နှင်းမုန်တိုင်းထဲသို့ ပြေးဝင်ခြင်း ၃

လျင်မြန်စွာ စဥ်းစားရင်း သူသည် ကီကီဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်—

“PX-05 စက်ရုပ်ကို ဒါတွေ သန့်ရှင်းဖို့ လွှတ်လိုက်…ငါ ခေါင်မိုးပေါ်က အပေါက်တွေကို ပိတ်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့” ကီကီသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်းပင် အလုပ်စတင်လိုက်သည်။

ဝှူးးးးး

သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် အအေးဒဏ်ခံ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်၍ လင်းရှန်သည် တွဲ ၅ ၏ ဓာတ်လှေကား ပလက်ဖောင်းမှတစ်ဆင့် ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

သူ အပြင်ဘက်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့်—

ဝူးးးးး

အေးခဲနေသော လေပြင်းတစ်ခုက တိုက်ခတ်လာပြီး အေးစက်နေသော နှင်းမှုန်များ မုန်တိုင်းကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ရထား၏ အရှိန်သည် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်တိုးတတ်နေပြီး လင်းရှန်သည် ဆက်သွယ်ထားသည့် နေရာများသို့ အလျင်အမြန် သွားကာ ကြီးမားသော အဖုံးပြားကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ နှင်းများ စုပုံခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ပေါ့ပါးသော အလူမီနီယမ် သတ္တုစပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဖိအားကို ထည့်သွင်းစဥ်းစားရန် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ပစ္စည်းများဖြင့် အားဖြည့်ခဲ့သည်။

တစ်နေရာပြီး တစ်နေရာ…ယိုစိမ့်နေသော ဆက်သွယ်နေရာတိုင်းကို သူ အလုံပိတ်ခဲ့သည်။

ပြီးစီးသောအခါ သူသည် တွဲ ၁၁ သို့ ရွှေ့သွားခဲ့သည်—၎င်းသည် သူ ကျိအန်းမြို့မှ ယူလာခဲ့သော သက်တမ်းရင့် Utility တွဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ပြဿနာသည် အိုမင်းနေသော ပစ္စည်းများနှင့် အတွင်းပိုင်း အပူချိန်မြင့်မားခြင်းကြောင့် နှင်းများ သိသိသာသာ အရည်ပျော်ခြင်းမှ စတင်ခဲ့သည်။

တူညီသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ သူသည် ၎င်းကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

စိတ်ချရစေရန်အတွက် သူသည် ရထား၏ အဆုံးတွင်ရှိသော နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး မောင်းနှင်သည့် တွဲကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးတွဲသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်လုံးများက စိုးရိမ်ရမည့် တစ်စုံတစ်ရာကို ဖမ်းမိသွားသည်—

ရထားလမ်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ နှင်းများအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရွေ့လျားနေသည်။

အသက်ရှိသော တစ်စုံတစ်ရာ။

လင်းရှန် လုပ်လက်စ အလုပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်သံချပ်ကာဝတ်စုံ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အထောက်အကူပြု စနစ်ကို အသက်သွင်း၍ သူသည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုရန် ချဲ့လိုက်သည်။

အနန္တရထားသည် အဆုံးမဲ့ အဖြူရောင်သမုဒ္ဒရာကို ရွက်လွှင့်နေသော တစ်စီးတည်းသော အနက်ရောင်သင်္ဘောကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ခုတ်မောင်းသွားနေသည်။

သို့သော် ယခု—နှင်းအလွှာများ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည့် အောက်တွင်—

တိမ်ဝင်နေသော လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တိုးတိတ်ပြီး ထူးဆန်းသော တရှပ်ရှပ်အသံနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။

မျက်နှာပြင် အောက်မှ တူးဆွနေသော တစ်စုံတစ်ရာကဲ့သို့ပင်။

ထိုအရာသည် များပြားလာနေသည်။

လင်းရှန်သည် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

လမ်းကြောင်းများက ပိုများလာသည်။

သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို ကလစ်ခနဲ နှိပ်လိုက်သည်—

“လူတိုင်း သတိရှိကြပါ။ နှင်းတွေထဲမှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိနေတယ်—ဒါ ‘နှင်းတစ္တေ’ တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ သတင်းပို့ချက်တွေအတိုင်းပဲ”

ထိုသို့နှင့်—

ရှင်သန်မှုအတွက် တိုက်ပွဲသည် စတင်ခဲ့သည်။

နှင်းတစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှု

လင်းရှန် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏ ပြုပြင်ခြင်း အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး တွဲ ၁၁ ၏ ဓာတ်လှေကား ပလက်ဖောင်းမှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဝူးးးးးး—

PX-05 စက်ရုပ်သည် သူ ရထားထဲသို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏ သံချပ်ကာမှ နှင်းများကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

စင်္ကြံလမ်းတွင် ရှုချင်း၊ လုချန်နှင့် မြောင်လုတို့သည် သေနတ်များ ကိုင်ဆောင်လျက် အလျင်အမြန် သူ့ဆီသို့ လာနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည့် ပုံပေါက်နေသည်။

“လင်း…တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ….ငါတို့ နောက်ကို လိုက်လာတဲ့အရာတွေ ရှိနေတယ်” ရှုချင်းက သတင်းပို့သည်။

“နောက်တွဲတွေကို ထိန်းထား”

လင်းရှန်သည် သူ၏ အအေးဒဏ်ခံ အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်ပြီး တွဲ ၃ ဆီသို့ ဦးတည်သွားရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တွဲ ၃ အတွင်း၌ တင်းကျန်းရီသည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

အမှောင်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုများကို ခြေရာခံနိုင်သည့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည့် ထူးဆန်းသော သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်ဖြင့် စတင်တောက်ပနေသည်။

“ပြောင်းလဲနေပြီ…”

လင်းရှန် မမေးခင် တင်းကျန်းရီက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် သူ၏ အိပ်ဆောင်ကွန်ပျူတာပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး အချက်အလက်များကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ မှတ်တမ်းတင်နေသည်။

သူမသည် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သေကပ်ဘေးပန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တင်းမာသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်:

“အမှောင်အမှတ်သားက ပျံ့နှံ့နေပြီ။ အဆင့် ၁ ကို ရောက်နေပြီ”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။

“သေစမ်း…”

သတ္တဝါများသည် သူတို့အား အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျပန်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု သက်သက် မဟုတ်ပေ—၎င်းသည် အမဲလိုက်သည့် နည်းဗျူဟာဖြစ်သည်။

ဤသတ္တဝါများသည် ၎င်းတို့၏ သားကောင်ကို ခြေရာခံလိုက်နေပြီး ညဘက်တွင် အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသော ယဥ်တန်းတစ်ခုမှ ရေဒီယို ထုတ်လွှင့်မှုကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် တစ်ညတည်းဖြင့် အပြီးသတ် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ တူညီသော ပုံစံဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ယခု ချက်ချင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း မပြုပါက နေဝင်သည်နှင့် သူတို့ သေဆုံးကြပေလိမ့်မည်။

“ယူနစ်အားလုံး နှင်းတွေအောက်က ရွေ့လျားနေတဲ့ အရာတွေကို ပစ်ကြပါ”

“အမိန့်ကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ”

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက် ဘန်း ဘန်း အုန်း

အနန္တရထားသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော သေနတ်သံများဖြင့် အသက်ဝင်လာပြီး စက်သေနတ်များ၊ ရိုင်ဖယ်များနှင့် အလိုအလျောက် ရိုင်ဖယ်များသည် ရထား၏ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တရကြမ်းပစ်ခတ်နေကြသည်၊၊

နှင်းထပ်သော မြင်ကွင်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး နှင်းမှုန်များ အပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဆွီးးးးးး

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုက အမည်မသိသတ္တဝါများထဲသို့ ကျည်ဆန်များ စုတ်ဖြဲဝင်ရောက်သွားရာ အော်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး စိမ်းပြာရောင် သွေးများသည် သန့်စင်သော နှင်းများပေါ်တွင် ပက်ဖြန်းသွားသည်။

ရထား၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လုရှင်းချန်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို သေနတ်ပုံစံ ပြုလုပ်ကာ နှင်းပြင်များပေါ်သို့ မီးပင်လယ်တစ်ခုကို ဖြန့်ချလိုက်သည်။

“ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်စမ်း သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်တွေ… ”

“နတ်ဘုရားငရဲမီးတောက်”

ကြီးမားသော မီးလုံးနှစ်ခု ပေါက်ကွဲလာပြီး နှင်းအလွှာများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးကာ အောက်မှ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

မီးလျှံများ တောက်လောင်နေစဥ် ထိုသတ္တဝါများ—ဆူးပါသော အမြီးများပါရှိသည့် အဖြူရောင်မြေခွေးကဲ့သို့သော မွန်းစတားသတ္တဝါများသည်—နှင်းများထဲမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ထင်ရှားလာကြသည်။

၎င်းတို့သည် နှင်းတစ္ဆေများ ဖြစ်ကြသည်။

မွန်းစတားများ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ရုတ်တရက် နှင်းတစ္ဆေရာပေါင်းများစွာသည် နှင်းများထဲမှ စတင် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင် အမွေးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေသည်။

၎င်းတို့သည် ရုန်းကန်နေကြပြီး နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်—၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားသည် နိုးထရန် ကျန်ရှိနေသေးသကဲ့သို့ပင်။

သို့တိုင် ၎င်းတို့၏ ခံစားနေရမှုများကြားမှ—

၎င်းတို့သည် အသေခံတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ရထားဆီသို့ ဦးတည်လှုပ်ရှားလာကြသည်၊၊

“သူတို့ ရထားပေါ် တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်”

ဝှစ် ဝှစ်

နှင်းတစ္ဆေဆယ်ကောင်ခန့် ရထားပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး လုရှင်းချန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

“လာစမ်း မျိုးမစစ်ကောင်တွေ ”

လုရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများသည် အရူးအမူး တောက်ပနေပြီး သူသည် သူ၏ လက်များကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်လိုက်ကာ ကောင်းကင်အလယ်တွင် ထိုသတ္တဝါများပေါ်သို့ မီးတောက်ပိုက်ကွန်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ဆီသို့ မရောက်မီ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ရုပ်ကြွင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“သေစမ်း… ဒီကောင်တွေက ပိုများလာတယ်”

အောက်တွင် ရထားအတွင်း၌ ပစ်ခတ်အပေါက်များသည် ကျည်ဆန်များနှင့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အရာများကို မိုးသီးသဖွယ် ပစ်ချနေပြီး နှင်းတစ္ဆေ လှိုင်းလုံးများကို တစ်လှိုင်းပြီး တစ်လှိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်နေသည်။

၎င်းတို့၏ အရေအတွက် များပြားလှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောကြောင့် ထိရောက်စွာ သတ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

“လင်း…အရမ်းများတယ်”

တွဲ ၃ မှ တင်းကျန်းရီသည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်—

“သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖို့ ကျည်ဆန် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို ကျစ်နေအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

သူမ ပြောတာ မှန်ပေသည်။

သူတို့သည် တစ်နေ့လုံး ဆက်လက် ပစ်ခတ်နေရင် ၎င်းတို့အားလုံးကို မသတ်နိုင်မီ ကျည်ကုန်သွားပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ညရောက်တာနဲ့ နှင်းတစ္ဆေတွေက သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမဲလိုက်မုဆိုးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဒါက ရေရှည်အတွက် မကောင်းဘူး။

လင်းရှန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်—

“ဒါဆို ငါတို့ ပစ်တာရပ်ပြီး ညဘက်ကျမှ သူတို့ကို သတ်မယ်”

နည်းဗျူဟာ ပြောင်းလဲခြင်း

တွဲ ၃ အတွင်း၌ လင်းရှန်သည် သူ၏ အဓိက အဖွဲ့ကို စုစည်းလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ကျည်ဆန်တွေ ဖြုန်းတီးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီကောင်တွေက နေဝင်တဲ့အထိ အချိန်ဆွဲနေတာပဲ”

ရှုချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို အစီအစဥ်က ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလို့လည်း မဖြစ်ဘူးလေ”

လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ သူတို့ကို အမှတ်အသား လုပ်ခိုင်းမယ်”

လို့ဟွာ၏ မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။

“ဆိုလိုတာက... သူတို့ကို မျှားခေါ်မလို့လား”