လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခြင်း

လက်တွေ့ကမ္ဘာ။

ရဲမိသားစု။

ဤမင်္ဂလာပွဲ၏ ဇာတ်လိုက်များဖြစ်သော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အတွက် မူလက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော မင်္ဂလာပွဲမှာ ခြောက်ကပ်သွား၏။

အထူးသဖြင့် ရဲမိသားစုမှ အမျိုးသမီး ဆွေမျိုးအချို့မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရဲဆွေ့တို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

"စိတ်မပူကြပါနဲ့… ရဲရှင်းဟွေ့ကို ခေါ်သွားတာ မကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုစဉ် ရဲရှင်းချန်က ရှေ့ထွက်၍ စုချင်းနှင့် တခြားအမျိုးသမီးများဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်၏။

စုချင်းက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းချန်… သားက ရှင်းဟွေ့ ပျောက်သွားတာ မကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ရဲရှင်းချန်က ပခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်၏။

"မေမေ… မေမေ့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားက အမှန်တော့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောရင် ယုံမှာလား..."

"နတ်ဘုရားဖြစ်သွားတယ်..."

ရဲရှင်းချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ တက်ရောက်လာသူ အများအပြားမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစဉ် သိုးခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသော လူတစ်ယောက်က ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သူဌေးက နတ်ဘုရားဖြစ်သွားတာပေါ့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကျွန်တော့်သူဌေးမို့လို့ပဲ..."

ဤသို့ ပြောနိုင်သူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ထံတွင် သူ့လိမ်လည်မှု အသိမ်းခံလိုက်ရသော ဆာလာပိုင်ကျီမှလွဲ၍ အခြားသူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆာလာပိုင်ကျီ စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

တက်ရောက်လာသူအားလုံးမှာ ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ရင်းနှီးကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် တခြားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်း သုံးခုမှာ နှစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ကျဆင်းလာသည်နှင့် ရဲဆွေ့၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆာလာပိုင်ကျီ… စိတ်မပူနဲ့… မင်းရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အဖေသိပါတယ်... မင်းကို အနာဂတ်ကောင်းတစ်ခု သေချာပေါက် ပေးမှာပါ..."

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရဲဆွေ့၏ ပုံရိပ်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်တစ်ယောက်မှာ အဖြူရောင်မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သော ပေါင်ပေါင်းပင် ဖြစ်၏။

ပေါင်ပေါင်းကို မြင်သည်နှင့် စုချင်းမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြေးသွားသည်။

"ပေါင်ပေါင်း… သမီး ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား..."

ပေါင်ပေါင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပြော၏။

"သမီး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

ပေါင်ပေါင်း ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ စုချင်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်၍ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းဟွေ့ရော… သူ ဘာလို့ ပြန်မလာတာလဲ..."

"သူက နတ်ဘုရားဘုံမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ကျန်ခဲ့တယ်… ကျွန်မတို့က အမေတို့ကို လာပြောတာ… ပြီးရင် ပြန်သွားရတော့မှာ..."

"နတ်ဘုရားဘုံ..."

"နတ်ဘုရားဘုံ" ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ တက်ရောက်လာသူအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျောက်ရုပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အမှန်တကယ်တွင် တက်ရောက်လာသူ အများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့အတွက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိရခြင်းကပင် သူတို့၏ ကမ္ဘာအမြင်ကို ပြိုကွဲစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားဘုံသို့ သွားရောက်၍ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်ဟု ကြားသိရသောအခါ သူတို့မှာ သူတို့၏ ကမ္ဘာအမြင်မှာ အနည်းငယ် စော၍ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့မှာ သူတို့၏ ကမ္ဘာအမြင်ကို ပြန်လည်ကော်ကပ်၍ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြိုကွဲစေသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်ကြ၏။

ထိုစဉ် အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်သူ ရဲချန်က ရှေ့ထွက်လာသည်။

"အားလုံးပဲ… ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ… ဒီနေ့မင်္ဂလာပွဲကို ယာယီဖျက်သိမ်းလိုက်ပါတယ်… အားလုံးပဲ အိမ်ကို အရင်ပြန်ကြပါ..."

ရဲချန်က ဧည့်သည်များကို မောင်းထုတ်လိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားဖြစ်ခြင်း၊ နတ်ဘုရားဘုံ စသည်တို့မှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေပြီး သာမန်ဧည့်သည်အချို့မှာ မကြားသင့်သည်များကို ကြား၍ မိုးကြိုးပစ်ခံရမည်ကို သူ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သာမန်လူအချို့မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲချန်နှင့် အတွေးတူနေကြ၏။ နေ၍ နားထောင်လိုသူများပင်လျှင် သူတို့၏ မိသားစုများက အတင်းဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ရဲမိသားစုဝင် မဟုတ်သူများမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ ကော့စ်ပလေးသမားများ၊ ရဲရှင်းဟွေ့၏ သူငယ်ချင်းကောင်း ရှီမင်ယန်နှင့် ဆာလာပိုင်ကျီ၊ မုန်ကျစ်ယွီနှင့် ရှီထိုက်လုံတို့၏ နျူကလီးယားသုံးယောက်တွဲသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဧည့်သည်အများစု ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းချန်က ရဲဆွေ့ကို မေးလိုက်၏။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ… ငါတို့ကို ပြောပြစမ်း..."

ရဲဆွေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားဘုံအကြောင်းကို အခြားသူများကို မပြောရန် မမှာကြားခဲ့သည့်အတွက် သူက ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။

သူတို့သုံးယောက်မှာ နတ်ဘုရားဘုံသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ခံရပုံနှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက သူ့အထက်လူကြီးကို မည်သို့ လှည့်စားခဲ့ပုံတို့ကို သူက ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့သုံးယောက်မှာ အလုပ်လုပ်ရန် နေခဲ့ရပုံနှင့် ပေါင်ပေါင်းနှင့် သူမှာ ကျောင်းပင် တက်ရဦးမည် ဖြစ်ပုံတို့ကိုပါ ပြောပြလိုက်၏။

ရဲဆွေ့၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရဲဆွေ့… ရှင်းဟွေ့သာ သူ့အလုပ်ကို မပြီးမြောက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ဟိုကမ္ဘာ့ဘုရင်နတ်ဘုရားရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် သူက အဖေ၊ အမေနဲ့ ငါ့ကို မြုံနေတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဆီ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးလောက်တယ်..."

ရဲဆွေ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်မှာ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေ၏။

ခဏအကြာတွင် ရဲရှင်းချန်က နောက်ဆုံးတွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရဲဆွေ့… မင်းပြန်သွားရင် ရှင်းဟွေ့ကို သူ့ကိုယ်သူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ပြောဖို့ မမေ့နဲ့… မဟုတ်ဘူး… အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ပြီး မပျင်းဖို့ ပြောလိုက်..."

"ငါတို့မိသားစုက အခု အားလုံး ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်ပြီ… ငါတို့မိသားစုဝင်တွေက သူ့ကို စောင့်နေမယ်… သူ့ကို မိုက်မဲတဲ့အလုပ်တွေ မလုပ်ဖို့ ပြောလိုက်... မဟုတ်ရင် သူက မြုံနေတဲ့နေရာတစ်ခုကို နယ်နှင်ဒဏ်ခံရပြီး ဒီဘဝမှာ သူ့မိသားစုကို ဘယ်တော့မှ ပြန်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ရဲရှင်းချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ တခြားသူများကလည်း သတိဝင်လာကြ၏။ ရဲမိသားစုဝင်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့၏ စရိုက်ကို နားလည်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းမွန်စွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ပြောပေးဖို့ ရဲဆွေ့ကို စတင်၍ တိုက်တွန်းကြတော့၏။

ရဲဆွေ့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်… သူသာ အလုပ်မကြိုးစားရင်တောင် ကျွန်တော် ရှိသေးတာပဲ မဟုတ်လား..."

အမှန်တကယ်တွင် ရဲဆွေ့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ လူသုံးယောက် အလုပ်လုပ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့အလုပ်ပမာဏမှာ အများဆုံး ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက သားတစ်ယောက် ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။

ထိုစဉ် ရဲဆွေ့က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အခု အဖေက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူက သူ့အခွင့်အာဏာနဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း ရဲဆွေ့က ချန်ယင်းယင်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"အဖေက အန်တီ့ကလေးကို အရာရာမှာ အောင်မြင်ပြီး ဘာကိုမဆို ချက်ချင်းသင်ယူနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီးပြီလို့ ပြောတယ်… ဒါကြောင့် အန်တီ ကလေးကို ဘာမှ အတင်းအကျပ် သင်ခိုင်းစရာ မလိုတော့ဘူး..."

ချန်ယင်းယင်းမှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။

ချန်ယင်းယင်းမှာ "ငါက အဲလို မိခင်မျိုးနဲ့ တူလို့လား" ဟု အမှန်တကယ်ပင် ပြောချင်နေသည်။

"ပြီးတော့… အဖေက သူ့အခွင့်အာဏာကိုသုံးပြီး ဘယ်သူ့ရဲ့ဘဝကိုမဆို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်တယ်… ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို ဖုန်းခေါ်လို့ရတယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရဲဆွေ့က လိပ်စာကတ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လိပ်စာကတ်များမှာ သက်တံရောင်များ ဖြစ်ပြီး နာမည်နှင့် ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုသာ ပါရှိ၏။

"တခြားလူတွေ နောက်ပြောင်ပြီး ဖုန်းခေါ်တာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူ့ကို ဆက်သွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီကတ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားရမယ်..."

ရဲဆွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲမိသားစုဝင်များမှာ သူတို့၏ လိပ်စာကတ်များကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလိပ်စာကတ်များမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှ၏။

လိပ်စာကတ်များကို ဖြန့်ဝေပြီးနောက် ရဲဆွေ့က ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးနွယ်မှ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ကျွန်တော်က အစက ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ကော့စ်ပလေး သွားဆော့ဖို့ ခေါ်ချင်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးထင်တယ်..."

"ခင်ဗျားတို့ ခဏနေရင် ကျွန်တော်နဲ့လိုက်ခဲ့ကြ… ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကကို ပြန်ပို့ပေးမယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း ရဲဆွေ့က ပေါင်ပေါင်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"မေမေ… မေမေက ဒီမှာ အဖွားတို့နဲ့ စကားပြောလို့ရတယ်… သားက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှာ လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရဲဆွေ့မှာ ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ လူတစ်စုနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲအင်ပါယာမှ လူများသာမက ရှုရာ့နှင့် နျူကလီးယားသုံးယောက်တွဲမှာလည်း မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကသို့ အတူတကွ ပြန်သွားကြ၏။

ဤသည်မှာလည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို အစောပိုင်းက ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ရှုရာ့နှင့် နျူကလီးယားသုံးယောက်တွဲကြားမှ ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။