စုစည်းမှု ပြီးမြောက်ခြင်း

အဘိုးကြီးမင်က သူ့ဘေးမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် ကောက်ယူ၍ တစ်ငုံ ငုံလိုက်သည်။

အလွန်နိမ့်သော အပူချိန်ကြောင့် သူ အိမ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း လက်ဖက်ရည်မှာ ခဏလေးအတွင်း လုံးဝ အေးစက်သွားပြီ ဖြစ်၏။

လက်ဖက်ရည်က အလွန် အေးစက်သော်လည်း အဘိုးကြီးမင်၏ နှလုံးသားမှာမူ ပိုမို အေးစက်နေသည်။

လန်ယွဲ့၏ စကားများက အဘိုးကြီးမင်ကို အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ဒါဆို… ရဲရှင်းဟွေ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ခဲ့တာပေါ့…”

လန်ယွဲ့က ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး… သူက လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေကို ကယ်တင်ခဲ့တာ…”

“ကျွန်မ သူတို့နဲ့ မဆက်ဆံဖူးပေမယ့် အဲဒီ နတ်ဘုရားဆိုတဲ့ သူတွေက ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို ဂရုစိုက်မယ် မထင်ဘူး…”

“နတ်ဘုရားတွေက ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်… နှစ်တစ်ရာကြာတဲ့အခါ ကမ္ဘာ့သက်ရှိတွေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”

“နေရဲ့ ပူပြင်းတဲ့ အပူရှိန်က ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိအားလုံးကို ကင်ပစ်လိမ့်မယ်…”

“ဒါဆို… ငါတို့က အေးခဲသေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် မီးလောင်သေဆုံးတာဆိုတဲ့ ရလဒ်နှစ်ခုထဲက တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမှာပေါ့…”

အဘိုးကြီးမင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး… ကျွန်မ မောင်လေးက အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်…”

“ကျင့်ကြံရေးလောကနဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာ ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်သွားသရွေ့တော့ လက်တွေ့ကမ္ဘာရဲ့ အကျပ်အတည်းက ပြေလည်သွားမှာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသစ်မှာ ဘယ်လို ရှင်သန်မလဲဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားဖို့ လိုတော့မယ်…”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးကြီးမင်မှာ ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။

ယခင်က သူက ရဲချန်ကို တိုင်တန်းခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ ယာယီ ဒေါသကြောင့် ဖြစ်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့က ကမ္ဘာ့လူသားများ၏ အသက်ကို ကစားနေသည်ဟု ဒေါသထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လန်ယွဲ့၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ဤကိစ္စမှာ သူ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာပေါ်မှ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။

ယခုမူ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပခုံးပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား တည်မှီနေသည်။

သူ့အတွက်မူ ဆုံးရှုံးမှုများကို အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် ကြိုးစားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

နောက်ထပ် သုံးရက် ကုန်လွန်သွား၏။

လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ အပူချိန်မှာ အနှုတ် ၅၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်ဝန်းကျင်တွင် တည်ငြိမ်သွားပြီး နိုင်ငံအသီးသီး၏ ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်မှ သေဆုံးသူ အရေအတွက်ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အနိမ့်ဆုံးသို့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

အပူချိန် တိုးမြှင့်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ကြ၏။

လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ် အမျိုးမျိုးမှာလည်း ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို ကောင်းသော အစတစ်ခုဟု ယူဆနိုင်၏။

ထိုအချိန်မှာပင်…

ကျင့်ကြံရေးလောက၌…

ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်တွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားကြီးသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ စုရုံးနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤမသေမျိုးဧကရာဇ်များ၏ အင်အားမှာ ကွဲပြားကြပြီး ရဲရှင်းချန်နှင့် ယခင်က ရှုရာ့တို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သောသူမှာ ဆယ်ယောက်ခန့်သာ ရှိသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်နှင့် ရှုရာ့တို့လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဤနေရာရှိ မသေမျိုးဧကရာဇ် အများစုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ရှုရာ့က ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဓိကအားဖြင့် ရှုရာ့၏ ကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခွင်မှ ကျော်ကြားမှုမှာ အမှန်တကယ် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး လူများစွာက သူ့ကို မျက်နှာသာပေးကြသည်။ သူက ဤနေရာတွင် စုရုံးရန် ပြောလိုက်ရုံဖြင့် လူအများစုမှာ ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ရှုရာ့က နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်လာကြောင်း သိပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းချန်မှာမူ သူ ယခင်က သိကျွမ်းခဲ့သော သို့မဟုတ် သူ့ထံ လက်နက်ချခဲ့သော ဂိုဏ်းများကို စုစည်းခြင်းအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးခဲ့ရသည်။

သုံးဦး၏ ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကျင့်ကြံရေးလောက တစ်ခုလုံးမှ မသေမျိုးဧကရာဇ်များအားလုံး နောက်ဆုံးတွင် စုစည်းမိကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်များ ဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူက ယခင်က မသေမျိုးဧကရာဇ်များမှာ အလွန်အမင်း အင်အားကြီးသော သတ္တဝါများဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှ များပြားသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များ ဤနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အောက်မှ ဆူညံနေသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များ အုပ်စုကို ကြည့်၍ ရဲရှင်းဟွေ့က ညင်သာစွာ နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုး၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အားလုံး တိတ်ကြ…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခင်းအကျင်းမှာ တစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း သူတို့က ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ စကားဝိုင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မသေမျိုးဧကရာဇ် ထောင်ပေါင်းများစွာ စုရုံးနေသော မြင်ကွင်းမှာ သူတို့အတွက်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်၏။

“အားလုံး… ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးပြီး တိတ်ဆိတ်ပြီး ငါ ပြောတာ နားထောင်ကြ…”

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ အဆုံးစွန်သော လက်နက်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။

“အိုး… ဒီကောင်လေးက ကြည့်ရတာ အတော် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်သား… သူ့ကို မျက်နှာသာနည်းနည်း ပေးလိုက်ကြရအောင်…”

“ဟွန့်… ငါ ချီလင်တောင်အတွက် လက်စားချေမှာ… လောလောဆယ်တော့ မင်းကို မျက်နှာသာနည်းနည်း ပေးလိုက်မယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အငြိုးအတေး ရှိသော ချီလင်ဘိုးဘေးကပင် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်သည်။

နောက်ကွယ်မှ ရပ်နေသော ရဲရှင်းချန်နှင့် ရှုရာ့တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကြက်သေသေသွားကြ၏။

ရဲရှင်းချန်က သူ၏ ညီငယ်၏ နိယာမစွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ရှုရာ့မှာမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်နှာမှာ သူ၏ သူဌေးရှေ့တွင် လုံးဝ ဖော်ပြရန် မထိုက်တန်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရှုရာ့ကလည်း နိယာမစွမ်းအားကို ခံစားမိ၏။

ရှုရာ့သာမက အခြား မသေမျိုးဧကရာဇ် အများစုမှာလည်း ခံစားမိကြသော်လည်း သူတို့ ခံစားမိတော့ရော ဘာဖြစ်မည်လဲ…။ နတ်ဘုရားဇာတိ၏ ဖိနှိပ်မှုဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ်မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

အောက်မှ မသေမျိုးဧကရာဇ်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ အစီအစဉ်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

“အားလုံး နားထောင်ကြ… နောက်တစ်ခုကတော့ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ တာဝန်တစ်ခုကို ငါတို့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်…”

“အဲဒါကတော့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာလောကကို ပြန်ပြီး ပေါင်းစပ်စေဖို့ပဲ…”

“မင်းတို့အားလုံး ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေအရှင်သခင်နဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေအရှင်သခင်တို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကြားဖူးကြမှာပါ…”

“ပထမမျိုးဆက် နယ်မြေအရှင်သခင်နဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် နယ်မြေအရှင်သခင်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်… ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကတော့ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ကမ္ဘာလောကကို ပြန်ပြီး ပေါင်းစည်းဖို့ပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာ၏။

ထွက်လာသူမှာ ချီလင်ဘိုးဘေးမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချီလင်ဘိုးဘေးကို မသေမျိုးဧကရာဇ်အားလုံး၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဟု ယူဆနိုင်၏။ သူက ရဲရှင်းဟွေ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရား ရှိပြီး သူ၏ ဘက်မှ စကားပြောမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ချီလင်ဘိုးဘေး၏ အစွမ်းမှာ ဤနေရာရှိ မသေမျိုးဧကရာဇ် အများစုကို အနိုင်ယူနိုင်၏။

“ကမ္ဘာလောက ကျိုးပဲ့တာနဲ့ ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ…”

“ဟားဟားဟား…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဆိုင်တာပေါ့… ပြီးတော့ အရမ်းကြီးမားတဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိတယ်… မင်းတို့ မသိလောက်ဘူး… ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာလောကကို နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကက စီမံခန့်ခွဲနေတာ… ပြီးတော့ နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကက… ပျက်စီးသွားတဲ့ ကမ္ဘာလောကတချို့ကို ပုံမှန် ရှင်းလင်းပစ်တယ်…”

“ရှင်းလင်းတယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ နားလည်ကြရဲ့လား… အဲဒါက ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းသွားတာကို ဆိုလိုတယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားများက ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စေသည်။

အများစုက ရဲရှင်းဟွေ့ကို မယုံကြည်ကြသည်မှာ သဘာဝကျ၏။

“ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးပြီး ယုံကြည်ပေးကြပါ… ငါ ပြောနေတာ အမှန်ပဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ နတ်ဘုရားဇာတိနှင့် မျက်နှာသာသစ်သီး၏ စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ငါတို့ မင်းကို ယုံတယ်… ကမ္ဘာလောကကို ပေါင်းစည်းဖို့ ငါတို့ ဘာလုပ်ဖို့ လိုလဲ…”

“ဟုတ်တယ်… ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာလောကအတွက်ဆိုရင် မီးထဲရေထဲ ဝင်ဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး…”

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ လက်ကို အောက်သို့ နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူကြနဲ့… ငါတို့ ကျင့်ကြံရေးလောကနဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာကြားက အာကာသကို ချိုးဖျက်ဖို့ပဲ လိုတယ်… ဒီနေရာက လူတိုင်းက မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေပဲ… အာကာသကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား မင်းတို့မှာ သေချာပေါက် ရှိတယ်…”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် အာကာသကို လုံလောက်အောင် ကျယ်ကျယ် ဖွင့်ထားသရွေ့တော့ ဘက်နှစ်ဖက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အာရုံစူးစိုက်မှု ညီမျှသွားရင် လောကနှစ်ခုက သူ့အလိုလို ပေါင်းစည်းသွားလိမ့်မယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က အလွန် ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ဤနေရာရှိ မသေမျိုးဧကရာဇ်များအားလုံးမှာ အာကာသကို ချိုးဖျက်ခြင်းမှာ ထိုမျှ မရိုးရှင်းကြောင်း သိကြ၏။

ထိုအခိုက်မှာပင် ချီလင်ဘိုးဘေးက ပြဿနာရှာရန် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်လာ၏။

“ငါတို့ ကူညီနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ အလကားတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး…”

ချီလင်ဘိုးဘေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အချို့လူများ ချက်ချင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဟေ့… အဘိုးကြီးချီလင်… ဒါက တခြားသူကို ကူညီတယ်လို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်မှာလဲ… မင်း ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ မနေဘူးလား…”

“ဟုတ်သားပဲ…”

“ဒီ အဘိုးကြီးချီလင်… တကယ်ပဲ မရှက်ဘူး…”

“ဟုတ်တယ်… ဟုတ်တယ်…”

သူ့နောက်မှ တိုးတိုးပြောသံများကို ကြားသောအခါ ချီလင်ဘိုးဘေးက စကားပြောနေသော လူအချို့ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဆက်ကြည့်လိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အပြုံးကို ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဆုတော့ ရှိတာပေါ့… မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်သရွေ့တော့ ငါနဲ့အတူ နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကကို သွားပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်ခွင့် ရမယ်…”