အခန်း (၈၂)
Vol. 5 Ch. 82
“အစ်ကို၊ မရီး ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ”
ကျိကျန့်ဖန်က အပြင်ဘက်မှ ဝင်လာပြီး သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ရယ်မောကာ နောက်ပြောင်ရင်း ခေါင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထောင့်စွန်းတွင် ထိုင်နေသော ကျောက်တုန်းလင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူစကားပြောနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို အလျင်အမြန် ထားခဲ့ပြီး တုန်းလင်ဘက် လာခဲ့သည်။
ကျောက်တုန်းလင်နဲ့ ကျားဟွေ့တို့က ကျိကျန့်ဖန်ကိုတွေ့တော့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျိကျန့်ဖန် အလုပ်လုပ်သည့် ကင်းလှည့်ရုံးသည် ဤဧရိယာတွင် မတည်ရှိပေ။
“ငါတို့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့လာတာ”
ကျောက်တုန်းလင်က ထပြီး ကျိကျန့်ဖန်ကို ပြောပြသည်။
ကျိကျန့်ဖန်က ကျောင်းအနီးတွင် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပြီး မေရှန်း၏ အကြီးဆုံးအစ်မနှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းကို စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ခွင့်ပေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု ကြားသိရသည့်အတွက် ဝမ်းသာမိသည်။
သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ရိုးသားတဲ့ လယ်သမားတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါက ကျွန်တော့ယောက်ဖလား။”
ထို့နောက် လီဝမ်ပင်းနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ညာလက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။
လီဝမ်ပင်းက အမြန်ထရပ်လိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန်က ရဲယူနီဖောင်းဝတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သဘာဝအတိုင်း အံ့သြထိတ်လန့်သွားသည်။ မင်း သူ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရပေ။ သူက သာမန်လယ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ဘဝတွင် ခရီးမပေါက်ခဲ့ပေ။ ရဲဘော်တွေ မပြောနဲ့ ရွာလူကြီးနဲ့ စကားပြောရမှာတောင် ကြောက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ အစ်ကို၊ ကျွန်တော်က ကျိကျန့်ဖန်ပါ။ မေရှန်း ရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ”
သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်လာတော့မည့် “blind date” ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် မျိုချမိသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မမှတ်မိသေးပေ။
“အိုး မင်္ဂလာပါ”
လီဝမ်ပင်းကို သူ့ဇနီးက မေရှန်း ရဲအရာရှိတစ်ဦးနှင့် ချိန်းတွေ့နေတယ်လို့ ပြောတာကို သတိရမိသွားသည်။ ထိုသို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။
“အစ်ကို၊ ကျွန်တော်သိတယ် ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို မေးဖို့ ကူညီပေးမယ်။”
တိကျသောအခြေအနေများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျိကျန့်ဖန်က ၎င်းမည်မျှကြီးသည်၊ မည်မျှသေးငယ်သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါမင်းကို ဒုက္ခပေးလိုက်မယ်။”
ကျောက်တုန်းလင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန်၏ အသွင်အပြင်မှနေ၍ ကျိကျန့်ဖန်က သေချာပေါက် ကူညီမည်ကို သူသိခဲ့ပြီး ဤကိစ္စသည် အဆုံးတွင် ပြီးမြောက်မည်ကို သူသိသည်။ မဟုတ်ပါက ဒါရိုက်တာ ရှုံးကိုရှာဖွေရန် တော်လှန်ရေးကော်မတီရုံးသို့ သွားနိုင်သည်။ သူက ဒီကိစ္စကို အဆုံးစွန်ထိ အမြဲတမ်း ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
ကျိကျန့်ဖန် ပြန်သွားတာနဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တော်တော်များများက သူ့ကို မေးသည်။
“ကျိကျန့်ဖန် သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ မင်း သူနတို့ကို ရိုသေလေးစားစွာ ပြုမူတာကို ငါမြင်တယ်။ ဒါရိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် မင်းအဖေကိုတောင် မင်းဒီလိုမလုပ်တတ်ဘူး။ “
“မှန်တယ် မင်းမျက်နှာက ပြုံးနေတယ်”
“မင်းအစ်ကိုကို ငါတွေ့ဖူးပေမယ့် မင်းအစ်ကိုက သူနဲ့မတူဘူး”
မြူနီစပယ်ကော်မီတီရုံး၏ ဒါရိုက်တာဖြစ်သော ကျိကျန့်ဖန်၏ယောက်ဖသည် မျက်မှန်တပ်ထားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောပုံပေါ်သည်။ သူသည် လယ်သမားနှင့် လုံးဝမတူပေ။
ကျိကျန့်ဖန်က ရယ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေတယ်။ “ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ blind date က မိန်းကလေးရဲ့ မိသားစုပါ။ သူတို့က ငါ့မိသားစုလို့ ယူဆလို့ရတယ်။ “
လူအုပ်ကြီးက “အိုး၊ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။
“ဒါဆို မင်းတကယ်လေးစားရမှာ မဟုတ်ရင် မင်းမိန်းမက မင်းမိသားစုမှာ လက်ထပ်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“မင်း သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ရေတစ်ခွက်ထည့်ပေးသင့်တယ်။”
ကျိကျန့်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ဦးထုပ်အစွန်းကို ဖြောင့်တန်းပြီး ရုံးခန်းထဲကို လျှောက်သွားသည်။
“ကျွန်တော် အရာရှိ ကျန့်ကို သွားပြောဦးမယ်။”
ကျိကျန့်ဖန်က မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဝင်သွားပြီး ရှေ့မှအရပ်သားရဲအရာရှိနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
အရပ်ဘက်ရဲအရာရှိက ပြုံးပြီး ကျောက်တုန်းလင်နဲ့ တခြားသူတွေကို “မင်းတို့တွေက ကျန့်ဖန်ကို သိပြီး အသိအကျွမ်းတွေလို့ပြောရင် ဒီလောက်ရှုပ်ထွေးနေစရာ မလိုဘူး”
ကျောက်တုန်းလင်က ကျိကျန့်ဖန်ကိုကြည့်ကာ “ကျွန်တော်တို့ ကျန့်ဖန်ကိုလည်း ဒုက္ခထပ်မပေးချင်ပါဘူး” လို့ ပြုံးပြုံးလေးပြောလိုက်သည်။
ကျိကျန့်ဖန်က ကူညီဖို့ ဘေးနားရပ်လိုက်ပြီး “ငါ့အစ်ကိုက ဒီလိုလူပဲ။ သူက ကျွန်တော့်နာမည်ကို မသုံးချင်သလို ကျွန်တော့်ရဲ့တိုးတက်မှုကို ထိခိုက်မှာ ကြောက်တယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ပါတီဝင်ဖြစ်ပြီး တပ်ခွဲမှူးဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ စစ်တပ်ကထွက်ပြီး ကောလိပ်တက်တယ်။ သူက တကယ်ကို နှိမ့်ချလွန်းတယ်။ “
ဒါက ကျောက်တုန်းလင်ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ဘေးကနေ ပြဖို့ပါ။ ကျောက်တုန်းလင်ကို လျှော့မတွက်သင့်ဘူးလို့လည်း ဆိုလိုသည်။
ရဲသားက နှစ်ခါရယ်လိုက်သည်။
“မင်းအစ်ကိုက အရည်အသွေးကောင်းတယ်။ သူ့ဆီကနေ မင်း ပိုလေ့လာရမယ်။ ”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲများက စာရွက်ပေါ်တွင် စကားလုံးအနည်းငယ်ကို ခြစ်ထုတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏အမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးကာ ကျောက်တုန်းလင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
“အခုက စီးပွားရေးလုပ်လို့ အဆင်ပြေတယ်။ ခရိုင်ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေက အတိအကျ မထုတ်ပြန်သေးဘူး။ မင်းလုပ်ငန်းကို စာရင်းသွင်းဖို့ ဤမှတ်စုကို ကုန်သွယ်မှုနှင့်စက်မှုလုပ်ငန်းဗျူရိုသို့ ယူဆောင်သွားပါ။ အနာဂတ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာရှာရင် ငါ့နာမည်ကို ပြောပြလိုက်ပါ။ ”
ကျောက်တုန်းလင်က သူ့ကို အလွန်လေးနက်စွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန် ရဲ့မျက်နှာကြောင့် တသ်ဖက်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ လုပ်နေပါစေ၊ လက်ခံသင့်တာကို လက်ခံသင့်သည်။
ရဲစခန်းမှထွက်ခွာပြီးနောက် ကျိကျန့်ဖန်က ကျောက်တုန်းလင်ကို ကုန်သွယ်မှုနှင့်စက်မှုလုပ်ငန်းဗျူရိုဆီ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။
“ဒီနေ့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ညစာစားဖို့ ဖိတ်လိုက်မယ်။ “
“မဟုတ်ဘူး အစ်ကို၊ အကို့ရဲ့လုပ်ငန်းက ကျွန်တော့် အလုပ်ပဲ ကူညီတာမှန်တယ်။ ”
သူတွေးနေတာက နောက်တစ်ကြိမ်ကို စောင့်စရာ မလိုဘူး၊ ဒီနေ့ ထမင်းကျွေးရုံပဲ။
“အစ်ကို၊ ဒီအချိန်မှာ ဘတ်စ်ကား ရှာရခက်တယ်။ အစ်ကိုတို့ကို ပြန်ပို့ပေးမယ်။ ”
ကျောက်တုန်းလင်က ကျားဟွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ သိနိုင်သည်။ သူ မေရှန်းကို တွေ့ချင်သည်။ အဲဒါနဲ့ ကျားဟွေ့က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက ချစ်မိသွားသော သူတို့၏အချစ်များသည် အနီရောင်ပန်းသီးကဲ့သို့ ချိုမြိန်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မွှေးရနံ့ကို ထုတ်ပေးသည်။
“ကောင်းပြီ မင်းအလုပ်ကဆင်းတာ ငါတို့စောင့်နေမယ်။ မင်းရဲ့အလုပ်ကို မနှောင့်နှေးစေနဲ့။”
“အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော့်အလုပ်ချိန်တွေက အရမ်းပြောင်းဖို့လွယ်တယ်။ ၂၄ နာရီ standby ပေါ်မှာ။ အထူးအနားယူချိန်မရှိဘူး။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စလို့ပဲ ပြောရမယ်။ ”
ကျိကျန့်ဖန်က ကားငှားဖို့ ရုံးကို ပြန်သွားပြီး ကပ္ပတိန်ကို ပြောသည်။ “ထားခဲ့လိုက်ပါ”
“ကျိကျန့်ဖန် ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုစွမ်းအားအရ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သူ မကြာခင် လက်ထပ်နိုင်သင့်တယ်”
“သူဘယ်တော့မှ အိမ်ထောင်မပြုဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် သူစောင့်ပြီး မှန်ကန်တဲ့သူကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။”
ကျိကျန့်ဖန် မိသားစု၏ အခြေအနေများက ကောင်းမွန်ပြီး၊ ၎င်း၏ဖခင်က ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ဖြစ်ကာ ကျန်းမာရေးဗျူရို၏ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်သည်။ သူ့အမေက အငြိမ်းစားဆရာမတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သမသင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတော်တော်များများက အရမ်းအလားအလာကောင်းတယ်။ ရလဒ်အနေနှင့်၊ သူ့တွင် “သူနှင့်ပေါင်းသင်းဖူးသော ဥာဏ်တိမ်သောလူ” မရှိပါ။ သူက အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဗဟုသုတလည်းရှိသည်။
သူ့မျက်လုံးတွေက အပေါ်ယံထက် ပိုမြင့်သည်။ သူသည် လူတို့ကို အလွန်ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံပြီး သခင်လေးရဲ့ ဒေါသ မရှိပေ။ ဒါပေမယ့် သူ့လိုလူအတွက်ကတော့ ကြင်နာမှုဆိုတာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုပါပဲ။ သူနှင့် အမှန်တကယ် သိကျွမ်းရန် သို့မဟုတ် ပေါင်းသင်းရန် ခက်ခဲသည်။
သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ဒေါသကြီးတဲ့ သူတွေကို ဒါမှမဟုတ် သူတို့တွေးပုံအရ ခေတ်ဆန်သူတွေကို မလိုချင်ဘူး။ ကျန့်ဖန်က သာမန်အကြောင်းအရာများမရှိဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးအား စကားမပြောချင်သလို ဆွဲဆောင်မှုမရှိသူများကိုလည်း မလိုလားပေ။ ကျန့်ဖန်က ဇီဇာကြောင်ပြီး ဇီဇာကြောင်သူဖြစ်ပြီး အသက် 25 နှစ်အရွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့သေးပေ။ လူတိုင်းက သူ့ကို ကဲ့ရဲ့ကြပြီး ဇီဇာကြောင်နေပါရင် သူ့ဘဝမှာ ဇနီးမယားမရနိုင်တော့ဘူးလို့ပြောကြသည်။
“ ငါရှာမတွေ့ရင် မတွေ့ဘူးပေါ့။ တစ်သက်လုံး မကြိုက်တဲ့လူနဲ့ နေရတာဟာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတစ်မျိုးပဲ။ “
“မင်းက ငတ်နေတဲ့ သူတွေ ဘယ်လို ဖြတ်သန်း ခဲ့ရမှန်း မသိတဲ့ အစားအသောက် ကောင်းကောင်း ရှိတဲ့ ယောက်ျား တစ်ယောက်ပါ။ လူတွေက မင်းကိုရွေးချယ်ဖို့ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြပေမယ့် တခြားသူကို မမြင်ချင်ဘူး။ မိန်းမရှာချင်တဲ့ သူတွေက မတွေ့ဘူး။ ”
“ခြေထောက်သုံးချောင်းပါတဲ့ ကိုက်ခဲတွေကို ရှာရခက်ပေမယ့် ခြေနှစ်ချောင်းရှိတဲ့ လူတွေ[1] ရှိတယ်။ မင်းလည်း ဇီဇာကြောင်တာကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာမတွေ့ပါ။ မင်းက ဇီဇာကြောင်ပြီး ကြုံရာလက်ထပ်ရင် မိန်းမကို ဘယ်လိုရှာနိုင်မှာလဲ။”
တစ်ဖက်သားက အဲဒါကို တွေးကြည့်တဲ့အခါ အရမ်းမှန်ပုံရသည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့က မင်းကို ပြောလို့မရဘူး။ ဘယ်လိုမျိုး ဇနီးသည်ကို နောက်မှ ရှာကြည့်ရအောင်။ ”
သူတို့ မေရှန်း ကိုမတွေ့ဖူးပေမယ့် ဒီနေ့မှာတော့ မေရှန်းရဲ့မိသားစုကိုတွေ့ခဲ့သည်။ သူမ၏အစ်ကိုသည် ရေကန်တွင်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝအတိုင်း အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်ပုံရသည်။[2] သူမယောက်မသည် ငြိမ်သက်ပြီး လှပပြီး မိန်းမချောလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ကောင်းမွန်သော မိသားစုမှဖြစ်ပြီး သူတို့က ကောလိပ်ကျောင်းသား များဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ပညာတတ်ပြီး ကြီးမြတ်သော အနာဂတ်ရှိတယ်လို့ သိရသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ထိုမိသားစုမှ မိန်းကလေးသည် မဆိုးသင့်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကျိကျန့်ဖန်က ရှန်ဟဲရွာသို့ ရောက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ထရပ်ကား မောင်းပြီး ဒီတစ်ခါတော့ ဂျစ်ကား မောင်းလာသည်။
“ကျောက် မိသားစုက အကောင်ကြီးကြီးမိခဲ့တာလား။”
သူက ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်မဟုတ်ရင် ကားကို ဘယ်လိုမောင်းမလဲ။ သူက အကြိမ်တိုင်း မတူညီတဲ့ကားကို မောင်းလာသည်။
ဒီဘက်ခေတ်မှာ စက်ဘီးတွေပဲ ခေတ်စားလာတာ မဟုတ်ဘူး။ ကားမောင်းတဲ့သူတွေက ချမ်းသာတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အများသုံးကားတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က သာမန်လူတွေ လက်လှမ်းမမီဘူး။
ကားသည် ကျောက်မိသားစု၏ အိမ်ဝင်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်သွားသည်။ မေရှန်းက အင်ဂျင်သံကြားသောအခါတွင် သူမသည် အေးခဲသွားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ‘ကျိကျန့်ဖန်က ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတာလား။’
ကျိကျန့်ဖန်က မေရှန်းကို မြင်ပြီး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ကားထဲက ထွက်လာသည်။ မေရှန်းက တစ်ချိန်တည်းတွင် အံ့အားသင့်ကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ “ရှင်ဒီမှာဘာလာလုပ်တာလဲ”လို့မေးလိုက်သည်။
ကျောက်တုန်းလင်ကို တွေ့ဖို့ သူမမှာ အချိန်မရှိဘူး။ သူတို့လည်း ကားထဲက ထွက်လာသည်။
“သူတို့ ခရိုင်ကို သွားပြီး အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ပြန်လာတာဆိုတော့ ဒီ လိုက်ခဲ့တာ”
ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် သွားရှစ်ချောင်းပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ကြည့်ရတာ လုံးလုံးလျားလျား တုံးအနေပုံပါပဲ။
နှစ်ယောက်သား တံခါးဝမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့အတွက် အချိန်တွေ ရပ်သွားပုံပဲ။ ကျားဟွေ့က ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ မင်းရဲ့အချစ်ကို တံခါးရှေ့မှာ မပြနဲ့။ လူတွေက စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ အိမ်ထဲကို မြန်မြန်ဝင်ပါ”
အိမ်နီးနားချင်းတွေက စောင့်ကြည့်ဖို့ ခေါင်းတွေထွက်လာကြပြီး နောက်မှ ဘာအတင်းအဖျင်းတွေ ပြန့်သွားမယ်ဆိုတာ မပြောနိုင်သေးဘူး။
ခရိုင်မြို့တော်ကနေ ပြန်လာတဲ့အခါ ရွာသားတွေရဲ့ သဘောထားတွေ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မိသားစုအရေးကို အရမ်းသိချင်ကြပြီး လူတော်တော်များများက နောက်ကွယ်မှာ စကားပြောကြပေမယ့် လူနည်းစုက သူတို့မျက်နှာကို တစ်ခုခုပြောဖို့ လာတက်ကြတာကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါပဲ။
“အာ ကျန့်ဖန်က ဒီမှာလား”
ကျန်းချောင်းအာက ဝက်တစ်ကောင်ကို အစာကျွေးနေသည်။ အိမ်က ဝက်မကို ရောင်းထားတာ ကြာပြီ။ ဝက်မများက ဝက်ကလေးများကို နှစ်စဉ်မွေးကြသည်။ ကျောက်မန့်ဇူ တစ်ယောက်တည်း ထိန်းလို့မရဘူး။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ရောင်းလိုက်တယ်၊ ဝက်ကလေးတွေ ယူတယ်၊ မွေးမြူတယ်၊ မရောင်းဘူး။ နှစ်သစ်အတွက် သိမ်းထားသည်။
ဘေကွန်၊ ဝက်အူချောင်းကို ကိုယ်တိုင်စားနိုင်သလို ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆီ ပို့နိုင်သည်။ ဒါက သူတို့ကို တကယ်သိက္ခာရှိစေနိုင်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိသားစုက ဝက်ရောင်းရငွေကို မလိုအပ်ဘူး။
“အန်တီ၊ ခရိုင်မှာ အစ်ကိုကြီးနဲ့ သူ့မိသားစုနဲ့ တွေ့တယ်။ အန်တီနဲ့ ဦးလေးအကြောင်း တွေးနေမိတော့ အန်တီ့ကို လာတွေ့တာ။ ကလေးတွေစားဖို့ စပျစ်သီးတွေ ယူလာခဲ့တယ်”
“အိုး၊ အထဲကို လာခဲ့။ တစ်ခြားဘာတွေ ယူလာတာလဲ။ မင်းက ယဉ်ကျေးလွန်းတယ်။ “
ပါးစပ်က ဒီလိုပြောပေမယ့် လူတွေက ကောင်းတဲ့အရာတွေကို နားထောင်ရတာ သဘောကျသည်။ ကျိကျန့်ထန်က ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ပါးစပ်ချိုသည်။ တကယ်တော့ ကျန်းချောင်းအာက သူ့ကို အရမ်းချစ်သည်။
ဒီနေ့ညစာကို မေရှန်းက ချက်ပေးသည်။ သူမသည် ပြောင်းဖူးယာဂု၊ ပြောင်းဖူးပန်ကိတ်များ၊ စမုန်နက်စေ့ဖြင့်ကြော်ထားသော အချဉ်များနှင့် သခွားသီးချဉ်တို့ကို ချက်ပြုတ်သည်။ ကျိကျန့်ဖန် လာနေတာကိုမြင်တော့ သူမက နောက်ထပ် ကြက်ဥနဲ့ ဝက်အူချောင်းကို ကြော်လိုက်သည်။
လယ်သမားများသည် နွေရာသီတွင် ညစာစားပွဲကို ခြံထဲသို့ရွှေ့ကာ သစ်ပင်အောက်တွင် အေးမြသောလေနုအေးကို ခံစားကြလိမ့်မည်။ ညနေ နေဝင်သည်နှင့် ညနေ လေတိုက်သည်။ ပူပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်တဲ့ စိတ်က ငြိမ်သွားသည်။
“လာ၊ ဒီ ကျန့်ဖန် ဒါကိုစားပါ။ ဒီမုန့်က အရသာရှိတယ်။ အိမ်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အစားအသောက်တွေ စားတယ်။ မင်းစိတ်မရှိဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။”
ကျန့းချောင်းအာက ကျိကျန့်ဖန် ဒီနေ့ ခရိုင်မှာ တုန်းလင်ကို ကူညီခဲ့တာကို သိထားပြီးဖြစ်လို့ သူမဟာ ခါတိုင်းထက် ပိုယဉ်ကျေးသည်။
သူမသည် ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် တစ်နှစ်ကျော်နေထိုင်ခဲ့ပြီး လယ်သမားမိသားစု၏ သာမန်အဘွားအိုထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ လူ့ဆက်ဆံရေး၏ အရေးကြီးပုံကို သူမ သိသည်။ သူသာ ချောချောမွေ့မွေ့ လုပ်နိုင်ရင် တခြားသူတွေက ကျိကျန့်ဖန်ရဲ့ မျက်နှာအတွက်လုပ်ကြလိမ့်မည်။
“အရမ်းကောင်းပါတယ်။ နွေရာသီမှာ ဒီလိုစားလို့ကောင်းတယ်။ ဒါတွေကို ကြိုက်တယ်။ နောက်ပြီး မေရှန်းရဲ့ ထမင်းက အရသာရှိပြီးမွှေးတယ် ”
မေရှန်းက ရှက်သွားပြီး အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ စားပွဲအောက်ကို ခြေချလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ အကူအညီလိုရင် ငါ့ကိုပြောပါ။ ခရိုင်ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်သမားတော်တော်များများကို သိသည်။ အဲဒီတုန်းက သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလို့ရသည်။
“ဒါဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ ခံစားချက်ပါပဲ။ နောက်တစ်ခါ မင်းကိုအကူအညီတောင်းမယ်”
“ကောင်းပြီ၊ မင်းငါ့ကိုခေါ်တဲ့အခါတိုင်း အဲ့ဒီမှာရှိနေမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။”
စားပြီးသောအခါ ကျားဟွေ့က ပန်းကန်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အစပြုကာ မေရှန်းကို မျက်စပစ်ပြပြီး ကျိကျန့်ဖန်နဲ့ ခဏတာ စကားပြောရန် သူမကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
နှစ်ယောက်သား ခြံစည်းရိုးအတိုင်း မြစ်ဆီသို့ လျှောက်လာရင်း လရောင်က ရေပြင်ပေါ်မှ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ ကျိကျန့်ဖန်က မေရှန်းကို ရံဖန်ရံခါ စိုက်ကြည့်သော်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က ဘယ်တော့မှ လျော့မသွားပေ။
မေပှန်းက သူကြည့်နေသည်ကို မသိဟန်ဆောင်သော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေသေးပေ။
“ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကျိကျန့်ဖန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ နှစ်ကြိမ် ပြေးရလိမ့်မယ် လို့ သူ့ယောက်မက ပြောသည်။ နှောင့်နှေးမှုကို မပြောပဲနဲ့ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ကောင်းသောစကားကို ပြောရန် တောင်းရမ်းနေမည်မှာ သေချာသည်။
“အဲဒါကြောင့် ကိုယ်တို့က ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ အလုပ်လုပ်ရမယ်။ ကိုယ်တို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ တိုးတက်လာတဲ့အခါ အခြေအနေက လိုက်လာလိမ့်မယ်။ ဘာပဲပြောပြော၊ နားထောင်လိုစိတ်ရှိသူများသာ ကိုယ်တို့ကျောကို ဖြောင့်တန်းစေနိုင်တယ် ”
သင့်စိတ်ဝိညာဉ်သည် မွန်မြတ်သော်လည်း အခြားသူများ၏ လှည့်စားခြင်းကို မခံနိုင်ပါ။ အဆုံးမှာ အသက်ကို ဦးညွှတ်ထားရမယ်ဆိုရင် မာနဆိုတာ ဘာလဲ။
မူလစိတ်ကို ထိန်းထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်ရမည်။ ဒါက တကယ်ကို အကျိုးမရှိသလို သည်းညည်းခံတာ မဟုတ်ပေ။ သင်ကိုယ်တိုင်ရော တခြားသူတွေကိုပါ ဒီလိုပဲ လုပ်နိုင်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောတာကို မကြားချင်ဘူး။ ကိုယ်တို့ မရင်းနှီးသလိုပဲ”
သူက မေရှန်း ရဲ့လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားထဲမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။ မေရှန်း နှလုံးခုန်သံက တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကို တိတ်တဆိတ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကြယ်တွေထက် ပိုတောက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူမ မျက်လုံးတွေက ဆုံတွေ့သွားခဲ့ပြီး သူမကို အိပ်ဆောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ပို့တဲ့နေ့ကို အမှတ်ရစေခဲ့သည်။ သူလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် သူမကို ကြည့်နေသည်။
မေရှန်းက သူမတံတွေးကို မသိစိတ်က မျိုချလိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန်ရဲ့ မျက်လုံးများသည် မှောင်နေ၏။ သူသည် မေရှန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး မေရှန်း ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် သူ့လက်ကို ထားလိုက်သည်။
ဒါက သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအနမ်းပင်။ မေရှန်း မသိစိတ်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျိကျန့်ဖန်က သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး အနမ်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ နက်ရှိုင်းစေသည်။
အချိန်က ရပ်တန့်နေပုံရသည်။ သူတို့ရဲ့ အသက်ရှုသံတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောထွေးနေပြီး အရာအားလုံးကို မေ့ပျောက်ပြီး ဒီနေ့က ဘယ်နေ့မှန်းမသိတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားလာရသည်။
“ကလစ်” ဟူသောအသံကြောင့် နှစ်ယောက်သား ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြားမှ နိုးကြားလာကာ ကျိကျန့်ဖန် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ချိန် ဆီးသွားသည့် အမျိုးသားဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
မေရှန်း သူ့ကို မမြင်ရန် မေရှန်း မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက ဆီးသွားပြီးနောက် အမှောင်ထဲမှာ စုံတွဲလေးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ သူထွက်သွားချိန်မှ ကျိကျန့်ဖန်က သူ့လက်ဖဝါးကို မေရှန်း ရဲ့ မျက်လုံးကနေ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ မေရှန်းက ကြောက်လန့်နေသော မျက်လုံးများကို ပြလိုက်သည်။ ကျိကျန့်ဖန်ကို သူမကြည့်မိလိုက်တာနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အတူတူရယ်မောလိုက်ကြသည်။
မေရှန်း နှုတ်ခမ်းများသည် နီရဲပြီး တောက်ပြောင်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများသည် မတူညီသော အလှတစ်မျိုးဖြစ်သည့် အလင်းလှိုင်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ရုတ်တရက်ပွင့်လာတဲ့ နှင်းဆီဖူးလေးလိုပါပဲ။ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တောက်ပပြီး မွှေးပျံ့သောရနံ့ရှိသောကြောင့် လူများက ၎င်းကိုလက်ထဲတွင် ကိုင်ထားကာ ဂရုမစိုက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူ မေရှန်းကို ထပ်နမ်းပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါ မေရှန်းက ပြန်နမ်းသည်။ ကျိကျန့်ဖန်က ပေါက်ကွဲတော့မည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလာရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဇွဲလုံ့လဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“ကိုယ်တို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို ဒီနှစ်နှောင်းပိုင်း ဒါမှမဟုတ် နောက်နှစ်မှာ နောက်ဆုံးထားမယ့်အစား မြန်မြန်ပြီးစေချင်တယ်။ ကိုယ်လက်ထပ်ချင်တယ်။”
အိမ်ထောင်ရေး ဟူသော စကားလုံးသည် သူ့အတွက် အလွန်ဝေးကွာခဲ့သည်။ သူသည် တစ်နေ့တွင် မည်သို့သော မိန်းကလေးနှင့် လက်ထပ်မည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပေ။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူမကိုတွေ့တဲ့အခါ သူမက သူရှာနေတဲ့သူဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမနဲ့တွေ့တဲ့အခါ သူအမြဲတမ်းတွေ့ချင်ခဲ့သည်။ ပူနေတဲ့အချိန်မှာ အရမ်းပူတယ်လို့ သူမခံစားရပေ။ သူမပြောသမျှကို နားထောင်ရတာ နှစ်သက်သည်။ သူမ ရယ်တာ၊ ငိုတာ၊ ဒေါသထွက်နေတာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အားလုံးက ကြည့်ကောင်းနေသည်။
“မြန်လွန်းတယ်။ ကျွန်မမိသားစုက လုံးဝသဘောမတူသေးဘူး။”
“ကိုယ် ပိုကြိုးစားပြီး မကြာခဏလာသရွေ့ မင်းမိသားစုက ကိုယ့်ကို လက်ခံမှာ သေချာတယ်။ ပြန်သွားတဲ့အခါ မိဘတွေကို ပြောပြမယ်။ သူတို့က ကိုယ့်ကို ချက်ချင်းလက်ထပ်စေချင်တာ သေချာတယ်။”
မေရှန်းက ရှက်ပြီး ပြန်မဖြေပေ။ သူမပျော်နေပေမယ့် ဟုတ်တယ်လို့ပြောဖို့ ရှက်နေခဲ့သည်။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် သူမစရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီပေ။
သူတို့နှစ်ယောက် အပြင်မှာ ခဏလောက်နေခဲ့ကြပြီး စကားတွေပြောပြီးသွားကြသည်။ ကျိကျန့်ဖန်လည်း နှုတ်မဆက်ချင်ပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
..........
ကိုးကားချက်
↑1 - ခြေသုံးချောင်းပါသော ခြေစွယ်များကို ရှာရခက်သော်လည်း ခြေထောက်နှစ်ချောင်းပါသော လူများ ရှိသည်ဆိုလိုသည်မှာ သင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး သင့်ကိုယ်သင် မရုန်းထွက်နိုင်ဘဲ စွန့်စား၍ ရွေးချယ်မှုအသစ်များပြုလုပ်နည်းကို သိထားရမည်။
↑2 - ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရာများကို အောင်မြင်ရန် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိသူများအတွက် ဥပစာတစ်ခုဖြစ်သည်။