အမှတ်သားအဆင့်လျှော့ချခြင်း ၃

ရွှစ်

တွဲ ၁၁ ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော နှင်းတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို 【ယန္တရား အမြောက်】 ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ အမြောက်သည် ၎င်းကို ထိုးဖောက်ကာ ၎င်း၏နောက်မှ နောက်ထပ် နှစ်ကောင်ကို ထိမှန်ပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးစေခဲ့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း

ဗုံးသီးများသည် နှင်းများထဲတွင် ပေါက်ကွဲပြီး တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် အဖြူရောင် လွင်ပြင်ကျယ်တစ်လျှောက် လှိုင်းတွန့်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုတိုင်းသည် အောက်မှ ဖုံးကွယ်နေသော ကပ်ဘေးကို ထင်ရှားစေသည်—ရေခဲမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော နှင်းတစ္ဆေများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေသည်။ ပေါက်ကွဲမှုတိုင်းသည် သတ္တဝါများကို ပိုမို ထင်ရှားစေပြီး နှင်းပြင်ထဲတွင် မည်မျှ စိမ့်ဝင်နေသည်ကို အတည်ပြုပေးသည်။

“ဒါရိုက်တာ တင်း”

“အဆင့် ၃ ကို ကျသွားပြီ”

တင်းကျန်းရီက သတင်းပို့သည်။

“ပစ်အား မြှင့်ကြ”

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လင်းရှန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရှားရှား သံလိုက်အမြောက်ကို ပစ်တော့”

သံလိုက်အမြောက်သည် ကျည်ဆံမလိုအပ်ဘဲ များသောအားဖြင့် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများအတွက် ချန်လှပ်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ချန်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

“ဟုတ်ကဲ့”

ရှားရှားသည် G3-သံလိုက်အမြောက်စနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဝှီးး

တွဲ ၂ ၏ ခေါင်မိုးသည် နှစ်ခြမ်းပွင့်သွားပြီး G3- သံလိုက်အမြောက်၏ အဓိပပြောင်းလုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။ အောက်တွင် အရှိန်မြှင့် စွမ်းအင်သိုလှောင်ကိရိယာများက လျင်မြန်စွာ အားသွင်းနေသည်။

မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် တောက်ပသော အပြာရောင်စွမ်းအင်သည် ရထားလမ်းတစ်လျှောက် စတင် တောက်ပလာပြီး ပစ်မှတ်စနစ်သည် နှင်းတစ္ဆေအုပ်၏ အထူဆုံးနေရာကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဘွန်းးး

နားကွဲလောက်အောင် ကျယ်လောင်သော အိုင်ယွန်နိုက်တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း၏ တောက်ပသော ဖျက်ဆီးခြင်းရောင်ခြည်သည် ရှေ့မီတာ ၁၀၀ ရှိ နှင်းပြင်ထဲသို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဘုန်း

နှင်းနှင့် ရေခဲများသည် လေထဲသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သက်ရောက်မှုသည် နှင်းမုန်တိုင်းထဲသို့ နောက်ထပ် မုန်တိုင်းလှိုင်းများကို ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာတွင် မီတာများစွာ ကျယ်ဝန်းသော တွင်းနက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နှင်းဖုတ်ကောင် ဆယ်ကောင်ကျော်သည် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အစိမ်းရောင် သွေးများမှလွဲ၍ ဘာမျှ မကျန်တော့ပေ။

လက်နက်ကြီးများ ထပ်မံအားဖြည့်လိုက်သည်နှင့် နှင်းတစ္ဆေများအား ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းသည် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

“ရားးးး”

တွဲ ၅ တွင် တာလို့သည် အလိုအလျောက် တံခါးတွင် ရပ်နေပြီး ဂက်လင်သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ကျည်ဆံခါးပတ်ကို တင်ထားသည်။ လည်ပတ်နေသော ပြောင်းများသည် အနီရောင်တောက်ပနေပြီး သူသည် ကျယ်လောင်စွာ မာန်သွင်း၍ ချဉ်းကပ်လာသော သတ္တဝါများကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လုရှင်းချန်နှင့် ကီကီတို့သည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ လုရှင်းချန်၏ မီးလျှံများသည် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ နှင်းများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော သတ္တဝါများကို မီးရှို့ပစ်နေပြီး ကီကီသည် မျက်နှာပြင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသူများကို ကြေမွသွားစေရန် အကြီးစား စိတ်စွမ်းအင်တုန်ခါလှိုင်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

“အဆင့် ၂…သုံးမိနစ် ကျန်တယ်” တင်းကျန်းရီ၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှတဆင့် ထွက်လာသည်၊၊

အနန္တရထား၏ ပစ်အားသည် မျက်စိတစ်ဆုံးရှိ တစ်ချိန်က သန့်စင်သော နှင်းလွင်ပြင်သည် အလောင်းများနှင့် အစိမ်းရောင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေသော ငရဲတစ်ခုအလားဖြစ်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စွမ်းအားသည် မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်သောအသံကိုပင် နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

ဒက် ဒက် ဒက် အုန်း အုန်း

ဤအချိန်တွင် 1130 CIWS နှင့် Vulcan စက်ရုပ်ကြီးမှလွဲ၍ အနန္တရထားသည် ၎င်း၏ ပစ်အား အားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုပြီးဖြစ်သည်။ ယခုမူ စွမ်းအားရှင်များသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး အစွမ်းထက်ဝှက်ဖဲများကို အသုံးပြုရန် အလှည့်ကျရောက်လာသည်။

သို့သော် လင်းရှန်သည် ထူးဆန်းသောကုဗတုံးကို အသုံးပြုရန် ဆန္ဒမရှိသေးပေ။ ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်နှင့် ယာဇီရေကန်တွင် အမည်မသိ ဧရာမသတ္တဝါများ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးထားသော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ သူသည် အနန္တရထား၏ ခဲယမ်းများ ထောက်ပံ့ပေးရန် စွမ်းအင်ကို ချွေတာရန် လိုအပ်သည်။

“အဆင့် ၁… တစ်မိနစ်”

နောက်ဆုံးတွင် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အမှောင်အမှတ်သည် အဆင့် ၁ အောက်သို့ တွန်းချခံခဲ့ရသည်။ သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် မှိန်ဖျော့သောအနီရောင်ရှိနေသေးသော်လည်း လင်းရှန်သည် ပစ်ခတ်မှုကို ရပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်—၁၇:၀၅ နာရီ။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၁၂ မိနစ် ကြာခဲ့သည်။

ညမမှောင်ခင် ကျန်ရှိသော အချိန်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် သူသည် ချန်ဆီရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ဆရာမချန် ညနေ ၆ နာရီ ၃၅ မိနစ်မှာ အမှောင်ကျမယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို ချိန်ညှိလိုက်—ငါတို့ ဝူလီယာ စတေတိုင်းတောင်ထဲကို ညနေ ၆ နာရီမှာ ဝင်ရောက်ဖို့ လိုတယ်”

သူမ၏ အစောပိုင်း စခန်းချရန် နေရာအတွက် တွက်ချက်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ၎င်းတို့သည် အချိန်ဇယားအတိုင်း ရှိနေသည်။ တိကျမှုကို သေချာစေရန်အတွက် လင်းရှန်သည် ညမမှောင်ခင် ကျန်ရှိနေသေးသော အမှတ်အသားများကို ဖယ်ရှားရန် အပိုအချိန် ထားခဲ့သည်။

“နားလည်ပြီ”

ယာဉ်မောင်းခန်းတွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူမသည် အနန္တရထားကို အရှိန်အပြည့် တင်လိုက်သည်။

ဝှူး ဝှူး

ထူထဲသော နှင်းများကို ရေခဲခွင်းဒိုင်းကာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရှင်းထုတ်ပြီး ရထားလမ်းပေါ်မှ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဧရာမရထားအင်ဂျင်သည် အော်ဟစ်နေပြီး အရှိန်မြှင့်ကာ ဝူလီယာ စတေတိုင်းတောင်ဆီသို့ ခုတ်မောင်းသွားသည်၊၊

ရရှိသော မိနစ်တိုင်းသည် ဖိအားလျှော့ချရန် အချိန်ပို ရသည်ကို ဆိုလိုပြီး ညတွင် အမှတ်အသားနည်းလေလေ၊ ၎င်းတို့သည် ပို၍ဘေးကင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

ရထားတစ်လျှောက်လုံးတွင် အဖွဲ့သားများသည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တိုက်ပွဲတစ်ခု ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း အနားယူရန် အချိန်မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ခဲယမ်းများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပြီး နောက်ထပ် ဖိအားလျှော့ချရေး စစ်ဆင်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

“ကီကီ ထိန်းချုပ်ခန်းကို သွားလိုက်”

“ဘာအတွက်လဲ”

လင်းရှန်သည် ကီကီကို အနန္တရထား၏ ထိန်းချုပ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။ ရထားအရှိန်မြှင့်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ရှေ့မှ ရထားလမ်းပေါ်ရှိ မည်သည့် အတားအဆီးကိုမဆို စောင့်ကြည့်ပြီး ရှင်းလင်းရန် သူမကို လိုအပ်နေသည်။

“ရထားကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို သုံးပါ။ ရထားလမ်းပေါ်မှာ တစ်ခုခု ပေါ်လာရင်—မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်”

“ဟီး…ကောင်းပြီလေ” ကီကီသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်က ထပ်ပြောသည်။ “နှင်းတွေက ၈၀ စင်တီမီတာကျော် နက်နေပြီ။ ဒီနှုန်းနဲ့ဆို မနက်ရောက်ရင် ၁.၅ မီတာ ဒါမှမဟုတ် ပိုများလာနိုင်တယ်”

သူမ၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုမှာ ရထားသည် လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားမည်ကို ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ညဘက်တွင် မောင်းနှင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။ “အဲဒါကို နောက်မှ ဖြေရှင်းမယ်”

“ဘယ်သွားမလို့လဲ” ကီကီက မေးသည်။

လင်းရှန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ “ထိုးဖောက်ခံထားရတဲ့ တွဲတွေကို ပြင်ဖို့ လိုတယ်”

နှင်းတစ္ဆေများသည် အကောင်သိပ်မကြီးပဲ သတ်ရလွယ်ကူသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရေအတွက် များပြားလှခြင်း၊ အမြန်နှုန်းနှင့် သံချပ်ကာ-ထိုးဖောက်နိုင်သော ဆူးများသည် သူတို့အား ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေသည်။

၎င်းသည် နေ့ဘက်တွင်သာ ဖြစ်သည်။

ညဘက်တွင် ၎င်းတို့သည် ရူးသွပ်သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပေမည်။ အနန္တရထားသည် လုံးဝ ဝန်းရံခံရပါက ထိုးဖောက်ခံရခြင်းသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ဆိုလိုနိုင်သည်။

၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ညမမှောင်ခင် ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။