အဆုံးမဲ့ဆောင်းည ၆
Vol. 21 Ch. 314
လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ဖွင့်ကာ ဧရိယာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်—ကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင်နယ်မြေ…
အနန္တရထားသည် သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင်ဘူတာရုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ဆီးနှင်းများနှင့် ရေခဲအထူ တစ်လွှာဖြင့် လုံးဝ ဖုံးအုပ်နေသည်၊၊
ခေါင်မိုးသည် ဆီးနှင်းထူထူထဲ မြှုပ်နေပြီး ရထား၏ ဘေးဘက်များသည် မြင်သာသော ရေခဲအလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရာ ဝင်ရိုးစွန်းရေခဲပြင်ဒေသမှ တူးဖော်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေလေသည်၊၊
အင်ဂျင်များနှင့် အပူပေးစက်များသည် မြည်ဟည်းနေပြီး အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်နေသည်၊၊ လင်းရှန်သည် ရထား၏ အခြေအနေကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရင်း ရှေ့တွဲဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်၊၊
【အပူချိန် နိမ့်ကျမှု သတိပေးချက်။ အပူချိန် နိမ့်ကျမှု သတိပေးချက်။】
ဝတ်စုံ၏ အာရုံခံကိရိယာမှ သတိပေးသံထွက်လာသည်၊၊
သူ၏ အပူထိန်းဝတ်စုံကို ဖြတ်၍ပင် အအေးဓာတ်သည် အဝတ်အစားများပေါ် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်၊၊
ရထား၏ ခေါင်မိုးတစ်လျှောက် လျှောက်ရင်း လင်းရှန်သည် ၎င်း၏ အခြေအနေကို ဂရုတစိုက် လေ့လာသည်၊၊
“ငါတို့ ဆက်ရွေ့နိုင်တုန်းပဲ... ဆီးနှင်းတွေ ထပ်မကျမချင်းပေါ့...”
သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ ညရောက်လာသည့်အချိန်မှ စ၍ ခုနစ်နာရီမှ ရှစ်နာရီ ကျန်သေးသည်၊၊
ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း ပြန်စလျှင် သူသည် ည၌ ဆီးနှင်းဖုံးနေသော မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ ရထားကို ရွှေ့ရန် စွန့်စားရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ၊၊
သို့သော် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော ဆီးနှင်း၊ အမှောင်အမှတ်သားနှင့် နှင်းတစ္ဆေရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လာပါက အမှတ်သားကို ထပ်မံ ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်း မရှိတော့လောက်ပေ၊၊
ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက ခဲယမ်းများ ကုန်ဆုံးပြီး ဖြည့်တင်းရန် မရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် ထွက်မပြေးနိုင်တော့ပဲ ပိတ်မိသွားပြီး ဤရေခဲပြင်လွင်တီးခေါင်၌ သေဆုံးရန် ကံကြမ္မာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်၊၊
သူ၏ စစ်ဆေးမှုကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြန်လှည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်—
ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်၊၊
သူသည် ချက်ချင်း နက်ရှိုင်းသော ဆီးနှင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ပျက်စီးသွားသော ယာဉ်တန်း၏ အပျက်အစီးများဆီသို့ စတင် ရွေ့လျားလိုက်သည်၊၊
သူ ယန္တရားဝါးမျိုမှု လိုအပ်သည်…
ပစ္စည်းများ ရှားပါးလာသည်—ဆီးနှင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးကတည်းက သူသည် ယန္တရားအရင်းအမြစ်များ ထားဦး၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးတိုင်တစ်ခုပင် မတွေ့ခဲ့ရပေ၊၊
ယခုအချိန်၌ ဆီးနှင်းထဲ မြှုပ်နှံနေသော ယာဉ်များ အပြည့်ပါသော ယာဉ်တန်းကဲ့သို့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ဖြုန်းတီး၍ မဖြစ်ပေ၊၊
သို့သော် လင်းရှန်သည် လမ်းကြမ်း မောင်းနှင်ယာဉ်၏ စောင်းနေသော အပျက်အစီးများပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အောက်ရှိ ဆီးနှင်း ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားသည်—
ဒုန်း—ခရက်
ရေခဲဖြင့် ခဲနေသော အလောင်းသည် ကွဲကြေနေသော လေကာမှန်ကို ဖြတ်၍ ၎င်း၏ မျက်နှာ တစ်ဝက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်၊၊
လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ထို မျက်နှာပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ထိုးလိုက်ရာ ကျယ်ပြန့်သော၊ နှင်းခဲ ဖုံးနေသော မျက်လုံးများက သူ့ကို ပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊
ထို့နောက်—
“ညီလေး... အသက်ရှင်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲတယ်”
ရေခဲ အလောင်း သက်ပြင်းချ၍ ပြောသည်၊၊
“ကျွန်တော် သိပါတယ်”
လင်းရှန်သည် နစ်မြှုပ်နေသော ယာဉ်တန်းပတ်လည်သို့ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကားထဲရှိ ရေခဲလူကို ပြန်ကြည့်သည်၊၊
“ခင်ဗျား ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ပါတယ်—ခင်ဗျား လူအများကြီးကို ဒီအထိ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့တယ်လေ”
အလောင်း၏ မာကျောသော လည်ပင်းသည် အက်ကွဲသံဖြင့် လှည့်သွားကာ အနီးရှိ ဘတ်စ်ကားကြီးကို ကြည့်ပြီး ၎င်း၏ အသံတွင် နောင်တရသံများ ပါဝင်နေသည်၊၊
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အသက်မရှင်ခဲ့ဘူး”
ထို့နောက် လင်းရှန်ကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်သည်၊၊
“မင်းရဲ့ ရထားက လူပိုများများ သယ်ဆောင်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ အကုန်သေသွားရင် မင်းအတွက် ပိုပြီး ခက်ခဲစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
လင်းရှန် ခေါင်းခါလိုက်၏၊၊
“ကျွန်တော်က ကယ်တင်ရှင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့် လူတွေ မနက်ဖြန်အထိ ရှင်သန်မယ်လို့တောင် အာမ မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ရှင်သန်သူတွေကို ထပ်ပြီး မခေါ်ချင်ဘူး—ကျွန်တော်က သူတို့ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားအဆင့်ကို မရောက်မချင်းပေါ့”
ရေခဲလူသည် သူ့ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ထပ်မံ ပြောသည်၊၊
“မင်း ကြောက်နေတယ်”
“မဟုတ်ရင် မင်း ဒီလို မနားမနေ အလုပ်လုပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အိပ်စက်ခြင်းက မင်းအတွက် ဇိမ်ခံပစ္စည်း ဖြစ်ရမယ်”
လင်းရှန် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်၊၊
“ကျွန်တော်က စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပါ—ကျွန်တော့်မှာ ခံနိုင်ရည် အများကြီးရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် သွေးကပ်ဘေးပန်းက ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွားနိုင်ဖို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု စွမ်းအင်ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဆင်ပြေနေပါတယ်”
“အဆင်ပြေတယ်….”
အလောင်းသည် သူ၏ ပြတ်သွားသော လည်ပင်းကို အပေါ်သို့ လှမ်း၍ ထိပြီးနောက် လင်းရှန်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်၊၊
“ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ မြင်နိုင်တာလဲ... ပြီးတော့ ဘာလို့ သေနေတဲ့သူ တစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတာလဲ”
လင်းရှန် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်၏၊၊
“ကျွန်တော် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ညဉ့်နက်ပိုင်း အထီးကျန်မှုက စိတ်ကို ထိခိုက်တယ်လေ”
ရေခဲလူသည် သက်ပြင်းချပြီးနောက် လင်းရှန်ကို တည်ကြည်စွာ ကြည့်သည်၊၊
“ရိုးသားပါ။ ဒီဖိအားတွေ အားလုံးနဲ့ ဖီးနစ်ကို ဝင်ဖို့ မင်း ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး မဟုတ်လား”
“မင်း သူတို့နဲ့ အလုပ်လုပ်ရင် ဘဝက ပိုပြီး လွယ်ကူလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ကြီးမားတဲ့ အားသာချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ရထား တစ်စီးလုံးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တစ်ယောက်တည်း မထမ်းရတော့ဘူး”
လင်းရှန်သည် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လေငွေ့သည် လေထဲ၌ နှင်းခဲ ဖြစ်လာသည်၊၊
“ဒါ... ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်ပါတယ်”
သူသည် မြှုပ်နေသော ယာဉ်တန်း၊ ရေခဲအလောင်းများကို ကြည့်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသား၏ အသက်မဲ့သောခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်—အလောင်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးနေခဲ့သည်၊၊
သူသည် တကယ်တမ်း မည်သူနှင့်မျှ စကားပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ၊၊
【ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်၊ +၂၀ ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ်။ +၁၀ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု】
【ဖြုတ်ချခြင်း: စွမ်းအားမြင့်-မာကျောသော သံမဏိ ×၁၀၊ အပူပေးထားသော ပုံသွင်းသံမဏိ ×၁၀၊ အအေးခံထားသော နှစ်ဆင့် သံမဏိပြားများ ×၅၊ သာမန် ကာဗွန်သံမဏိ ×၂၀၊ သတ္တု မဟုတ်သော ရောစပ်ပစ္စည်း၊ သတ္တုမဟုတ်သော ပေါင်းစပ်ပစ္စည်း... ရရှိသည်】
ယန္တရားဝါးမျိုမှု လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် လမ်းကြမ်း မောင်းနှင်ယာဉ်သည် အညိုရောင်-မီးခိုးခဲ ပြာများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီး ပြန့်ကျဲနေသော အမှိုက်နှင့် ရေခဲ အလောင်းကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်၊၊
၎င်းကို ထောက်ပံ့ရန် ဘာမျှ မကျန်တော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် ဆီးနှင်းသည် အတွင်းဘက်သို့ ပြိုကျသွားကာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မြှုပ်နှံပစ်လိုက်သည်၊၊
“ကံကောင်းပါစေ”
ရေခဲလူ၏ အသံသည် တိုးလျစွာ ပဲ့တင်ထပ်ပြီး အဖြူရောင် ချောက်နက်ကြီးအောက်၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊၊
ဘုန်းး
ရုတ်တရက် ဆီးနှင်းပြင် စတင် တုန်ခါလာသည်၊၊
လင်းရှန်၏ အသက်ရှူရပ်ခါနီး ဖြစ်သွားကာ ဆီးနှင်းနှင့် လေထုပင်လျှင် စတင်၍ လှိုင်းထလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်၊၊
သူ ချက်ချင်း ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်၊၊
အဝေးတစ်နေရာမှ နက်ရှိုင်းသော၊ ကြိမ်နှုန်းနိမ့်သော မြည်ဟည်းသံသည် ရေခဲပြင်လွင်တီးခေါင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်၊၊
ထို့နောက်—
ကြီးမားသော၊ မမြင်နိုင်သော တုန်ခါလှိုင်းသည် ကောင်းကင်တစ်လျှောက် တိုက်ခတ်သွားရာ အိုင်အိုစဖီးယားအလွှာကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်၊၊
တစက္ကန့်အတွင်း နှင်းတစ္ဆေများ အလုံးအရင်း တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု လင်းရှန် ယုံကြည်ခဲ့သည်—
သို့သော် နီးကပ်လာခြင်း မရှိဘဲ အဝေးရှိ ထူးဆန်းသော ဆူပွက်သံသည် ဆုတ်ခွာသွားသည်... ထို့နောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊၊
ပတ်လည်ရှိ တောင်များသည် စိတ်မသက်သာဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုထဲ ကျရောက်သွားသည်၊၊
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အဝေးမှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊၊
အထက်၌ ပြင်းထန်သော ရေခဲလေပွေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လျှပ်စီးများသည် ပြင်းထန်စွာ တဂျစ်ဂျစ် မြည်နေကာ မုန်တိုင်းထန်သော ခရမ်းပြာရောင် ကောင်းကင်ကို လင်းသွားစေသည်၊၊
မဟာစကြဝဠာသားရဲကြီးအလား အော်ဟစ်နေသော ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းသည် ဒေါသထန်နေဆဲပင်—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်မြင်ကွင်း…..၊၊