိုသာ ထင်ဟပ်နိုင်သည်။ အတိုင်ပင်ခံက ဒေါသထွက်ပြီး လူတိုင်းအတွက် အတန်းအစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်သည်။

“မင်းမှာ အဲဒီလို အကြံမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။ ပါမောက္ခ မိန်က လေးစားထိုက်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးပဲ။ သေချာတာကတော့ ကျောင်းသားတိုင်းကို ပိုလေ့လာစေချင်တယ်။ ပါမောက္ခကြီးက ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်သမျှကို အသေအချာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားတယ်။ ဘယ်သူက သင့်တော်ပြီး ဘယ်သူက မသင့်တော်လဲ။ သူက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ဆရာအကြောင်း သီးသန့်ပြောပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ တံဆိပ်တွေ ဘယ်လိုတင်နိုင်မလဲ။ ဘာလဲ၊ တော်လှန်ရေးပြီးတာ နှစ်အနည်းငယ်သာရှိသေးတာကို လူတိုင်းမှာ သင်ခန်းစာတွေ လုံလုံလောက်လောက် မရှိကြဘူးလား။ ”

ထိုနှစ်များအတွင်း ပညာရှင်နှင့် ပါမောက္ခ အများအပြား ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အများစုမှာ ၎င်းတို့၏ ကျောင်းသားများမှ ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။

အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်၏ စကားများသည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် လူတိုင်း နှုတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ မပြောဝံ့ပေ။

“ဘယ်သူ့ပါးစပ်ကမှ အလားတူစကားမျိုး ထပ်မကြားချင်တော့ဘူး။ ဒါတွေဟာ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး လေးစားစရာကောင်းတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက် ပြောသင့်တဲ့ စကားတွေ မဟုတ်ဘူး”

အတိုင်ပင်ခံက ကျောင်းသားတွေကို အပြင်းအထန် ပညာပေးခဲ့ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြဖို့ ပရော်ဖက်ဆာ မိန်ဆီ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

“အခြေအနေကို နားလည်ပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆန်းစစ်ကြည့်တယ်။ တကယ်ကို သေသေချာချာ မစဉ်းစားဘဲ ကျောင်းသားတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို ထည့်မတွက်ထားဘူး။ နောက်အတန်းမတက်ခင် ကျောင်းသားတွေကို ရှင်းပြမယ်။ ”

အတိုင်ပင်ခံက အံ့ဩသွားသည်။ ၎င်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ပါမောက္ခအား ရှင်းပြခွင့်မပြုဘဲ အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်ဖြစ်သည်။

ဘာရှင်းပြနိုင်မလဲ။ သားသမီးများသည် မိဘစကားကို နာခံသင့်သကဲ့သို့ ကျောင်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ ဆရာများကို နာခံသင့်သည်။

“ဆရာ၊ ‘ရှင်းပြ’ ဆိုတဲ့ လေးနက်တဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လိုသုံးနိုင်မလဲ။ ငါ သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့တယ်…”

ပရော်ဖက်ဆာ မိန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရပ်တန့်လက် မှတ်ရေးထိုးကာ “ဗော်တဲယားက ‘မင်းပြောတာကို ငါသဘောမတူဘူး ဒါပေမယ့် မင်းပြောပိုင်ခွင့်ကို သေတဲ့အထိ ခုခံကာကွယ်မယ်’ လို့ လူတိုင်းမှာ ပြောပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ အတွေးတွေ ပြန့်ကျဲတာထက် ပိတ်ဆို့တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ သူတို့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရင်တောင် စကားမပြောပါနဲ့၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ပြောခွင့် မပေးပါနဲ့။ ဒီဆူးတွေက သူတို့နှလုံးသားထဲမှာ ထာဝရရှိနေမှာပါ။ ”

ပရော်ဖက်ဆာ မိန်က ယခုခေတ်အထိ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် များစွာသော အရာများကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ လူ့သဘောသဘာဝကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ သူသည် ဤအသေးအမွှားကိစ္စများကို လုံးဝဂရုမစိုက်သလို၊ ဒေါသစိတ်အနည်းငယ်လည်း မရှိပေ။

သူက ပြုံးပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောသည်။ “ဒီကိစ္စက ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ထိပ်တန်းကို ရောက်ဖို့ သဘောထားကောင်းတွေ ရှိတယ်။ တိုးတက်မှုအတွက် တက်တက်ကြွကြွ တောင်းဆိုတာကောင်းပါတယ်။ ငါတို့လုပ်ရမှာက သူတို့ရဲ့ကွာဟချက်က ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ကို အသိပေးပြီး သင်ယူဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးဖို့ပဲ။ ”

နောက်တစ်နေ့တွင် အတန်းထဲတွင် ပါမောက္ခ မိန်က ‘77’ ၏ အင်္ဂလိပ်စာဌာနတစ်ခုလုံးကို “တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်း” ဟုခေါ်သည့် အရာကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။ တုန်းကျားဟွေ့နဲ့ ကျို့ရော့စန်းမှလွဲ၍ တစ်တန်းလုံးသည် အနှောင့်အယှက်မရှိ ဘာသာပြန်ပြီး သူ့စည်းချက်အတိုင်း လိုက်မမီနိုင်ပေ။

မိနစ်ငါးဆယ်ကြာသောအခါ ကျောင်းသားအားလုံး ရှက်ရွံ့စွာ နီရဲသွားသည်။

ပါမောက္ခကြီးသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ စင်မြင့်အောက်၌ ထိုင်နေသော ကျောင်းသားများကို စေတနာ မေတ္တာပြုံးဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

“ငါ ကြားဖူးပါတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လူတိုင်း၏ သင်ယူမှုစိတ်ဓာတ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်စိတ်အားထက်သန်တယ်။ ငါတို့ အင်္ဂလိပ်စာဌာနကို မင်းဝင်ပြီးကတည်းက မင်းဘယ်လောက်ကြိုးစားပြီး မင်းတိုးတက်မှုနည်းနည်းရခဲ့လဲဆိုတာ ငါမြင်ရတယ်။”

ကျောင်းသားများသည် မတူညီသောအသုံးအနှုန်းများ ရှိကြသော်လည်း အများစုမှာ ပါမောက္ခက သူတို့ကို ကြိမ်းမောင်းမည် သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးမည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ အလွန်မထင်မှတ်ထားပေ။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆန်းစစ်မှုတစ်ခုနဲ့ စတင်ခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စက ငါ့ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုပါ။ ငါ မင်းတို့ကို ကြိုရှင်းထားသင့်တယ်။ မင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကို ငါလေးစားသင့်တယ်။ အဲဒါတွေအတွက် အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်။”

ထို့ကြောင့် ပါမောက္ခကြီးက စင်မြင့်ပေါ်မှ ကျောင်းသားများအား ဦးညွှတ်တောင်းပန်စကားဆိုသည်။ ကျောင်းသားများသည် ရှက်ရွံ့ကာ စိုးရိမ်ကြသည်။ တချို့ဆို ငိုတောင် ငိုသည်။

“ဆရာ၊ ငါတို့မှားတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို အသိအမှတ်မပြုနိုင်ပါ။ ဆရာ့ကို မလေးစားဘူး။ ”

ပါမောက္ခ မိန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းယမ်းသည်။

“ငါ အမှားတွေ လုပ်ခဲ့ပြီး မင်းအမှားတွေ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ငါက မင်းရဲ့ ဆရာပါ။ နောက်ဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှာတော့ မင်းရဲ့အမှားတွေက ငါ့အမှားတွေပဲလေ။ “

ဤစာကြောင်းသည် လူတိုင်း၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးထွင်းဝင်ရောက်လာသော သံမဏိဓားနှင့်တူသည်။

“မင်းတို့တွေ့မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ လိုအပ်ချက်များက အလွန်မြင့်မားတယ်။ ငါတို့နိုင်ငံမှာ ဒီလိုမျိုး ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကနေတစ်ဆင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ဒီ့ထက်ပိုပြီး ရှေ့ဆက်သွားဖို့ အရမ်းမျှော်လင့်နေတယ်။ ”

အခုအချိန်မှာတော့ လူအများစုက အဲဒီလို အရည်အချင်းမျိုး မရှိကြပေ။

ဤအတန်းတွင်၊ ပါမောက္ခ၏သည်းခံမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုသည် လူတိုင်းကို အရှက်ရစေပြီး ကျေးဇူးတင်စေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျောင်းသားများသည် ပိုမိုကြိုးစားလေ့လာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များက အားကောင်းလာကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာသည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက်၊ ယခုနှစ် ကျောင်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်နယ်ပယ်တွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ပရော်ဖက်ဆာ မိန်ကို ပြောသည့်အခါတိုင်း သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

........

ကိုးကားချက်

↑1 - ရွဲ့ခြင်း၊ ထေ့ငေါ့ပြောခြင်း